Бенджамин Остербаан: Мичиганның көрнекті спортшысы
Bennie Oosterbaan
Бенджамин Остербаан: Американ футболшы, баскетболшы, бейсболшы және жаттықтырушы. Мичиган университетінің легендасы, чемпион және үздік атлеттердің бірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футбол, баскетбол және бейсбол ойыншысы және жаттықтырушы (1906–1990)
American football, basketball, and baseball player and coach (1906–1990)
Бенджамин Остербан (/'oʊ//s//t//ər//b//ɑː//n/ OHstərbahn; 24 ақпан 1906 – 25 қазан 1990) – американдық футболшы және Мичиган университетінің бас жаттықтырушысы. Ол үш мәрте All American колледж футболшысы, екі мәрте All American баскетболшысы және Мичиган Вулверинес үшін Big Ten Конференциясының All бейсболшысы болды. Ол Мичиган тарихындағы ең ұлы футболшылардың бірі деп есептеледі. 2003 жылы Sports Illustrated журналы оны АҚШ-тың Мичиган штаты тарихындағы төртінші ең үздік спортшы деп таныды, сондай-ақ футболдың алғашқы ғасырындағы (1968 жылы аяқталды) он бір ең үздік колледж футболшысының бірі деп санады. Бас жаттықтырушы ретінде Остербан 1948 жылы Мичиган Вулверинес футбол командасымен Associated Press бойынша ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Орта мектепте ол All American баскетболшысы, жеңіл атлетикадан штат чемпионы, бейсбол және футболдан All State ойыншысы болған. Колледждегі спорттық мансабында ол бейсболдан Big Ten соққы шебері, баскетболдан Big Ten ұпай шебері және футболдан Big Ten тачдаун көшбасшысы атанды. Ол Мичиган университетінің баскетболдан бірінші командаға All American атанған алғашқы спортшысы және футболдан үш мәрте бірінші командаға All American атанған алғашқы ойыншы болды. Колледждегі жетістіктерімен қатар, Остербан 1927 жылғы 22 қазанда Мичиган стадионының ашылу матчында үш тачдаун пасын берді. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Остербан 1970 жылға дейін Мичиган университетінің спорт бөлімінде бірнеше он жылдық бойы жұмыс істеді. Остербан Мичиганның футбол, баскетбол және бейсбол жаттықтырушысы қызметін атқарды. Футболдан ұлттық чемпионатты жеңіп алғаннан басқа, оның 1950 жылғы футбол командасы 1951 жылғы Роуз-боулда жеңіске жетті. Кейін ол спорттық түлектермен байланыс жөніндегі директор болып қызмет етті.
Benjamin Oosterbaan (/'//oʊ//s//t//ər//b//ɑː//n/ OHstərbahn; February 24, 1906 – October 25, 1990) was an American football end and head coach for the University of Michigan. He was a three time All American college football player, a two time All American basketball player, and an All Big Ten Conference baseball player for the Michigan Wolverines. He is widely regarded as one of the greatest football players in Michigan history. He was selected by Sports Illustrated as the fourth greatest athlete in the history of the U. S. state of Michigan in 2003, and one of the eleven greatest college football players of the first century of the game (ending in 1968). As a head coach Oosterbaan won a national championship with the 1948 Michigan Wolverines football team, by way of the Associated Press. In high school, he had been an All American basketball player, a state champion in track and field, and an All State baseball and football player. During his collegiate athletic career he was a Big Ten batting champion in baseball, the Big Ten scoring champion in basketball, and the Big Ten touchdown leader in football. He was the first University of Michigan athlete to become a first team All American in basketball and was the first three time first team All American in football. In addition to his All American collegiate accolades, Oosterbaan threw three touchdown passes in the dedication game of Michigan Stadium on October 22, 1927. After his playing career ended, Oosterbaan spent several decades working for the University of Michigan Athletic Department until the 1970s. Oosterbaan served as the football, basketball, and baseball coach for Michigan. As well as winning a national championship in football, his 1950 football team won the 1951 Rose Bowl. He later served as the director of athletic alumni relations.
Спорттық мансабы
Мичиган штатының Мускегон қаласында туған Остербан өзінің спорттық мансабын Мускегон орта мектебінде бастады, онда ол «Detroit News» газеті бойынша штаттағы ең үздік футболшы ретінде таңдалды. 1923 жылы, үшінші курста оқу кезінде, ол Мускегон баскетбол командасын штаты бойынша жеңіске жеткізіп, баскетболдан жоғары мектептердің АҚШ құрамасына іліккен. Ол сонымен қатар штаттағы ең үздік бейсболшы және дискіні лақтырудан штатының чемпионы атанды. «Michigan Today» журналында жарияланған мақалаға сәйкес, ол 1928 жылғы жазғы Олимпиада құрамына дискіні лақтырудан ілігуі мүмкін еді. Мичиган университетінде Бенни Остербан футбол, баскетбол және бейсболдан үштен бірдей, барлығы тоғыз мақтау белгісіне ие болды. «The Sporting News» журналы Остербанның қайтысы туралы хабарлағанда оны Мичиган университетіндегі соңғы курсында «футбол командасының капитаны, баскетболдан Big Ten конференциясында ең көп ұпай жинаған, ал бейсболда лиганың үздік ойнаушысы болған, осы спорт түрін орта мектепте жаттығудан өтпеген» студент-спортшы ретінде сипаттады. Сол маусымда ол футболдан капитан, ең құнды ойыншы және АҚШ құрамасына іліккен; баскетболдан Big Ten турнирінің ең көп ұпай жинаған чемпионы және АҚШ құрамасына іліккен; сондай-ақ бейсболдан Big Ten турниріндегі ең жоғары орташа көрсеткіштің чемпионы атанды – бұл бір жылда кез келген конференциядағы ең басым үш спорттық көрсеткіш болуы мүмкін. 1925 жылы екінші курста Остербан Big Ten турнирінде сегіз тачдаунмен көш бастады. Остербан үшінші жыл қатарынан АҚШ құрамасына іліккен. Мичиган университетінде үш рет АҚШ құрамасына іліккен тек екі ғана ойыншы бар – Остербан және Энтони Картер. Остербанның Мичиган университетіндегі мансабында «Wolverines» командасы 20–4 есебімен жеңіске жетті.
Born in Muskegon, Michigan, Oosterbaan began his athletic career at Muskegon High School where he was selected by the Detroit News as an All State end. In his junior year (1923), he led the Muskegon basketball team to a state championship and was named a High School All American in basketball. He was also an All State baseball player and state champion discus thrower. According to a Michigan Today article, he probably could have made the 1928 Summer Olympics team in the discus. At Michigan, Bennie Oosterbaan earned nine letters—three apiece in football, basketball, and baseball. In its obituary of Oosterbaan, The Sporting News described him as a phenomenal student athlete who in his senior year at Michigan "was captain of the football team, led the Big Ten Conference in scoring in basketball and was the league's leading hitter in baseball, a sport he had not pursued while in high school." That season, he was captain, most valuable player, and an All American in football; Big Ten scoring champion and All American in basketball; and Big Ten batting average champion in what may be the most dominant three sport performance in any conference in a single year. As a sophomore in 1925, Oosterbaan led the Big Ten with eight touchdowns. Oosterbaan was also selected as an All American for the third consecutive season. He is one of only two players at Michigan ever to receive consensus All American honors three times—Anthony Carter being the other. The Wolverines went 20–4 in Oosterbaan's career at Michigan.
Баскетбол
Футболдан басқа, Остербан баскетболда да өте жақсы ойнады. Ол Үлкен Он конференциясында ұпай жинауда (178 ұпай) көш бастады. Остербан баскетболдан Мичиганның алғашқы All American ойыншысы атанды. Оның орнына Остербан Мичиган университетінде футбол және баскетбол командаларының көмекші жаттықтырушысы болып қалды. Ол бітіргеннен кейін бірден футболдан көмекші жаттықтырушы болып жұмысқа кірісті және Фриц Крислерден кейін жиырма жыл бойы футбол командасының көмекші жаттықтырушысы болды. Оның 1950 жылғы командасы 1951 жылғы Роуз-боулда жеңіске жетті, Остербан Конференциядан қосымша жаттығулар өткізуге рұхсат алды. Оның командалары алғашқы үш маусымның әрқайсысында Үлкен Он чемпионатында жеңіске жетті, бірақ оның басшылығымен тағы бір жеңіс тіркелмеді. Ол 1958 жылға дейін Мичиганда жаттықтырушы болып жұмыс істеді, нәтижесі 63–33–4 болды. Остербан табыстың қысқа мерзімді екеніне сенді. Бірде ол "Time" журналында: "Қазір мен биіктемін, көптеген мақтаулар естіп тұрмын. Бірақ алдағы маусымдар қалай болады? Келесі күзде бірінші ойында немесе бірнеше ойында жеңіліске ұшырасам, содан кейін мені қалай сынап жарылатынын көрейік" деді. Жаттықтырушы ретінде ол өзінің колледж футболының жаттықтырушысы Филдинг Йосттың қағидаларын сақтап өмір сүруге ұмтылған, қарапайым мінезді адам ретінде танымал болды. Остербанның жаттықтыру стилі де қарапайым болды. Ол командасына жігер беру үшін "Тәттілік" деген сөзді жиі қолданды. Остербан футболдан бас тартқаннан кейін оның орнына Бамп Эллиотт келді. 1959 жылы Остербан Мичиганның спорттық түлектермен байланыс жөніндегі директоры болды және 1972 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін осы лауазымда қалды. Остербанның 57 жыл бірге өмір сүрген әйелі Делмас 23 шілдеде, бірнеше ай бұрын қайтыс болды. Оның артында әпкесі Грейс Хеднер, қызы Анна Уилсон және екі немересі қалды. Мичиганның спорттық директорының орынбасары Дон Лунд, ол да Остербан үшін баскетбол ойнаған, былай деді: "Ол Мичиган тарихындағы ең ұлы спортшы екені сөзсіз". 1954 жылы ол Колледж футболының Даңқ залына енгізілді. Ол 1958 жылы Мичиган спорттық Даңқ залына енген төртінші топтың мүшесі болды. Остербан 1978 жылы Мичиган университетінің Спорттық Ұлылық залына енгізілді. Мичиган футбол командасының жабық жаттығу алаңы Остербан атымен аталады. Америкалық спорт жазушысы Грантленд Райс оны және Дон Хатсонды 20 ғасырдың бірінші жартысындағы барлық уақыттағы All American командасының қанаттары ретінде таңдады. 1979 жылы Мичиган түлектері мен достары арасында жүргізілген сауалнамада Остербан Мичиганның барлық уақыттағы ең ұлы футболшысы деп танылды. 1999 жылы Sports Illustrated "Мичиганнан шыққан 50 ең ұлы спортшы" тізімін жариялады (барлық спорт түрлерінде) және Остербанды Джо Луис, Мэджик Джонсон және Чарли Герингерден кейін тізімде төртінші орынға қойды. Ол Мичиган Вулверийнс командасынан Рон Крамер (7-орын), Филдинг Х. Йост (9-орын), Рик Лич (22-орын), Фриц Крислер (31-орын) және Гарри Кипкеден (40-орын) жоғары тұрды.
In addition to football, Oosterbaan was an All American basketball forward. He led the Big Ten Conference in scoring (178 points) in his senior year. Oosterbaan was the first Michigan All American in basketball. Instead, Oosterbaan stayed on at the University of Michigan as an assistant coach for the football and basketball teams. He began as an assistant football coach immediately after graduating, and he remained an assistant coach of the football team for twenty years before succeeding Fritz Crisler. His 1950 team won the 1951 Rose Bowl after Oosterbaan obtained consent from the Conference to hold extra practices. His teams won Big Ten championships in each of his first three seasons but did not win another under his tenure. He coached at Michigan until 1958, compiling a 63–33–4 record. Oosterbaan believed success was fleeting. He once was quoted in Time magazine as saying, "I'm on top now, and there is a lot of backslapping. But what of seasons to come? Let me lose the opener or a couple of other games next fall, and then watch how I'm blasted." As coach, he had a reputation as a mild mannered man who aspired to live by the maxims of his own college football coach, Fielding Yost. Oosterbaan had a mild mannered coaching style. "Poise" was his favorite word when it came to inspiring his team. After Oosterbaan quit as football coach he was succeeded by Bump Elliott. In 1959, Oosterbaan became Michigan's director of athletic alumni relations and held that position until he retired in 1972. Oosterbaan's wife of 57 years, Delmas, had predeceased him a few months earlier on July 23. He was survived by his sister, Grace Hedner; his daughter, Anna Wilson; and two grandsons. Don Lund, Michigan's associate athletic director for alumni relations who also played basketball for Oosterbaan said: "There's no question he was the greatest athlete we ever had here at Michigan." In 1954, he was inducted into the College Football Hall of Fame. He was a member of the fourth class of inductees into the Michigan Sports Hall of Fame in 1958. Oosterbaan was a member of the inaugural 1978 class of inductees into the University of Michigan Athletic Hall of Honor. The Michigan football indoor practice facility was named Oosterbaan Field House. American sports writer, Grantland Rice selected him and Don Hutson as the ends for the all time All American team of the first half of the 20th century. A poll of Michigan alumni and friends in 1979 selected Oosterbaan as Michigan's greatest all time football player. In 1999, Sports Illustrated published a list of "The 50 Greatest Sports Figures From Michigan" (in all sports), and ranked Oosterbaan fourth on the list behind Joe Louis, Magic Johnson and Charlie Gehringer. He was the highest ranked football player, ahead of Michigan Wolverines Ron Kramer (No. 7), Fielding H. Yost (No. 9), Rick Leach (No. 22), Fritz Crisler (No. 31), and Harry Kipke (No. 40).