Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексика генералы (1797–1849)
Mexican general (1797–1849)
Хосе Косме де Уреа и Элияс Гонсалес (толық аты) немесе жай ғана Хосе де Уреа (19 наурыз 1797 – 1 тамыз 1849) – мексикалық генерал. Ол Техас революциясы кезінде генерал Антонио Лопес де Санта Аннаның басшылығымен соғысқан. Техас революциясы барысында Уреаның әскері ешқашан жеңіліс танытпаған. Оның ең танымал жетістігі – Голиад науқаны, онда Джеймс Фанниннің 400 әскері қоршауға алынып, белгілі бір шарттармен капитуляциялауға мәжбүр болды, бірақ Санта-Аннаның бұйрығымен Уреа болмағанда жаппай қырғынға ұшырады. Уреа Мексика-Америка соғысында да шайқасқан.
José Cosme de Urrea y Elías González (full name) or simply José de Urrea (March 19, 1797 – August 1, 1849) was a Mexican general. He fought under General Antonio López de Santa Anna during the Texas Revolution. Urrea's forces were never defeated in battle during the Texas Revolution. His most notable success was that of the Goliad Campaign, in which James Fannin's 400 soldiers were surrounded and induced to capitulate under terms, but were massacred in Urrea's absence on the orders of Santa Anna. Urrea also fought in the Mexican–American War.
Ерте өмір
Уреа Испания билігінің аймақта болған кезінде Пресидио Реал де Сан-Аугустин де Тусон (қазіргі АҚШ-тың Аризона штатындағы Тусон қаласы) жерінде дүниеге келді. Мексиканың солтүстік шекарасында туылғанына қарамастан, оның отбасының тамырлары Дуранго штатымен тығыз байланысты болған.
Urrea was born at the Presidio Real de San Augustín de Tucsón (now the U. S. city of Tucson, Arizona), during Spanish regime of the region. Despite being born on the northern frontier of Mexico, his family had deep roots in the state of Durango.
Әскери мансап
1807 жылы Уреа испан армиясына қабылданды. 1824 жылы капитан шеніне дейін көтерілді, бірақ ол армиядан кетіп, бейбіт өмірге шықты. 1829 жылы майор болып әскерге қайта оралды және Антонио Лопес де Санта-Аннамен бірігіп, Дуранго қаласын азат етуге көмектесті. Осы ісі үшін полковник шеніне ие болды. 1835 жылы ол Санта-Аннаның Сакатекас штатына жасаған шабуылына құлшыныспен қатысты (штат оның билікке келуіне ашық қарсылық көрсеткен еді). Санта-Анна осы оқиғадағы рөлі үшін Уреаны бригадир-генерал шеніне көтерді. Уреаның қатарынан жеңістерінің нәтижесінде Санта-Анна Техаста қалып, Техас штатының көтерілісші үкіметін өзі жеңуге шешім қабылдады. Бұл оның жеке және саяси мүддесіне байланысты болды, себебі Уреа барлық назарды өзіне тартып, Мексикада одан да танымал тұлға ретінде қабылдануы мүмкін еді.
In 1807 Urrea entered the Spanish army. In 1824 he rose to the rank of captain, but he resigned from the army and entered private life. In 1829 he rejoined the military as a major and helped to liberate the city of Durango, allying himself with Antonio López de Santa Anna. He was promoted to colonel for his actions. In 1835 he reluctantly took part in Santa Anna's attack on the state of Zacatecas (the state had openly rebelled against his rise to power). Santa Anna promoted Urrea to Brigadier General for his role in this. Due to Urrea's string of victories, Santa Anna decided to stay in Texas and personally finish off the rebellious Texas government. His motives were personal and political as Urrea was getting all the headlines and would be seen back in Mexico as a more popular figure.
Салдары
Санта-Аннаның 1836 жылғы 21 сәуірде Сан-Хасинто шайқасындағы жеңілісі Санта-Аннаның тұтқындалуына және оның барлық мексикалық күштерді Техас жерінен шығаруға бұйрық беруіне әкелді. Уреа ашуланды, Висенте Филисоланың әскерлерімен қосылғаннан кейін техастықтарға қарсы соғысты жалғастыруды қалады, себебі Техаста мексикалықтардың 2500-ден астам әскері болды, ал Сэм Хьюстонның 900-ден аз техастықтарына қарсы тұрды. Бірақ Уреа мен Филисоланың Санта-Аннаның бұйрықтарын орындаудан басқа амалы қалмады, сондықтан маусымның ортасына қарай Уреа және барлық мексикалық әскерлер Техастан шығып кетті. Мексика билігі Филисоланы кері шегінуге жетекшілік еткені үшін сынап, оны қолбасшылық лауазымынан алып тастады және Уреяны армияның жаңа қолбасшысы етіп тағайындады. Бірнеше ай ішінде Уреа Матаморос маңында 6 мыңнан астам сарбаз жинап, Техасты қайта басып алуға дайындалды. Алайда, ол және оның әскерлері Мексикадағы бірнеше федералисттік көтерілістерді басуға бағытталғандықтан, бұл жорық болған жоқ. 1837 жылы Мексикаға оралғаннан кейін Уреа Санта-Аннаға қарсы шығып, 1838 жылы Масатлан шайқасында оған қарсы күресті. Осы көтеріліс әрекеті оның тұтқындалуына және Пероте түрмесіне жіберуіне әкелді. Кейіннен ол француз әскерлерінің Мексикаға басып кіруімен әскери мансабын қайта жандандырды, содан кейін тағы бір сәтсіз төңкеріс талпынысы болды. Мексика-Америка соғысында Уреа американдық әскерлерге қарсы кавалерия дивизиясын басқарды. Уреа 1849 жылғы 1 тамызда соғыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай холерадан қайтыс болды.
The military defeat of Santa Anna's forces at the Battle of San Jacinto on April 21, 1836, resulted in Santa Anna's capture, and him being forced to order all Mexican forces to withdraw from Texas soil. Urrea was infuriated and, after linking up with Vicente Filisola's forces, he wanted to continue the war against the Texans since the Mexicans still had over 2,500 troops in Texas against less than 900 of Sam Houston's Texans. But both Urrea and Filisola had no choice but to comply with Santa Anna's orders, so by the middle of June, Urrea and all Mexican forces had withdrawn from Texas. The Mexican authorities criticized Filisola for leading the retreat, stripped him of his command, and made Urrea the new commander of the army. Within a few months, Urrea gathered an army of 6,000 troops near Matamoros to finally reconquer Texas. However, the invasion never occurred as he and his troops were redirected to address several federalist rebellions across Mexico. In 1837, Urrea turned against Santa Anna upon his return to Mexico, and fought against him at the Battle of Mazatlán in 1838. The attempted uprising resulted in his eventual arrest, and he was sent to Perote Prison. He later revived his military career with the invasion of French forces into Mexico, and another failed coup attempt followed. The Mexican–American War saw Urrea leading a cavalry division against invading American troops. Urrea died August 1, 1849, of cholera shortly after the war ended.