Делрей тарихы: 1836-да негізделген, өндіріс өркендеген, халық саны өсті. 1906-да Детройтқа қосылды. Кейін өнеркәсіптік даму, ластану салдарынан халқы азайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дельрей 1836 жылы жоспарланған. Бастапқыда ауылдық аймақ болған, 1890 жылдары ауыр өнеркәсіп келді, бұл 1897 жылы Дельрейдің ауыл ретінде құрылуына әкелген өркенді кезеңді бастады. Дельрейдің халқы көбейді, негізінен Шығыс Еуропадан келген иммигранттардың есебінен, ал ауыл 1906 жылы Детройт қаласына қосылды. 1930 жылы Дельрейдің халқы шамамен 24 000 адамды құрады, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан бері индустрияландырудың, ластанудың және қаланың құлдырауының күшеюіне байланысты халық саны күрт азайды. 1960 жылдардың соңында қаланың Дельрейге қатысты жоспары оны таза өнеркәсіптік аймаққа айналдыру болды. 2007 жылы «Detroit Metro Times» газеті Дельрейді «қала ішіндегі шаһарға ең жақын нәрсе» деп сипаттады. 2013 жылы Дельрей алдағы Горди Хоу халықаралық көпірінің салыну орны ретінде таңдалды. Бұл ірі жоба ауданды түбірімен өзгертеді, көптеген ғимараттар мен жолдарды бұзуға және кейбір тұрғындарды көшіруге әкеледі. Бұл Детройттегі екінші оңтүстіктегі аудан, Бойнтон–Оуквуд Хайтсынан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Дельрей шамамен екі халық санағы бюросының учаскелерімен шектеседі, олар Ривер-Руж қаласын, соның ішінде Цуг аралын қамтиды. Оңтүстік-батыста Дельреймен шектесетін Ривер-Руж қаласы Батыс Джефферсон даңғылы арқылы Детройтпен байланысты. Дельрей арқылы өтетін басты магистральдар – Батыс Форт көшесі, 75-ші тас жол және Батыс Джефферсон даңғылы. 1935 жылы Дельрей 14, 16, 18 және 20-ші округтердің оңтүстік бөлігін құрады.
Delray was platted in 1836. Initially a rural area, heavy industry arrived in the 1890s, beginning a prosperous era leading to Delray incorporating as a village in 1897. Delray's population swelled, fueled largely by immigrants from Eastern Europe, and the village's were annexed into the city of Detroit in 1906. By 1930, Delray peaked at approximately 24,000 residents, but the population has dropped precipitously since World War II due to increased industrialization, pollution, and urban decay. By the late 1960s, the city's master plan for Delray was to transition it to a purely industrial area. In 2007, the Detroit Metro Times described Delray as "the closest thing to a ghost town within a city." In 2013, Delray was selected for the location of the upcoming Gordie Howe International Bridge. The enormous project will radically alter the neighborhood and result in the destruction of numerous structures and roadways, as well as the relocation of some residents. It is the second most southerly neighborhood in Detroit, lying just northeast of Boynton–Oakwood Heights. Delray is roughly conterminous with two Census Bureau tracts that cover The city of River Rouge, including Zug Island, borders Delray to the southwest, and is connected to Detroit by the West Jefferson Avenue–Rouge River Bridge. The major thoroughfares through Delray are West Fort Street, Interstate 75, and West Jefferson Avenue. In 1935, Delray formed the southern portion of Wards 14, 16, 18, and 20.
Тарих
Дельрей болып аталатын аймақ 1836 жылы Белград деп аталды. Елді мекеннің көп бөлігі Спрингвеллс қалашығында, ал қалғаны Руж өзенінің арғы бетіндегі Экорс қалашығында орналасқан. 1843 жылы Форт-Уэйн Детройт өзенінің жағасында, қазіргі Ливернойс даңғылының етегінде, Канададан болатын британдық шабуылдан қорғану үшін салынды. 1851 жылдың 14 қазанында, Мексика-Америка соғысының қатысушысы, Мексикадағы "Патшаның диірмені" ("Molino del Rey") деген ауылды көрген Август Д. Бурденоның ұсынысымен бұл аймақ "Дел-Рей" деп аталды. Кейін "Делрей" деп аталған елді мекен 1870 жылдың 8 ақпанында өз пошта бөлімін алды, ол 1970 жылға дейін жұмыс істеді. 1889 жылы Делрейде Детройт халықаралық көрмесі өтті, ол Детройттің өсіп келе жатқан экономикалық қуатын көрсету мақсатындағы өнеркәсіптік көрме және ауыл шаруашылығы жәрмеңкесі болды. 206 000 халқымен Детройт елдегі 15-ші ірі қала еді. Көрменің негізгі ғимараты Форт-Уэйннің батысындағы өзен жағасында орналасқан, оны сәулетші Луис Кампер жобалаған және көрме алаңдарына ие болды. Көрме үлкен табысқа ие болды, 300 000 адамды тартты, бұл ресми тұлғаларды оны жыл сайынғы шараға айналдыруға итермеледі, бірақ келушілердің азаюы 1894 жылы шараны тоқтатты. 1895 жылы Делрейде ауыр өнеркәсіп дәуірі басталды, себебі аймақтың жер астындағы тұз қорларына тартылған "Солвей Процесс" компаниясы Детройт халықаралық көрмесінің алаңын тазартып, сода күлін өндіру үшін химиялық зауыт ашты. Экономикалық өсімге қарамастан, Делрейдің 15 000 тұрғыны әлі де тиісті су, канализация, өрттен қорғау және жарықтандыру инфрақұрылымынан құралмады, сондықтан олар Детройтқа қосылу немесе қала құру арқылы жақсартулар жасауға тырысты. 1897 жылдың 26 қазанында Уэйн округі қадағалаушылар кеңесі 25-19 дауыспен Делрейді ауыл ретінде құруға рұқсат берді. 1900 жылы Делрей Шығыс Еуропадан келген иммигранттардың орталығына айналды, себебі ауыл жұмыс мүмкіндіктерін ұсынды. Венгр иммигранттары басымдық құрды, сондықтан 1911 жылы "Detroit Free Press" газеті олардың санын 5 000 деп есептеді және Делрейді венгр колониясы деп атады. Газеттерде венгр иммигранттары тығыз қонақ үйлерде тұрғаны, қылмысқа қатысқаны және ғасырдың басында 33-ке жеткен Делрейдің салондарына жиі барғаны туралы жиі хабарланды. Детройт жаңадан алынған аумақтың инфрақұрылымын жақсартуға тырысты; мысалы, Делрейде тек бір асфальтталған көше, Ривер Роуд (кейін Батыс Джефферсон даңғылы деп аталды) болды, Вудмирде кәріз жүйесі болмады, ал бұрынғы Спрингвеллс қалашығының жерінде көше жарығы болмады. 1920 жылдары Делрейдің өнеркәсіптік базасы одан әрі өсті. 1922 жылы Фишер Форт-стрит пен Вест-Энд-стриттің оңтүстік-батыс бұрышында автокөлік құрастыру зауытын ашты. Тікелей шығысқа қарай 1929 жылы Детройт Юнион Продукт Терминалы ашылды, ол 10 миль (16 км) теміржол желісіне ие болған тамақ тарату орталығы ретінде қызмет етті. Делрейдің батысына қарай екі шақырым жерде Форд 1928 жылы өзендегі Руж зауытын аяқтады, ондағы ең жоғары деңгейде 85 000 жұмысшы жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көптеген тұрғындар қала маңына көшіп кетті, бұл Детройт пен елдегі жалпы тенденцияға сәйкес келді. 1950 жылы Делрейдің халқы 17 000-ға дейін азайды. Ауданның болашағы күңгірт көрінген кезде, Детройт қалалық жоспарлау комиссиясы Делрейдің болашағы таза өнеркәсіптік болуы керек деген жоспарды қабылдады, бұл ұзақ жылдар бойы тұрғындардың наразылығын тудырды. 1980 жылғы санақтың деректерін пайдаланып, "Detroit Free Press" газеті Делрейде ауыр қылмыстардың, мүліктің қасақана бүлдіруінің және Детройттің 51 кіші ауданының тұрғын үй өрттерінің ең жоғары деңгейі, сондай-ақ колледж бітірушілердің ең төмен пайызы бар екенін есептеді. 1987 жылы "General Motors Fleetwood" кузов зауыты жабылып, 3000-нан астам жұмыс орны жойылды.
The area that would become Delray was first platted as Belgrade in 1836. Most of the settlement lay in Springwells Township, with the rest across the River Rouge in Ecorse Township. Fort Wayne was built in 1843 on the Detroit River at the foot of what is now Livernois Avenue to protect against a potential British attack from Canada. The area was renamed "Del Rey" on October 14, 1851, at the suggestion of resident Augustus D. Burdeno, a Mexican–American War veteran who had encountered a village named Molino del Rey ("King's Mill") while serving in Mexico. The settlement, by then anglicised to "Delray," received its own post office on February 8, 1870, which remained opened until 1970. In 1889, Delray was the site of the Detroit International Exposition, a combined industrial expo and agricultural fair designed to show off the rising economic prominence of Detroit, whose population of 206,000 made it the nation's 15th largest city. The expo's main building, located on the riverfront west of Fort Wayne, was designed by architect Louis Kamper, and featured of exhibition space. The fair was a resounding success, drawing 300,000 attendees, which prompted officials to make the expo an annual affair, but declining attendance ended the event by 1894. In 1895, Delray's era of heavy industry began when the Solvay Process Company, drawn by the area's underground salt deposits, cleared the Detroit International Exposition site and opened a chemical plant to manufacture soda ash. Despite the economic uptick, Delray's 15,000 inhabitants still lacked serviceable water, sewage, fire, and lighting infrastructure, and sought civic improvements via either incorporation or annexation by Detroit. On October 26, 1897, the Wayne County Board of Supervisors authorized the incorporation of Delray as a village by a vote of 25–19. By 1900, Delray had become a magnet of immigration from Eastern Europe, drawn by the village's job opportunities. Hungarian immigrants predominated, so much so that by 1911, the Detroit Free Press estimated their population as 5,000 and referred to Delray as a Hungarian colony. Newspapers frequently reported on Hungarian immigrants living in overcrowded rooming houses, engaging in crime, and frequenting Delray's saloons, which numbered 33 at the turn of the century. Detroit immediately sought to improve the newly acquired area's infrastructure; for example, Delray had only one paved street, River Road (quickly renamed West Jefferson Avenue), Woodmere had no sewage system, and the former Springwells Township tract lacked street lighting. In the 1920s, Delray's industrial base continued to grow. In 1922, Fisher opened an auto body factory at the southwest corner of Fort Street and West End Street. Directly east, the Detroit Union Produce Terminal opened in 1929, serving as a food distribution center which spread over and had 10 mile (16 km) of railroad track. Two miles west of Delray, Ford completed its River Rouge Plant in 1928, which employed 85,000 workers at its peak. After World War II, many residents moved to the suburbs, following the broader trend in both Detroit and the nation. By 1950, Delray's population dropped to 17,000. With the neighborhood's future looking grim, the Detroit City Planning Commission adopted the plan that Delray's future was to be purely industrial, spurring outrage from longtime residents. Using data from the 1980 census, the Detroit Free Press calculated that Delray had the highest rates of serious crime, malicious destruction of property, and residential fires of Detroit's 51 subcommunities, as well as the lowest percentage of residents to have attended college. The General Motors Fleetwood body plant closed in 1987, eliminating more than 3,000 jobs.
Венгрия халқы
ХХ ғасырдың басында Делрей Спрингвелл аймағы Детройттың "Кішкентай Венгриясы" ретінде танымал болды, ал Мичиганның венгр мәдениеті осы қауымда дамыды. Венгр босқындарының бірінші толқыны Австро-Венгрия империясының саяси мәселелерінен қашу үшін АҚШ-қа келді. 1904 жылы венгр лютеран шіркеуін құру үшін құрылған қоғамға 60-қа жуық мүше кірді. Католик шіркеуін де құру жоспарланды, бірақ 1905 жылы венгрлер соңғы орналасқан жері бойынша келісе алмады. Сол жылы Делрейде Мажар католик шіркеуі – "Қасиетті Крест" шіркеуі ашылды. 1911 жылы Делрейде шамамен 5000 венгр тұрды. 1907 жылы жұмыссыздық қорқынышынан Делрей мен Вьяндоттегі бірқатар венгрлер Венгрияға оралды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін діни және саяси себептермен эмиграциялаған венгр босқындарының екінші толқыны келді. Венгрияның аумағы қысқарғандықтан, көптеген мадьярлар Венгрияның бұрынғы жауы жаулап алған жерлерде дискриминацияға, қорқытуға және қиындықтарға тап болды, көбінесе соғыстағы рөлдеріне байланысты. Олар Детройтты таңдады, себебі автомобиль зауыттары жоғары жалақы төледі. Бірақ Барнс және Медина көшелеріндегі "Маджар Негид" деген ауданда көшіп келгендердің көп бөлігі Хевес округының Саруд ауылынан шыққан. Бейнонның сөзінше, бұл ауылдың тұрғындары "өздеріне тән әдет-ғұрыптарын және, белгілі бір деңгейде, үйден әкелген киімдерін" сақтап қалған. Әртүрлі венгр әлеуметтік клубтары құрылды, олардың ішінде спорттық, алтарь, драмалық, ауруға көмектесу және сақтандыру, ән (Далардák) және әлеуметтік клубтар бар. Әр клубқа мүшелер мен жақтаушылардың (pártolók) кең тобы кірді. Бейнон "Детройттегі әр венгр, егер ол өз ұлтының адамдарынан толығымен үзілмесе, осы қоғамдардың немесе клубтардың біріне немесе бірнешеуіне қатысқан" деп жазды. Делрейде Кошут күні тойланды. Бейнон Делрейдің көптеген әртүрлі округтерге бөлінуіне байланысты "Халық санағы бюросы жариялаған халық статистикасы бойынша колонияда тұратын венгрлердің санын немесе олардың Детройттың жалпы венгр халқының құрамын анықтау мүмкін емес" деп мәлімдеді. Детройт білім беру кеңесінің Детройт қалалық санағын пайдаланып, Бейнон 1925 жылы Детройттегі венгр халқының 45,46%-ы Делрейде тұрғанын анықтады. 1927 жылдың 1 қаңтарынан 1932 жылдың 11 наурызына дейін Уэйн округінің жасөсперімдер соты венгр ұлдарына қатысты 462 шағымды қарады, оның ішінде 380 ұл болды. Олардың 140-ы Делрейдегі венгр колониясынан шыққан. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін венгрлердің тағы бір толқыны келді. 1956 жылғы Венгр революциясынан қашқан венгрлер Делрейге одан да көптеп келді. 1960 жылдардың ортасында 75-ші қалалық тас жолының салынуы Делрейдің үлкен бөлігін қиратты және қауымды екіге бөлді. Орта және жұмысшы табының венгрлері Аллен Паркіне, Линкольн Паркіне, Мельвиндалға және Ривервьюге көшіп кетті. Қасиетті Крест шіркеуінің мектебі жабылды. Барлық тұрғындар Батыс халықаралық жоғары мектебіне бекітілді.
In the early 20th Century the Delray Springwells area served as the "Little Hungary" of Detroit and Michigan's Hungarian culture was centered in that community. The first wave of Hungarian refugees came to the U. S. in order to escape the Austro Hungarian Empire's political issues. In 1904, a society to establish a Hungarian Lutheran church had about 60 members, There were also plans to establish a Catholic church, but by 1905 the Hungarians had difficulty agreeing on a final site. Later that year the Holy Cross Hungarian Church, a Hungarian Catholic church, opened in Delray. By 1911, about 5,000 Hungarians lived in Delray. In 1907, some Hungarians in Delray and Wyandotte who feared a lack of work returned to Hungary. After World War I a second wave of Hungarian refugees arrived, who emigrated due to religious and political reasons. Hungary had been reduced in size so many Magyars were escaping discrimination, intimidation and deprivation in the conquered lands of the former enemies of Hungary, often because of the roles they had played in the war. They selected Detroit because the automobile plants paid high wages. The exception was an area on Barnes and Medina Streets called "Magyar Negyed" where the immigrants mainly originated from Sarud in Heves County. Beynon wrote that the residents preserved "the peculiar customs and, to some extent, the costumes of the home village." Various Hungarian social clubs including athletic, altar, dramatic, sick benefit and insurance, singing (Dalárdák), and social clubs were formed. Each club included a membership and a wider group of adherents or pártolók. Beynon wrote that "Practically every Hungarian of Detroit who has not broken away entirely from the people of his own nationality is connected in some way with one or more of these societies or clubs." Kossuth Day was celebrated in Delray. Beynon argued that due to Delray's fragmentation among many different wards it was "not possible to determine from the population statistics published by the Bureau of the Census either the number of Hungarians resident within the colony or the population which these form of the total Hungarian population of Detroit." Using the Detroit Board of Education's Detroit City Census, Beynon concluded that in 1925, 45.46% of Detroit's Hungarian population lived in Delray. From January 1, 1927, to March 11, 1932, the Wayne County Juvenile Court received 462 complaints filed against Hungarian boys, with a total of 380 boys involved. Of those boys, 140 were from the Delray Hungarian colony. One wave of Hungarians arrived after the end of World War II. Another wave of Hungarians escaped the Hungarian Revolution of 1956, causing more to arrive in Delray. The construction of Interstate 75 in the mid 1960s destroyed large parts of Delray and divided the community into two pieces. Middle and working class Hungarians moved to Allen Park, Lincoln Park, Melvindale, and Riverview. The Holy Cross parish school closed. All residents are zoned to Western International High School.
Мемлекеттік мектептердің тарихы
1894 жылдан 1999 жылға дейін Джеймс Макмиллан мектебі Делрейдің орталығында, Вест-Энд көшесінде орналасқан. Бастауыш мектеп ретінде ашылған ол 1907 жылы DPS жүйесіне қосылды. Кейін жоғары мектепке айналдырылып, 1916 жылы аудандық бастауыш мектепке қайта құрылды. Макмиллан бастауыш мектебі 1999 оқу жылының соңына дейін жұмыс істеді, содан кейін DPS мектепті жапты. Жабылудан кейін, мектепті қайта ашу ниеті болмады. Одан кейін ол ауыр вандализмге ұшырап, ластанды, бірнеше рет өртке түсті және ақырында газ құбыры жарылысы болды, нәтижесінде 2009 жылы ғимарат бұзылды. Осы ауданда қазір тасталып кеткен Кэри бастауыш мектебі де орналасқан. Кішкентай оқушылар (балабақшадан 5-сыныпқа дейін) бұрын Роберто Клементе немесе Феникс бастауыш мектептеріне қатысты. 6-сыныптан 8-сыныпқа дейінгі оқушылар Марк Твен бастауыш мектебінде немесе Эрхарт орта мектебінде оқыды. Жоғары сынып оқушылары Оңтүстік-Батыс жоғары мектебіне немесе Батыс Халықаралық жоғары мектебіне барып оқыды. 6921 Батыс Форт-стритте орналасқан Оңтүстік-Батыс жоғары мектебін Делрей ауданының бір бөлігі деп санауға болады, бірақ Форт-стриттің осы бөлігіндегі көптеген мүліктер әдетте Делрей ауданына жатпайды.
From 1894 to 1999, James McMillan School was located on West End Street in central Delray. Originally opened as an elementary school, it was absorbed into DPS in 1907. It was converted into a high school but back into an elementary school for the district in 1916. McMillan Elementary School operated until the end of the 1999 school year, when DPS shut down the school. After it was closed, it remained unused with no intentions of being reopened. It subsequently became heavily vandalized and polluted, suffering a number of fires and eventually a gas line explosion, until the building itself was torn down in 2009. The neighborhood is home also to the now abandoned Cary Elementary School. Students at the elementary level (grades preK 5) previously attended Roberto Clemente Elementary or Phoenix Elementary. Students in grades 6–8 attended Mark Twain Elementary School or Earhart Middle School. High school students attended Southwestern High School or Western International High School. At 6921 West Fort Street, Southwestern High School can be considered part of the Delray neighborhood, although most properties along this stretch of Fort Street are not normally included as part of the Delray neighborhood.
Қоғамдық кітапханалар
1907 жылдың қыркүйегінде Детройт қалалық кітапханасы жүйесінің 8-ші филиалы Вест-Энд даңғылында "Делрей" филиалы ретінде ашылды. 1922 жылдың қаңтарында бұл филиал М 85 (Батыс Форт-стрит) көшесіндегі Джеймс Валентин Кэмпбелл филиалымен алмастырылды. Филиал 1996 жылдың желтоқсанында жабылатынша жұмыс істеді. 1999 жылдың шілдесінде "Кэмпбелл" қосымша филиалы Киелі Құтқарушы мәдени орталығында ашылды және 2004 жылдың тамызында жабылып, "Ландейл" станциясындағы "Кэмпбелл" филиалы ретінде қайта ашылды. Қазіргі уақытта ауданда кітапханалар жоқ, бірақ ең жақын қызмет көрсететін "Кэмпбелл" филиалы кітапханасы бар. Ол "Спрингвеллс" ауданындағы 8733 Батыс Вернор көшесінде, аудан шегінен тыс орналасқан.
In September 1907, Branch 8 of the Detroit Public Library system opened as the Delray Branch on West End Avenue. In January 1922, the branch was replaced with the James Valentine Campbell Branch on M 85 (West Fort Street). The branch operated until its closure in December 1996. In July 1999, the Campbell Annex Branch opened at the Holy Redeemer Cultural Center and closed in August 2004, only to reopen as the Campbell Branch at Lawndale Station. The neighborhood currently contains no libraries but is closest served by the Campbell Branch Library. It is located outside of the neighborbood at 8733 West Vernor in the Springwells neighborhood.