Кіріспе

1828-1841 жылдар аралығында АҚШ армиясының Бас қолбасшысы Александр Маккомб /m//ə/'/k//u//m/ (3 сәуір, 1782 - 25 маусым, 1841) – 1828 жылдың 29 мамырынан бастап 1841 жылдың 25 маусымындағы өліміне дейін АҚШ армиясының Бас қолбасшысы болды. Маккомб 1812 жылғы соғыс кезінде Платсбург шайқасының майдан командирі болды және керемет жеңіске жеткеннен кейін американдық баспасөздің бір бөлігі оны мақтап, "Платсбург батыры" деп атады. Ол өзінің көрсеткен ерлігі үшін генерал-майор шеніне көтеріліп, Конгресс алғысын және Конгресс Алтын медалін алды.

Ерте өмір

1782 жылы британдықтар бақылауындағы Детройт қаласында дүниеге келген Маккомб, Нью-Йорк штатының солтүстігінен келген саудагер және тері саудагері Александр Маккомб пен француз тегіндес Мэри Кэтрин Наварраның ұлы болды. Ол ата-анасымен бірге Нью-Йорк қаласына көшіп, әкесі жер алып-сатумен айналысып, байлыққа ие болды. Әсіресе, американдық революциялық соғыста британдықтар жеңілгеннен кейін ирокез тайпалары штаттан қуылғаннан соң, федералдық үкімет сатуға шығарған Нью-Йорк жерінің миллиондаған акрларында табысқа жетті. Ұлы Нью-Джерси штатындағы Ньюарк академиясында классикалық білім алды.

Ерте мансап

1798 жылы 16 жасында Макомб Нью-Йорк милициясының құрамына қосылды. 1799 жылдың қаңтарында Александр Гамильтонның ұсынысымен, француз төтенше жағдайы кезінде ол тұрақты армияда корнет рөліне тағайындалды. 1812 жылғы соғыс басталғанда, 1812 жылдың шілдесінде Макомб 30 жасында жаңадан құрылған 3-артиллериялық полктің полковнигі болып тағайындалды. Ол Сакетс-Харбор гарнизонына қолбасшылық етті. Винфилд Скотттың басшылығымен Форт-Джорджты басып алуға қатысты. Ол Джеймс Уилкинсонның сәтсіз Сент-Лоуренс экспедициясының қатарында болды және Пойнт-Ирокез шайқасында өз бригадасына жетекшілік етті.

Платсбург шайқасындағы команда

Ол 1812 жылғы соғыс кезінде Солтүстік армияның оң бөлімшесінің қолбасшысы, Нью-Йорктің солтүстік шекарасын қорғауға жауапты бригадир генерал ретінде даңққа ие болды. 1814 жылдың 11 қыркүйегінде Платсбург шайқасында оған қарсы 1500 тұрақты әскер мен бірнеше жасақтан тұратын ополчение шықты. Оларға генерал-лейтенант Джордж Превост басқаратын 10 531 сарбаздық британдық күш қарсы қойылды. Макомбтың әскері британдық колонналардың алдында бірнеше рет шегінді, өйткені Превост американдық қорғаныс бекітілімдеріне қарай жылжыды. Шабуылға дейін Макомб, өзінің әскерінің саны британдықтардан кем екенін жақсы білгендіктен, ағаштарды жылжыту және жалған жолдар жасау үшін әскерлерімен бірге жұмыс істеді; мақсаты – нағыз жолдарды жасырып, британдықтарды үш жақын американдық бекітілімдерінен алыс тұзаққа түсіру болды (Макомб бұл маневрді "абаттис" деп атады). Осы шаралар британдық шабуылды жеңілдетті. Ұзын, тар қатардағы сарбаздар тоқтауға және кері бұрылуға қиналды. Олар тар, жалған жолдардың лабиринтына түсіп, американдық тықсыру шабуылына ұшырады. Британдықтар американдық қорғанысқа шабуыл жасауға дайын тұрғанда, Шамплейн көлінде британдық теңіз эскадрильясының жеңіліске ұшырағаны туралы хабар келді. Превост Вермонтқа жоспарланған шабуылын жүзеге асыру үшін британдық Шамплейн көлі эскадрильясына мұқтаж еді. Ол болмаған жағдайда, экспедицияны тоқтатудан басқа амалы қалмады. Британдық басқыншылар Канадаға қайтып оралды. Макомб американдық баспасөз тарапынан мақталып, кейбір басылымдар оны "Платсбургтің батыры" деп атады. Ол осы шайқастағы көрсеткен батылдығы үшін генерал-майор шеніне көтерілді, Конгрестің ресми алғысын және Конгрестің алтын медалін алды.

АҚШ армиясының қолбасшы генерал

1828 жылы ақпанда армияның қолбасшысы генерал-майор Джейкоб Браун қайтыс болғанда, Макомб армия тіркелімінде аға бригадир-генерал болды, бірақ армияның бас инженері ретінде ол тек полковник шенімен жалақы алды. Президент Джон Куинси Адамс оны генерал-майор шенімен армияның қолбасшысы қызметіне тағайындады. Армиядағы екі бригадир-генерал – Винфилд Скотт пен Эдмунд П. Гейнс – осы лауазымға үміткер болды. Макомбтың қолбасшы генерал ретіндегі қызметі «оның лауазымының жауапкершілігі мен өкілеттігі туралы үнемі күмәнділікпен» сипатталды. Скотт пен Гейнске қарағанда жоғары шен алу үшін, екі жұлдызды патентті генерал-майорлар, Макомб 1834 жылғы ережелерге «бас қолбасшы генерал-майордың нышаны үш жұлдыз болуы тиіс» деген қағиданы қосты. Сол құжатта ол Соғыс министрімен арақатынасын анықтауға және бюро басшыларынан, тіпті инженерлер бастығы лауазымындағы ізбасарынан жоғары тұруын бекітуге тырысты. Бұл сөзбен ғана оңай болды. Көптеген мәселелер келесі ғасырдың басына дейін толық шешілмеді. Ол армияның санын екі есеге арттыруды, қатардағы әскерилердің жалақысын көбейтуді, кейбір жесірлер мен жетімдерге көмек көрсетуді және офицерлердің зейнетке шығу және алмасу жүйесін реттеуді жақтады. 1840 жылы Армия инженерлер корпусы қамал нышанын қабылдады және алғаш рет инженерлер корпусының ерекше «Essayons» түймесін сипаттады (француз тілінде «Сынайық» деген мағына береді). Ол сондай-ақ Оттава басшысы Понтиактың Детройтты қоршауы туралы пьеса жазды. Онда Макомбтың анасының әкесі, Роберт Наварр, осы елді қорғауға көмектескен. Жарияланған еңбектер мен қосымша оқу материалдарына қараңыз. Сонымен қатар, Макомб суретші ретінде танымал. Оның 1821 жылы Канада жағалауынан көрінген Детройт суреті, акварель және қаламмен салынған туындысы, Детройт өнер институтында сақтаулы.

Инженерлер - қолбасшы генералдар

Маккомб бес бас қолбасшының (1903 жылғы қайта ұйымдастырудан кейін штаб басшыларының) біріншісі болды, олар мансабының басында инженерлік қызметте болған. Олардың бәрі осы жоғары лауазымға тағайындалғанға дейін басқа салаларға ауысқан. Қалғандары – Джордж Б. Макклеллан, Генри У. Хэллек, Дуглас Макартур және Максвелл Д. Тейлор.

Конгресс алтын медалі

Платсбург шайқасынан кейін және 1812 жылғы соғыс аяқталғаннан кейін, Конгресс Актісінің 3-тарауы бойынша Александр Макомб пен оның әскерін құрметтеу үшін Конгресс Алтын медалі соғылды (3 Stat. 247), атап айтқанда:

Қабылданылсын, Конгресс Макомб генерал-майорға және оның басшылығындағы тұрақты армияның офицерлері мен сарбаздарына, сондай-ақ Нью-Йорк және Вермонт штаттарының милициясы мен еріктілеріне, қыркүйектің 11-де Платсбургте (sic) жауды жеңгендері үшін көрсеткен батылдықтары мен жақсы мінез-құлқы үшін алғыс айтады; Нью-Йорк және Вермонт штаттарының милициясы мен еріктілерінің көмегімен, британдық тәжірибелі армиядан сандар жағынан көп есе басым болған күшті жеңгендері үшін, және АҚШ Президенті осы жеңістің нышаны ретінде алтын медаль соқтырып, генерал-майор Макомбқа табын етсін. – Конгресс шешімі, 3 қараша, 1814 жыл. Беткі жағы: ГЕНЕРАЛ-МАЙОР АЛЕКСАНДР МАКОМБ. Генерал Макомбтың униформадағы кеудесі, оңға қарап тұр. FÜRST. F(ecit) – бұл медальды жасаған гравер Мориц Фюрсттің (1782–1840) есімі, ол Филадельфия монета қоры үшін 1812 жылғы соғыстың бірнеше батырларының медальдарын жасаған. Дегенмен, Конгресс медаліндегі Макомбтың кеудесі Сент-Меминнің (1770–1852) 1809 жылғы Макомбтың портретін еске түсіреді, онда Макомб инженерлік офицерге тән қара барқыт жағасы мен манжеттері бар көк түсті пальто киген. Артқы жағы: КОНГРЕСС ШЕШІМІ 3 қараша, 1814 жыл. Америка армиясы Саранак өзенін кесіп өтуге тырысқан британдық әскерлерді кері тартып жеңіп тұр. Сол жақта – отқа оранған Платсбург, оң жақта – Шамплейн көліндегі теңіз шайқасы, алдында – Камберленд мүйісі. Жазу: ПЛАТСБУРГ ШАЙҚАСЫ 11 қыркүйек, 1814 жыл. FÜRST. F(ecit). Бұл 1812 жылғы соғыстан туындаған Конгресс бекіткен 27 алтын медальдің бірі болды.

Тарихи танылу

Александр Макомб Мичиган штатының Макомб округінің орталығы – Маунт-Клеменс қаласындағы Гратиот даңғылы мен Макомб көшесінің бұрышында орнатылған Мичиган тарихи белгісі арқылы танылады. Бұл 1974 жылы орнатылған, S0418 тіркелген орын. Онда былай делінген: Ол бірнеше ескерткіштермен мәңгі есте қалды. Александр Макомбтың бір мүсінін Адольф Александр Вайнман жасап, 1906 жылы Мичиган штатының Детройт қаласының орталығында орнатты. Бұл мүсін балқытылған зеңбіректерден жасалған, бұл маңызды және монументалды жұмыс болды. Тағы біреуі Мичиган штатының Маунт-Клеменс қаласында, Солтүстік Гратиот даңғылы, 40-үйдің алдында, аудандық сот ғимаратының жанында орналасқан. Тағы да басқалары бар. Макомб Вашингтон қаласында қызмет істеп жүргенде қайтыс болды. Ол бастапқыда Пресвитериандық бейіште жерленген, бірақ 1850 жылы оның денесі эксгумацияланып, Конгресс зиратында қайта жерленді. Оның және әйелі Екатеринаның денелері 2008 жылдың маусым айында қайтадан эксгумацияланды, себебі олардың астындағы 6 тонналық (5400 кг), 13 футтық (4 метрлік) мәрмәр ескерткіштің кірпішпен қапталған жерлеу қуысын жөндеу қажет болды, бұл оның құлауын болдырмау үшін жасалды. Қажетті жөндеу жұмыстарын жүргізуге кеткен бір ай ішінде ерлі-зайыптылардың денелері Смитсон институтында сақталды; генералдың көптеген ұрпақтары, оның ішінде оның шөптесінің шөптесінің шөптесі де оларды көрді. Ардагерлер істері департаменті 24 000 доллар жұмсағаннан кейін, олардың денелері 2008 жылдың 17 шілдесінде қайта жерленді. Александр Макомбқа арналған ескерткіш "елдегі ең ерекше ескерткіштердің бірі" болып саналады.

Қоғамдар

1820 жылдары Макомб өнер мен ғылымды дамыту мақсатында құрылған Колумбия институтының мүшесі болды. Институт құрамында бұрынғы президенттер Эндрю Джексон мен Джон Куинси Адамс, сондай-ақ сол заманғы әскери, мемлекеттік қызмет, медицина және басқа да салалардағы белгілі тұлғалар көптеп кірді.

Жарияланған еңбектер

Макомб, Александр, «Әскери заң туралы трактат және әскери соттар»; АҚШ-та қолданылған тәжірибе. (Чарлстон: Дж. Хофф, 1809), қайта басылған (Нью-Йорк: Lawbook Exchange, 2007 жылғы маусым), , , 340 бет. Макомб, Александр, «Понтиак: немесе Детройт қоршауы». Үш актілі драма (Бостон: Сэмюэл Колман, 1835), өңделген (Маршалл Дэвис Ллойд, 2000 жылғы ақпан) 60 бет. Макомб, Александр, АҚШ армиясының генерал-майоры, «Әскери соттардың тәжірибесі» (Нью-Йорк: Харпер және Брадерс, 1841) 154 бет. Төмендегі Самуэль Куперге қараңыз.