Кіріспе

Ситка ұлттық тарихи паркі (бұрын Indian River Park және Totem Park деп аталған) – АҚШ-тың Аляска штатындағы Ситка қаласында орналасқан ұлттық тарихи парк. 1972 жылдың 18 қазанында бұрынғы ұлттық ескерткіш статусынан ұлттық тарихи парк ретінде қайта бекітілді. Парк түрлі кезеңдерде Аляскадағы тлингиттер мен орыстардың тарихи тәжірибесін еске алуға бағытталған.

Тарих

Алясканың ең көне федералды тағайындалған мәдени және тарихи паркінің тарихы 1890 жылғы 21 маусымда президент Бенджамин Харрисон Тлингиттердің Шиски Ноу (Тлингит тілінде «Шыбықша бекінісі») бекінісін қоғамдық пайдалану үшін бөліп берген кезге дейін жетеді. 1804 жылы Ситка шайқасы деп аталатын, жергілікті Тлингит халқы мен орыс тері саудагерлері (олармен бірге Алеут одақтастары) арасындағы қарулы қақтығыс осы жерде болған. 1903-1905 жылдары округ әкімі Джон Г. Брэди Алясканың түкпір-түкпірінен тотемдік бағаналарды жинап, паркке орнатуға кірісті; бағаналардың көп бөлігі Уэльс Принці аралындағы Хайда ауылдарынан келді, ал қалғандары 1904 жылғы Луизиана сатып алу көрмесінде көрсетілген. Содан кейін, вандализм мен парктің жалпы нашар жағдайына алаңдаған Ситканың ықпалды азаматтары федералды үкіметке осы жерді ұлттық ескерткіш деп жариялауға қысым жасады. 1916 жылы Ұлттық паркс қызметі құрылғаннан кейін ескерткіш жаңа агенттіктің қамқорлығына өтті, бірақ 1921 жылға дейін маңызды қаржы бөлінбеді. Ситка шыршаларының арасында әртүрлі папоротниктер, бұталар мен гүлдер өседі. Шабақ кезінде лососьтің Индия өзенімен жүзіп өтетінін көруге болады. 112 акр (45 гектар) аумақты құрайтын парк 1942 жылы АҚШ армиясының бақылауына берілді және қысқа мерзімге қорғаныс мақсатында пайдаланылды. Осы кезеңде армиялық құрылыс жобалары парктің өзенінен, жағалауынан және сағасынан көп мөлшерде құм мен малта тас алып тастады. Тарихи жағдайға байланысты, Аляска тума халқының бауырластығы 1969 жылы демонстрациялық бағдарламаны өз бақылауына алып, Оңтүстік-Шығыс Алясканың тума мәдени өнеріне баса назар аударды; Оңтүстік-Шығыс Аляска Үнді мәдени орталығы 2000 жылдың қаңтарында 30 жылдығын тойлады. Бұл Батыс жарты шарда сақталған Ресей отаршылдық стиліндегі архитектураның төрт мысалының бірі. Ресей православие шіркеуінің епископы, дін қызметкері, мұғалім және лингвист Иван Евсеевич Попов Вениаминов 1853 жылға дейін осы резиденцияда тұрды. Шіркеу ғимаратты тағы бір ғасыр бойы мектеп, тұрғын үй және құдайға табыну орны ретінде пайдаланды, бірақ нашар жағдайына байланысты 1969 жылы тастап, 1973 жылы Паркс қызметіне сатылды. 1973 жылы Паркс қызметі 16 жылдық қайта жаңарту жобасын бастады, мақсаты мүлікті бұрынғы сәніне қайтару болды. Заманауи сантехника, жылыту және электр жүйелері орнатылды, бірақ құрылымды мүмкіндігінше шынайы сақтауға тырысты. Екінші қабат археологиялық зерттеулер, ертедегі күнделіктер мен суреттерге сүйене отырып, 1853 жылғы түріне келтірілді. Бүгінде Аян шіркеуіндегі көптеген көрмелер мен сәнді иконалар орыс Америкасының мұрасын көрсетеді. Ресей епископының үйі Ұлттық тарихи ескерткіш болып табылады; ол және парктің негізгі аумағы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.

Ескерту

Кейбір дереккөздер Епископ үйі Солтүстік Америкадағы ресейлік отаршылдық сәулетінің сақталған "төрт" мысалының бірі екенін көрсетеді, бірақ Ұлттық саябақтар қызметі оның сақталған "бірнеше" мысалдың бірі екенін айтады.