Кіріспе
Австралиялық композитор және музыка сыншысы Пегги Уинсом Гланвилл Хикс (29 желтоқсан 1912 – 25 маусым 1990) – австралиялық композитор және музыка сыншысы.
Peggy Winsome Glanville Hicks (29 December 191225 June 1990) was an Australian composer and music critic.
Өмірбаян
Мельбурнда туған Пегги Гланвилл Хикс алғаш рет композицияны Фриц Харттан Мельбурндағы Альберт-стрит консерваториясында оқыды. Ол жерде ол Уолдемар Зайдельден фортепиано сабақтарын да алды. 1932-1936 жылдары Лондондағы Корольдік музыка колледжінде оқыды, онда Артур Бенджаминмен фортепиано, Констант Ламберт пен Малколм Саргентпен дирижерлік және Ральф Воган Уильямспен композицияны үйренді. (Ол кейіннен Воган Уильямстың 4-симфониясын ашатын идея оның 1935 жылғы «Кішкентай оркестрге арналған синфониеттасынан» алынғанын және ол 1953 жылғы «Бас ауыстырылған» операсында қайта пайда болатынын мәлімдеді.) Оның ұстаздарының қатарында Венада Эгон Веллес және Парижде Надя Булангер де болды. Ол Халықаралық қазіргі заманғы музыка қоғамы (ISCM) фестивалінде (1938) өзінің «Хоралдық сюитасымен» орындалған алғашқы австралиялық композитор атанды. 1949-1955 жылдары «Нью-Йорк Herald Tribune» газетінде сыншы болып жұмыс істеді, Пол Боулздың орнын басып, Вержил Томсонның жетекшілігімен қызмет етті. Осымен қатар ол композициялық жұмыстарын жалғастырды және Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайының музыкалық директоры болды. 1949 жылы АҚШ азаматтығын алды. Американы тастап кеткен соң, 1957-1975 жылдары Грецияда өмір сүрді. АҚШ-та ол Джордж Антейлден өзінің «Ballet Mécanique» шығармасын заманауи соқпалы аспаптар ансамблі үшін қайта жазуын сұрады. 1966 жылы, көру қабілеті ұзақ жылдар бойы нашарлағаннан кейін, оған ми ісігі диагнозы қойылды, ол хирургиялық жолмен алынып тасталды және ол көру қабілетін қалпына келтірді. Алайда, осы операцияның салдарынан ол иіс сезу қабілетін жоғалтты. 1990 жылы Сиднейде қайтыс болды. Ол Джеймс Мёрдок пен басқалардың ынталандыруымен Австралияға оралған еді. Мёрдок оның өмірбаянын да жазды. Оның өсиеті бойынша Пегги Гланвилл Хикс композиторлар үйі, Сиднейдегі Паддингтондағы үйінде австралиялық және шетел композиторларының резиденциясы ретінде құрылды. New Music Network ұйымы 1999 жылы оның құрметіне Пегги Гланвилл Хикс атындағы лекцияны (Address) құрды.
Музыка
Оның аспаптық шығармаларына "Sinfonia da Pacifica" (үш қысқа бөлімнен тұрады, 1952 жылы Нью-Орлеаннан Австралиядағы үйіне келе жатқан кемеде басталып, келесі жылы Мельбурнда тұңғыш рет қойылды); 1992 жылы Кит Джаррет қолдаған пианино мен оркестрге арналған этрус концерті; виола мен оркестр үшін "Романтикалық концерт"; және 1953 жылы Никанор Забалетамен тұңғыш рет орындалған Гарп сонатасы кіреді. Маршалл МакГайрдың "Ояну" альбомында орындалған бұл шығарма 1996 жылғы APRA музыкалық сыйлықтарында ең көп орындалған заманауи классикалық туынды деп танылды. Оның ең белгілі опералары – "Бастары ауыстырылғандар" және "Наусикая". "Бастары ауыстырылғандар" Томас Маннның либреттосымен жазылған алты көріністен тұрады және 1954 жылдың 3 сәуірінде Кентукки штатының Луисвилл қаласында тұңғыш рет қойылды. "Наусикая" 1958–1960 жылдары жазылып, 1961 жылы Афинада тұңғыш рет сахналанды. Либретто Роберт Грейвстің "Гомердің қызы" романына негізделген, ол Гомерге жатқызылған "Одиссеяның" әйелдер айтқан әңгіме екенін көрсетеді. Гланвилл Хикс 1956 жылы Майоркадағы Грейвстің қонағы болып, оның досы Аластер Ридпен бірге либреттоны аяқтады. Премьера опералық өмірдегі маңызды оқиға ретінде қабылданып, Гланвилл Хикс үшін үлкен жетістік деп есептелді, бірақ бұл опера ешқашан қайта қойылған жоқ. Оның соңғы операсы – "Сапфо", 1963 жылы Сан-Франциско операсы үшін жазылды, және басты рөлді Мария Каллас орындайды деген үміт болды. Алайда, театр бұл туынды қабылдамады және ол ешқашан сахнаға қойылған жоқ. Бұл опера 2012 жылы Дженифер Кондонның жетекшілігімен Гулбенкиан оркестрі мен басты рөлде Дебора Поласкидің орындауында жазылды.
Жеке өмір
Ол 1938 жылдан 1949 жылға дейін британдық композитор Стэнли Бэйтке үйленген, ол гомосексуал болған, содан кейін олар ажырасты. 1952 жылы журналист Рафаэль да Костаға тұрмысқа шықты; келесі жылы олар ажырасты. Ол сонымен қатар Марио Монтефорте Толедо және Теодор Томсон Флиннпен де қарым-қатынаста болды. Бэйт сияқты, Гланвилл Хикс жақын болған көптеген ер адамдар гомосексуалдар болды; оның жақын әйел достары азырақ болды және ол көбінесе ер адам киімінде жүреді. Ол эмигрант америкалық жазушы және композитор Пол Боулздың жақын досы болды, және олар өмір бойы өте жақын болды, бірақ 1947 жылы ол Мароккоға көшкеннен кейін олардың қарым-қатынасы негізінен хат алмасу арқылы жалғасты. Ол оның хаттарының кейбіреулерін оркестрлік қосымшамен "Мароккодан хаттар" шығармасына енгізді.