Хаарлемдегі (Нидерланды) ежелгі Zuiderhofje үйі – 1640 ж. құрылған, меннониттерге тиесілі қарттар үйі. Тарихы, құрылуы мен Vlaemsche Block қатысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Haarlem, Нидерландыдағы қайырымдылық үй. Zuiderhofje – Нидерландының Haarlem қаласындағы hofje.
Almshouse in Haarlem, Netherlands
The Zuiderhofje is a hofje in Haarlem, Netherlands.
Тарих
Хофже 1640 жылы Жак ван Дамме және оның әйелі Элизабет Блинквлидт құрған, және ол Харлем меннонит шіркеуіне тиесілі. Ерлі-зайыптылар 1640 жылғы 25 ақпанда Майкл Слэгрегенге Зайдерштрааттағы үйді сатып алып, сол кезде Харлемдегі меннониттердің ең ірі бөлімшесі болған Влаемск блогының қарт әйелдері үшін бірнеше үй салуды тапсырды. Бұл бөлімше негізінен фламандтықтардан тұрды, ал олардың De Olijblock шіркеуі Кляйн Хейлигланд көшесінде, олардың жетімханасы Het Doopsgezinde Weeshuis-тің жанында орналасқан. Жетімхана мұрағаты 1634 жылға дейін сақталып қалған, ал оның орналасқан жері бұрынғы хофже Blokshofje-ге іргелес болды, оны қазір де көруге болады, бірақ 1970 жылы меннонит шіркеуі сатты. Үйдің тарихы сол үйдің алдына орнатылған ескерткіш тақташада баяндалған.
The hofje was founded in 1640 by Jacques van Damme and his wife Elisabeth Blinckvliedt, and is owned by the Mennonite church of Haarlem. The couple gave an order to Michael Slaghreegen on 25 February 1640, to purchase a house on the Zuiderstraat and build a few houses there for elderly women of the Vlaemsche Block, the largest branch of Mennonites in Haarlem at that time. This branch was primarily Flemish in origin, and their church De Olijblock was located on the Klein Heiligland street, near their orphanage, Het Doopsgezinde Weeshuis. The orphanage archives date back to 1634, and its location adjoined the former hofje Blokshofje, that can still be seen, but was sold by the Mennonite church in 1970. A commemorative plaque on the front explains the history of that house.
Шіркеудегі жік-жікке ұшыраудың әсері
1672 жылы Харлем меннониттік қауымы екіге бөлінді және Зюйдерхофье өзінің байлығының үштен бір бөлігін Vollenhove қауымына беруге мәжбүр болды. 1683 жылы Влаемск блогы, қазір Ватерландш қауымымен бірікті, Франкстрааттағы жаңа шіркеу ғимаратына көшіп барды, онда бүгінге дейін Харлем меннониттер қауымы орналасқан. 1685 жылы хофьеге осы біріккен шіркеуден жаңа регенттер тағайындалды, бұл тікелей Элизабет Блинквлидттің қалауына қарсы болды. 1714 жылы бұл заңсыз деп жарияланды, бірақ 1716 жылы шіркеудің регенттерді тағайындауына рұқсат беру туралы соңғы шешім қабылданды және хофье шіркеудің меншігі деп жарияланды. 1749 жылы меннониттер қауымдастығы қайта біріктіріліп, бұрынғы меншік құқығы қалпына келтірілді, бірақ шіркеу өзінің (заңсыз) басқаруын сақтап қалды. 1782 жылы регенттер шіркеуге шағымдану үшін хат жазды. Шіркеу 1685 жылдан бері хофьеге қайырымдылық жасағанын мәлімдеді. Соңында, 1784 жылы меннониттердің әртүрлі хофьелерінің бір-бірінен және шіркеуден тәуелсіз өмір сүруіне рұқсат беру туралы шешім қабылданды. Аталған хофьелер – Винбергсхофье және Зюйдерхофье.
In 1672 the Haarlem Mennonite community was split in two and the Zuiderhofje had to give up a third of its wealth to the Gemeente van Vollenhove. In 1683 the Vlaemsche Block, now merged with the Waterlandsche Gemeente, moved to a new church building in the Frankestraat, where the Haarlem Mennonite community still resides today. In 1685 the hofje was appointed new regents from this united church, which was directly against the wishes of Elisabeth Blinckvliedt. In 1714 this was declared illegal, but in 1716 a final decision was made to allow the church to appoint the regents, and the hofje was declared the property of the church. In 1749 the Mennonite communities rejoined and the old property rights were restored, except that the church kept its (illegal) governance. In 1782 the regents wrote a letter to the church to complain. The church protested that it had made donations to the hofje since 1685. Finally, in 1784, a decision was made to allow the various Mennonite hofjes to exist independently of each other, and independently of the church. The hofjes mentioned were the Winbergshofje and the Zuiderhofje.