Кіріспе
Маиго муниципалитеті, ресми түрде Маиго муниципалитеті (Маранао: Inged a Maigo) – Филиппиннің Ланао-дель-Норте провинциясындағы 4-ші санаттағы муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 23 337 адамды құрайды.
Maigo, officially the Municipality of Maigo (; Maranao: Inged a Maigo; ), is a 4th class municipality in the province of Lanao del Norte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 23,337 people.
Тарих
Қала бастапқыда Коламбуганның бір бөлігі болған, өздік муниципалитет деп жарияланғанға дейін; ол көршілес Баколод қаласы Коламбуганнан бөлініп шыққаннан кейін бірнеше жыл өткен соң құрылды. 1959 жылғы №331 жарлықпен Майго келесілерден құрылды: Коламбуганнан: Майго, Балағаттаса, Сигапуд және Ментринг және оларға қарасты шағын елді мекендер. Баколодтан: Лиаган Пропер, Барогохан, I, II және III лагерьлер және оларға қарасты шағын елді мекендер. Мұсылман мен христианның тату-тәтті өмір сүріп жатқан қарапайым қала. Бірақ соңғы жылдары ол Моро ислам азаттық фронтының нысанасына айналып, халықтың қорқынышына себеп болды. Көптеген жергілікті тұрғындар ұрыс-даудан қашу үшін Ланао-дель-Норте облысының және Маниланың басқа жерлеріне көшіп кетті.
From Kolambugan: Maigo, Balagatasa, Sigapud, and Mentring and their respective sitios. From Bacolod: Liagan Proper, Barogohan, Camps I, II, and III and their respective sitios. A simple town where Muslims and Christians are living in harmony. But in recent years it had been the target of Moro Islamic Liberation Front which would later result to the fear of the people. Many locals have migrated to other places in Lanao del Norte and to Manila to avoid the fighting.
Елді мекен
Қазіргі Миаго жерінде тұратын адамдардың басым көпшілігі бастапқыда Маранао тайпасынан болған. Халық әңгімелеріне сәйкес, Испания отарлау кезінде Ланао-дель-Норте облысының ішкі аймақтарындағы басшылар Коламбоган муниципалитетінің жағалауынан Озамис қаласының жағалауына қайықпен өтіп, сонда тұратын адамдарды ұстап, жұмысшы (жеке көмекші) ретінде пайдаланатын. Сонымен қатар, солтүстік Замбоанга және Мисамис Оксиденталдағы Мутиа әулетінің Ланао-дель-Норте облысының ішкі аймақтарынан шыққандығы туралы да әңгіме бар. Мутиа әулетінің солтүстік Замбоанга және Мисамис Оксиденталдағы ұрпақтарының ұлы атасының әкесі үйдің ортасында ілінген кішкентай кітапты алып, балаларына «Бұл кітапқа тиіспеңдер, тіпті жаппаңдар да» деген ескерту жасаған. Көп жылдар өткен соң, кітапты ашқандар испан, ағылшын тілдеріне жат, бірақ араб әрпіне ұқсас жазуларды көрген. Ұзақ жылдар бойындағы әлеуметтік процестерде, және кейде 1935-1944 жылдары Ұлттық жер қоныстану басқармасы (NLSA) арқылы Филиппин Үкіметі Минданао аралын одан әрі қоныстандыру және жерді пайдалану туралы ұсыныс жасады. Осы ұсынысқа қарсы шыққандардың бірі конгрессмен Дату Салипада Халид Пендатун болды. Ұсыныс президент Мануэль Л. Кесон қол қойғаннан кейін бекітілді. Қоныс аударушылар Висая және Лусон аймақтарынан келген, ауыл шаруашылығы, техникалық білім, егіншілік, ағаш өңдеу, ұсталық сияқты салаларда тәжірибесі бар адамдардан құралды. Алғашқы топтар келесі аймақтарға қоныстанды:
Ланао-дель-Нортеде қоныс аударушыларды тасымалдау Маранао тайпасының басшыларымен және жер иелерімен сәтті келісімдерге қол жеткізу арқасында бейбіт түрде жүзеге асты. Құрмет көрсету белгісі ретінде жер иелері қоныс аударушылардың өмірін бастау үшін жер учаскесін (бұрынғы жер учаскесі 5 гектардан астам болған) сыйға берді. Уақыт өте келе, қоныс аударушылардың отбасылары жер иелеріне жұмысқа орналасты, ал олардың еңбектеріне риза болған жер иелері оларға кішкентай жер учаскесін сыйлық ретінде берді. Кейбіреулер қоныс аударушылар жер иелерімен сауда жасап, азын-малымен жер алмасыпты дейді. Кейбір жер иелері өздерінің жұмысшыларының қыздарына үйленді, нәтижесінде Ланао-дель-Норте және Мисамис Оксиденталда тұратын көпшіліктің қанында Маранао тайпасының (мұсылман қаны) бар. Екінші жағынан, әскери жағдай орнаған кезде мұсылман емес және мұсылман қауымдары арасында проблемалар мен қақтығыстар туды.