Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер, сценарист және кинорежиссер (1881–1942)
American actor, screenwriter, and film director (1881–1942)
Джеймс Уэсли Хорн (14 желтоқсан 1881 – 29 маусым 1942) – американдық актер, сценарист және кинорежиссер.
James Wesley Horne (December 14, 1881June 29, 1942) was an American actor, screenwriter, and film director.
Тыныш дәуір
Джеймс Хорн 1913 жылы Сидни Олкотт режиссерлік еткен Kalem Studios-та актерлік карьерасын бастады және екі жылдан кейін компания үшін өзінің алғашқы фильмін түсірді. Одан кейін ол көп бөлімді сериалдарға маманданған. 1917 жылы Kalem компаниясы Vitagraph компаниясына сатылғаннан кейін қызметін тоқтатты. Хорн сол жылдың соңында Universal Pictures компаниясымен келісімшартқа отырып, сериалдар саласында жұмысын жалғастырды. Хорн көркем фильмдер мен сериалдар үшін қызықты көріністерді сахналауға маманданған. "Круз оф Джаспер Б" фильміндегі жұмысының нәтижесінде Бастер Китон оны 1927 жылғы "Колледж" комедиясын режиссерлік ету үшін шақырды.
James Horne began his career as an actor under director Sidney Olcott at Kalem Studios in 1913 and directed his first film for the company two years later. He then specialized in multi chapter serials. Kalem discontinued operations in 1917 when it was sold to the Vitagraph company. Horne remained in the serial field, signing with Universal Pictures late that year. Horne specialized in staging thrill scenes for features and serials. On the strength of Horne's work in Cruise of the Jasper B, Buster Keaton hired him to direct Keaton's 1927 comedy College.
Комедиялық мансап
Хорнның Китонмен бірлесіп жұмыс істеуі оны комедиялық режиссер ретінде бекітті. Ол толығымен комедиялық жанрдағы Хэл Роуч студиясымен келісімшарт жасады, онда ол Роучтың басты жұлдыздары – Лорел мен Харди, Чарли Чейз және «Біздің банда» тобымен жұмыс істеді. Хорнның Лорел мен Хардиге арналған «Big Business» («J. Wesley Horne» деп көрсетілген) және «Way Out West» комедиялары классикалық туындылар саналады. Хорн Роуч студиясының комедиясында актер ретінде де түсті, «Beau Hunks» фильмінде бандит басшысының рөлін ойнады; жоспарланған актер келмегендіктен, Хорн түсірілімді жалғастыру үшін костюм киді. Дыбысты фильмдер пайда болған кезде, Хорн Роуч студиясының шетел тілдеріндегі нұсқаларын режиссерлік етудегі қабілетін көрсетті. Мысалы, американдық нұсқасын Джеймс Паррот қойса, халықаралық нұсқаны Хорнға тапсырды. Хорнның туысы Джордж Стивенс студияда оператор болып жұмыс істеді, кейіннен қысқаметражды фильмдер түсірді, ал 1930 жылдардың соңында Голливудтың танымал көркем фильмдер режиссеріне айналды. Хорн 1932 жылы көптеген жұмыс орындарының қысқартылуына себеп болған экономикалық төмендеу кезінде Роуч студиясынан кетіп қалды. Ол Universal студиясына оралып, келесі екі жыл бойы студияның қазір ұмытылған екі руликке арналған комедияларын режиссерлік етті. Universal комедиялық бөлімін жапқаннан кейін, Хорн Columbia Pictures студиясында қысқа уақыт жұмыс істеді және 1935 жылы қайтадан Роуч студиясына оралды.
Horne's collaboration with Keaton now established him as a comedy director. He signed with the all comedy Hal Roach studio, where he worked with Roach's leading stars, Laurel and Hardy, Charley Chase, and Our Gang. Horne's Laurel and Hardy comedies Big Business (credited to "J. Wesley Horne") and Way Out West are acclaimed as classics. Horne did appear as an actor in a Roach comedy, playing a bandit chief in Beau Hunks; the scheduled actor failed to appear, and Horne stepped into the costume to continue the filming. When talking pictures arrived, Horne displayed an aptitude for directing Roach's foreign language versions; the American version might be staged by James Parrott, for example, but the international version would be entrusted to Horne. Horne's nephew George Stevens, who worked at the studio as a cameraman, later directed short films, and from the late 1930s became a top Hollywood feature filmmaker. Horne left Roach in 1932 during an economic downturn that eliminated many jobs. He returned to Universal and directed the studio's now obscure two reel comedies for the next two years. When Universal closed its comedy unit, Horne worked briefly at Columbia Pictures and went back to Roach in 1935.
Сериалға қайта оралу
1937 жылы «Колумбия» студиясы сериалдардың танымалдылығын байқап, осы салаға енуді шешті. Бастапқыда студияға «Weiss Bros. "Adventure Serials" тәуелсіз туындыларын шығару оңай болды, бірақ 1938 жылға қарай «Колумбия» өз актерлерімен, техниктерімен және құрал-жабдықтарымен сериалдар жасағысы келді. Бұрынғы сериалдар маманы Джеймс Хорн Уоррен Халлдың басты рөлде ойнаған «Өрмек торы» фильмін режиссерлік етті, онда ол маска киген қылмысқа қарсы күрескерді сомдады. Бүгінде бұл «Колумбия» студиясының ең жақсы сериалы саналады; алғашқы көрсетілімінде ол 1938 жылдың ең танымал сериалы болды. «Motion Picture Herald» және «The Film Daily» басылымдарында жарияланған мәліметтерге сәйкес, ол «Бак Роджерс» және «Дик Трейси қайтып келді» сериалдарын айқын артықшылықпен басып өтті. Бұл Хорнның «Колумбия» студиясының сериалдық топтарындағы беделін нығайтты және ол өмірінің соңына дейін «Колумбия» студиясының ширақ оқиғалы сериалдарын режиссерлік етті. Оның алғашқы екі «Колумбия» сериалы, экшн жанрындағы маман Рей Тейлормен бірлесіп түсірілген, тікелей оқиғаларға толы болды. Тейлор «Universal» студиясына қайта оралғанда, Хорн продюсер Ларри Дармурға бекітілді, ол Хорнға «Колумбия» сериалдарының толық жауапкершілігін жүктеді. Әдеттегі сериалдық форматпен тәжірибе жасау мүмкіндігі алған Хорн өзінің юмор сезімін толыққанды пайдаланды. Ол актерлерін алғашқы үш тарауда рөлдерін түзу ойнауға міндеттеді, осы эпизодтар сериалды көрсетушілерге сату үшін пайдаланылды. Содан кейін, төртінші тараудан бастап, Хорн түзу мелодрамалық жолдан алыстап, актерлерін асырауға, тым драмалық оқуларға және өмірден үлкен төбелес сахналарын қоюға ынталандырды. Джеймс Хорнның сериал режиссері ретіндегі беделі 1970 жылы құпия қызметтегі Холттың қайта ашылуымен нығайтылды. Бұл 1941 жылғы сериал жаңа ғана қоғамдық меншікке өткендіктен, ондаған жылдардан кейін «Колумбия» сериалдарының біріншісі болып қайта қарауға мүмкіндік алды. Сериалдардың қазіргі жанкүйерлері мен авторлары Хорнның бейсақтық стиліне таң қалды, оның диалогтарындағы ирония, фондық тыныш комедиялық сәйкессіздіктер және қалыптыдан сәл жылдам түсірілген алтыға қарсы бір төбелес сахналары бар еді. Жазушы Алан Г. Барбур: «[Хорнның сериалдары] күлкілі көріністері мен абсурдты жағдайларымен сериал жанкүйерлерін күлдірді (мысалы, бандиттердің жұмыс істеп ойнауы, кір жууы, ақымақ кешкі киімдер киюі және т.б.)». Кино тарихшысы Уильям К. Эверсон Хорнның тәсілін қорғады: «Сериалдардың талғампаздары мұны түсінікті түрде қабылдамады және Хорнның сериалдарын ешқашан ұнатқан жоқ. Дегенмен ол өте жақсы режиссер, үнсіз және дыбысты комедияның бұрынғы шебері болды және не істеп жатқанын нақты білді. Оларды комедиялық түрде ойнау оларды жақсырақ етпеді, бірақ оларды жанды, ерекше және есімде қалдырды». Хорн экшн жанкүйерлерін қанағаттандыру үшін әсерлі көріністерді жеткілікті деңгейде сақтап, көптеген ширақ оқиғаларын өте тиімді сахналады. Бірақ Хорнның сериалдарының жалпы тоны ирониялық, Нокс Мэннингтің шұғыл баяндамасы оқиғаны қайталайды (1960-шы жылдардағы «Бэтмен» телесериалы Хорнның стилін көшірді). Хорн сценарийін жазған және режиссерлік еткен «Жасыл садақшы» сериалы Хорнның сериалдарының арасында ең ирониялық және көңілдісі болып саналады. 1942 жылдың наурыз айында Хорнның продюсері Ларри Дармурдың қайтыс болуы «Колумбия» студиясының ирониялық сериалдарының соңына себеп болды. Хорн өзі үш айдан кейін, 1942 жылдың 29 маусымында инсульттан кейін миға қан құйылудан қайтыс болды. Ол Калифорния штатының Глендейл қаласындағы «Forest Lawn Memorial Park Cemetery» зиратында жерленді. Хорн 2018 жылы түсірілген Джозеф Балдерраманың сомдаған «Way Out West» фильмін режиссерлік еткен «Стэн мен Олли» атты биофильмде қысқаша көрінді.
In 1937 Columbia, noting the popularity of serials, decided to enter the field. At first the studio found it easier to release the independent productions of the Weiss Bros. "Adventure Serials", but by 1938 Columbia wanted to produce serials with its own actors, technicians, and facilities. Former serial specialist James Horne co directed The Spider's Web, starring Warren Hull as a masked crimefighter. Today it is regarded as Columbia's best serial; when first released, it was the most popular serial of 1938. It surpassed such well received serials as Buck Rogers and Dick Tracy Returns by a wide margin, according to a tally published in The Motion Picture Herald and The Film Daily. This solidified Horne's position in Columbia's serial squad, and he directed Columbia cliffhangers exclusively for the rest of his life. His first two Columbia serials, directed in partnership with action specialist Ray Taylor, were straightforward adventure stories. When Taylor rejoined Universal, Horne was assigned to producer Larry Darmour, who left Horne in complete charge of Columbia serials. Horne, now able to experiment with the usual serial format, freely indulged his sense of humor. He had his actors play their roles straight for the first three chapters; these would be the sample episodes used to sell the serial to exhibitors. Then, starting with Chapter 4, Horne would stray farther and farther from the straight melodramatic path, encouraging his actors to exaggerate with overly dramatic readings, and staging larger than life fight scenes. James Horne's reputation as a serial director was sealed with the 1970 rediscovery of Holt of the Secret Service. This 1941 serial had just entered the public domain and thus was among the first Columbia serials in decades to be available for reappraisal. Latter day serial fans and authors marveled at Horne's devil may care style, with tongue in cheek dialogue, quietly comic incongruities in the background, and six against one brawls photographed slightly faster than normal. As author Alan G. Barbour observed, "[Horne's serials] set serial fans' funny bones in motion with their ludicrous sight gags and ridiculous situations (i. e., gangsters playing jacks, hanging out their laundry, wearing silly party hats, etc.)." Film historian William K. Everson defended Horne's approach: "Serial purists understandably resented this and have never liked Horne's serials. Yet he was too good a director, too much a past master of silent and sound comedy not to know precisely what he was doing Playing them for comedy didn't make them better, but it did keep them lively, distinctive, and different." Horne did keep the thrill scenes serious enough to satisfy action fans, and many of his cliffhanging perils are staged very effectively. But the overall tone of Horne's serials is mock serious, with Knox Manning's urgent narration recapping the action (the 1960s Batman TV series copied Horne's style). The Green Archer, which Horne co wrote as well as directed, is probably the most satirically enjoyable of Horne's serials. The death of Horne's producer Larry Darmour in March 1942 presaged the end of Columbia's irreverent serials. Horne himself died three months later on June 29, 1942, of a cerebral hemorrhage following a stroke. He was interred in the Forest Lawn Memorial Park Cemetery in Glendale, California. Horne was featured briefly in the 2018 Laurel and Hardy biopic Stan & Ollie, depicted directing Way Out West, portrayed by Joseph Balderrama.