Кіріспе

Балық түрлері

Өзен қара балығы (Gadopsis marmoratus) – Оңтүстік-Шығыс Австралияның қоңыржай суларында мекендейтін тұщы су балығы. Қара балық пен Percichthyidae арасындағы туыстық байланысты анықтау үшін тағы зерттеулер қажет. Сонымен қатар, молекулалық зерттеулер G. marmoratus бес түрлі түрлер тобы екенін растады, оларға Мюррей-Дарлинг бассейніндегі бір түр және жағалаудағы тұщы сулардағы төрт түр кіреді. Қара балықтардың Murray cod-қа ұқсас өсіп-көбею әдісі бар, бірақ олар таулы жерлерге бейімделген. Қара балық көктемде шағылысады және суға батып кеткен ағаштарға (құрғақтарға) немесе екі қырылысты қара балықтың жағдайында су астындағы тастарға өте шектеулі мөлшерде ірі, жабысқақ жұмыртқалар (<1000) салады. Мюррей балықшасына ұқсас, аталық балық жұмыртқаларынан шабақтар шыққанша оларды қорғайды. Шабақтардан кейін қара балық личинкалары ерекше түрде, сары қапшығы толық жұмсалып, личинкалар сыртқы ортадан қоректенуге дайын болғанға дейін, жарылған жұмыртқа қабығына жіппен бекітіледі. (Бұл ерекше құрылым, болжам бойынша, тау өзендері мен ағын суларындағы личинкаларды ағыспен кетірмеу үшін бейімделу болып табылады.)

Қорғау

Қара балық популяциясы шамадан тыс балық аулау, өзендердің лайлануы, кедергілердің (тастардың, бұталардың) жойылуы, сондай-ақ, жаңадан келтірілген түрлердің (әсіресе, форельдің) басып кетуі және олармен бәсекелестік салдарынан қатты азайды. 2003-2006 жылдар аралығында Оңтүстік-Шығыс Австралияда болған өрттер көптеген қара балық өзендерін үлкен мөлшердегі лаймен толтырып, қара балықтардың жыртқыш форель түрлерінен қоршану үшін пайдаланатын үлкен тастар арасындағы кеңістіктерді жапты. Бұл жағдай форельдің қара балықтарды жеу деңгейін арттырады деп болжануда, және қара балық түрлерінің болашағы алаңдау тудырады. Қара балықтардың өнімділігі төмен, өсуі баяу, ұзақ өмір сүреді және көшіп-қонуға құштарлығы аз болғандықтан, олар шамадан тыс аулау мен жергілікті түрлердің жойылуына өте осал. Өзен қара балықтары Оңтүстік Австралияда қорғалатын түрлерге жатады.