Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын кинорежиссері (1906–1976)
Нью-Йорк аспан күйшісі
English film director (1906–1976)
the New York weathercaster
Сер Кэрол Рид (30 желтоқсан 1906 – 25 сәуір 1976) – ағылшын кинорежиссері және продюсері. Ол «Odd Man Out» (1947), «The Fallen Idol» (1948), «The Third Man» (1949) және «Oliver!» (1968) фильмдерімен танымал, соңғысы үшін «Ең үздік режиссер» номинациясында «Оскар» сыйлығын алды. «Odd Man Out» – үздік британдық фильм үшін BAFTA сыйлығын алған алғашқы фильм. «The Fallen Idol» үздік британдық фильм үшін екінші BAFTA сыйлығын жеңіп алды. Британдық кино институты «The Third Man» фильмін 20 ғасырдың ең ұлы британдық фильмі деп атады.
Sir Carol Reed (30 December 1906 – 25 April 1976) was an English film director and producer, best known for Odd Man Out (1947), The Fallen Idol (1948), The Third Man (1949), and Oliver! (1968), for which he was awarded the Academy Award for Best Director. Odd Man Out was the first recipient of the BAFTA Award for Best British Film. The Fallen Idol won the second BAFTA Award for Best British Film. The British Film Institute voted The Third Man the greatest British film of the 20th century.
Ерте өмір және мансап
Кэрол Рид Лондонның оңтүстік-батысындағы Путни қаласында дүниеге келді. Ол актер-продюсер сэр Герберт Бербом Три мен оның сүйіктісі Беатрис Мэй Пиннидің ұлы, кейіннен Рид фамилиясын қабылдады. Ол Кентерберидегі Король мектебінде білім алған. Өзінің жасөспірім кезінде-ақ актерлік мансабын бастады. Одан кейін триллер жазушысы Эдгар Уоллестің театр труппасында жұмыс істеді, ал 1927 жылы оның жеке көмекшісі болды. Уоллес түсірген бірнеше фильмде ойнағаннан басқа, Рид оның шығармаларын экранға бейімдеуге күндіз қатысты, ал кешкі уақытта сахна менеджері болып жұмыс істеді. Бұл байланыс 1932 жылдың ақпанында Уоллес қайтыс болғанда аяқталды. Базил Диннің шақыруымен Рид Associated Talking Pictures компаниясында, сәйкесінше ATP компаниясында диалог режиссері, екінші режиссерлік топтың режиссері, содан кейін режиссердің ассистенті болып жұмыс істеді. Диннің жетекшілігімен оның аталған лауазымдарында түсірген фильмдері: "Күзгі крокус", "Лорна Дун", "Адалдық" және (Торольд Дикинсонмен бірлесіп) "Джава Басы".
Carol Reed was born in Putney, southwest London. He was the son of actor producer Sir Herbert Beerbohm Tree and his mistress, Beatrice May Pinney, who later adopted the surname of Reed. He was educated at The King's School, Canterbury. He embarked on an acting career while still in his late teens. A period in the theatrical company of the thriller writer Edgar Wallace followed, and Reed became his personal assistant in 1927. Apart from acting in a few Wallace derived films himself, Reed became involved in adapting his work for the screen during the day while he was a stage manager in the evenings. This connection ended when Wallace died in February 1932. Taken on by Basil Dean, Reed worked for his Associated Talking Pictures, successively for ATP as a dialogue director, second unit director and then assistant director. His films in the later role working under Dean were Autumn Crocus, Lorna Doone and Loyalties and (with Thorold Dickinson) Java Head.
Алғашқы фильмдер
Оның режиссер ретінде алғашқы фильмдері "квоталық кинолар" болды. "Мидшипмен Изи" (1935) фильмін өзінің алғашқы жеке режиссерлік жобасы ретінде түсірген кезде ол өзіне қатал болды. "Мен шешімдерді қабылдауға тиіс болдым, бірақ бұрынғыдай, басқа біреудің шешімін мақұлдап немесе сынға алып отырмадым, сондықтан шатасып қалдым", - деді ол кейінірек. "Мен монтаж және камера бұрыштары туралы көп нәрсе білдім деп ойладым, бірақ енді барлық жауапкершілік өзімде болғанда, жоғалған секілді болдым. Ақыры, қателіктер жасау арқылы ғана үйренетінімді түсіндім." Ридтің "Лабурнум Гроув" (1936) комедиясы туралы ол: "Міне, енді ағылшын фильмін толыққанды мақтауға болады" деп жазды. Ол Ридтің әлеуетін жақсы сезінді, фильмді "ұқыпты және әдемі, Рид мырзаға дұрыс сценарий берілгенде, ол тек тиімді ғана емес, одан да жақсы болатынын сезіндіретін ерекше стильмен сипаттады". Ридтің мансабы А. Дж. Крониннің романы бойынша түсірілген "Жұлдыздар төмен қарай" (1940) фильмімен дами бастады, онда Майкл Редгрейв басты рөлде ойнады. Грин Ридтің "ақыры мүмкіндік алғанын және оны тамаша пайдаланғанын" жазды. Ол "көрермен актерларды еске алмайды: Рид оларды шеберлікпен басқарады, сондықтан оларды тек адамдар ретінде есте сақтайды" деп атап өтті.
His earliest films as director were "quota quickies". Of his experience making Midshipman Easy (1935) his first solo directorial project he was harsh on himself. "I was indefinite and indecisive", he said later. "I thought I had picked up a lot about cutting and camera angles, but now, when I had to make all the decisions myself and was not just mentally approving or criticising what somebody else decided, I was pretty much lost. Fortunately, I realised that this was the only way to learn – by making mistakes." Of Reed's comedy Laburnum Grove (1936), he wrote: "Here at last is an English film one can unreservedly praise". He was perceptive about Reed's potential, describing the film as "thoroughly workmanlike and unpretentious, with just the hint of a personal manner which makes one believe that Mr. Reed, when he gets the right script, will prove far more than efficient." Reed's career began to develop with The Stars Look Down (1940), from the A. J. Cronin novel, which features Michael Redgrave in the lead role. Greene wrote that Reed "has at last had his chance and magnificently taken it." He observed that "one forgets the casting altogether: he [Reed] handles his players like a master, so that one remembers them only as people."
Соғыс жылдары
Ридтің осы кезеңдегі бірнеше фильмінің сценарийлерін Франк Лаундер мен Сидни Джиллиат жазды, сценарийшілер мен режиссерлер продюсер Эдвард Блэк үшін жұмыс істеді, ол 20th Century Fox британдық еншілес компаниясы арқылы көрсетілді. Бұл фильмдердің ең танымалдары – Рекс Харрисонның қатысуымен түсірілген "Мюнхенге түнгі пойыз" (1940), Майкл Редгрейвпен бірге "Киппс" (1941) және француз революциясы мен Наполеон соғыстары кезіндегі оқиғаларды бейнелейтін Роберт Донаттың басты рөлде ойнаған "Жас мырза Питт" (1942). 1942 жылдан бастап Рид Корольдік армия қару-жарақ корпусында қызмет етті: оған капитан шені берілді және ол фильм бөліміне, содан кейін армия психиатриясы басқармасына бекітілді. Соңғысы үшін бес жаңа сарбаздың өмірін көрсететін "Жаңа топ" (1943) атты оқу фильмі түсірілді. Сценарийін Эрик Амблер мен Питер Устинов жазды, Рид те үлес қосты, ал продюсері – Торольд Дикинсон. Бұл фильм "Алға қарай" (1944) деген атпен қайта түсірілді.
The scripts of several of Reed's films in this period were written by Frank Launder and Sidney Gilliat, with the screenwriters and director working for producer Edward Black, who released through the British subsidiary of 20th Century Fox. The best known of these films are probably Night Train to Munich (1940), with Rex Harrison; Kipps (1941), again with Michael Redgrave; and The Young Mr. Pitt (1942), with Robert Donat in the title role, set during the French Revolutionary and Napoleonic Wars. From 1942, Reed served in the Royal Army Ordnance Corps: he was granted the rank of Captain and placed with the film unit, and then with the Directorate of Army Psychiatry. For the latter body a training film, The New Lot (1943), was made, recounting the experiences of five new recruits. It had a script by Eric Ambler and Peter Ustinov, with contributions from Reed, and was produced by Thorold Dickinson. It was remade as The Way Ahead (1944).
Соғыстан кейінгі
Рид соғыстан кейін, Джеймс Мейсонның басты рөлде ойнаған Odd Man Out (1947) фильмінен бастап, ең жоғары бағаланған үш фильмін түсірді. Бұл – Солтүстік Ирландияның белгісіз қаласындағы жарақат алған ИРА басшысының соңғы сағаттары туралы әңгіме. Шындығында, түсірілімдер Белфаст қаласында жүргізілді, бірақ фильмде қаланың аты аталмайды. Кинорежиссер Роман Полански оны өзінің сүйікті фильмі деп бірнеше рет айтқан. Бұл продюсер Александр Корда, енді Ридпен келісімшарт жасасқан, режиссерді жазушы Грэм Гринмен таныстырған. Келесі екі фильм Гриннің сценарийлері бойынша түсірілді: The Fallen Idol (1948) және The Third Man (1949). The Third Man фильмін Дэвид О. Селзник пен Корда бірлесіп продюсерлік етті, ал екі басты рөлді американдық актерлер Орсон Уэллс пен Джозеф Коттен сомдады. Рид Уэллсті Гарри Лайм рөліне бекітуге талап етті, бірақ Селзник бұл рөлге Ноэль Ковардты қалаған еді. Фильмге Венада алты апталық түсірілімдер қажет болды, осы уақытта Рид кішкентай веналық мейрамхананың ауласында кездейсоқ түрде цитрада ойнайтын Антон Карасты кездестірді, ол фильмнің музыкасын жазуға жауапты болды. The Man Between (1953) фильмі The Third Man-нің қайталауы ретінде қарастырылады. Ал Ридтің алғашқы түсті фильмі A Kid for Two Farthings (1955), Лондонның Шығыс бөлігінде түсірілген, ағылшын-еврей қауымдастығының синематографиялық бейнесінің сирек мысалы ретінде танылса да, еврейлердің стереотиптеріне ұшырайды және Майкл Бруктың сөзімен айтқанда, "екіталай қызығушылық" емес. Брандо шығармашылық бақылауға талап етіп, екеуі үнемі дауласып отырды. Рид өндірістің басында кетіп, оның орнына Льюис Майлстоун келді. АҚШ-та түсірілген The Agony and the Ecstasy (1965) кассалық сәтсіздікке ұшырады және Рид продюсер ретінде жұмыс істеген соңғы фильм болды. Oliver! (1968) фильмі Суррейдегі Шеппертон қаласында түсірілді, оған Columbia қаржылай қолдау көрсетті және «Үздік режиссер» номинациясында «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. «Бұл фильмді артық түсірген болуы мүмкін, бірақ көрермендерге осылай ұнаған сияқты», – деп жазады Томас Хишак.
Reed made his three most highly regarded films just after the war, beginning with Odd Man Out (1947), with James Mason in the lead. It is the tale of an injured IRA leader's last hours in an unidentified Northern Irish city. In fact, Belfast was used for the location work, but it remains unnamed in the film. Filmmaker Roman Polanski has repeatedly cited it as his favourite film. It was the producer Alexander Korda, to whom Reed was now signed, who introduced the director to the novelist Graham Greene. The next two films were made from screenplays by Greene: The Fallen Idol (1948) and The Third Man (1949). The Third Man was co produced by David O. Selznick and Korda, with the American actors Orson Welles and Joseph Cotten in two of the leading roles. Reed insisted on casting Welles as Harry Lime, although Selznick had wanted Noël Coward for the role. The film required six weeks of location work in Vienna, during which Reed by chance discovered Anton Karas, the zither player who became responsible for the film's music, in a courtyard outside a small Viennese restaurant. The Man Between (1953) is dismissed as a rehash of The Third Man. While the fable A Kid for Two Farthings (1955), Reed's first colour film, set in the East End of London, has been claimed as one of very few authentic cinematic depictions of an Anglo Jewish community, it suffers from the stereotyping of Jews and is no more than a "whimsical curiosity" according to Michael Brooke. Brando had insisted on creative control, and the two men argued incessantly. Reed left at a relatively early stage of production and was replaced by Lewis Milestone. The Agony and the Ecstasy (1965), made in the United States, was a box office failure, and was the last film over which Reed also served as producer. Oliver! (1968), made at Shepperton in Surrey, was financially backed by Columbia, and won the Academy Award for Best Director. "The movie may have been over produced but it seemed everyone liked it that way", writes Thomas Hischak.
Жеке өмір
1943 жылдан 1947 жылға дейін ол британдық актриса Диана Уайнардқа үйленген. Ажырасқаннан кейін, 1948 жылы актриса Пенелопа Дадли Уордқа үйленді, сонымен қатар Пемпи деп танылған, Фреда Дадли Уордтың үлкен қызы, ол Уэльс принці Эдуардтың (кейіннен король Эдуард VIII, содан кейін Виндзор герцогі) сүйіктісі болған. Олардың Макс есімді бір ұлы болды. Оның әкесінің қызы Трейси Рид, Уордтың қызы, актерлік мансабымен де айналысты. Актер Оливер Рид оның жүрегі туысы болды. 1952 жылы ол өнер саласындағы еңбектері үшін рыцарь атағын алған екінші британдық кинорежиссер атанды. Біріншісі – 1942 жылы сэр Александр Корда, ол Ридтің ең әйгілі фильмдерінің продюсері болды. Рид 1976 жылдың 25 сәуірінде 69 жасында Челсидегі 213 Кингс-роудтағы үйінде, жүрек талмасынан қайтыс болды, ол 1948 жылдан бері сол жерде тұрған. Ол Батыс Лондонның Гуннерсберидегі Кенсингтон зиратына жерленген. Оның құрметіне оның бұрынғы үйіне еске алу тақтасы орнатылды.
From 1943 until 1947, he was married to the British actress Diana Wynyard. After their divorce, he married in 1948 the actress Penelope Dudley Ward, also known as Pempie, the elder daughter of Freda Dudley Ward, who had been a mistress of Edward, Prince of Wales (later King Edward VIII, then Duke of Windsor). They had one son, Max. His stepdaughter Tracy Reed, Ward's daughter, also had an acting career. Actor Oliver Reed was his nephew. In 1952, he became only the second British film director to be knighted for his craft. The first was Sir Alexander Korda in 1942, the producer of some of Reed's most admired films. Reed died from a heart attack on 25 April 1976, aged 69, at his home at 213 King's Road, Chelsea, where he had lived since 1948. He is buried in Kensington Cemetery, Gunnersbury, West London. A blue plaque has been placed on his former home in his honour.