Кіріспе

Британдық оператор (1919–2012)

Кристофер Джордж Джозеф Чаллис BSC, FRPS (18 наурыз 1919 – 31 мамыр 2012) – 1940 жылдардан бастап 70-тен астам көркем фильмде жұмыс істеген британдық оператор.

Мансап

Майкл Пауэлл мен Эмерик Прессбергердің бірнеше фильмінде оператор болып жұмыс істегеннен кейін, ол продюсерлер ретіндегі жобаларының бірі – «Өзеннің соңы» (1947) фильмінде фотосуретші ретінде дебют жасады. «Өзеннің соңы» фильмінің түсірілімі аяқталғаннан кейін Чаллис «Қызыл туфлі» фильмінде Джек Кардиффтің операторы болды. Ол фильмде жұмыс істегісі келгендіктен, қызмет бабында төмендеуге қарсы емес еді. Содан кейін ол қайтадан фотосуретші болып жұмыс істеді. Ол Пауэлл мен Прессбергердің көптеген келесі фильмдерінде оператор болды, соның ішінде «Кішкентай артқы бөлме» (1949), «Жылдам пимпернел» (1950), «Хоффманның әңгімелері» (1951), «О, Розалинда!» (1955), «Плато өзенінің шайқасы» (1956) және «Айшықтың сәулесінде кездесу» (1957). Түсті кинематографиядағы шеберлігінің арқасында ол 1950-ші жылдардағы британдық киношілердің көптеген жобаларында жұмыс істеуге жиі шақырылды, және «Женевье» (1953), «Капитанның үстелі» (1958) және «Ұшқыш машиналарынң керемет адамдары» (1965) сияқты бірқатар сәтті комедияларда жұмыс істеді. Ол басқа жанрлардағы жобалармен де айналысты, мысалы, «Испан бағбаны» (1956), «Бисмаркті батыру!» (1960), «Чити-Чити-Банг-Банг» (1968) және Билли Уайлдердің «Шерлок Холмстың жеке өмірі» (1970). Ол «Ең үздік британдық операторлық жұмыс» номинациясы бойынша бірнеше BAFTA сыйлығына ие болды, соның ішінде 1966 жылы Стэнли Доненнің «Арабеск» фильмі үшін жеңіске жетті. Чаллис 1976 жылы «The Deep» фильмін түсірген кезде су астындағы кинематографиялық жарықтандыруды қамтамасыз ету үшін арнайы модификацияланған 5000 ваттты «Senior» шамдарын жасаған алғашқы адам болып есептеледі. Мартин Скорсезе: «Крис Чаллис туралы ойламай, британдық кино өнерінің ұлылығын толыққанды бағалау мүмкін емес» деді, сондай-ақ: «Крис Чаллис целлюлоид палитрасына өзіне тән ерекше жандылық сыйлады, бұл Британияны классикалық әлемдік киноның ұзақ, даңқты кезеңінде жетекші ел болуына көмектесті». Чаллис сонымен қатар, шебер және құштар фотограф болатын. Ол 1936 жылы Корольдік фотосуретшілер қоғамына мүше болып қосылды, 1945 жылы қауымдастырылған мүше, ал 1948 жылы стипендия иегері атанды. Ол өмірінің соңына дейін осы қоғамның мүшесі болып қалды.

Жарияланымдар

Оның "Олар шынымен де соншалықты жаман ба?" атты автобиографиясы: Камера операторының күнделігі, 1995 жылғы наурыз айында Janus Publishing Company баспасынан шықты. Чаллис Дэвид А. Эллистің "Операторлармен әңгімелер" (Scarecrow Press) кітабында да еске алынады (2012).