Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Каммерладер, немесе "камералық жүктеуші", Норвегияның алғашқы артқыдан зарядталатын мылтығы және әлемдегі қарулы күштер қолданысына енгізілген алғашқы артқыдан зарядталатын мылтықтардың бірі болды. Бір рет атылатын қара ұнтақты мылтық, каммерладер қабылдағыштың бүйініне орнатылған дөңгелек арқылы оперирленді. Бұл оны бұрын қолданылған қаруларға қарағанда жүктеуді әлдеқайда жылдам және оңай етті. Каммерладерлер жылдам және дәл мылтықтар ретінде тез танымал болды және жаппай жиналған жаяу әскерге қарсы қауіпті қару болар еді. Каммерладер 1842 жылы пайда болды және шамамен 1870 жылға дейін 40 000-ға жуық данасы жасалған деп есептеледі. Фергюсон сияқты алғашқы кремниелі артқыдан зарядталатын мылтықтар 1842 жылға дейін де жасалған болса да, Норвегия армиясы мен теңіз күштерінде кең ауқымда артқыдан зарядталатын мылтықтарды енгізген алғашқы еуропалық елдердің бірі болды. Каммерладерлер бірнеше түрлі модельде жасалды, және көптеген модельдер кейде әлдебір жолмен өзгертілді. Каммерладерлер жаңа заманауи мылтықтар пайдалануға бекітілген кезде қолданудан шығарылды. Олар жиекке орналасқан патрондарға өзгертілді, азаматтарға сатылды немесе металл қалдықтарына балқытылды. Азаматтарға сатылған мылтықтар көбінесе мылтық немесе аң аулау қаруы ретінде пайдалану үшін өзгертілді. Бүгінде өзгертілмеген каммерладерді табу қиын, сондықтан коллекционерлер оларға жоғары баға төлейді.
The Kammerlader, or "chamber loader", was the first Norwegian breech loading rifle, and among the first breech loaders adopted for use by an armed force anywhere in the world. A single shot black powder rifle, the kammerlader was operated with a crank mounted on the side of the receiver. This made it much quicker and easier to load than the weapons previously used. Kammerladers quickly gained a reputation for being fast and accurate rifles, and would have been a deadly weapon against massed ranks of infantry. The kammerlader was introduced in 1842, and it is thought that about 40,000 were manufactured until about 1870. While the first flintlock breech loading rifles, such as the Ferguson, were launched decades before 1842, Norway was among the first European countries to introduce breech loaders on a large scale throughout its army and navy. The kammerladers were manufactured in several different models, and most models were at some point modified in some way or other. The kammerladers were phased out as more modern rifles were approved for use. They were either modified for rimfire cartridges, sold off to civilians or melted for scrap. Rifles sold to civilians were often modified for use as shotguns or hunting firearms. Today it is hard to find an unmodified kammerlader, and collectors often pay high prices for them.
Дизайн ерекшеліктері
Әрбір арқандық зарядтау құралында арқандық бөлігін ашуға мүмкіндік беретін, бірақ оқ ату үшін берік жабылатын механизм болуы керек. Бұл, картридждер пайда болғанға дейін жасалған алғашқы үлгілерде одан да маңыздырақ болды. Күндерінің металлургиясымен газға мүлтіксіз тығыздық жасау қиын болды, ал норвегиялық камерладерлер – алғашқы толыққанды сәтті әскери арқандық зарядтау құралдары болып саналады. Инелі мылтық сәл ертерек болған, бірақ ол арқандық бөлігінің айналасында маңызды газ қысымын шығарып тастады. Қарудың бүйіріне орнатылған дөңгелек камерладерді іске қосады. Дөңгелекті бұру арқандық бөлігін ашады, соның арқасында зарядтау мүмкін болады. Қағаз патрондарды қолдану – алдын ала өлшенген мөлшердегі ұңғы және қағазға оралған қорғасын оқ – оқ ату жылдамдығын арттырды. Бұл қазіргі заманғы мылтықтармен салыстырғанда жылдам болмаса да, ол сол кездегі түйірлі мылтықтардан әлдеқайда жылдам болды. Жүктеу реті келесідей (суретті қараңыз):
Every breechloader must have some form of mechanism that allows the breech to be opened for loading, yet securely locked for firing. This was even more important in the early designs made before the introduction of the cartridge. Achieving a gas tight seal was difficult with the metallurgy of the day, and it can be argued that the Norwegian kammerladers are the first fully successful military breechloaders — the needle gun was slightly earlier, but it leaks a significant gas pressure around the breech. A crank mounted on the side of the weapon operates the kammerlader. Rotating the crank opens the breech of the weapon, allowing for loading. The use of paper cartridges — a pre measured amount of gunpowder and a lead bullet wrapped in paper — also sped up the rate of fire. While not as fast as more modern rifles, which use fixed cartridges, the kammerlader was much faster than contemporary muzzle loading rifles. The loading sequence is as follows (refer to picture):
Қарудың астына орнатылған соққыны керілетін болады. Дөңгелек бұрылады, арқандық бөлік ашылады. Шешкеге перкуссиялық қақпақ салынады. Алдын ала өлшенген мөлшердегі ұңғы арқандық бөлікке құйылады, ал қағаз патрондағы қағаз тығыздық ретінде қолданылады. Оқ камераға салынады. Дөңгелек алға бұрылады, арқандық бөлік жабылып, мылтық оқ атуға дайын тұрады. Камерладермен оқ ату жылдамдығы, барлық қолмен басқарылатын қарулар сияқты, толығымен атушыға байланысты. Дереккөздер орташа әскердің оқ ату жылдамдығы туралы ешқандай мәлімет бермесе де, ол түйірлі мылтыққа қарағанда жоғары болғаны белгілі – шамамен минутына төрт оқ – және қазіргі неміс инелі мылтығының минутына 10-12 оқтан төмен болғаны әбден мүмкін, себебі камерладерде жүктеу процедурасы күрделірек. Көптеген мылтықтар қызмет ету мерзімі ішінде өзгертілді. Бірінші маңызды өзгеріс – қабылдағыштың артында орнатылған бекітілген артқы көзқарас құрылғысын, оның алдына орнатылған реттелетін артқы көзқарасқа ауыстыру болды. Алғашқы реттелетін артқы көзқарас «айналдырылатын» типті болды: иілгіш металлдың L пішіндес бөлігі, оны «айналдыруға» болатын. Кейін бұл Норвегияда «шаңғы төбесі» деп аталатын дизайнға қайта өзгертілді; қарапайым, бірақ функционалды, реттелетін тангенстік көзқарас. Принцип бойынша, бұл соңғы көзқарас қазіргі заманғы көптеген атыс қаруларында кездесетін темір көзқарастардан ешқандай айырмашылығы жоқ. Камерладерлердің қызмет мерзімі аяқталған кезде, кішкентай калибрлі мылтықтардың көпшілігі жиектегі оқ-дәрілерді пайдалануға мүмкіндік беру үшін өзгертілді.
The hammer mounted under the weapon is cocked. The crank is rotated, opening the breech. A percussion cap is placed on the nipple. A pre measured amount of gunpowder is poured into the breech, and the paper from the paper cartridge is used as wadding. The bullet is placed in the chamber. The crank is rotated forwards, locking the breech and making the rifle ready to fire. The exact rate of firing with the kammerlader depends, as with all manually operated weapons, entirely on the shooter. While the sources do not give any indication as to the rate of fire attainable by the average soldier, it is known that it was higher than for a muzzle loading musket — roughly four rounds a minute — and most probably lower than the contemporary German needle gun's 10 to 12 rounds a minute, since the kammerlader has a more elaborate loading procedure. Most of the rifles were modified during their service life. The first major modification was the change from a fixed rear sight mounted behind the receiver to an adjustable rear sight mounted in front of it. The first of the adjustable rear sights was a 'flip over' type: an L shaped piece of metal that was hinged so it could 'flip' over. Later this was again modified to a design known in Norway as a 'ski hill sight'; a simple, yet functional, adjustable tangent sight. In principle, this latest sight doesn't differ from the iron sights found on most modern firearms. Towards the end of the service life of the kammerladers, most of the small bore rifles were modified to allow the use of rim fire ammunition.
Қару-жарақ
Камерлодер қағаз патронды пайдалануға арналған – алдын ала өлшенген мөлшердегі ұнтақ пен қағазға оралған қорғасыннан жасалған оқ – қаруды жылдамдату және оны жүктеуді жеңілдету үшін. Мылтықтың алғашқы жылдарында көптеген бөлімшелер дөңгелек оқтарды қолданған, бірақ 1855 жылы барлық бөлімшелер одан да жақсы дәлдік беретін конустық оқты пайдалану керек деп шешілді. Қағаз оқтың цилиндрлік бөлігіне оралып, жүн жіппен ойықтарда бекітілді. Оқтың ұшы балқытылған маймен жабылды, содан кейін қара ұнтақ оқтың артына толтырылып, ұшы оралды. 18 "lødig" мылтығы үшін 96 түйір (6,22 г) заряд қолданылды. Оқ аузынан шығу жылдамдығы туралы мәліметтер әртүрлі, бірақ 1849 жылғы сынақтар кезінде оқ 800 ален (500 м) қашықтықта ағашқа енгені белгілі болды.
The kammerlader was designed to use paper cartridges — a pre measured amount of gunpowder and a lead bullet wrapped in paper — both to speed up and simplify loading the weapon. In the early days of the rifle most units used round bullets in their weapons, but in 1855 it was decided that all units should use the a conical ball instead since this gave better accuracy. The paper was wrapped around the cylindrical section of the bullet and secured with wool string secured in the grooves. The end of the bullet was then covered in melted tallow, before the black powder was filled in behind the bullet and the end wrapped. For the 18 lødig rifles, a load of 96 grains (6.22 g) was used. Sources vary in the reported muzzle velocity, but it is known that during tests in 1849, the bullet penetrated of wood at a distance of 800 alen (500 m).
Рим-отқа өзгертулер
Ремингтон M1867 және оның жиектік патроны 1867 жылы енгізілгеннен кейін, Норвегия армиясы мен Норвегия Корольдік теңіз күштері камерладерлердің бір бөлігін жиектік мылтықтарға түрлендіруге шешім қабылдады. Модификация үшін екі конструкция қолданылды: Landmarks және Lunds. Екеуі де толыққанды сәтті деп есептелмейді, бірақ екеуі де жаңа M1867-ні жасаудан арзан және жылдам болды. Норвегия армиясы Lund конструкциясын ұнатқан, ал Landmark Норвегия Корольдік теңіз күштері үшін басымдық таңдауы болды. Lund түрлендіруінде камера, доңғалақ блокпен алмастырылды және қабылдағыштың сол жағына экстрактор орнатылды. 12,17 x 44 мм жиектік патронға арналған камера, стволдың артқы бөлігінен қашалды. Қабылдағыштың оң жағы 6 мм төмендетілді және төменгі пластина, экстракторға арналған ізбен болат пластинаға, мыс пластинадан ауыстырылды. Оқ ату механизмі қисайтылған, соққыны оқ ату механизміне тигізуге мүмкіндік беру үшін. Landmark түрлендіруі – Йенс Лендмарк ойлап тапқан өзгерту. Камерлодердегі камера, жеке бөлік болып, жоғары және артқа қарай еңкейтіледі, бұрынғыдай ашылады, бірақ камераның ортасындағы біліктің көмегімен одан да артқа қарай еңкейтілуі мүмкін. 12,17 x 44 мм жиектік патрон, атушыға қарай, артқа орналастырылады, содан кейін барлығы алға жылдырылады. Өзгертілген жалғыз бөлік – камера, ал бұрын қақпақ орналасқан жерге қисайған оқ ату механизмі қосылды. Landmark түрлендіруін көрсететін суреттерді мына жерде табуға болады.
After the introduction of the Remington M1867 and its rimfire cartridge in 1867, the Norwegian Army and the Royal Norwegian Navy decided to convert some of the stock of kammerladers into rim fire rifles. There were two designs used for the modification: Landmarks and Lunds. Neither can be considered completely successful, but both were cheaper, and quicker, than manufacturing new M1867s. It seems that the Norwegian Army preferred the Lund, while the Landmark was the option of choice for the Royal Norwegian Navy. For the Lund conversion, the chamber was replaced with a breechblock, and an extractor was mounted on the left side of the receiver. A chamber fitting the 12.17 x 44 mm rimfire cartridge was milled out of the rear part of the barrel. The right side of the receiver was lowered 6 mm and the bottom plate exchanged from a brass plate to a steel plate with a track for the extractor. The firing pin was curved to allow the hammer to strike it. The Landmark conversion refers to a modification invented by Jens Landmark. The chamber, which on a kammerlader is a separate piece tilted up and to the rear, is opened as before, but can be tilted further backwards by means of a hinge in the middle of the chamber. The 12.17 x 44 mm rim fire cartridge is placed backwards, facing the shooter, before everything is rolled back forward. The only part to be modified was the chamber and a curving firing pin was added where the nipple for the cap had been. Pictures showing the Landmark conversion can be found here
Бірқатар камерладерлер, қабылдағыштарды ауыстыру арқылы, бірақ стволдар мен ағаш бөліктерін сақтап, Ремингтон механизмімен де түрлендірілді. Бұларды, дөңгеленген бұрыштармен қысқарақ қабылдағыштары арқылы қарапайым Remington M1867-ден ажыратуға болады. Осылайша, қанша камерладердің осылай өзгертілгені белгісіз.
A number of the kammerladers were also converted with the Remington action, by replacing the receivers but keeping the barrels and woodwork. These can be distinguished from ordinary Remington M1867s by having a shorter receiver with more rounded corners. It is unknown how many kammerladers were modified in this fashion.
Модельдер
Камерладер мылтықтары 25 жыл ішінде (1842-1867) әскери және азаматтық үлгілердің кең ауқымында шығарылды. Әлдебір әскери мылтықтар бір немесе бірнеше рет өзгертілді, нәтижесінде коллекционерлер үшін әртүрлі модельдердің өте кең таңдауы пайда болды. M1842 Армиялық камерлодер. Алғашқы модель, кейінгі модельдерден тар қақпағымен ерекшеленді. Өндіріс саны белгісіз, бірақ өте шектеулі. Оны тәжірибелік модель деп санауға болады. M1845 Әскери-теңіздік камерлодер. Түпнұсқа күйінде өте сирек. 1845 жылы тек 100 дана ғана өндірілді. Сыртқы түрінен M1842-ге өте ұқсас. Оқпан үш латунь жолақпен бекітілді. M1846/55 Армиялық камерлодер. Бір қарағанда M1842 сияқты көрінеді, бірақ жақын қарағанда маңызды айырмашылықтар байқалады. Ең айқын айырмашылық – қақпақтың әртүрлі стилі. M1842 мылтығының қақпағы қақпақ тәрізді тар болса, M1846 мылтығының қақпағы кең және тұтқасы үлкен. Көптеген M1846 мылтықтары көп пайдаланылған және тозу белгілері бар. 1855 жылы артқы көздік өзгертіліп, жылжытылды, осымен M1842/55 атауы берілді. Бүгінде өзгертілмеген мылтық табу қиын. Шамамен 6000 мылтық өндірілді; 3000-ы Конгсберг Våpenfabrik-те, ал Герцбергтегі Краузе және Лиеждегі Франкотте әрқайсысы қосымша 1500 дана өндірді. M1849 Әскери-теңіздік камерлодер. Көбінесе M1845-ке ұқсас. 1849 жылы 500 дана өндірілді. Кейіннен көпшілігі жиекке орнатылған отқа айналдырылды. M1849/55 Армиялық камерлодер. Бұл, әлдебір екінші ең көп таралған үлкен калибрлі камерлодер, жалпы өндірісі 10 000-нан астам мылтық (2000-ы А. Франкотте Льежде, 2000-ы Краузе Герцбергте және Kongsberg Våpenfabrikk 6,021 дана). Сонымен қатар, 1855 жылы Kongsberg Våpenfabrikk-те тікелей M1849/55 ретінде тағы 4500 дана өндірілді. M1849-да бұрынғы модельмен салыстырғанда бірнеше жақсартулар болды. Ұстаманы жақсы ұстауға арналған қақпақ кеңейтілді, оны жақсы қорғау үшін саптама табаны саптың астына бүгілді. 1855 жылы барлық M1849 мылтықтарына жаңа артқы көздіктер орнатылды, олар түбіртекке жолақпен бекітілді – немесе кем дегенде өзгертілмеген M1849 мылтықтары бүгін табылған жоқ. Бұл кең таралған нұсқа болғандықтан, коллекционер үшін де қолжетімді. Швециялық M1851 kammarladdningsgevär för flottan (теңіз флоты үшін камералық жүк тиегіш). Оқпанды сапқа бекітетін екі латунь жолақ, соққыны бұруға арналған сақина және 14,8 мм калибр. Басқа жағынан, ол норвегиялық камерлодерлерге ұқсас. Ол кездегі шведтік мылтықтарға қарағанда әлдеқайда заманауи болса да, M1851 сәтсіздік деп саналды және қызметке жіберілмеді. M1852/67 Әскери-теңіздік камерлодер. Әдеттегі әскери камерлодерлердің бірі, бұл қысқа, кішкентай калибрлі (18 Lødig, шамамен 18 калибрлі) мылтық, оның түбі үш латунь жолақпен сапқа бекітілді. Сондай-ақ, оның «шаңғы төбесі» артқы көздігі бар. Бұл үш жолақты кемелердің соңғысы. Олардың барлығы дерлік 1867 жылы Лендмарк түрлендіруі арқылы жиекке орнатылған отқа айналдырылды. Олардың шамамен 500 данасы өндірілген деп есептеледі. M1855/67 Әскери-теңіздік камерлодер. Бұл өнімді жетілдірілген M1852 деп санау керек. Негізгі айырмашылықтар – жолақтар саны (M1855 тек екі ғана пайдаланды), артқы көздіктің басқаша болуы және саптың пішіні. Ремингтон M1867 дөңгелек отты мылтығын енгізгеннен кейін, олар Лендмарк түрлендіруімен өзгертілді, көздіктер 800 аленге (500 м) дейін градуировкаланған қозғалмалы жүйеге айналдырылды. M1857/67 Әскери-теңіздік камерлодер. M1855-ке ұқсас, тек саптаманың пішінімен ғана ерекшеленеді. Жалпы 300-ге жуық дана өндірілді деп болжанады, олардың барлығы 1867 жылы жиекке орнатылған отқа айналдырылған болуы мүмкін. M1859 Армиялық камерлодер. Екі жолақты қысқа мылтық, Стокгольмдегі Sharpshooter Company (қазіргі Король гвардиясы) үшін, Jegers және жаяу әскердегі сержанттар үшін шығарылды. M1859-дың көпшілігі M1849, M1855 және мүмкін M1846 мылтықтарынан да өзгертілді. Тек 10858 және 12183 арасындағы нөмірлер бастапқыда M1859 ретінде өндірілген. Бүгінде ол коллекционерге қолжетімді ең көп таралған үлкен калибрлі камерлодер болып табылады. M1860/67 Әскери-теңіздік камерлодер. Кемелік кішкентай калибрлі камерлодерлердің алғашқысы, және екі жолақты ғана кемелік камерлодер. Олардың барлығы Лендмарк түрлендіруі арқылы жиекке орнатылған отқа айналдырылды. M1860/67 Ұзақ Армия. Бастапқыда 4 линжерлі (11,77 мм) калибрлі M1855 туындысы, бұл ұзын мылтық алты бұрышты Уитворт стилімен жасалды. Ол қарапайым екі жапырақты қозғалмалы көздікпен (қатардағы әскерлерге берілген мылтықтарда) немесе снайперлерге берілген мылтықтарда тангентті жапырақпен жабдықталған. 1860 және 1867 жылдар аралығында барлығы 8500-ге жуық дана өндірілді, олардың көпшілігі кейіннен Лундс түрлендіруімен жиекке орнатылған отқа айналдырылды. Сонымен қатар, 1868 және 1870 жылдар аралығында жаңадан түрлендіру кезінде шамамен 1600 дана өндірілді. M1860/67 Ұзын Армия. M1860/67 Ұзақ Армиядан өзгешелігі – оның карабин түрі. Шамамен 3200 дана 1862 және 1866 жылдар аралығында өндірілді. Көбінесе M1860 теңіздік мылтығына ұқсас, бірақ Лундс түрлендіруімен жиекке орнатылған отқа өзгертілді. M1862/66 Артиллериялық карабин. Бұл кішкентай қарудың түбі M1860-тан кем емес екі есе қысқа. Барлық нәрсе, түбіртектерден басқа, M1859 немесе оған ұқсас мылтықтан кішірейтілген сияқты, сондықтан мылтықтың M1862 екенін суреттерден анықтау қиын болуы мүмкін. Өндіріс саны белгісіз; барлығының 1869 жылы Лунд түрлендіруімен жиекке орнатылған отқа өзгертілгені есептеледі.
The kammerlader rifles were manufactured over a period of 25 years (1842 to 1867) in a wide range of both military and civilian models. Almost all the military rifles were modified once or more, resulting in a very wide range of different models for a collector to collect. M1842 Army kammerlader. The first model manufactured, differed from later models with a narrower hammer. Production numbers are unknown, but very limited. It can be considered an experimental model. M1845 Navy kammerlader. Very rare in original state. Only 100 were manufactured in 1845. Outwardly very similar to M1842. The barrel is mounted to the stock with three brass bands. M1846/55 Army kammerlader. At first glance very similar to the M1842, but a closer inspection reveals substantial differences. Most pronounced is the different style of hammer. Unlike the M1842, which had a narrow, ridge like hammer, the M1846 is wider and had a bigger handle. Most M1846 saw a lot of service and show wear. In 1855, the rear sight was modified and moved, changing the designation to M1842/55. It is hard to find an unmodified rifle today. Some 6000 rifles were manufactured; 3000 at Kongsberg Våpenfabrik, while Crause in Herzberg and Francotte in Liège produced an additional 1,500 each. M1849 Navy kammerlader. Mostly similar to the M1845. 500 were manufactured in 1849. Most were later converted to rim fire. M1849/55 Army kammerlader. Probably the second most common large bore kammerlader, with a total production of more than 10,000 rifles (2,000 produced by A. Francotte in Liège, Crause in Hertzberg produced another 2,000 and Kongsberg Våpenfabrikk 6,021). In addition, a further 4.500 were manufactured at Kongsberg Våpenfabrikk in 1855 directly as M1849/55. There were a couple of improvements on the M1849, compared to the earlier model. The hammer was widened for a better grip, the butt plate was bent up under the stock in order to protect this better. As far as is known, all the M1849 had fitted new rear sights in 1855, attached with a band around the barrel — or at least no unmodified M1849 are known today. Since this is such a common variation, it is also one of the more affordable for a collector. Swedish M1851 kammarladdningsgevär för flottan (chamber loader for the Navy). Two brass bands securing the barrel to the stock, a ring on the hammer for cocking and a caliber of 14.8 mm. Otherwise it looks quite similar to Norwegian kammerladers. While much more modern than the Swedish rifles in service at the time, the M1851 was considered a failure and probably was not issued for service. M1852/67 Navy kammerlader. One of the more common naval kammerladers, this was a short, small bore (18 Lødig, about 18 bore) rifle in which the barrel was attached to the stock with three brass bands. It also had a 'ski hill' rear sight. This was the last of the naval kammerladers with three bands. Virtually all were converted to rim fire in 1867 by means of the Landmark conversion. It is believed that about 500 were manufactured. M1855/67 Navy kammerlader. This must be considered a product improved M1852. Major differences were the number of bands (the M1855 used just two), a different rear sight and the shape of the stock. After the introduction of the rim fire Remington M1867, they were modified with the Landmark conversion, the sights being altered to a rocking pattern graduated up to 800 alen (500 m). M1857/67 Navy kammerlader. Identical to the M1855, except the shape of the butt plate. It is assumed that a total of 300 or so were manufactured, all of which were probably modified to rim fire in 1867. M1859 Army kammerlader. A short rifle with two bands, it was produced for the Sharpshooter Company in Stockholm (today known as the Kings Guard), for the Jegers and for sergeants in the infantry. The majority of the M1859 was converted from M1849, M1855 and possibly also from the M1846 rifles. Only the numbers between 10858 and 12183 were originally manufactured as M1859's. Today, it remains the most common large bore kammerlader available to a collector. M1860/67 Navy kammerlader. The first of the naval small bore kammerladers, and the only naval kammerlader with just two bands. Virtually all were converted to rim fire with the Landmark conversion. M1860/67 Long Army. Originally a 4 Linjers (11.77 mm) caliber derivative of the M1855, this long rifle had hexagonal Whitworth style rifling. It was fitted either with a simple two leaf rocking sight (on rifles issued to the rank and file) or with a tangent leaf on rifles issued to snipers. In total about 8,500 were manufactured between 1860 and 1867, the majority later converted to rim fire with the Lunds conversion. In addition, about 1,600 were manufactured with the conversion from new between 1868 and 1870. M1860/67 Short Army. The same weapon as the Long Lund, except in carbine form. About 3,200 were manufactured between 1862 and 1866. Identical in most respects to the Naval M1860, except that it was modified to rim fire with the Lunds conversion. M1862/66 Artillery carbine. This diminutive weapon had a barrel less than half as long as the M1860. Everything except the bore seems to be scaled down from a M1859 or similar, and the gun might be hard to identify as an M1862 from pictures alone. Production numbers unknown; all are thought to have been modified with the Lund conversion to rim fire in 1869.
Камерладерлердің тағдыры
Камерладерлер жаңағы заманғы қарулар қолжетімді болған сайын біртіндеп қолданыстан шығарылды – Ремингтон М1867, Краг-Петерссон (1876 жылы Норвегия Корольдік Теңіз күштері қабылдаған) және Ярман М1884. Өзгертілген теңіз камерладерлерінің соңғысы 1894 жылы Краг-Йоргенсен пайдалануға бекітілгеннен кейін ғана әскери қоймалардан алынып тасталған болуы мүмкін, бірақ бұл туралы мәліметтер аз. Мылтықтар азаматтарға сатылды немесе металл тескісі ретінде қайта балқытылды. Азаматтарға сатылған мылтықтардың көпшілігі, немесе ұңғысын, немесе ағаш бөліктерін ауыстыру арқылы аң аулау құралдарына айналдырылды. Олардың кейбіреулері Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде заңсыз аң аулау үшін қолданылған, ол кезде оккупациялық немістер азаматтарға тиесілі барлық заманауи қару-жарақты тәркілеген. Бүгінде түпнұсқа күйіндегі камерладерді табу қиын, тіпті оны таппау да мүмкін.
The kammerladers were phased out as more modern weapons became available — the Remington M1867, the Krag–Petersson (adopted by the Royal Norwegian Navy in 1876), and the Jarmann M1884. It is likely that the last of the modified naval kammerladers was not finally removed from military warehouses until after the Krag–Jørgensen was approved for use in 1894, although sources are scarce on this. The rifles were either sold to civilians or melted down for scrap. Most of the rifles sold to civilians were turned into hunting implements, by replacing the barrel and/or the woodwork. Some of these were supposedly used for illegal hunting during World War II, when the occupying Germans had seized all modern weapons owned by civilians. Today it is hard to find a kammerlader in original condition, or indeed at all.
Қазіргі винтовкалармен салыстыру
Камерладерді өз заманының ең тамаша қаруы деп жиі айтады. Онымен салыстыруға болатын замандас еуропалық мылтық – Пруссияның инелі мылтығы ғана, 1840 жылдары қызметке қабылданған жалғыз басқа мылтық. Камерладер M1849/55 Пруссиялық инелі мылтық M/41 Тиімді қашықтығы Оқ ату жылдамдығы 6-8 оқ/минут (шамамен, мақаланы қараңыз) 10-12 оқ/минут Калибрі 17,5 мм (0,69 дюйм) 15,4 мм (0,61 дюйм) Оқ жылдамдығы 265-350 м/с (870-1150 фут/с) 305 м/с (1000 фут/с) Оқтың ұзындығы Жалпы ұзындығы 142 см (55,9 дюйм) Жүктелген салмағы
The kammerlader is often claimed to be an outstanding weapon for its time. The only contemporary European rifle which it can be compared to is the Prussian needle gun — the only other breech loader adopted for service in the 1840s. Rifle Kammerlader M1849/55 Prussian Needle rifle M/41 Effective range Rate of fire 6 to 8 rounds/minute (guesstimate, see article) 10 to 12 rounds/minute Calibre 17.5 mm (0.69 in) 15.4 mm (0.61 in) Muzzle velocity 265 to 350 m/s (870 to 1,150 ft/s) 305 m/s (1,000 ft/s) Barrel length Total length 142 cm 55.9 in) Loaded weight
Қазіргі заманғы мылтықтар
АҚШ-тың 1842 жылғы Спрингфилд үлгісі тегіс ұңғылы мылтығы, 1855 жылғы және 1861 жылғы Спрингфилд үлгісі ойықты мылтықтары. Неміс шұңқырлы инелі мылтығы 1841 жылы қабылданған, бірақ 1848 жылға дейін әскерге таратылмаған.
The United States' Springfield model 1842 smoothbore musket, and Springfield model 1855 and Springfield Model 1861 rifled muskets. The German breechloading needle gun was adopted in 1841 but was not issued to troops until 1848.