Уорнер әулетінің тарихы: Польшадан Голливудқа дейін

Кіріспе

Америкалық кино басшысы
Оңтүстік Африкалық крикет төрешісі

Абрахам "Альберт" Уорнер (туған Арон Вонсал, 23 шілде 1884 – 26 қараша 1967) – Warner Bros. компаниясын негіздеушілердің бірі болған американдық кино басшысы. Ол ағалары Гарри, Сэм және Джек Л. Уорнермен бірге киностудияны құрды. 1956 жылы акцияларын сатқанға дейін студияның қазынашысы қызметін атқарды.

Алғашқы жылдар

Авраам "Вонсал" немесе "Вонсколассер", кейіннен Авраам Уорнер, Польшаның Красносельц ауылында (содан кейін Ресей империясының құрамындағы Конгресс Польшасының бөлігі) дүниеге келді. Ол Красносельцте туған аяқ киім шебері Бенджамин "Вонсал" немесе "Вонсколазер" мен Пэрл Лия Эйхелбаумның ұлы болды, екеуі де поляк еврейлері. 1889 жылғы қазан айында ол анасы мен бауырларымен Германияның Бремен қаласынан "Герман" пароходымен Балтиморға (Мэриленд штаты) келді. Оның әкесі 1888 жылы Балтиморға көшіп келіп, аяқ киім жасау және жөндеумен айналысты. Ол отбасының тегін Уорнер деп өзгертті, және содан бері осы тегі қолданылып келді. Көптеген еврей иммигрант отбасыларында болғандай, балалардың кейбіреулері өздерінің идиш тіліндегі есімдерінің ағылшын тіліндегі нұсқаларын қабылдады. Ыбырайым мен Яков балалардың арасында соңғылардың бірі болды, олар есейгеннен кейін "Альберт" және "Джек" болып өзгерді. Дегенмен, оның лақап аты "Эйб" болды. Балтиморда Бенджамин Уорнер аяқ киім жөндеу ісінен тапқан ақшасы өсіп келе жатқан отбасын қамтамасыз етуге жеткіліксіз болды. Олар келгеннен кейін көп ұзамай Пэрл мен Бенджаминге тағы бір қызы, Фанни дүниеге келді. Бенджамин достарының кеңесімен отбасын Канадаға көшірді, олардың пікірінше, ол түлкі терілеріне айырбастап, қанадалық трапперлермен сауда жасау арқылы жақсы табыс таба алады. Канадада екі қиын жыл өткізгеннен кейін Бенджамин мен Пэрл Уорнер Балтиморға оралды, және отбасы мүшелерінің қатарына қосылды. Кейін тағы екі бала – Сейди мен Милтон дүниеге келді. 1896 жылы отбасы Янгстаун, Огайо қаласына көшіп келді, осы қаланың дамып келе жатқан индустриалды орталығында аяқ киім жөндеу шебін құрған Гарри Уорнердің жолын ұстанды. Бенджамин ұлы Гарримен бірге аяқ киім жөндеу шебінде жұмыс істеді, содан кейін қаланың орталық бөлігінде ет және азық-түлік дүкенін ашу үшін қарыз алды. 1890 жылдардың соңында Альберт АҚШ-ты шарлаған велосипедтерге деген құмарлыққа қызығушылық танытты, және оның үлкен ағасы Гарри Янгстаунда велосипед дүкенін ашты. Екеуі бірге боулинг аллеясын ашуға тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады. 1900 жылы Уорнер Янгстаунның Рейен орта мектебіне қабылданды, онда мектептік футбол командасының қақпашысы болды. 1903 жылы бауыры Сэм Кинетоскоп сатып ала алғаннан кейін Уорнердің өмірі жаңа бағытқа бұрылатын болды.

Abraham "Wonsal" or "Wonskolaser", later Abraham Warner, was born in the village Krasnosielc, Poland (then part of Congress Poland within the Russian Empire). He was the son of Benjamin "Wonsal" or "Wonskolaser," a shoemaker born in Krasnosielc, and Pearl Leah Eichelbaum, both Polish Jews. He came to Baltimore, Maryland with his mother and siblings in October 1889 on the steamship Hermann from Bremen, Germany. Their father had preceded them, immigrating to Baltimore in 1888 and following his trade in shoes and shoe repair. He changed the family name to Warner, which was used thereafter. As in many Jewish immigrant families, some of the children gradually acquired anglicized versions of their Yiddish sounding names. Abraham and Jacob were late among the children to do so, becoming "Albert" and "Jack" after they came of age. However, his nickname was "Abe." In Baltimore, the money Benjamin Warner earned in the shoe repair business was not enough to provide for his growing household. He and Pearl had another daughter, Fannie, not long after they arrived. Benjamin moved the family to Canada, inspired by a friend's advice that he could make an excellent living bartering tin wares with trappers in exchange for furs. After two arduous years in Canada, Benjamin and Pearl Warner returned to Baltimore, bringing along their growing family. Two more children, Sadie and Milton, were added to the household there. In 1896, the family relocated to Youngstown, Ohio, following the lead of Harry Warner, who established a shoe repair shop in the heart of the emerging industrial town. Benjamin worked with his son Harry in the shoe repair shop until he secured a loan to open a meat counter and grocery store in the city's downtown area. In the late 1890s, Albert became fascinated by the bicycle craze that swept through the USA. and his older brother Harry opened a bicycle shop in Youngstown together as well. The two also tried to open a bowling alley together, but were unsuccessful. In 1900, Warner entered Youngstown's Rayen High School, where he served as quarterback for the school's football team. Warner's life would soon pursue a new direction after brother Sam was able to purchase a Kinetoscope in 1903.

Кино мансабы

Жас кезінде ағасы Сэммен бірге Альберт Уорнер «никелодеон» бизнесіне кірісіп, 1903 жылы Огайо мен Пенсильваниядағы карнавалдарда «Ұлы пойыз тонау» фильмін кинетоскоп арқылы көрсетуді бастады; Сэм проекторды жүргізді, ал Альберт билет сата бастады. 1905 жылы Гарри ағаларының бизнесіне қосылуға келісіп, Янгстаундағы велосипед дүкенін сатты. Театрдың табысы соншалықты зор болды, бауырластар Нью-Кэстл қаласында екінші театр сатып алды. Бұл «Бижу» деп аталатын, жергілікті жерлеуші компаниясынан қарызға алынған орындықтармен жабдықталған. 1907 жылы үш ағайынды Пенсильвания штатында тағы он бес театр сатып алып, жаңа бизнестерін The Dusquesne Amusement Supply Company деп атады. Содан кейін үш бауырлас Макс Флейшерден қарыз алып, Питтсбургтің орталығында Бекуэлл ғимаратында кеңсе жалдады. 1910 жылы Уорнерлер отбасылық бизнесті «General Film Company» компаниясына «10 000 доллар қолма-қол ақша, 12 000 доллар басымдық акциялар және төрт жыл ішінде төленетін 30 000 доллар, барлығы 52 000 доллар» үшін сатты. Бизнесін сатқаннан кейін ағайындылар Питтсбургте Карл Лэммлдің «Independent Motion Picture Company» үшін фильмдерді таратумен айналысты. Гарри Дантенің «Асқыны» фильмінің табысына қуанып, Эдисонның монополиясының өсуіне алаңдап, Лэммлден кетіп, төрт ағайынды Уорнер үшін Warner Features атты тәуелсіз кино өндіріс компаниясын құруға шешім қабылдады. 1918 жылы, жартылай елші Джеймс В. Джеральдтың қарызының арқасында, ағайындылар қызметін кеңейтіп, Голливуд маңында студия құрды. Сэм мен Джек фильмдер өндіру үшін Батыс жағалауға көшіп кетті, ал Альберт пен Гарри тарату үшін Шығыс жағалауда қалды. 1919 және 1920 жылдар аралығында студия ешқандай пайда таппады. Осы уақыт ішінде банкир Мотли Флинт Уорнерлердің қарызын өтеуге көмектесті. Студия 1921 жылы «Why Girls Leave Home» фильмінің табысынан кейін қайта жанданды.

Сөйлеу экранының патшалары

"Джаз әншісі" фильмінің сәттілігінен кейін, тағы да көп сөйлейтін фильмдер шықты. Бұл оларға бәсекелес First National Pictures компаниясындағы үлес алуға мүмкіндік берді, оның үштен бірі Стэнлиге тиесілі болды. Осы сатып алудан соң Уорнер Уильям Фокстың First National компаниясындағы қалған үштен бірін сатып алып, енді компанияның ресми түрде басым акционері атанды. Ол Warner Bros. Music атты музыкалық еншілес компаниясын құрды, қосымша радиокомпанияларды сатып алды, шетелдік дыбыс патенттерін иеленді және литография компаниясын сатып алды. 1929 жылы Альберт студияның құнды еншілес компанияларынан көп пайда тапқаннан кейін, Нью-Йорк штатының Вестчестер округіндегі Рай қаласында үлкен үй сатып алып, оны "Карадел Холл" деп атады.

Ұлы депрессия

1929 жылғы Уолл-стрит құлауы Ұлы депрессияның басталуын ресми түрде белгіледі, соның салдарынан Альберт студияның аман қалуы үшін қосымша жұлдызды күш қажет екенін түсінді. Альберттің кеңесімен Джек пен Гарри Уорнер үш «Парамаунт» жұлдызын (Уильям Пауэлл, Кей Фрэнсис және Рут Чаттертон) бұрынғы жалақыларынан екі есе қымбатқа студияға алды. Көптің таңғалысына орай, студияның алғашқы гангстерлік фильмі «Кішкентай Цезарь» прокатта үлкен табыс әкелді. Эдвард Робинсон «Кішкентай Цезарь» фильмінен кейін студия түсірген көптеген гангстерлік фильмдерде басты рөлде ойнады. Студияның келесі гангстерлік фильмі «Халық жауы» Джеймс Кагниді студияның жаңа жұлдызы етіп таныстырды, содан кейін «Уорнерс» одан да көп гангстерлік фильмдер түсіруге көз жеткізді. Кагни мен Робинсоннан бөлек, Пол Муни де сәтті «Мен тізбектелген түрмеден қашқанмын» фильмінде ойнағаннан кейін студияның танымал гангстерлік актерлерінің бірі ретінде үлкен дамуға ие болды. Фильм АҚШ көрермендерін АҚШ-тың заң жүйесіне күдікпен қарауға итермеледі, және 1933 жылдың қаңтарына қарай фильмнің басты кейіпкері Роберт Эллиотт Бернс, әлі де Нью-Джерсиде түрмеде отырған, сондай-ақ АҚШ бойынша тізбектелген түрмелердегі бірнеше тұтқындар шағымданып, босатылды. 1933 жылдың қаңтарында Джорджия штатының тізбектелген түрмесінің бастығы Дж. Гарольд Харди, сондай-ақ фильмдегі кейіпкерге айналдырылған, студияны фильмде өзіне қарсы «жаман, жалған және нақты емес шабуылдар» көрсеткені үшін сотқа берді. «Құдайды ойнаған адам» фильмінде ойнағаннан кейін Бетт Дэвис студияның тағы бір танымал жұлдызына айналды. 1933 жылы студияның өте табысты «42-ші көше» фильмі студияның мюзиклдерін қайта жандандырды. Бұл жаңа мюзиклдердің көпшілігінде Руби Килер мен Дик Пауэлл басты рөлдерде ойнады, ал режиссураны көбінесе Басби Беркли жүзеге асырды. Алайда, 1931 жылға қарай студия Депрессияның әсерін сезіне бастады, өйткені көпшілік кино билеттеріне төлей алмайтын болды. 1931 жылы студия 8,000,000.00 доллар таза зиянға ұшырады. Осы экономикалық жағдайдың арқасында «Warner Bros.» кинокомпаниясының прокаттан түскен табысы қайтадан артты. Студия Зануктің жалақысын азайтып, Ұлы депрессия студияның таза табысына салған қаржылық қиындықтардың нәтижесі болды, ал Гарри Жаңа мәміленің нәтижесінде жалақысын көтеруден бас тартты. Занук Джек Уорнерге өзінің отставка туралы хатын жолдады және өз компаниясын құрды. Хёрст бұрын «MGM» компаниясымен келісімшартқа отырған, бірақ компания бас продюсері Ирвинг Тальбергпен Марион Дэвиске қатысты даудан кейін компаниямен байланысын үзді; Дэвис Хёрсттің көп жылдық сүйіктісі болған. 1934 жылы студия 2,5 миллион доллардан астам таза зиянға ұшырады. Бұл зиянның 500,000 доллары 1934 жылдың соңында студияда болған өрт салдарынан «Warner Bros. Burbank» студиясына келтірілген зиянның нәтижесі болды, нәтижесінде студияның алғашқы 20 жылдық фильмдері жойылды. Келесі жылы Хёрсттің Уильям Шекспирдің «Жазғы түнгі арман» пьесасы бойынша түсірген фильмі прокатта сәтсіз аяқталып, студияның таза зияны артты. 1935 жылы студияның қайта жандандырылған мюзиклдері де режиссер Басби Беркли мас күйінде көлік айдап үш адамды қаза таптырғаннан кейін тұтқындалғаннан кейін үлкен соққыға ұшырады. Алайда, 1935 жылдың соңына қарай «Уорнерс» үшін жеңіліс келді, студия жыл соңында 674,158.00 доллар таза пайдамен қайта жанданды.

With the Wall Street Crash of 1929 officially marking the beginning of the Great Depression, Albert saw that the studio was in need of additional star power in order to survive. Following Albert's advice, Jack and Harry Warner acquired three Paramount stars (William Powell, Kay Francis, and Ruth Chatterton) for studio salaries doubled from their previous ones. To everybody's surprise, The studio's first gangster film Little Caesar was a great success at the box office. And Edward Robinson was cast a star in many of the wave of gangster films the studio produced after Little Caesar. The studio's next gangster film, The Public Enemy, would also make James Cagney arguably the studio's new top star, and the Warners were now further convinced to make more gangster films as well. In addition to Cagney and Robinson, Paul Muni was also given a big push as one of the studio's top gangster stars after appearing in the successful film I Am a Fugitive From a Chain Gang. The film got audiences in the United States to question the legal system in the United States, and by January 1933, the film's protagonist Robert Elliott Burns who was still imprisoned in New Jersey and a number of different chain gang prisoners nationwide in the United States were able to appeal and were released. In January 1933, Georgia chain gang warden J Harold Hardy who was also made into a character in the film sued the studio for displaying "vicious, untrue and false attacks" against him in the film. After appearing in the film The Man Who Played God, Bette Davis would also become a top star for the studio as well. In 1933, the studio's very successful film 42nd Street would revive the studio's musicals Most these new musicals featured Ruby Keeler and Dick Powell as the stars, and were mostly directed by Busby Berkeley. By 1931, however, the studio would begin to feel the effects of the Depression as the general public became unable to afford the price for movie tickets. In 1931, the studio would reportedly suffer a net loss of $8,000,000.00. because of this economic rebound, box office profits for Warner Bros. existed once again. and 2) the studio reduced Zanuck's salary as a result of the financial woes the Great Depression gave the studio's net profits, and Harry still refused to raise his salary in the wake of the New Deal's rebound. Zanuck produced his letter of resignation to Jack Warner, and went on to establish his own company. Hearst had previously been signed with MGM, but he ended his ties with the company after a dispute with the company's head producer Irving Thalberg over the treatment of Marion Davies; Davies was a longtime mistress of Hearst,

In 1934, the studio would suffer a net loss of over $2,500,000.00. $500,000 of this loss was also the result of physical damage to the Warner Bros. Burbank studio that occurred after a massive fire that broke out in the studio around the end of 1934, and destroyed twenty years worth of early Warner Bros. films. The following year, Hearst's film adaption of William Shakespeare's A Midsummer Night's Dream would fail at the box office and the studio net loss increased. During the year 1935, the studio's revived musicals would also suffer a major blow after director Busby Berkeley was arrested after killing three people while driving drunk one night. By the end of the 1935, however, relief would come for the Warners, as the studio would rebound with a year end net profit of $674,158.00.

Соғыстан кейінгі кезең

1947 жылы 25 қарашада Альберт Уорнер және киноиндустриясының басқа да басшылары Уолдорф мәлімдемесін жариялады, ол Голливудтың қара тізімін алғаш рет енгізді. Осы шамада Альберт Флорида штатының Майами-Бич қаласында екінші үй сатып алып, өмірінің қалған бөлігінің көп бөлігін сол жерде өткізді. 1956 жылға қарай студия қаржылық қиындыққа тап болды және Альберт зейнетке шығып, Майами-Бичтегі үйінде тұрғысы келді. 1956 жылдың мамыр айында бауырластар Warner Bros. компаниясын сатуға шығарғанын хабарлады. Бірақ Джек Бостондық банкир Серж Семененко басқаратын синдикатты құпия ұйымдастырып, компания акцияларының 90% (800 000 акция) сатып алды. Үш ағайынды өз акцияларын сатқаннан кейін, Джек Семененкомен келісім шарт жасасып, синдикатқа қосылып, 200 000 акциядан тұратын барлық акциясын қайта сатып алды. Енді компанияның ең ірі акционері болған Джек өзін жаңа президент етіп тағайындады. 1967 жылы Майами-Бичте қайтыс болды. Лос-Анджелесте жерлеу рәсімі өтті, ал Уорнер Бруклинде бірінші әйелі Бесси Кригердің қасына жерленді. Кригер 1923 жылы тұмаудан көз жұмды. 1925 жылдың 23 сәуірінде Уорнер досы Джонас Сигалдың жесірі Бесси Сигалға үйленді. Олар 1967 жылы Уорнер қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді.

Толыққанды жарыстар

Ағасы Гарри сияқты Альберт те таза тұқымды жарыстардың жанкүйері болды және 1930 жылдары Warbern Stable атымен жарысқа қатысқан жылқыларға ие болды, кейіннен Warner Stable деген атпен жарыстырды. 1945 жылдың наурыз айында Уорнер Мэриленд штатының Харфорд округіндегі Элбертон Хилл фермасын Г. Рей Брайсон мен оның әйелі Элла К. Брайсоннан сатып алды. Бұл мүлік жаттықтырушы А. Г. "Боб" Робертсон басқаруымен Шығыс жағалаудағы жарыс операциялары үшін пайдаланылды. Уорнердің ең жақсы жылқыларының бірі – Натив Чарджер 1965 жылы Фламинго стейксі мен Флорида Дербиін жеңіп алып, Кентукки Дербиіне жолдама алды, онда ол жеңімпаз Лакки Дебонаирден кейін төртінші орынды иеленді.