Алимодиан: Банан және Шілдегүл астанасы

Кіріспе

Илоило муниципалитеті, Филиппин.

Алимодиан, ресми түрде Алимодиан муниципалитеті (Hiligaynon: Alimodian; Tagalog: Alimodian; Cebuano: Alimodian) – Филиппиннің Илоило провинциясындағы 3-ші сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 39 722 адамды құрайды. Батыс Висаяс аймағының Банандар астанасы атанған Алимодиан, аймақтағы ең көп банан өндіріп қана қоймай, сонымен қатар ең тәтті банандарын да өндіреді. Бұл қала жүгері, манго, тамырлы егістер, тәтті картоп, бұршақтар, бамбук, кокос және жоғары өнімді дақылдар – сәбіз, гүлді капуста, брокколи және клубника сияқты өнімдерді де өндіреді. Сондықтан, олар өздерінің клубника шаруашылықтарында көп мөлшерде клубника өндіретіндіктен, Илоилоның клубника астанасы деп аталады.

Этимология

Қаланың атауы алимодия немесе алимодиядан шыққан, бұл қалада кең таралған астық тұқымдасына жататын, «Жұмақтың жасы» (Coix lachryma jobi) деп аталатын дәнді өсімдік есімдігі. Өсімдік өз атын кейбіреулер әшекей мойынсыздар немесе дәнге тізілген тігізгіштер жасайтын қатты қабықты псевдокарптарының пішініне қарызданған.

Испанияның отарлау кезеңі

Алимодиан бұрын Огтонг қаласының арабалы болған. Қала 1754 жылы капитан Агустин Магтанонг тарапынан негізделген. 1756 жылдың 20 тамызында Алимодиан Огтонгтан ресми түрде бөлінді. Алимодианның алғашқы шіркеуі 1754 жылы салынды. Шіркеу орнының таблонды (үлкен ағаш бөлігін) тартқан арқанның үзілетін жері болуы туралы келісімге келді. Таблон Огтонг (қазіргі Отон) жағалауынан әкелінді және оны екі қарабура тартты. Осылайша орын анықталды және адамдар бамбук, когон және бұтақтардан шағын ғибадатхана салды. Кірпіштен және тастан тұрақты шіркеу салу жоспары 1780 жылы сол кездегі губернадорсильо Маркос Грегорио және дін қызметкері Фр. Франсиско Монастерио бастамасымен Nichols көшесіндегі шіркеу зиратының солтүстік-батыс жағына көшірілді. Ол 1784 жылы аяқталды, бірақ 1787 жылы жер сілкінісінен қирады. Тұрақты тастан тұрғызылатын ғимараттың іргетасы 1859 жылдың 5 желтоқсанында пастор Фр. Флоренсио Мартин мен губернадорсильо Дон Тимотео Амарраның күш-жігері арқасында салынды. Манила, Себу және Илоило қалаларынан келген испандық шенеуніктер көптеп қатысты. Ол 1864 жылы аяқталды және 1864 жылдың 22 желтоқсанында салтанатты шаралармен көпшілыққа ресми түрде ашылды. Бірінші тұрақты муниципалдық ғимарат 1872 жылы, алғашқы муниципалдық ғимарат салынғалы бір ғасырдан астам уақыт өткен соң салынды. Ол 1873 жылы капитан Марсело Толентино и Алжердің өкілеттігі кезінде 300 песоға аяқталды.

19 ғасырдағы апаттар

XIX ғасырдың соңғы жартысы Алимодиан тарихындағы ең апатты және алаңдатарлық кезең ретінде есте қалды. Ол 1851 жылдың желтоқсан айында бір аптадан астам бойы тым қатты жаңбыр жауып, сонымен қатар күшті жел соққан кезде басталды. Ауыр жаңбыр өзендердің тасып, үлкен ағаштарды түбірлерімен жұлып, жазыққа иледі. Зардап шеккендер туралы ресми мәліметтер жоқ. 1866 жылдың мамыр айында тағы бір тайфун болды, ол Алимодианды қоса алғанда бірнеше қалаларды шарлады. Тайфунның ең күшті сәтінде найзағай жаңа шіркеудің қоңырау мұнарасындағы алып крестке тиіп, оны жерге құлатты. 1869 жылдың 29 маусымында Әулие Петр мен Пауыл мерекесі күні шіркеуде күшті жер сілкінісі болды, таңғы сағат 7-де ғибадатханаға келген көптеген іздеушілер арасында шатақ туып, көптеген адамдар мүшелерін сындырып алды. 1877 жылдың 25 сәуірінде шамамен сағат 1-де үлкен өрт шықты, нәтижесінде кем дегенде 17 бамбуктан және басқа жеңіл материалдардан жасалған үй күлге айналды, ал бір қарт әйел өртеніп, бірнеше отбасы үйсіз қалды. 1877 жылдың шілде және тамыз айлары тайфун мен су тасқынынан зардап шекті, көптеген ағаштар түбірлерімен жұлып алынды. Бұл айлардағы ауыр жаңбырлар табиғаттың қорын толығымен сарқып, 1877 жылдың қыркүйегінен 1878 жылдың мамырына дейін аспаннан бір тамшы да жауған жоқ. Қатты құрғақшылық орнады, қала шамамен 10 ай бойы шөлді климаттан зардап шекті. Адамдар шөлдеп, дендеріне қызып, егістер құрып, 1878 жылы бір де бір дән жиналмады, себебі ол ашаршылық, ауру және өлімнің уытты жылы болды. 1878 жылдың 1 наурызында кешкі сағат 8-де үлкен өрт қала алаңының жанындағы Балуд пен Давис (қазіргі Либун және Родригес көшелері) аудандарындағы 180-ге жуық үйді күлге айналдырды. Көптеген адамдар ауруға шалдығып, 1878 жылдың тамыз-желтоқсан айларында азық-түлік жетіспеуден туындаған нашар денсаулық салдарынан қайтыс болды. Бұл трагикалық кезеңде шамамен 3000 қарт және бала көз жұмды, анемия мен гастроэнтерит олардың ерте қайтысына себеп болды. 1882 жылдың тамызында тағы бір оба ошағы пайда болды, нәтижесінде шамамен 900 адам қаза тапты. 1887 жылдың 2 ақпанында қала жер сілкінісіне ұшырады, осының салдарынан шіркеудің басты есігінің үстінде тұрған Әулие Августинның тас мүсіні құлап түсті.

The last half of the 19th century has been infamously remembered as one of the most disastrous and disturbing period in the annals of Alimodian. It started in December 1851 when it rained tremendously for over a week with some gusty winds. The heavy downpour causes deluge on the rivers uprooting huge trees carrying them from the banks of the river to the plains. No official record of casualties existed. Another typhoon happened in May 1866 struck several towns including Alimodian. During its full strength a lightning struck the giant cross on the belfry of the new church toppling it to the ground. A strong earthquake jolted the church on June 29, 1869, a feast day of St. Peter and St. Paul and many pious devotees who flocked to the church at 7 am mass suffered broken limbs during a commotion. A big fire took place at around 1 pm April 25, 1877 and at least 17 houses made of bamboo and other light materials reduced to ashes while an old woman caught fire and left several families homeless. July and August 1877 were months ravaged with typhoon and severe flooding causing many trees to be uprooted. The heavy downpour in those months caused nature to exhaust its supply that from September 1877 to May 1878 not a single drop fell from heaven. There is a severe drought and the town suffered almost 10 months of arid climate people are parched and feel the searing heat pierced their bodies and crops were devastated and no single harvest took place in 1878 because it was a toxic year of famine, disease and death. On March 1, 1878, at eight in the evening, a huge fire reduced to ashes some 180 houses in Balud and Dawis (now Liboon and Rodriguez Streets respectively) just near the town plaza. Many got sick and perished in the dreaded months of August to December 1878 due to low resistance brought by deficient food intake. Almost 3,000 elderly people and children died on this tragic period and anemia and gastroenteritis were the leading cause of their early deaths. Another pestilence happen in August 1882 and according to the records some 900 people perished. A strong earthquake shook the town on February 2, 1887, which caused the stone image of St. Augustine which sits on top of the main door of the church to fell.

Америка отарлау кезеңі

Ғасырдың басында америкалықтардың келуі қала үшін жақсылыққа ұсынбады. 1900 жылдың 8 қыркүйегінде холера індетінің басталуымен қасірет орын алды. Ресми деректерге сәйкес, эпидемия кем дегенде 700 адамның өмірін қиды, бұл шалғайдағы ауылдардағы адамдарды есепке алмайды. 1902 жылы америкалық мұғалім Уилфорд Николс ағылшын тілін оқыту үшін Алимодианға келді. Испан тілін жақсы білетіндер алдымен мектепке баруға міндетті болды, содан кейін олар басқа азаматтарға ағылшын тілінде оқу мен жазуды үйрете алатын еді. Бірінші директор – Жюсто Пуга, ал алғашқы мұғалімдер – Фелисидад Алингаса Санта-Круз, Венеция Санта-Круз Эдурезе және Консепсьон Альфанте Акол. Алимодиан, Сан-Мигельмен бірге, 1903 жылдың 4 сәуірінде қол қойылған және 1904 жылдың қаңтарында күшіне енген 719 нөміріндегі Ұлттық акт бойынша Леон қаласының arrabales-іне айналды. Бас губернатор Фрэнсис Бертон Харрисонның 45 нөміріндегі жарлығымен Алимодиан 1918 жылдың 31 желтоқсанында Леоннан бөлінді. 1919 жылдың 1 қаңтарына қарай Алимодиан Леонның arrabal-і мәртебесінен толық тәуелсіз муниципалитетке дейін өсті.

Жапондық оккупация және Екінші дүниежүзілік соғыс

Жапон императорлық әскері алғаш рет 1942 жылдың 19 сәуірінде Маасиннен жүк көліктері мен велосипедтерімен Алимодиан қаласынан өтті. Олар қаладан бейбіт түрде, ешқандай оқиғасыз кетіп қалды, себебі аймақта жауынгерлік күштер болған жоқ. Жапон әскері келгенге дейін олар Кабаканан сияқты тауларда орналасқан, бірақ G 2 бөлімінің және басқа да бөлімшелердің барлау оперативтік қызметкерлері жау әскерлерінің қозғалысын жасырын бақылау үшін қала орталығында болды. Оперативтік қызметкерлердің арасында сержант Марсело Толентино, Конрадо Норада, Илоилоның бұрынғы губернаторы және сержант Альфредо Галон болды. Әскерилер жинаған барлау мәліметтеріне сәйкес, Фр. Мариано Перестің монастырында жапондықтарға көңіл білдіргендердің де болғаны анықталды. Сержант Галон сол кездегі шіркеудің діни қызметкері Мариано Перестің монастырына үй қызметшісі болып орналастырылды. Фр. Мариано Перес жинаған ақпарат майор Рафаэль Алмасенге, соғыс кезінде G 2 барлау бөлімінің оперативтік қызметкеріне жеткізілді. 1942 жылдың мамыр айында майор Рафаэль Алмасеннен әскери тұтқыннан қашып құтылған филиппин сарбаздарын жинап, полковник Макарио Пералта, подполковник Леопольдо Релуния, майор Хосе Альвьор, подполковник Джулиан Чавес және таратылған USAFFE офицерлерінің басшылығымен Ламбунао тауларында құрылған Панай еркін күштеріне қосылуға көндіру туралы бұйрық келіп түсті. Қосылудан бас тартқандардың қару-жарағы тәркіленетін. Белгіленген қалалық офицер, бірінші лейтенант Марсело Толентино 1942 жылдың маусым айында қозғалыстың Алимодиан бөлімін ұйымдастырды. Бұл Ілоилоның оңтүстік қалаларынан тұратын Бірінші Ілоило секторының бөлімшесі болды. Майор Алмасенді сектор командирі етіп полковник Пералта тағайындады. Партизандық соғыстың алғашқы айларында Ситио Табан партизандардың, жапон тыңшыларының және азаматтардың қызметіне орталық болды. Жапондықтар Илоилоға қонғаннан кейін қаланың қоғамдық базары Ситио Табанға көшірілді.

Табан қырғыны

Бұл қайғылы, жағымсыз оқиға Алимодия тарихының беттеріне қастырылып, қала тұрғындарының естелігінде мәңгілікке тоғып қалды. Ол 1942 жылдың 17 тамызының таңында болды. Бұл жұма күні таңертеңгі адымды, қарбалас күн еді, адамдар сауда-саттықпен айналысып, шаруашылық өнімдерін сатып алып, сатумен болған. Көпшілік жасы мен жынысына қарамастан, нарыққа жиылған. Кенеттен жапондықтар жылдам пайда болды. Бірінші ой – қашу, бірақ көптеген адамдар үшін ол кеш болды. Жапондықтардың қатарынан жауынгерлік жағдайдағы ерлерді ұстап алу жоспары орындалды, жапондық әскерлер оларды ұстап, қолдарын байлады. Барлығы шамамен 50 ер адам тұтқындалды, ал қалғандары жапондықтардан жасырынып кетті, осы оқиғада әйелдер ғана қалды. Тұтқындалған 50 ер адамды қатарға тізіп, бірден штык пен қылыштар қолға алынды. Бір-бірлеп, тұтқындарды кокос ағашының діңіне тіреп тұрғызды. Дереу олардың әрқайсысына штыкпен шабуыл жасалып, содан кейін қылышпен басы кесілді. Қырғын аяқталды, ал құрбандардың кесілген басдары жапондықтар кеткеннен кейін иттің жеуі үшін шашырап жатты. Жапондық сарбаздар қатыгездік танытып, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген қылмыстар жасады. Батыл филиппиндіктер қарсы тұруға мәжбүр болды. 1942 жылдың 7 мамырында полковник Макарио Перальта басшылығындағы Панай партизандық қозғалысы мен Панайды азат ету қозғалысының күштерімен жапондық императорлық әскерлеріне қарсы алғашқы шабуыл Барангай Балабагода жасалды. Сонымен қатар, 63-ші полк командирі полковник Джулиан Чавес, американдық әскерлердің Парара-Сур, Тигбауанға қонуына дайындық ретінде Барангай Далидте өзінің штаб-пәтерін құрды. 63-ші полк ауруханасының жетекшісі, дәрігер капитан Алехандро Нери Круз, қазіргі Алимодия су арнасы мен қалалық кітапхана орналасқан ескі орталық мектеп ғимаратында орналасты. 1944 жылдың 13-14 және 24 қыркүйегінде Илоило қаласына жасалған әуе шабуылы кезінде қозғалтқышы бұзылғандықтан, Илоило штатының Тигбауан ауданындағы Бангалға мәжбүрлі түрде қонған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшқышы, лейтенант Уильям Г. Шеклфорд Алимодияға қауіпсіз жеткізілді. Уильям Шеклфордты партизандар құтқарып, алты пулемет пен жүздеген оқ-дәрілерді бөлшектеді. Уильям Шеклфорд жапондықтар келгенге дейін жануар оғын атып, ұшағын өртеп жіберді. Шеклфордты лейтенант Марсело Толентино Иносенсио көшесіндегі штаб-пәтерге алып келді. Шеклфордты қуанышпен қарсы алып, оған батырлық көрсетті, ал қаладан эвакуацияланған Сеговия әпкелері Луиза, Каролина және Мария оған дәмді тамақ ұсынды, ал қатысушылар төтенше жағдайлар туралы хабарламаларға автограф қойды. Шеклфорд жауабында шайнауға арналған илең мен қанттарды таратты.

This tragic infamous incident etched in the annals of Alimodian history and forever ingrained in the memories of the townsfolk took place in the early morning of August 17, 1942. It was a fine busy Tuesday morning and people were busy trading and buying and selling farm produce and people of all ages and genders crowded the marketplace. All of a sudden the Japanese appeared in a flash. The first impulse is to escape but it was too late for most of the people to escape. The preconceived plan of getting all the able bodied men from the crowd was carried out, Japanese forces seized them and tied their hands. About 50 men were captured after all the rest successfully eluded the Japanese while those who were left in the scene were women. Bayonets and sabers were immediately put into action after lining up the captured 50 men who were securely tied up. One by one, the captives were made to stand against the trunk of a coconut tree. Immediately, each one of them was subjected to bayonet thrusts and later beheaded with sabers. The massacre was completed and the severed heads of the victims were left scattered around to be eaten by the dogs after the murderers had gone. The Japanese soldiers were ruthless and committed many atrocities during the Second World War. The brave Filipinos had to fight back. On May 7, 1942, the first ambush on the Japanese Imperial forces took place in Barangay Balabago led by Col. Macario Peralta, commander of the Panay Guerilla and Free Panay Movement. Meanwhile, Col. Julian Chavez, the 63rd Regiment Commander established his command post in Barangay Dalid in preparation for the landing of the American forces in Parara Sur, Tigbauan. The 63rd Regiment Hospital headed by Capt. Alejandro Nery Cruz, MD was housed in the old central school building now the site of Alimodian Water District and Municipal Library. US navy pilot, Ensign William G. Shackleford was safely brought in Alimodian after his forced landing in Barrio Bangkal, Tigbauan, Iloilo due to engine trouble during an air raid of Iloilo City on September 13–14 and 24, 1944. William Shackleford was saved by the guerillas and able to dismantle six machine guns and hundreds of ammunitions. William Shackleford also burned his plane by firing a tracer bullet before the Japanese arrived. Shackleford was brought by Lt. Marcelo Tolentino to the command post in Inocencio Street. Shackleford was welcomed cheerfully and treated like a hero and offered a sumptuous meal by the Segovia sisters, Luisa, Carolina and Maria who were evacuees from the city and signed autographs in emergency notes by those present. In turn Shackleford distributed chewing gums and candies.

Соғыстан кейінгі қайта құру және даму

Әлимодиан соғыстан кейін қарапайым халқы жоқ жерге айналды. Үйлер өртеніп, қиратылды. Соғыстан кейін қалаға оралған адамдар бамбук пен нипадан жасалған уақытша баспаналарда тұруға мәжбүр болды. Америка үкіметі де соғыс кезінде зиян шекті. Америка үкіметі халыққа өтемақы төледі. Сонымен қатар, соғыс кезінде шығарылған партизандық қағаздары да төленді. Соғыстан бұрын және кейін қала әкімі болған Феликс Альтура 1945 жылдың наурыз айында қайтадан қызметке кірісіп, халықтың қажеттіліктерін жедел түрде шешетін үкімет құрды. Әскери үкімет 1946 жылдың 15 мамырында Симеон Каньонероны муниципалитет әкімі етіп тағайындады. Вице-әкім Анаклето Ампаро, ал кеңесшілер Геласио Аллонес, Венцеслао Анино, Теодосия Амара, Пабло Альбеза және Клара Алеградо болды. Әкім Симеон Каньонеро қаланың ең ұзақ қызмет еткен әкімі, ол соғыстан кейін әскери тағайындалған әкім ретінде екі жыл қызмет етті және төрт жылдық мерзімге үш рет сайланды. Жапон оккупациясы кезінде қаладағы көптеген ғимараттар мен құрылыстар жапон шабуылдарынан, филиппин күштерінің жазалау шараларынан және мұқтаж азаматтар мен көшпендердің тонауынан қирады. Әкім Каньонероның кезінде соғыс салдарынан қираған жолдар, көпірлер, мектептер және басқа да инфрақұрылымдар қайта жаңартылып, толыққанды жұмыс істеді. Қаладағы және округтердегі мектеп ғимараттары Филиппин соғысының зиянына байланысты қаржыландырылып қайта салынды. Соғыстан кейін оқушылар санының артуына байланысты мектеп ғимараттарын жаңартуға басымдық берілді. 1947 жылы Әлимодиан орта мектебі құрылып, қаланың жас азаматтарына орта білім беруге мүмкіндік берді. Соғыстан кейін қалаға алғаш рет Наталья Ампарадоның көрнекті отбасына тиесілі электр станциясы – Әлимодиан Электр Жарық қызметі арқылы көшелерді жарықтандыру жүйесі енгізілді. 1966 жылдың 9 қарашасында Әлимодиан мен Кабатаун арасындағы шекаралық дау шешілді. Көшпендердің танымал қасиетті орыны Агони Хилл 1967 жылдың 3 мамырында сағат 15:30-да Жароның көмекші епископы, ең құрметті Джейме Л. Син, Д.Д. арқылы құтталды және ашылды. Бұл жобаны әйгілі шаңырақтың рухани жетекшісі Николас Каберой бастап, аяқтады. Әлимодиан ауылдық банкі 1973 жылы әкім Мигель Анастың өкілеттігі кезінде құрылды. Ол 1974 жылдың 31 желтоқсанында ашылды. ALEOSAN (Әлимодиан, Леон және Сан-Мигель) әріптері ауруханаға қызмет көрсеткен қалаларды білдіреді. Бұл әріптер сонымен қатар Минданаодағы қаланың атын білдіреді, онда көптеген Хилигайнон қоныстанғандар мен олардың ұрпақтары келді. Аурухана 1968 жылдың сәуір айында қайтыс болған конгрессмен Рамон Табиананың авторлық құқығымен No. 4854 Республикалық заңы арқылы құрылды. Қалаға алғаш рет 1975 жылдың 5 мамырында Илоило электр кооперативінің I бөлімшесі арқылы қуат берілді, оның бас кеңсесі Тигбауанда, Илоилода орналасқан. Электрмен жабдықтау жобасының алғашқы иегерлері қаладағы үш жүз елу үй шаруашылығы және Балабаго, Банкал, Бухай және Ланот округтеріндегі қырық екі үй шаруашылығы болды. Ағанан өзенінің су тасқынына қарсы құрылысы да салынды. 1978 жылдың 20 тамызында Таруг округінде міндетін орындап, үйлеріне қайтып бара жатқанда үкіметке қарсы күштердің шабуылынан бес полицей, патрульдік полиция қызметкерлері Сильвио Амагуин, Бернардо Алиндай, Агустин Алитр, Ромео Алипат және Флоренсио Алигор оқиға орнында қаза тапты.

Alimodian was a no man's land after the war. Houses were burned and demolished. When the people returned to the town after the war, they had to live in makeshift houses made of bamboo and nipa for their shelter. The American government has its fair share of damages during the war. The American government paid the people in the form of reparations. In addition, guerilla notes issued during the war were also redeemed. Mayor Felix Altura who was the town's mayor before and after the war came back to office in March 1945 to have a responsive government immediately act on the people's needs. The military government appointed Simeon Cañonero as municipal mayor on May 15, 1946. The vice mayor was Anacleto Amparo and the councilors were Gelacio Allones, Wenceslao Anino, Teodosia Amarra, Pablo Albeza and Clara Alegrado. Mayor Simeon Cañonero is the longest serving mayor of the town who served for two years as a military appointed mayor after the war and was elected for three terms of four years. Many buildings and structures in the town were destroyed and ruined during the Japanese occupation mostly from Japanese attacks, arson attempts of retaliating Filipino forces and series of lootings by deprived citizens and evacuees. During the term of Mayor Cañonero, roads, bridges, schools and other infrastructure ruined by the war were reconstructed and made completely functional. School buildings in the town and barrios were rebuilt funded from the Philippine War Damage Claim. Rehabilitation of school buildings were given importance and priority due to an increase of student enrollment after the war. Alimodian High School was founded in 1947 paving the way for secondary education for the young citizens of the town. A street lighting system was first introduced in town after the war provided by Alimodian Electric Light Service, an electric plant owned by the prominent family of Mrs. Natalia Amparado. On November 9, 1966, a boundary dispute between Alimodian and Cabatuan was resolved. The popular Holy Week pilgrimage site Agony Hill was blessed and inaugurated at 3:30 PM in the afternoon of May 3, 1967 by then Jaro Auxiliary Bishop, most Reverend Jaime L. Sin, D. D. This project was initiated and completed by Reverend Father Nicolas Caberoy. Rural Bank of Alimodian Inc. was established in 1973 during the incumbency of Mayor Miguel Anas. It was inaugurated on December 31, 1974. ALEOSAN (initials of Alimodian, Leon and San Miguel) were the towns serviced by the hospital. The initials would be also the name of a town in Mindanao where the majority of Hiligaynon settlers and their descendants came from. The hospital was founded in April 1968 through Republic Act No. 4854 authored by late Congressman Ramon Tabiana. The town was first energized on May 5, 1975, by Iloilo Electric Cooperative I with its main office in Tigbauan, Iloilo. Three hundred fifty households in the town proper and forty two households in the barangays of Balabago, Bancal, Buhay and Lanot were the first recipients of the electrification project. Aganan River flood control was also constructed. Five policemen, patrolmen Silvio Amaguin, Bernardo Alinday, Agustin Alitre, Romeo Alipat and Florencio Aligor, were killed on the spot by an ambush of the anti government forces while on their way home after performing their mission in Barangay Tarug on the tragic day of August 20, 1978.

География

Алимодиан Илоило қаласынан. Солтүстік-батыс аймақтағы жеті қаланың таулы-қиыр жерлері Букари тау жотасының бір бөлігі болып табылады, ол көбінесе Леон қаласының аумағында орналасқан. Жеті қаланың ішіндегі Агуа Колония тауындағы Бато Дунгок – Алимодианның ең биік нүктесі. Бірнеше барангайдан өтіп, оларға қызмет ететін негізгі арна – Аганган өзені, ол қаладағы ең ұзын және жалғыз өзен. Алимодианның жалпы жер ауданы , бұл Илоило провинциясының жер аумағының 2,89% құрайды. Мұнда таулы-қиыр жерлермен қатар, егіншілікке қолайлы жазық жерлер де жетерлік. Басқа қалалармен табиғи шекара қызметін атқаратын Букари тау тізбегі қаланың солтүстік аймағында орналасқан. Алимодианның солтүстігінде Маасин муниципалитеті, солтүстік-шығысында Кабатаун муниципалитеті, ал оңтүстігінде Леон қаласы жатыр. Қаланың оңтүстік-шығысында Сан-Мигель қаласы, ал батысында Антике провинциясындағы Сан-Ремиджио муниципалитеті орналасқан.

Жерді пайдалану

Алимодиан қаласы негізінен ауыл шаруашылығымен айналысатын елді мекен болып табылады. Көбінесе, топырағының құнарлылығының арқасында ауыл шаруашылығы және егіншілік қаланың кең аумағын алып жатыр. Жердің қалған бөлігі тұрғын және коммерциялық мақсаттарға пайдаланылады. Ауыл шаруашылығына негіделген ресурстарды пайдалану бойынша жерді пайдалану туралы мәліметтер төменде келтірілген.

Климат

Алимодианда үш айқын маусым бар: наурыз – мамыр айларында жаз немесе ыстық құрғақ маусым, маусым – қараша айларында жаңбырлы маусым және желтоқсан – ақпан айларында суық құрғақ айлар.

Демография

2020 жылғы санақта Илоило провинциясының Алимодиан муниципалитетінде 39 722 адам тұрады, халық тығыздығы – [халық тығыздығы туралы мәлімет жоқ]. Илоило провинциясының муниципалитеттері арасында халық саны бойынша 22-ші орында. Алимодиан тұрғындары алимодиананнон деп аталады. Жергілікті тіл – кинарайа, бірақ хилигайнон, ағылшын және филиппин тілдері де кеңінен қолданылады. Басым дін – Рим католик діні.

Банктік қызмет

Алимодиан азаматтарына түрлі мақсаттар үшін қаржылық көмек беру және банк қызметі 1974 жылдың 31 желтоқсанында Алимодиан ауылдық банкінің ашылуымен басталды, ал 1975 жылдың 6 ақпанында бизнес ресми түрде бастау үшін есепшоттар ашылды. Банк 2021 жылы қызметін тоқтатты және оның банк кеңсесі Queen City Development Bank-ке алмастырылды. Сондай-ақ, Алимодиан Kilusang Bayan for Credits және Kooperatiba sang Alimodian құрылып, Алимодиан халқының қаржылық қажеттіліктерін және басқа да көмектерін қанағаттандыру үшін ашылды. Бүгінде қалада әртүрлі барангайларға, қауымдастықтар мен бірлестіктерге қызмет ететін кемінде 28 көп мақсатты кооператив бар.

Сауда

Алимодиан қоғамдық базарында әртүрлі тауарлар мен құрғақ азық-түлік сататын түрлі дүкендер, сондай-ақ азық-түлік сату орындары, шаштараз, интернет-кафе және сұлулық салондары сияқты қызметтер бар. Қалалық базар күндері сейсенбі және жұма күндері өтеді, бірақ көкөніс, жеміс-жидек, құрғақ азық-түлік, дәрі-дәрмек және темір бұйымдар сияқты кейбір дүкендер мен сату орындары күн сайын ашық болады.

Мәдениет

Жыл сайын 22 қыркүйекте Вилланованың әулие Томасының құрметіне қалалық мереке тойланады. Мерекелік шаралардың ең қызықты бөліміне дейін бірнеше аптаға созылатын түрлі іс-шаралар мен қойылымдар ұйымдастырылады, сондай-ақ халықты көңілдіру және мерекелеу үшін жәрмеңке (ферия) орнатылады. Қаланың тұрғындары терең католик болғандықтан, Ұлы ораза, Мамыр гүлдері және Рождествода діни ғұрыптар мен дәстүрлер сақталады. Көптеген зыяратшылар Қасиетті аптада Агония төбесіне барып, Крест жолын өтеді. Рождество кезінде қала алаңында түрлі іс-шаралар, бағдарламалар мен тағам фестивальдері өтеді, оның ішінде Рождестволық шырша және шамдар сайысы да бар.

Туризм

Алимодиан – 40 мыңға жуық тұрғыны бар шағын, көркем шаруалық қала. Ол бұлттармен қапталған тауларымен, құнарлы кең далаларымен, әсем төбелерімен және ерекше орталық Илоило қаласын көзге елестететін таза, әдемі және ұқыпты ортасымен танымал. Оның жарқын, бірақ мағыналы тарихы Илоило провинциясының ғана емес, бүкіл Батыс Висая аймағының тарихын қалыптастыруға үлкен үлес қосты. Алимодиан қалалық алаңы – Бұл сүйкімді алаң бір кезде Ұлттық Сұлуландыру конкурсында бірінші орынды жеңіп алған. Агония төбесі – қасиетті аптада Батыс Висая аймағының түкпір-түкпірінен келген паломниктер, діншілер және туристер осы әсем төбеге ойша толқып, Қайыр жолды өту үшін жиналады. Әулие Вилланованың Томас шіркеуі мен монастыры – Бұл августиндік шіркеу алғаш рет 1859 жылы салынды және 1864 жылы аяқталды. Ол 1864 жылдың 22 желтоқсанында жұртшылыққа ашылды. 1948 жылғы күшті Леди Кей Кей жер сілкінісі кезінде шіркеу ішінара қирады, нәтижесінде ең үлкен қоңырауы жерге құлады. 1990-жылдардың соңы мен 2000-жылдардың басында шіркеу толыққанды қалпына келтіру және жөндеу жұмыстарынан өтті. Лурдес Анамыздың үлкен мүсіні бар әдемі монастырь 2000-жылдардың басында салынды және аяқталды. Алимодиан қалалық ғимараты – Алғашқы тұрақты әкімшілік ғимарат 1872 жылы салынды, бірақ 1960-жылдары жаңа ғимаратпен ауыстырылды. Қазіргі заманғы әкімшілік ғимарат 2016 жылы аяқталды. Жеті қала – Бұл Алимодиан қаласының таулы аймағында орналасқан жеті топталған барангай немесе ауылдан тұрады және Леон қаласының Букари тау тізбегімен байланысты. Оған Кабаканан (Орталық және Ризал), Дао, Лико, Манаса, Табуг және Уминган барангайлары кіреді. Салқын климатының арқасында бұл жер "Илоилоның Кішкентай Багиосы" деп аталады. Олар гүлді капуста, морковь, брокколи және тіпті клубника сияқты жоғары өнімді дақылдар өндіреді. Бұл аймақ жасыл өсімдіктерімен, тығыз ормандарымен, әртүрлі жануарлар мен өсімдіктермен, мысалы, жабайы жидектер мен жемістермен, үңгірлермен, тік жартастармен және тас бұталарымен, сарқырамалармен және күріш террасаларымен де танымал.

Alimodian is a small picturesque farming town of around 40,000 people. It is known for its rugged cloud capped mountains, fertile vast lands, majestic hills and a clean, beautiful and tidy environment to picture a distinctive central Iloilo town. Its colorful but meaningful past contributed to shape the course of history not only in the province of Iloilo but also the entire Western Visayas region. Alimodian Public PlazaThe charming plaza once won first place in the National Beautification Contest. Agony HillPilgrims, devotees and tourists from all over Western Visayas region flock to this majestic hill during the Holy Week to reflect and make the Way of the Cross. St. Thomas Of Villanova Parish Church and ConventThis Augustinian church was first built in 1859 and completed in 1864. It was opened to public on December 22, 1864. It was partially destroyed during the strong 1948 Lady Kay Kay earthquake causing its biggest bell to fall on the ground. The church underwent major restoration and renovation during the late 1990s and early 2000s. The beautiful convent with a large statue of Our Lady of Lourdes was built and completed in early 2000s. Alimodian Municipal BuildingThe first permanent municipal hall was constructed in 1872 only to be replaced with a newer building in the 1960s. The modern municipal building today was completed in 2016. Seven CitiesIt composed the seven clustered barangays or villages located in the upland hinterlands of the town of Alimodian and is linked to the Bucari mountain range of the town of Leon. It is composed of the barangays Cabacanan (Proper and Rizal), Dao, Lico, Manasa, Tabug and Umingan. It is called the "Little Baguio of Iloilo" because of its cool climate. They produce high yielding crops such as cauliflower, carrots, broccoli and even strawberries. It is also known for its lush vegetation, thick jungle forest, diverse wildlife and plants such as wild berries and fruits, caves, steep cliffs and boulders, waterfalls and rice terraces.

Спорт

Алимодиан халқы спортты демалыс, хобби ретінде немесе дене сақтау және денсаулықты, салауатты және үйлесімді өмір салтын ұстау үшін жаттығу түрі ретінде жақсы көреді. Баскетбол – жергілікті билік демеушілік етіп, қолдау көрсететін жазғы баскетбол лигасы барысында барлық жастағы ерлер ойнайтын және халық тамашалайтын ең сүйікті спорт түрі. Халықтың танысқан басқа спорт түрлеріне теннис, сепак такрау, волейбол, софтбол және футбол кіреді. Қала тұрғындары бокс, ФИФА Әлем Кубогы және НБА-ның жанкүйерлері де көп. Қаланың жастары сепак такрау және софтболдан жиі чемпион атанса, сондай-ақ жылдар бойы Паларонг Памбансада жеңіл атлетика және теннис бойынша алтын медальдар жеңіп жүреді.

Көлік

Қалаға бірнеше құрлық көліктерімен жетуге болады. Джипнилер, үш дөңгелекті велосипедтер және мотоциклдер – негізгі көлік түрлері. Джипнилер мен мотоциклдер күн сайын немесе аптасына бірнеше рет бірнеше барангайға, әсіресе шалқар таулы ауылдарға және Жеті қалаға ауыл шаруашылығы өнімдерін қаланың қоғамдық нарығына жеткізеді, ал кейде оны Илоило қаласының қоғамдық нарықтары мен супермаркеттеріне дейін жеткізеді. Roro автобустары апта сайын тұрақты түрде тоқтап, жолаушыларды Roro паромдарына тиеу және түсіру жұмыстарын жүзеге асырады. Таксилер кейде қалаға және қаладан жолаушыларды тасымалдап өтеді, бірақ қалада такси табу Grab қосымшасы арқылы жеңілдетілген.

Энергия

Әлимодианға электр жарығы алғаш рет 1946 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Наталья Ампарадо ханымның «Әлимодиан электр жарық қызметі» арқылы алғашқы көше жарықтандыру жүйесімен келді. Қала тұрғындарының коммерциялық және қоғамдық тұрмысында электр энергиясын пайдалану 1975 жылдың 5 мамырында басталды, бұл жарық әкеліп, халықтың өмірін жақсартты. Бастапқыда қаланың өзіндегі үш жүз елу үйді және Барангай Балабаго, Банкал, Бухай және Ланот ауылдарындағы тағы қырық екі үйді ILECO I, қаланың негізгі энергиямен қамтамасыз етушісі қызмет көрсетті. Бүгінде қаланың барлық 51 барангайы электр энергиясына қол жеткізгендіктен, 100% толықтай электрленген.

Телекоммуникациялар

Қаладағы телефон қызметтерін 1996 жылдан бері PLDT ұсынады. PLDT-нің Барангай Банкал ауылында қосалқы станциясы бар және ол АЛЕОСАН аймағындағы үш қалаға – Алимодиан, Леон және Сан-Мигель қалаларына қызмет көрсетеді. Сымсыз ұялы байланыс қызметі бұл қалада 2003 жылы басталды, оны Globe Telecom және Smart компаниялары қамтамасыз етеді.

Интернет

PLDT және Globe компаниялары Алимодиан тұрғындарына кеңжолақты интернет желісі қызметтерін ұсынады, осы арқылы олар әлемнің басқа бөліктерімен байланысып, әлеуметтік желілер мен VoIP қосымшалары арқылы отбасыларымен, достарымен және басқа адамдармен байланыста бола алады. PLDT және Globe компаниялары Wi-Fi желісі қызметтерін де ұсынады. Басқа мүмкіндіктерге Globe және Smart желілерімен жұмыс істейтін ұялы Wi-Fi және мобильді интернет кіреді.

Радио және теледидар

Қала провинциядағы барлық радиостанциялардан дерлік барлық радио толқынының жиілігін (am / fm) қабылдайды. Телевизоры бар үйлерде ақысыз арналар өте жақсы қабылданады, бірақ алыс елді мекендер мен ауылдарда осы ақысыз арналардың қабылдануы жақсырақ. Cignal, Dream, G Sat және Sky Direct сияқты тікелей спутниктік провайдерлер арналар мен бағдарламалардың қабылдау сапасын жақсартуға, сондай-ақ теледидар тамашалайтын отбасыларға қосымша арналар мен ойын-сауық ұсыну үшін қосымша жазылу мүмкіндігін береді.

Газет

Alimodian Iloilo Today - муниципалитеттің ресми жаңалық басылымы.