Чарли Браунның Рождествосы: 1965 жылғы анимациялық туынды және саундтрек альбомы
A Charlie Brown Christmas
«Чарли Браунның Рождествосы» – 1965 жылғы мультфильм, Пеanuts комиксі негізінде түсірілген. Мұңды Чарли Браунның Рождестволық ойын қою әрекеті мен кішкентай шыршы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1965 жылғы анимациялық телеарнайы. Саундтрек альбомы.
1965 animated TV special
the soundtrack album
"Чарли Браунның Рождествосы" – 1965 жылғы анимациялық телеарнайы. Бұл Чарльз М. Шульцтің "Жеміс-жидек" комиксі негізінде жасалған алғашқы телеарнайы. Онда Питер Роббинс, Кристофер Ши, Кэти Штайнберг, Трейси Стратфорд және Билл Мелендестің дауыстары естіледі. Ли Мендельсон продюсерлік еткен және Мелендес режиссерлік еткен бағдарлама 1965 жылдың 9 желтоқсанында CBS телеарнасында тұңғыш рет көрсетілді. Арнайы бағдарламада Чарли Браун (Роббинс) мерекелік маусым басталғанға қарамастан, көңілсіздікке ұшырайды. Люси ван Пелт (Стратфорд) оған аудандық Рождестволық қойылымды қоюды ұсынғаннан кейін, оның барлық тырыстары достарынан елеусіз қалды және олар оның орталыққа қарапайым Рождестволық шыршы таңдауына келекеледі. 1950 жылы комикс алғаш рет жарық көргеннен кейін, 1960 жылдардың ортасына қарай "Жеміс-жидек" әлемдік құбылысқа айналды. Арнайы бағдарлама Coca-Cola компаниясының тапсырысымен және демеушілігімен жазылды, бірнеше апта ішінде дайындалып, алты айдың ішінде шағын бюджетпен өндірілді. Кейіпкерлерді іріктеу кезінде продюсерлер бала актерлерді жалдап, дәстүрден тыс жол таңдады. Бағдарламаның саундтрегі де ерекше болды, онда пианист Винс Гуаралдидің джаз музыкасы ойнады. Сол кезеңдегі АҚШ теледидар анимациясында кең таралған күлкіні қоспауы, сондай-ақ оның стилі, қарқыны, музыкасы және анимациясы продюсерлер мен телеарнаның жоба сәтсіздікке ұшырайды деп болжауына себеп болды. Алайда, олардың күдігіне қарамастан, "Чарли Браунның Рождествосы" жоғары рейтингтерге ие болды және сыншылардың мақтауына бөленді. Ол Эмми және Пибоди сыйлықтарын алды және АҚШ-та жыл сайынғы көрсетілімге айналды, 56 жыл бойы Рождество маусымында теледидарда көрсетілді, содан кейін Apple TV+ стриминг сервисінде қолжетімді болды. Оның табысы "Жеміс-жидек" телеарнайы мен фильмдерінің жасалуына жол ашты. Оның джаз саундтрегі коммерциялық сәттілікке жетті, АҚШ-та бес миллион дана сатылды. "Чарли Браунның Рождествосы" қойылымдарының тікелей эфирдегі нұсқалары сахналады.
A Charlie Brown Christmas is a 1965 animated television special. It is the first TV special based on the comic strip Peanuts, by Charles M. Schulz, and features the voices of Peter Robbins, Christopher Shea, Kathy Steinberg, Tracy Stratford, and Bill Melendez. Produced by Lee Mendelson and directed by Melendez, the program made its debut on the CBS television network on December 9, 1965. In the special, Charlie Brown (Robbins) finds himself depressed despite the onset of the cheerful holiday season. After Lucy van Pelt (Stratford) suggests he direct a neighborhood Christmas play, his best efforts are ignored and mocked by his peers when he chooses a puny Christmas tree as a centerpiece. After the comic strip's debut in 1950, Peanuts had become a worldwide phenomenon by the mid 1960s. The special was commissioned and sponsored by The Coca Cola Company, and was written over a period of several weeks, and produced on a small budget in six months. In casting the characters, the producers took an unconventional route, hiring child actors. The program's soundtrack was similarly unorthodox, featuring a jazz score by pianist Vince Guaraldi. Its lack of a laugh track (a staple in US television animation in this period), in addition to its tone, pacing, music, and animation, led both the producers and the network to predict the project would be a disaster. However, contrary to their collective apprehension, A Charlie Brown Christmas received high ratings and acclaim from critics. It received an Emmy and a Peabody Award, and became an annual presentation in the United States, airing on broadcast television during the Christmas season for 56 years before becoming exclusively available on Apple TV+ streaming service. Its success paved the way for a series of Peanuts television specials and films. Its jazz soundtrack achieved commercial success, selling five million copies in the US. Live theatrical versions of A Charlie Brown Christmas have been staged.
Сюжет
Достарына қосылу үшін мұз үстінде коньки тебуге бара жатқанда, Чарли Браун Лайнус ван Пелтке Рождество маусымында ұнаған нәрселеріне қарамастан, ол әлі де көңілі түсік екенін мойындайды. Линус сөзін айтқаннан кейін және Вайолет Грейдің сықақтап сөйлегеннен кейін, ол Люси ван Пелттің психолог кабинетіне барып, өзінің мәселесін айтады. Ол оған топтың жыл сайынғы Рождестволық қойылымын қоюды ұсынады, осылайша оны іске қосып, ол келіседі. Чарли Браун репетицияға бара жатқанда Рождествоның коммерциялық сипатын көріп, көңілі түсіп қалады: Люси Рождествоға жылжымайтын мүлік алмағанына өкінеді; Снупи үйін көршілік жарысқа безендіреді; ал Чарли Браунның кіші қарындасы Салли одан Сантаға ашкөз хат жазуды сұрайды. Репетицияда Чарли Браун 1960-шы жылдарға сай келетін, билермен, көтеріңкі музыкамен, жараспайтын актерлермен және "Рождество патшайымымен" (Люси) пьесаны табады. Актерлерді бақылай алмай, Чарли Браун қойылымға "дұрыс көңіл-күй" қажет деп шешеді және Рождество ағашын ұсынады; Люси үлкен, қызғылт алюминий ағаш ұсынады, содан кейін оны және Линусты оны алуға жібереді. Ағаш сату орнында Чарли Браун сол жердегі жалғыз ағашты, кішкентай шыршыны таңдайды. Линус таңдауына күмән келтіреді, бірақ Чарли Браун оны безендіргеннен кейін керемет болады деп сендіреді. Бірақ олар келгенде, Люси мен қыздар оны да, ағашты да мазақтап, күліп кетеді. Көңілі түскен Чарли Браун дауыстап сұрайды: "Бір кім Рождествоның мәні неде екенін біледі ма?" Линус "білемін" дейді, сахнаның ортасына қадам басады, назар аударуды сұрайды, қауіпсіздік көрпесін тастайды, шопандарға жарияланғанды айтады, көрпесін жинап алады, қайта оралады және "Міне, Рождествоның мәні осы, Чарли Браун" дейді. Чарли Браун коммерция Рождество мерекесін бұзбауы керек екенін түсінген соң, ағашты үйге алып барып, оны безендіреді және басқаларға қойылымда жарайтынын көрсетеді. Басқалары Чарли Браунға тым қатал болғанын түсінеді және Линус сөйлегеннен кейін оның артынан тыныш түрде ілеседі. Ол Снупидің үйіне тоқтайды, ол жарыста жеңіске жеткен, және үлкен қызыл Рождество шарларын ағашқа іледі. Шардың салмағы кішкентай ағашты жерге иіліп қалуға мәжбүр етеді. Ағашқа зиян келтірді деп ойлап, Чарли Браун көңілі түсіп, кетеді. Басқалары Снупидің үйіне жетеді және оның әлеуетін көре бастағанда, Линус ағашты ақырып тұрғызып, оның түбіне көрпесін орайды, оған қолдау көрсетеді. Басқалары Снупи үйінен әкелген әшекейлермен ағашқа жаңа келбет береді, тіпті Люси де Чарли Браунның таңдауына келіседі. Балалар "Аңдаушы періштелер ән салады" әнін шырқап бастайды. Оларды естіген Чарли Браун қайта оралып, шыршының қазір керемет Рождество ағашына айналғанын көреді. Балалар "Қуанышты Рождество, Чарли Браун!" деп шулап айқайлайды, содан кейін "Аңдаушы періштелер" әнін шырқайды, ал Чарли Браун қар жауа бастағанда оларға қосылады.
On their way to join their friends ice skating on a frozen pond, Charlie Brown confesses to Linus van Pelt that, despite all the things he likes about the Christmas season, he is still depressed. After Linus' reproach, and a put down from Violet Gray, he visits Lucy van Pelt's psychiatric booth and tells her his problem. She suggests that he direct the group's annual Christmas play to get him involved, and he accepts. Charlie Brown becomes even more discouraged by his observations of Christmas' commercialization as he heads for the rehearsal: Lucy laments over not receiving real estate for Christmas; Snoopy decorates his doghouse for a neighborhood lights and display contest; and Charlie Brown's younger sister Sally asks him to write a greedy letter to Santa Claus. At the rehearsal, Charlie Brown finds a play fit for the 1960s with dancing, lively music, an uncooperative cast and a "Christmas Queen" (Lucy). Unable to control the cast, Charlie Brown decides the play needs a more "proper mood", and recommends a Christmas tree; Lucy suggests a big, pink aluminum tree, then sends him and Linus to get one. At the tree lot, Charlie Brown picks the only real tree there, a small sapling. Linus questions his choice, but Charlie Brown believes that once decorated, it will be perfect. When they return, however, Lucy and the girls scorn him and the tree and walk away laughing. Crestfallen, Charlie Brown loudly asks if anyone knows what Christmas is all about; Linus says he does, walks to center stage, asks for a spotlight, drops his security blanket, recites the annunciation to the shepherds, picks up his blanket, returns and says, "That's what Christmas is all about, Charlie Brown." Realizing that he does not have to let commercialism ruin his own Christmas, Charlie Brown takes the tree home to decorate it and show the others that it will work in the play. The others realize that they were too hard on Charlie Brown and quietly follow him after listening to Linus' speech. He stops at Snoopy's doghouse, which had won the lights and display contest, and hangs a large red Christmas ball on his tree. The ornament's weight causes the tiny tree to bend to the ground. Believing he has killed the tree, Charlie Brown, dejected, walks away. The others arrive at Snoopy's doghouse and as they all start to see its potential, Linus gently uprights the drooping tree and wraps his blanket around its base to give it some support. After the others give the tree a makeover using more decorations from the doghouse, even Lucy concedes to Charlie Brown's choice. The kids then start humming "Hark! The Herald Angels Sing". Hearing them, Charlie Brown returns to see that the sapling is now a magnificent Christmas tree. All the kids shout, "Merry Christmas, Charlie Brown! ", and then sing "Hark" with Charlie Brown joining in as snow begins to fall.
Актерлік құрам
Питер Роббинс Чарльз "Чарли" Браун рөлінде. Кристофер Ши Лайнус ван Пелт рөлінде. Трейси Стратфорд Люсиль "Люси" ван Пелт рөлінде. Бұл Стратфордтың Люси рөліндегі соңғы өнер көрсетуі. Кэти Штайнберг Салли Браун рөлінде. Бұл Штайнбергтің Салли рөлін алғаш рет орындауы. Крис Доран Шрёдер мен Шерми рөлінде. Бұл Доранның Шрёдер мен Шерми рөліндегі соңғы өнер көрсетуі. Джеффри Орштейн Пиг Пен рөлінде. Сали Драйер Вайолет рөлінде. Бұл Драйердің Вайолет рөліндегі соңғы өнер көрсетуі. Кейін ол Люси ван Пелттің дауысын жазбаға түсірді. Анн Алтиери Фрида рөлінде. Билл Мелендес Снупи рөлінде. Карен Менделсон Патти рөлінде. Хорлық ән салу: Роберт "Барри" Минеа басшылығымен Сан-Рафаэль, Калифорния қаласындағы Санкт-Полс епископ шіркеуінің балалар хорының мүшелері. Хор осы туындыға қосқан үлесі үшін Санта-Розадағы Шульц мұражайында өткен 40 жылдық мерекеде марапатталды. Сондай-ақ хор Винс Гуаралдидің "At Grace Cathedral" атты үнтаспасында да ойнады.
Peter Robbins as Charles "Charlie" Brown. Christopher Shea as Linus van Pelt. Tracy Stratford as Lucille "Lucy" van Pelt. This is Stratford’s last performance as Lucy. Kathy Steinberg as Sally Brown. This is Steinberg’s first performance as Sally. Chris Doran as Schroeder and Shermy. This is Doran’s last performance as Schroeder and Shermy. Geoffrey Orstein as Pig Pen. Sally Dryer as Violet. This is Dryer’s last performance as Violet. She would later go on to voice Lucy van Pelt. Anne Altieri as Frieda. Bill Melendez as Snoopy. Karen Mendelson as Patty. Choral vocals: Members of the children's choir of St. Paul's Episcopal Church (San Rafael, California) directed by Robert "Barry" Mineah. The choir was recognized for their contribution to this work at a 40 year anniversary at the Schulz Museum in Santa Rosa. The choir was also featured on the Vince Guaraldi recording At Grace Cathedral.
Даму
1960 жылдардың басында Чарльз М. Шульцтің "Жеміс-жидектер" комиксі зор танымалдылыққа ие болды. Телевизия продюсері Ли Мендельсон комикстің мәдени ықпалын мойындап, оның табысына арналған деректі фильм жасау туралы ойға келді және идеяны ұсыну үшін Шульцке телефон соқты. Бейсболға құмар Шульц, Мендельсонды бейсболшы Вилли Мейс туралы "Мейс атындағы адам" деректі фильмінен танып, оны Калифорния штатының Себастополь қаласындағы үйіне шақырып, жобаны талқылады. Олардың кездесуі жылы өтті және жарты сағаттық деректі фильм түсіру жоспары жасалды. Мендельсон шамамен "бір-екі" минуттық анимацияны көрсетуді қаласа, Шульц аниматор Билл Мелендезді ұсынды, ол бірнеше жыл бұрын Ford Motor Company үшін дайындаған роликте онымен жұмыс істеген еді. Мендельсон кейіннен "Мейс атындағы адам" фильмінде жұмыс істегеннен кейін анимациялық Чарли Браунды жасауға қызығушылық танытқанын айтты. Ол Мейс – барлық уақыттағы ең үздік бейсболшы болса, ал Чарли Браун комикстегі қайта-қайталанатын әзіл бойынша ең нашар ойыншылардың бірі болғандықтан, бұл оның бұрынғы жұмысына табиғи жалғасы екенін атап өтті. Комикстің танымалдығына және жарнамашылардың мақтауына қарамастан, телеарналар бұл арнайы жобаға қызығушылық танытпады. 1965 жылдың сәуір айында Time журналы "Жеміс-жидектер" тобын журналдың мұқабасында көрсетті, бұл Нью-Йорктегі McCann Erickson агенттігінің Джон Алленнен қоңырау шалуына себеп болды. Шульцтің Киелі кітапқа сенімі оның Орта Батыстағы өскен ортасынан және діни және тарихи зерттеулерінен туындады. 2015 жылғы "рухани өмірбаянына" сәйкес, Шульцтің діні жеке және күрделі болды және оның көптеген бағдарламаларына енгізілді. Бағдарламаның сценарийі "қарапайым" деп сипатталды және оның жазылуына бірнеше апта ғана кетті. Оның тәрбиешісі, Голливуд агенті Хейзел Макмиллен, Кристофер Шиді тапты, ол арнайы жобада Линус рөлін ойнады. Мендельсонның сөзіне сүйенсек, оның сөйлеудегі жеңіл діңгек оған "жастық шақтың әдемілігін" сыйласа, ал сценарийді эмоционалды оқу "оған күш пен билік берді". Трейси Стратфорд Люси рөлін ойнады, оның көзқарасы мен кәсібилігі жаратылыстанушыларды әсерге түсірді. Кэти Штайнберг орындаушылардың ең жасы болды, жазба жасалған кезде оның жасы алтыға толған еді. Оқуға тым жас болғандықтан, продюсерлер оған әр жолды жеке-жеке айтуды тапсырды. Роббинс Мелендездің де өзіне осылай жасағанын еске түсіріп, оның латындық акцентін қателікпен көшіріп алғанын әзілдеп айтты.
By the early 1960s, Charles M. Schulz's comic strip Peanuts had gained enormous popularity. Television producer Lee Mendelson acknowledged the strip's cultural impression and had an idea for a documentary on its success, phoning Schulz to propose the idea. Schulz, an avid baseball fan, recognized Mendelson from his documentary on ballplayer Willie Mays, A Man Named Mays, and invited him to his home in Sebastopol, California, to discuss the project. Their meeting was cordial, with the plan to produce a half hour documentary set. Mendelson wanted to feature roughly "one or two" minutes of animation, and Schulz suggested animator Bill Melendez, with whom he collaborated some years before on a spot for the Ford Motor Company. Mendelson later stated that he was drawn to doing an animated Charlie Brown after working on A Man Named Mays, noting that Mays was arguably the best baseball player of all time, while Charlie Brown, in a running gag in the strips, was one of the worst, making him a natural follow up subject to his previous work. Despite the popularity of the strip and acclaim from advertisers, networks were not interested in the special. By April 1965, Time featured the Peanuts gang on its magazine cover, perhaps prompting a call from John Allen of the New York based McCann Erickson Agency. Schulz's faith in the Bible stemmed from his Midwest background and religious and historical studies; According to a 2015 "spiritual biography", Schulz's religion was personal and complex, and would be integrated in a number of his programs. The program's script has been described as "barebones", and was completed in only a few weeks. His godmother, Hollywood agent Hazel McMillen, discovered Christopher Shea, who would become Linus in the special. His slight lisp, according to Mendelson, gave him a "youthful sweetness," while his emotional script reading "gave him power and authority as well." Tracy Stratford played the role of Lucy, with the creators being impressed by her attitude and professionalism. Kathy Steinberg was the youngest of the performers, just six years old at the time of recording. Too young to read, the producers had to give her one line at a time to recite. Robbins remembered Melendez did this for him as well, joking that he also mistakenly copied his Latino accent.
Саундтрек
"Чарли Браунның Рождествосы" саундтрегі – дәстүрлі Рождество музыкасы мен джаздың ерекше үйлесімі. Джаз бөлімдерін Винс Гуаралди триосы орындады. Продюсер Ли Мендельсон, джаздың жанкүйері болғандықтан, өзінің "Чарли Браун және Чарльз Шульц" деректі фильмін аяқтағаннан кейін көп ұзамай радиодан Гуаралдидің "Cast Your Fate to the Wind" хитын естіп, музыкантқа арнайы жобаға музыка жазу үшін жүгінді. Гуаралди жоба үшін музыка жазды, тақырып ретінде "Линус және Люси" атты толық шығарманы жасады. 1965 жылдың көктемінде Coca Cola компаниясы "Чарли Браунның Рождествосын" тапсырыс берген кезде Гуаралди музыка жазуға қайта оралды. 2012 жылы бұл саундтрек Конгресс кітапханасының Ұлттық жазбалар тізіміне "мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды" американдық дыбыс жазбалары ретінде енгізілді. "Мен әрқашан осы шоудың ең маңызды элементтерінің бірі – музыка деп ойладым", – деді Мендельсон 2010 жылы. "Ол барлық жастағы көрермендерге ұнайтын заманауи дыбыс берді. Винс бұрын ешқандай жобаға музыка жасамағанмен, ал мен сол кезде деректі фильмдер жасағанмен, біз екеуміз де джазды жақсы көретінбіз және фортепианода ойнайтындықтан бірлесіп жұмыс істей бастадық. Ол әр көрініске материал әкеліп, біз оны көрініс бойынша талқылайтынбыз. Көбінесе музыка өте жақсы жарасатын, бірақ кейде біз оны қолданбайтын немесе басқа жерде пайдаланатын едік. Біз осы процесті барлық 16 шоуда да қайталадық. Ол жазған және орындаған музыканың көп бөлігі эфирге шықты, қалғандары қолға түспеді".
The soundtrack to A Charlie Brown Christmas is an unorthodox mix of traditional Christmas music and jazz. The jazz portions were created by the Vince Guaraldi Trio. Producer Lee Mendelson, a fan of jazz, heard Guaraldi's crossover hit "Cast Your Fate to the Wind" on the radio not long after completion of his documentary Charlie Brown & Charles Schulz, and contacted the musician to produce music for the special. Guaraldi composed the music for the project, creating an entire piece, "Linus and Lucy," to serve as the theme. When Coca Cola commissioned A Charlie Brown Christmas in spring 1965, Guaraldi returned to write the music. and added to the Library of Congress's National Recording Registry list of "culturally, historically, or aesthetically important" American sound recordings in 2012. "I have always felt that one of the key elements that made that show was the music," said Mendelson in 2010. "It gave it a contemporary sound that appealed to all ages. Although Vince had never scored anything else and although I was basically a documentary film maker at the time, we started to work together on the cues because we both loved jazz and we both played the piano. So he would bring in the material for each scene and we would go over it scene by scene. Most of the time, the music worked perfectly. But there were times we would either not use something or use it somewhere else. We went through this same process on all sixteen shows. Although there was always some left over music, most of the time what he wrote and performed is what went on the air."
Қабылдау
Барлық қатысушылар арнайы бағдарлама сәтсіздікке ұшырайды деп ойлады. Мелендес анимиацияның дайын түрін премьераға бірнеше күн бұрын театрда көрсетілгенде алғаш көрді, аниматорлар тобына бұрылып: "Құдай-ау, біз оны құрттық!" деді. Келесі аптада жарық көрген оның шолуы оң пікірлерден тұрды, ол арнайы бағдарламаны қарапайым деп мақтады және "Шарли Браунның Рождествосы – осы маусымда қайта көрсетуге лайық балаларға арналған арнайы бағдарлама" деп жазды. Бағдарламаның премьерасы 1965 жылдың 9 желтоқсанында CBS телеарнасында сағат 19:30-да (Шығыс уақыты бойынша) өтті, "The Munsters" бағдарламасын тоқтатып, сол күні кешке теледидар көретіндердің 45%-ы оны тамашалады. Арнайы бағдарламаны 15 490 000 үйден шамамен көрген, бұл оны рейтингте Bonanza (NBC) артынан екінші орынға қойды. Бағдарламаға байланысты жағымды пікірлер сауда журналдарында жарияланған жарнамада көрсетілді; онда Coca-Cola, CBS, United Features Syndicate және бағдарлама көрермендеріне алғыс айтылды. Fantasy 1965 жылдың желтоқсан айының бірінші аптасында, бағдарлама эфирге шыққан күнімен сәйкес, арнайы бағдарламаның саундтрегін шығарды. United Feature Syndicate арнайы бағдарламаны насихаттау үшін бар күшін жұмсады, ал Word Publishing бағдарламаның қатты мұқабалы нұсқасын шығарды. CBS дереу төрт қосымша Peanuts арнайы бағдарламасын тапсырыс берді. 2022 жылы Fatherly жазушылары жүргізген ішкі сауалнамада бағдарламаны барлық уақыттардағы 100 ең жақсы отбасылық фильмдер тізімінде 62-орынға қойды. Бұл тізімге арнайы теледидар үшін жасалған екі фильмтің бірі (екіншісі – 1966 жылғы "Гринч Рождествоны қалай ұрлады!") енді. Оның қорытындысында жазушылар бағдарламаның техникалық кемшіліктері "Шарли Браунның Рождествосын жалпыға бірдей емес, ерекше және бірегей сезінуге мүмкіндік береді" және оның төмен бюджеті оқиғаның тақырыбына сәйкес келеді деп атап өтті. Rotten Tomatoes бағдарламаға үш жағымсыз пікір жазып, жалпы бағасын 86% деп бағалады. Олардың бірі – 2005 жылғы Емануэль Левидің екі жұлдызды шолуы, ол қазір Левидің веб-сайтында жоқ; қалған екеуі "Medium Popcorn" подкастінен алынған, онда екі жүргізуші де бағдарламаға бес жұлдыздың біреуін берді.
All involved believed the special would be a disaster. Melendez first saw the completed animation at a showing in a theater in the days before its premiere, turning to his crew of animators and remarking, "My golly, we've killed it." His review, printed the following week, was positive, praising the special as unpretentious and writing that "A Charlie Brown Christmas is one children's special this season that bears repeating." The program premiered on CBS on December 9, 1965, at 7:30 pm ET (pre empting The Munsters), and was viewed by 45% of those watching television that evening, with the number of homes watching the special an estimated 15,490,000, placing it at number two in the ratings, behind Bonanza on NBC. The show's positive reviews were highlighted with an ad in trade magazines; one thanked Coca Cola, CBS, United Features Syndicate, and the show's viewers. Fantasy released the special's soundtrack the first week of December 1965, coinciding with the special's airdate. United Feature Syndicate pushed hard to promote the special, while Word Publishing issued a hardcover adaption of the special. CBS promptly ordered four additional Peanuts specials. In 2022, an internal poll of writers at Fatherly ranked the special at 62 in a list of the 100 greatest family friendly films of all time, one of only two productions made specifically for television to make the list (the other being the 1966 version of How the Grinch Stole Christmas!). In its summary, the writers noted that the special's technical flaws "are what makes A Charlie Brown Christmas feel distinct and special rather than generic" and that its low budget feel fit the theme of the story. Rotten Tomatoes records three negative reviews for the special for an overall rating of 86%. One is a 2005 two star review from Emanuel Levy that is no longer on Levy's website; the other two come from the Medium Popcorn podcast, in which both hosts gave the special a one out of five stars review.
CBS
Бұл арнайы бағдарлама 1965 жылы CBS телеарнасында көрсетіліп, 1966 жылдан 2000 жылға дейін әр жыл сайын қайта көрсетілді. Алғашқы көрсетімдерде Coca-Cola компаниясының демеушілігі туралы сілтемелер болды. Долли Мэдисонның кейіннен сериалға бірлесіп демеушілік етуі, сондай-ақ коммерциялық материалды бағдарлама мазмұнынан бөлуді талап ететін FCC заңдарының қабылдануына байланысты, кейінгі көрсетімдер мен үй медиасынан Coca-Cola өнімдеріне жасалған барлық сілтемелер алынып тасталды. Кейінгі жылдары көрсетілген бағдарламада кейбір көріністер, анимация және дыбыс эффектілері түзету мақсатында қайта жасалды. Снупидің иттің табағы ақ түстен қызыл түске боялды, Люси психиатрлық кабинасынан қорқып шыққанда айналып тұратын дыбыс шығарады, балалардың сахнада алғаш рет билейтін көрінісінде қайталауды болдырмау үшін жаңа анимация қосылды, репетиция көріністерінің фонына музыка қосылды және Снупи соңғы ән кезінде енді адам сияқты ән салмайды. Сондай-ақ, кейбір кейінгі көрсетімдерден Линус жамылғысын қолданып, қалайы банкаға қар шаруасы лақтыратын көрініс алынып тасталды. Бірнеше жыл бойы бұл банканың Coca-Cola банкасы болғаны туралы әңгіме тарады.
The special was originally broadcast on CBS in 1965 and rerun each year from 1966 until 2000. The original broadcasts included references to the sponsor, Coca Cola. Because of Dolly Madison's eventual co sponsorship of the series, as well as subsequent FCC laws mandating the separation of commercial material from the actual program material, subsequent broadcasts and home media releases removed all references to Coca Cola products. Broadcasts of the special in later years also had some scenes, animation, and sound effects redone for correction. Snoopy's dog bowl was repainted red instead of white, Lucy now makes a whirling noise when scared out of her psychiatric booth, new animation was placed in scenes where the children dance on stage after the first time to avoid repetition, music was added in the background of the rehearsal scenes, and Snoopy no longer sings like a human in the final carol, amongst others. Removed from some subsequent broadcasts is a scene in which Linus throws a snowball at a tin can using his blanket. For several years it was rumored the can was a Coca Cola can.