Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артиллериялық зымыраның түрі
Type of artillery missile
Конгрев зымыраны – 1808 жылы британдық өнертапқыш сэр Уильям Конгрев жасаған зымырандық артиллерияның түрі. Оның дизайны Майсур мемлекетінің Шығыс Үндістан компаниясына қарсы Екінші, Үшінші және Төртінші Англо-Майсур соғыстары кезінде қолданған зымырандарына негізделген. Вулвичтегі Корольдік артиллерияның полковнигі, генерал-лейтенант Томас Дезагульер олардың тиімділігі туралы есептерге әсерленді және өзінің зымыран қаруын жасау үшін бірнеше сәтсіз тәжірибелер жүргізді. Майсур мемлекетінің Британдық Үндістанға қосылуынан кейін, Типу Сұлтанның Серінгапатам қоршауында қаза болуына байланысты бірнеше майсур зымыраны Ұлыбританияға жіберілді. Жоба көбінесе Уильям Конгревпен жалғастырылды, ол Вулвич Арсеналының зертханасында ғылыми-зерттеу және әзірлеу бағдарламасын құрды. Даму жұмыстары аяқталғаннан кейін зымырандар солтүстікке қарай, Эссекс округіндегі Уолтхам аббаттығына жақын жерде көптеп өндірілді. Оған "Серінгапатамдағы британдықтар жаудың снарядтарынан немесе басқа қаруларынан гөрі зымырандардан көбірек зардап шекті" делінді. "Бір рет кем дегенде бір зымыран үш адамды өлтіріп, басқаларын ауыр жарақаттады", - деді куәгер. XIX ғасырда британдықтар, ресейліктер және Парагвай зымырандарды қолданды.
The Congreve rocket was a type of rocket artillery designed by British inventor Sir William Congreve in 1808. The design was based upon the rockets deployed by the Kingdom of Mysore against the East India Company during the Second, Third, and Fourth Anglo Mysore Wars. Lieutenant general Thomas Desaguliers, colonel commandant of the Royal Artillery at Woolwich, was impressed by reports of their effectiveness, and undertook several unsuccessful experiments to produce his own rocket weapons. Several captured Mysorean rockets were sent to Great Britain following the annexation of the Mysorean kingdom into British India following the death of Tipu Sultan in the siege of Seringapatam. The project was continued chiefly with William Congreve, who set up a research and development programme at the Woolwich Arsenal's laboratory. After development work was complete the rockets were manufactured in quantity further north, near Waltham Abbey, Essex. He was told that "the British at Seringapatam had suffered more from the rockets than from the shells or any other weapon used by the enemy." "In at least one instance", an eyewitness told Congreve, "a single rocket had killed three men and badly wounded others." The rockets were used by the British, the Russians and Paraguay during the nineteenth century.
Үндістан зымырандары
Майсур патшасы Типу Сұлтан мен оның әкесі Хайдер Али жаудың позицияларына қарсы ракеталық артиллерия қолдауымен жаппай шабуылдарды қолданудың әскери тактикасын жасады. 1792 жылы Типу Сұлтан "Фатхул Мужахидин" атты әскери нұсқаулық жазды, онда әр Майсур бригадасына (кушундар деп аталатын) ракеталық артиллерияға маманданған екі жүз артиллерияшы тағайындалды. Майсурдың 16-24 жаяу әскері кушуны болды. Ракеталар мен фейерверктер жасалатын қалалар "тарамдал пет" ("галактика нарығы") деп аталды. Ракеташылар ракеталарды цилиндр диаметрі мен нысанаға дейінгі қашықтық бойынша есептелген бұрышта ұшыруға оқытылды. Сонымен қатар, соғыста бір мезгілде бес-онға дейін ракета атуға қабілетті дөңгелекті ракета ұшыру құрылғылары қолданылды. Ракеталар әр түрлі өлшемде болуы мүмкін, бірақ әдетте ұзындығы шамамен 122 см, диаметрі 15 см болатын, бір жағынан жабық, жұмсақ соққымен жасалған темір цилиндрлі корпустан тұрады және шамамен 122 см ұзындығындағы бамбук мойынына бекітілді. Темір түтік жану камерасы ретінде қызмет етіп, ішінде жақсы жиналған қара ұнтақ болды, ол жанармай ретінде пайдаланылды. Шамамен 450 грамм ұнтақ тасымалдайтын ракета шамамен 914 метрге дейін ұшуға қабілетті болды. Еуропадағы ракеталар темір корпуста болмағандықтан және үлкен камералық қысымға төтеп бере алмағандықтан, олар мұндай қашықтыққа жете алмады. Хайдер Али соғыста алғашқы темір корпусты ракеталарды енгізді. Хайдер Алидің әкесі Будикоттегі наик немесе бас констебль болды және ол Аркоттың навабы үшін 50 ракеташыға басшылық етті. Хайдер Али тұсында Мэйсур армиясында 1200-ге жуық адамнан тұратын тұрақты ракета корпусы болды.
The king of Mysore, Tipu Sultan and his father Hyder Ali developed the military tactic of using massed wave attacks supported by rocket artillery against enemy positions. In 1792, Tipu Sultan wrote a military manual called Fathul Mujahidin, in which two hundred artillerymen specialising in rocket artillery were prescribed to each Mysorean brigade (known as cushoons). Mysore had between sixteen and twenty four cushoons of infantry. The areas of towns where rockets and fireworks were manufactured were known as "taramandal pet" ("galaxy market"). The rocket men were trained to launch their rockets at an angle calculated from the diameter of the cylinder and the distance of the target. In addition, wheeled rocket launchers were used in war that were capable of launching five to ten rockets almost simultaneously. Rockets could be of various sizes, but usually consisted of a cylindrical housing of soft hammered iron about long and in diameter, closed at one end, which was strapped to a shaft of bamboo about 4 ft long. The iron tube acted as a combustion chamber and contained well packed black powder to act as the propellant. A rocket carrying about one pound of powder could travel almost In contrast, rockets in Europe were not iron cased and could not take large chamber pressures. As a consequence European rockets were not capable of reaching distances anywhere near as great. Hyder Ali introduced the first iron cased rockets in warfare. Hyder Ali's father was the naik or chief constable at Budikote, and he commanded 50 rocketmen for the Nawab of Arcot. There was a regular rocket corps in the Mysore Army, beginning with about 1,200 men in Hyder Ali's time.
Екінші англо-Майсур соғысы
Екінші ағылшын-майсур соғысының (1780) Полилур шайқасында полковник Уильям Бейлидің оқ-дәрі қоймалары Типу Сұлтанның майсур зымырасының соққысынан жарылған деп саналады, бұл британдықтардың жеңілісіне себеп болды.
At the Battle of Pollilur (1780) during the Second Anglo Mysore War, Colonel William Baillie's ammunition stores are thought to have been detonated by a hit from one of Tipu Sultan's Mysorean rockets, which contributed to the British defeat.
Үшінші англо-Майсур соғысы
1792 жылы Үшінші англо-майсур соғысында Типу Сұлтанның 120 және 131 адамнан тұратын екі ракеталық бөлімі қолданылғаны айтылады. 1792 жылғы 6 ақпан күні түнде Кавери өзеніне қарай солтүстіктен шабуыл жасағанда подполковник Нокс Шрирангапатна жанында ракеталарға шалдықты. Ракета корпусы Типу Сұлтанның әскерінде ақырында шамамен 5000 адамға дейін жетті. Майсур ракеталары салтанатты мақсаттар үшін де пайдаланылды. Майсурдың якобиндік клубы Типу Сұлтанға делегация жіберді, және салют ату ретінде 500 ракета ұшырылды.
In the Third Anglo Mysore War in 1792, there is mention of two rocket units fielded by Tipu Sultan, 120 men and 131 men respectively. Lieutenant Colonel Knox was attacked by rockets near Srirangapatna on the night of 6 February 1792, while advancing towards the Kaveri River from the north. The rocket corps ultimately reached a strength of about 5,000 in Tipu Sultan's army. Mysore rockets were also used for ceremonial purposes. The Jacobin Club of Mysore sent a delegation to Tipu Sultan, and 500 rockets were launched as part of the gun salute.
Төртінші англо-Майсур соғысы
Төртінші англо-майсур соғысында ракеталар бірнеше рет қолданылды. Олардың бірі - кейіннен Веллингтонның бірінші герцогы және Ватерлоо шайқасының батыры ретінде танымал болған полковник Артур Уэлслиге қатысты. Форресттің сөзін келтіре отырып: "Бұл жерде (Сұлтанпет ауылының жанында, 5-сурет) үлкен топай немесе бақ болды, ол Типудің ракеташыларына пана берді және қоршауды Шрирангапаттанам аралына жақындатудан бұрын оны тазарту қажет еді. Бұл операцияға таңдалған командир полковник Уэлсли болды, бірақ 1799 жылдың 5 сәуірінде қараңғыда топайға қарай жылжу кезінде, ол зымырандар мен мылтық атыстарына ұшырады, жолын жоғалтты және, Бейтсон әдепті түрде айтқандай, қолайлы мүмкіндік туғанға дейін "шабуылды кейінге шегерді". Уэлслидің сәтсіздігін Бейтсон және басқа да тарихшылар жасырды, бірақ келесі күні таңертең ол шабуылды жаңару үшін күш жиналғанда есеп бермеді. "1799 жылдың 22 сәуірінде, негізгі шайқасқа он екі күн қалғанда, ракеташылар британдық лагердің артына өтіп, содан кейін 'бірден көптеген ракеталар атты', бұл 6000 үнді жаяу әскерінің және француз корпусының шабуыл бастауын белгіледі, олардың барлығын Мир Ғұлам Хусейн мен Мохамед Хулеен Мир Миранс басқарды. Ракеталардың қашықтығы шамамен 1000 метрге жетеді. Кейбіреулері жарылыс сияқты жарылып кетті. Ал кейбіреулері, жер ракеталары деп аталатын, жерге тигеннен кейін қайтадан көтеріліп, күштері таусылғанша иректелген қозғалыспен жүреді. Бір британдық офицер, аты-жөні Бейли, былай деді: "Бізді ракеташылар соншалықты мазалады, қауіпсіз қозғалу мүмкін емес еді". Ол жалғастырды: "20 мың жаудың зымырандары мен мылтық атыстары үздіксіз болды. Мұндай нөсер бұрын болған емес. Көк шамдардың әрбір жарқылына зымырандардың жауыны ілесіп келді, олардың кейбіреулері колоннаның басына кіріп, артына өтіп, өлім, жарақаттар және оларға әрдайым бекітілген жиырма немесе отыз футтық бамбуктан қорқынышты жарақаттар келтірді". 1799 жылдың 2 мамырында Шрирангапаттанамдағы шешуші британдық жеңіс кезінде британдық оқ Типу Сұлтанның бекінісіндегі ракета қоймасына тиіп, оны жарылып, қамалдан қара түтіннің биік бұлтын көтеріп, ақ жарықтардың каскадымен бірге шықты. Бейрд 4 мамыр күні түстен кейін фортқа соңғы шабуыл жасады, оған тағы да "ашулы мылтық пен зымыран атысы" қарсы алынды, бірақ бұл көп көмектеспеді. Форт шамамен бір сағатта алынды; тағы бір сағаттан кейін Типу атылды (оның қайтыс болған уақыты нақты белгісіз) және соғыс тиімді түрде аяқталды. Шрирангапатна құлағаннан кейін 600 ұңғы, 700 қолданысқа жарамды ракета және 9000 бос ракета табылды. Кейбір ракеталардың цилиндрлері тесілген, осылайша оларды өртке қатысты пайдалануға болады, ал кейбіреулерінде бамбукқа байланған темір ұштар немесе болат пышақтар болды. Бұл пышақтар ракеталардың ұшу соңында тұрақсыз болуына себеп болды, пышақтар айналып, ұшқан қамыс сияқты жолындағы барлық нәрсені кесіп тастады.
During the Fourth Anglo Mysore War, rockets were again used on several occasions. One of these involved Colonel Arthur Wellesley, later famous as the First Duke of Wellington and the hero of the Battle of Waterloo. Quoting Forrest:"At this point (near the village of Sultanpet, Figure 5) there was a large tope, or grove, which gave shelter to Tipu's rocketmen and had obviously to be cleaned out before the siege could be pressed closer to Srirangapattanam Island. The commander chosen for this operation was Col. Wellesley, but advancing towards the tope after dark on 5 April 1799, he was set upon with rockets and musket fires, lost his way and, as Beatson politely puts it, had to "postpone the attack" until a more favourable opportunity should offer. Wellesley's failure was glossed over by Beatson and other chroniclers, but the next morning he failed to report when a force was being paraded to renew the attack. "On 22 April [1799], twelve days before the main battle, rocketeers worked their way around to the rear of the British encampment, then 'threw a great number of rockets at the same instant' to signal the beginning of an assault by 6,000 Indian infantry and a corps of Frenchmen, all directed by Mir Golam Hussain and Mohomed Hulleen Mir Mirans. The rockets had a range of about 1,000 yards. Some burst in the air like shells. Others, called ground rockets, on striking the ground, would rise again and bound along in a serpentine motion until their force was spent. According to one British observer, a young English officer named Bayly:"So pestered were we with the rocket boys that there was no moving without danger from the destructive missiles ". He continued: "the rockets and musketry from 20,000 of the enemy were incessant. No hail could be thicker. Every illumination of blue lights was accompanied by a shower of rockets, some of which entered the head of the column, passing through to the rear, causing death, wounds, and dreadful lacerations from the long bamboos of twenty or thirty feet, which are invariably attached to them'." During the decisive British victory at Srirangapattanam on 2 May 1799, a British shot struck a magazine of rockets within Tipu Sultan's fort, causing it to explode and send a towering cloud of black smoke up from the battlements, with cascades of exploding white light. Baird led the final attack on the fort on the afternoon of 4 May, and he was again met by "furious musket and rocket fire" but it did not help much. The fort was taken in about an hour's time; in another hour or so, Tipu had been shot (the precise time of his death is not known) and the war was effectively over. After the fall of Srirangapatna, 600 launchers, 700 serviceable rockets, and 9,000 empty rockets were found. Some of the rockets had pierced cylinders to allow them to act like incendiaries, while some had iron points or steel blades bound to the bamboo. These blades caused the rockets to become very unstable towards the end of their flight, causing the blades to spin around like flying scythes, cutting down all in their path.
Уильям Конгрев
Конгрев 1804 жылы Лондон нарығынан ең жақсы ракеталарды сатып ала бастады, бірақ олардың ең үлкен қашықтығы 600 ярд екенін анықтады. Өз қаражатынан "бірнеше жүз фунт стерлинг" жұмсап, ол 1500 ярд қашықтықта ұшатын ракета жасады. Содан кейін ол Лорд Чатхэмге (Орданс департаментінің жауапты министрі) Вулвичте ірі ракеталар жасауға рұқсат сұрады. Рұқсат берілді және "алты фунтты бірнеше ракета" ол бұрын анықтаған принциптер бойынша "толық екі мың ярдқа" жетеді. 1806 жылдың көктеміне қарай ол 32 фунтты ракеталарды шығарып, олардың қашықтығы 3000 ярдқа жетеді. Конгрев өзінің ракеталық жобаларын қолдаған және 1811 жылдан бастап оның үйінде атбасар болып қызмет еткен Принц-Регенттің достығына ие болды. Принц-Регент сонымен қатар Ганновердің курфюрсты болды және оған 1811 жылы Ганновер армиясының артиллериясында подполковник шені берілді. 1813 жылы Конгрев Артиллерия полкінің шенімен Ракета корпусына басшылық ету ұсынысынан бас тартты. Конгрев екі патент алды және ракета техникасы туралы үш кітап жариялады.
Congreve began in 1804 by buying the best rockets on the London market, but found that their greatest range was only 600 yards. After spending ‘several hundred pounds’ of his own money on experiments, he was able to make a rocket that would travel 1,500 yards. He then ‘applied to Lord Chatham (the responsible minister in charge of the Ordnance Department) for permission to have some large rockets made at Woolwich’. Permission was granted and ‘several six pounder rockets’ made ‘on principles [he] had previously ascertained’ achieved a range of ‘full two thousand yards’. By the spring of 1806, he was producing 32 pounder rockets ranging 3,000 yards. Congreve enjoyed the friendship of the Prince Regent, who supported his rocket projects and in whose household he served as an equerry from 1811. The Prince Regent was also the Elector of Hanover, and he was awarded the honorary rank of lieutenant colonel in the Hanoverian army's artillery in 1811. In 1813, Congreve declined the offer to command the Rocket Corps with rank in the Regiment of Artillery. Congreve registered two patents and published three books on rocketry.
Наполеон соғыстары
Конгрев зымырандарын Наполеон соғыстары кезінде негізгі пайдаланушы Корольдік флот болды, ал Корольдік теңіз артиллериясының адамы ракеталарды пайдалануда сардар болды. Әскери-теңіз флоты «Галго» мен «Эребус» кемелерін ракеталық кемелерге айналдырды. Армия да қатысып, түрлі ракеталық бөлімдермен таныстырылды, олар 1814 жылдың 1 қаңтарында екі ракеталық әскерге, Корольдік ат артиллериясына біріктірілді. 1805 жылдың күзінде үкімет алғашқы сынақ ретінде Булоньге шабуыл жасауға шешім қабылдады. Уильям Сидни Смит экспедицияны басқаруға таңдалды, оған Конгрев те еріп жүрді. Күшті жел мен толқындар 20-сы мен 21-сі күндері операцияларды қиындатты, сондықтан шабуыл сәтті болмады. 1806 жылдың сәуір айында контр-адмирал Сидни Смит Сицилия мен Неаполь Корольдығына француздарға қарсы күресте көмектесу үшін Жерорта теңізіне ракеталар алып барды. Бәлкім, Неапольдің жанындағы Гаетада Конгревтің зымырандары алғаш рет шайқаста сәтті пайда болды. Дегенмен, екінші Булонь ракеталық экспедициясы одан да әйгілі және әдетте алғашқы сәтті әрекет деп есептеледі. 1806 жылдың 8-9 қазанында коммодор Эдвард Оуэн Булоньдегі француз флотилиясына шабуыл жасады. «HMS Musquito» кемесінің капитаны Уильям Джексон 32 фунттық Конгрев зымыранын атқан қайықтарды басқарды. Түн құрғанда 24 кеме қатар тұрып, Булоньге 2000-ға жуық зымыран атты. Шабуыл 30 минутқа созылды. Шабуыл бірнеше өртке себеп болды, бірақ одан басқа әсері шектеулі болды. Дегенмен, бұл британдықтарды ракеталарды бірнеше рет қолдануға итермеледі. 1807 жылы Копенгаген металл шарлары, жарылғыш және өрт сөндіруші бомбалары бар 14000-нан астам зымыранмен, минометтерден және зеңбіректерден бомбаланды, сондай-ақ 300-ге жуық Конгрев зымыраны қолданылды. Ракеталар қаланың өртке орануына себепкер болды. Жеңіл, алты фунттық майдан ракеталары 1807 жылы екінші Египет жорығына жіберілді, бірақ бұл сынақ сәтсіз аяқталды. Конгрев 1809 жылдың 11 сәуірінде Экс және Баск жолдарындағы француз флотына қарсы отпен, ракетамен және снарядтармен шабуыл жасаған Лорд Кокрейнге қосылды. 1809 жылғы Вальчерен жорығында «Конгрев» кемесі, соғыс кемесіне айналдырылып, кейін оның жанына 21 «ракеталық тесік» орнатылып, Congreve зымыранын атқылауға бейімделген сауда кемесі пайда болды. Бұл ракеталық кеме Флашингке қарсы теңіз шабуылында қолданылды, онда олар француздардың генерал Монетің Лорд Чатхэмға олардың қолданылуына қарсы ресми наразылық білдіруіне себеп болды. Конгрев де осы шайқасқа қатысып, бес жерлік ракеталық құрылғыны басқарды. 1810 жылы Веллингтон Конгревтің жаңа 12 фунттық зымыранды полигонға түсіру сынағына келісті. Ол сәтті болмады және тоқтатылды. 1813 жылдың мамыр айында Вулвичте екінші капитан Ричард Богтың басшылығымен ракеталармен жаттығудан өткен бөлімше Корольдік артиллерия офицерлерінің комиссиясымен тексерілді, олар оны шайқаста сынап көруді ұсынды. 1813 жылдың 7 маусымында Богтың бөлімшесі «Ракеталық бригада» деп аталды. Жаңа атағын алғаннан кейін Ракеталық бригадаға белсенді қызметке кіріп, Бернадоттың басшылығындағы Солтүстік армияға қосылуға бұйрық берілді. Модификацияланған 12 фунттық зымыранды жердегі атыс ордаларынан төмен траекториямен пайдаланып, бригада 1813 жылдың 18 қазанында Гохрде шайқасында және Лейпциг шайқасында әрекетке түсті, онда ол бес француз және саксон батальондары басып алған француз бекінісі Паунсдорфқа шабуыл жасауға сәтті қолданылды. Соңғы науқанда Ракеталық бригада Фредериксфорт пен Глюкштадтты қоршауға алуда да қолданылды, олар 1813 жылдың 13 желтоқсаны мен 1814 жылдың 5 қаңтарында берілді. 1814 жылдың 1 қаңтарында бөлімше «2-ші ракеталық әскер RHA» атауын алды және 18 қаңтарда Голландиядағы сэр Томас Грэмнің басшылығымен күшке қосылуға бұйрық алды. 1813 жылдың қыркүйегінде Веллингтон Испаниядағы армияға ракеталар жіберуге келісті, бірақ оған күдікпен қарады. 1813 жылдың 3 қазанында Вулвичтен тағы бір Корольдік артиллерия бөлімшесі зымырандарды атқылауға дайындықпен ұшып кетті. Бұл топ «Ракеталық компания» деп аталды және капитан Лейннің басшылығымен шамамен алпыс адамнан тұрды. 1814 жылдың 1 қаңтарында капитан Элиоттың басқа бөлімшесімен бірге «1-ші ракеталық әскер RHA» атауын алды. Капитан Лейннің ракеталары 1814 жылдың 23 ақпанында Адур өзенін кесіп өтуде және 1814 жылдың 10 сәуірінде Тулуза шайқасында Жарым арал соғысының соңғы шайқасында өте сәтті қолданылды. Сол жылы олар Луизианадағы Нью-Орлеандағы американдық армияға қарсы апатты жорыққа жіберілді. 1815 жылдың 30 сәуірінде Ватерлоо жорығы кезінде 2-ші ракеталық әскердің басшылығын ресми түрде капитан Уиниатс қабылдады. Веллингтон ракеталарға қарсы болғандықтан, Уиниатс өріске 800 ракетамен және бес 6 фунттық зеңбірекпен келді, ракеталар әскер құрамындағы қалыпты гаубицаны алмастырған сияқты. 1813 жылы Солтүстік Америкаға екі Корольдік теңіз батальоны жіберілді. Әр батальонға 25 адамнан тұратын ракеталық бөлімше қосылды, оларды лейтенанттар Балчильд пен Джон Харви Стивенс басқарды. Екі ракеталық бөлімше де «Mariner» көліктік кемесіне мінгізілді. Ракеталар Форт Освего мен Ландидің жолындағы шайқастарда қолданылды. Британдықтар АҚШ топырағында алғаш рет 1813 жылдың 6 және 7 сәуірінде Делавэр штатындағы Льюеске шабуыл жасағанда Конгрев зымыранын қолданды. Қала 22 сағат бойы бомбаланды. 1814 жылы үшінші Корольдік теңіз батальоны Солтүстік Америкаға келді, оған лейтенант Джон Лоуренс басқарған ракеталық бөлімше қосылды, ол кейін Чесапик науқанына қатысты. Осы науқан барысында британдықтар Бладсберг шайқасында американдық күштерді жеңіп, Вашингтон қаласын басып алып өртеуге себеп болды, сондай-ақ Норт-Пойнт шайқасында ракеталарды қолданды. 1814 жылы АҚШ-тағы Форт МакГенриге қарсы британдықтардың кемеден атқан Конгрев зымырандарын қолдануы АҚШ-тың ұлттық әнұранының бірінші шумағының бесінші жолындағы «қызыл жарқын» фразасына шабыттандырды. Зымырандарды кеменің жанына тесілген тесіктер арқылы төменгі палубада орнатылған 32 фунттық ракеталық батареядан атты. Канадада британдықтар Лаколл Миллдерінің екінші шайқасында 1814 жылдың 30 наурызында ракеталарды қолданды. Корольдік теңіз артиллериясының бөлімшесі атқан ракеталар дәл болмаса да, шабуылдаған американдық күштерді қорқытып, блокхаус пен диірменді қорғауға көмектесті. Ракеталар 1814 жылдың 19 қазанында Кукс Миллдері шайқасында да қолданылды. Генерал Гордон Драммондтың ұн көзіне зиян келтіру үшін жіберілген американдық күштер жеңіл жаяу әскерімен, сондай-ақ жеңіл майдан зеңбірегімен және Конгрев зымырандарымен күштелген контингентпен қарсыласты. Ракеталар американдықтарды шайқас алаңында қатарға тұрудан қайтарды. Корольдік ат артиллериясының 1-ші ракеталық әскерінің капитаны Генри Лейн 1814 жылдың соңында «Mary» көліктік кемесіне 40 артиллерияшымен және 500 ракетамен мінгізіліп, Нью-Орлеанның жанына түсті. Лейтенант Лоуренстің ракеталық бөлімшесі 1815 жылдың ақпанында Форт Боуердегі 1812 жылғы соғыстың соңғы құрлықтағы шайқасына қатысты.
The main user of Congreve rockets during the Napoleonic Wars was the Royal Navy, and men from the Royal Marine Artillery became experts in their use. The navy converted HMS Galgo and Erebus into rocket ships. The army became involved and was represented by various rocket detachments that changed into the two Rocket Troops, Royal Horse Artillery, on 1 January 1814. In the autumn of 1805, the government decided upon an attack on Boulogne for the first test. William Sidney Smith was chosen to lead the expedition, accompanied by Congreve. Strong winds and rough seas hampered the operations on both the 20th and 21st, and the attack was not successful. In April 1806, Rear Admiral Sidney Smith took rockets on a little known mission to the Mediterranean to aid Sicily and the Kingdom of Naples in their struggle against the French. It was perhaps at Gaeta, near Naples, that Congreve's rockets had their first successful debut in battle. The second Boulogne rocket expedition, however, is more famous and is usually considered the first successful attempt. On 8–9 October 1806, Commodore Edward Owen attacked the French flotilla at Boulogne. Captain William Jackson aboard HMS Musquito directed the boats firing 32 pound Congreve rockets. As night drew in on the channel, 24 cutters fitted with rocket frames formed a line and fired some 2,000 rockets at Boulogne. The barrage took only 30 minutes. Apparently the attack set a number of fires, but otherwise had limited effect. Still, it was enough to lead the British to employ rockets on a number of further occasions. In 1807, Copenhagen was bombarded by more than 14,000 missiles in the form of metal balls, explosive and incendiary bombs from cannons and mortars, and about 300 Congreve rockets. The rockets contributed to the conflagration of the city. The lighter, six pounder battlefield rockets had been sent on the second Egyptian campaign in 1807, a further field trial which proved to be unsuccessful. Congreve accompanied Lord Cochrane in the fire ship, rocket, and shell attack on the French Fleet in Aix and Basque roads on 11 April 1809. The Walcheren Campaign in 1809 saw the deployment of , a merchant sloop converted to a warship and then converted to fire Congreve rockets from 21 "rocket scuttles"' installed in her broadside. This rocket ship was deployed at the naval bombardment of Flushing, where they wrought such havoc that ‘General Monnet, the French commandant, made a formal protest to Lord Chatham’ against their use. Congreve was also present at this engagement and commanded five land frames. In 1810, Wellington agreed to a field trial of Congreve's new 12 pounder rocket carrying case shot. It was not successful and was withdrawn. In May 1813, a detachment which had been training with rockets at Woolwich under Second Captain Richard Bogue RHA was inspected by a committee of Royal Artillery officers who recommended that it be tried in combat. On 7 June 1813, Bogue's unit was designated the "Rocket Brigade". At the same time as being granted its new title, The Rocket Brigade was ordered to be augmented and to proceed on active service, with orders to join the Army of the North commanded by Bernadotte, the Crown Prince of Sweden. Using the modified 12 pounder at low trajectory from ground firing troughs, the brigade saw action at the Battle of Gohrde and at the Battle of Leipzig on 18 October 1813, where it was successfully employed to attack the French stronghold of Paunsdorf, occupied by five French and Saxon battalions. In the continuing campaign, the Rocket Brigade was also used in the sieges of Frederiksfort and Glückstadt, which surrendered on 13 December 1813 and 5 January 1814, respectively. On 1 January 1814, the unit assumed the title of the "2nd Rocket Troop RHA" and on 18 January it received orders to join the force under the orders of Sir Thomas Graham in Holland. In September 1813, Wellington agreed, with much reservation, that rockets could be sent out to join the army in Spain. On 3 October 1813, another Royal Artillery detachment embarked from Woolwich, trained in firing rockets. This group was called the "Rocket Company" and consisted of almost sixty men under Captain Lane. On 1 January 1814, together with another detachment under Captain Eliot, it assumed the title of the "1st Rocket Troop RHA". Captain Lane's rockets were very successfully deployed at the crossing of the Adour on 23 February 1814 and in the final battle in the Peninsular War at the Battle of Toulouse on 10 April 1814. Later that year, they were sent to be part of the disastrous expedition against the American Army at New Orleans, in Louisiana. By the time of the Waterloo campaign on 30 April 1815, the command of the 2nd Rocket Troop was formally taken over by Captain Whinyates. Wellington remained averse to rockets, so Whinyates took just 800 rockets into the field, as well as five 6 pounder guns; it would appear that the rockets replaced the usual howitzer in the structure of the troop. Two battalions of Royal Marines were sent to North America in 1813. Attached to each battalion was a rocket detachment, each with an establishment of 25 men, commanded by lieutenants Balchild and John Harvey Stevens. Both rocket detachments were embarked aboard the transport vessel Mariner Rockets were used in the engagements at Fort Oswego and Lundy's Lane. The British used the Congreve rocket on U. S. soil for the first time in an attack on Lewes, Delaware, on 6 and 7 April 1813. The town was bombarded for 22 hours. A third battalion of Royal Marines arrived in North America in 1814, with an attached rocket detachment commanded by Lieutenant John Lawrence, which subsequently participated in the Chesapeake campaign. During this campaign, the British used rockets at the Battle of Bladensburg to rout the American forces (which led to the capture and burning of Washington, D. C.), and at the Battle of North Point. It was the use of ship launched Congreve rockets by the British in the bombardment of Fort McHenry in the US in 1814 that inspired a phrase in the fifth line of the first verse of the United States' national anthem, "The Star Spangled Banner": "the rockets’ red glare". fired the rockets from a 32 pound rocket battery installed below the main deck, which fired through portholes or scuttles pierced in the ship's side. In Canada, rockets were used by the British at the Second Battle of Lacolle Mills, 30 March 1814. Rockets fired by a detachment of the Royal Marine Artillery, though inaccurate, unnerved the attacking American forces, and contributed to the defense of the blockhouse and mill. Rockets were used again at the Battle of Cook's Mills, 19 October 1814. An American force, sent to destroy General Gordon Drummond's source of flour, was challenged by a contingent of infantry which was supported by a light field cannon and a frame of Congreve rockets. The rockets succeeded in discouraging the Americans from forming lines on the battlefield. Captain Henry Lane's 1st Rocket Troop of the Royal Horse Artillery embarked at the end of 1814 in the transport vessel Mary with 40 artillerymen and 500 rockets and disembarked near New Orleans. Lieutenant Lawrence's rocket detachment took part in the final land engagement of the War of 1812 at Fort Bowyer in February 1815.
Алжирдің бомбалануы (1816)
Алжир бірнеше жыл бойы қарақшылардың орталығы болды, және оның флоты айтарлықтай үлкенге жетті. Бір қорқынышты оқиғадан кейін жағдай шиеленісті: Ұлыбритания олардың қызметін тоқтатуға шешім қабылдады, ал Нидерланды көмектесуге келісті. Біріккен флот алты британдық желілік кеме және төрт фрегаттан, сондай-ақ бес голланд фрегатынан тұрды; одан әрі 37 пулемет қайығы, 10 миномет қайығы және сегіз зымыран қайығы болды. Лейтенант Дж.Т. Фуллер және Ракеталық топтан 19 сарбаз экспедицияға 2500 зымыранмен бірге қатысып, Корольдік теңіз артиллериясымен бірге шайқасты. Алжирді бомбалау кезінде зымыран қайықтары, пулемет қайықтары және миномет қайықтары порт ішінде орналасқан жау флотына қарсы күресті. "Олардың атысының нәтижесінде порттағы барлық кемелер, сыртқы фрегаттан басқа, өртке ұшырады, ол арсеналға, қоймаларға және қару-жарақ қайықтарына жылдам тарады, бұл қорқынышты әсерлі көрініс болды". Келесі күні Дей капитуляциялап, барлық талаптарды қабылдады.
Algiers had been the centre for pirates for some years, and her fleet had reached considerable proportions. Things reached a head after a particular atrocity; Britain decided to stamp out their activities, and the Netherlands agreed to assist. The combined fleet was composed of six British ships of the line and four frigates, plus five Dutch frigates; there were also 37 gun boats, 10 mortar boats, and eight rocket boats. Lieutenant JT Fuller and 19 other ranks from the Rocket Troop accompanied the expedition, together with 2,500 rockets, and were engaged alongside the Royal Marine Artillery. In the bombardment of Algiers the rocket boats, gun boats, and mortar boats engaged the enemy's fleet moored inside the harbour. "It was by their fire that all the ships in the port, with the exception of the outer frigate, were in flames which extended rapidly over the whole arsenal, storehouses and gun boats, exhibiting a spectacle of awful grandeur". The following day, the Dey capitulated and accepted all the surrender terms.
Киттер аулау (1821)
1821 жылы Гренландия кит аулау аймағына сапар жасаған «Fame» кемесі Congreve зымыранын алып жүрді. Сэр Уильям Конгрев кит аулауда олардың тиімділігін сынау үшін оларды өз қаражатында жабдықтап берді. Артиллерия бас инспекторы және Адмиралтействоның бірінші лорды лейтенант Колхун мен екі теңіз артиллерисін зымыралармен бірге жіберді. Капитан Скорсби маусым айында Гренландия кит аулау аймағынан зымыралардың үлкен табысқа ие болғанын хабарлаған хат жолдады. Келесі хабарламалар зымыралар шамамен 40 метрден атылғанын және дәстүрлі арпунмен ауланған киттерді өлтіруде өте тиімді болғанын көрсетті. Басқа бір кит аулау кемесінде де тәжірибе жүргізілді. 7 қыркүйекте «Маргарет» кемесінің капитаны Кей, Лейтенант Колхунға (R.A.) жолдаған хатында былай деді:
On her voyage to the Greenland whale fishery in 1821 Fame carried Congreve rockets. Sir William Congreve equipped her with rockets at his own expense to test their utility in whaling hunting. The Master General of Ordnance and the First Lord of the Admiralty had Lieutenant Colquhoun and two Marine artillerymen accompany the rockets. Captain Scoresby wrote a letter from the Greenland fishery in June reporting that the rockets had been a great success. Subsequent reports made clear that the rockets were fired from about 40 yards and were highly effective in killing whales that had already been conventionally harpooned. A separate trial took place on another whaler. A letter from Captain Kay, of the ship Margaret, of London, dated 7 September, addressed to Lieut. Colquhoun, R. A., says
«Congreve зымыраларымен жасаған бірнеше тәжірибем туралы есеп беруге рұқсат етемін. Гарпунерлер дұрыс атпайды деп қорқып, оның әсерін өзім сынап көруге бел будым, және мүмкіндік 8 маусымда ғана туды. Сол күні таңертең кемеге жақын жерде өте ірі кит табылды, мен дереу оны қуа бастадым, жеткілікті жақын келгенде оның қабырғасына зымыран аттым – балыққа тигізген әсері зор болды, оның денесіндегі әр буын дірілдеді, ал осы қозғырлы күйде бірнеше секунд жатқаннан кейін, ол қалпына келмей қайтыс болды. Зымыран май қабатынан өтіп, қабырғаларға жақын жердегі тінді (sic) жарып, жарылғандықтан, кит әлсіреген секілді көрінді. Зымыранның таяғы мен төменгі бөлігі толығымен алынып шықты, ал жоғарғы бөлігі жарылып кетті. Келесі әрекетім 9 шілдеде болды, бұл бұрынғыдай бірдей өлшемдегі кит еді, бірақ балықтың жылдам қозғалысы және теңіздің үлкен толқыны қайықты тұрақсыз еткендіктен, зымыран денесінің ортаңғы бөлігінен төмен кірді, нәтижесінде оның әсері айтарлықтай азайды, алайда жарылыстан оның қаңқасы қатты дірілдеді, ол бірден суға батып, бірақ қайта көтеріліп, көп мөлшерде қан шашырады: содан кейін ол арпунмен тегіштелді және найзалармен өлтірілді. Зымыранның таяғының бір бөлігі ғана табылғандықтан, зымыран балықтың ішінде жарылған болуы мүмкін. Желтоқсан айында лейтенант Колхун Мэриленд штатының Аннаполис қаласында зымыралардың қолданылуын көрсетті. Газетте оның жүргізген тәжірибелері туралы егжей-тегжейлі мәлімет берілді.
I have taken the liberty of inclosing you an account of a few trials I have made of Congreve's Rockets. Fearing the harpooners would not fire it correctly, I had determined to try its effect myself, and it was not until the 8th June that an opportunity presented. Early on that morning a whale, of the largest size, was discovered near the ship; I immediately pursued it, and when sufficiently near, fired a rocket into its side; the effect it had on the fish was tremendous—every joint in its body shook, and, after lying for a few seconds in this agitated way, it turned on its back and died. It appeared on flinching, that the rocket had penetrated through the blubber and exploded in the crann (sic) near the ribs; the stick and lower part of the rocket was taken out entire, the upper part was blown to pieces. My next attempt was on the 9th July, on a whale of the same size as the former, but owing to the rapid motion of the fish, and a heavy swell of the sea, which rendered the boat unsteady, the rocket entered below the middle part of the body, in consequence of which its effect was considerably lessened, its frame, however, was much shook by the explosion, and it immediately sunk, but rose again, blowing an immense quantity of blood: it was then struck with a harpoon, and killed with lances. On flinching, part of the stick of the rocket could only by found; it therefore appears probable that the rocket had burst in the inside of the fish. In December Lieutenant Colquohon demonstrated the use of the rockets at Annapolis, Maryland. A newspaper story gave a detailed account of the experiments he performed.
Бірінші ағылшын-бірман соғысы
Конгрев зымырандарының жаңа партиясы – бұрын бірмалықтар көрмеген – Янгон шайқасының соңғы кезеңінде (1824 жылдың мамыр-желтоқсаны) және одан кейінгі Данубью шайқасында (1825 жылдың наурыз-сәуірінде) қолданылды, онда зымыран атысы соғысқа қатысқан пілдерді тоқтатты.
A new shipment of Congreve rockets – which the Burmese had never seen – were used in the closing phase of the Battle of Yangon (May–December 1824) and in the subsequent battle of Danubyu (March–April 1825) where rocket fire stopped fighting elephants.
Польшадағы конгресс және қараша көтерілісі
1813 жылы Польша Корольдігінің артиллерия капитаны Йозеф Бем Данциг қаласындағы астық қоймаларына отты зымырандардың тигізген әсерін көргеннен кейін, сол кезде поляк тілінде "raca kongrewska" деп аталған тәжірибелерді бастады. Бұл тәжірибелер оның 1819 жылғы "Notes sur les fusées incendiaires" (неміс тілінде: Erfahrungen über die Congrevischen Brand Raketen bis zum Jahre 1819 in der Königlichen Polnischen Artillerie gesammelt, Weimar, 1820) атты еңбегінде аяқталды. Зерттеулер Варшава арсеналында жүргізілді, онда капитан Йозеф Косинский атты артиллерияның шассиінде орналасқан көптүрлі ракеталық шабуылдық құрылғыларды (multiple rocket launchers) жасады. 1822 жылы бригада генералы Пьер Шарль Бонтемп басшылығымен 1-ші ракета корпусы құрылды және 1823 жылы құрылғыларын алды. Бұл бөлім 1830-1831 жылдардағы поляк-орыс соғысында алғашқы шайқасына қатысты. 1831 жылдың 25 ақпанындағы Олсинка Гроховская шайқасының кеш сағаттарында капитан Кароль Скальскийдің ракеташыларынан атылған ракеталық залпылар орыс атты әскерінің шабуылын тоқтатты және оларды кері шегінуге мәжбүр етті, бұл шайқастың бағытын өзгертті. Сонымен қатар, ракеталар поляк азаттық күрескерлерімен Варшаваның соңғы шайқасында (1831 жылдың қыркүйегі) қаланы қорғау үшін бірнеше рет (мыңнан астам сақталған) қолданылды.
Having witnessed the effects of incendiary rockets on grain warehouses of Danzig in 1813, artillery captain Józef Bem of the Kingdom of Poland started his own experiments with what was then called in Polish raca kongrewska. These culminated in his 1819 report Notes sur les fusées incendiaires (German edition: Erfahrungen über die Congrevischen Brand Raketen bis zum Jahre 1819 in der Königlichen Polnischen Artillerie gesammelt, Weimar, 1820). The research took place in the Warsaw Arsenal, where captain Józef Kosiński also developed the multiple rocket launchers adapted from horse artillery gun carriage. The 1st Rocketeer Corps was formed in 1822 under the command of brigade general Pierre Charles Bontemps [fr] and received its launchers in 1823. The unit received its baptism of fire during the Polish–Russian War 1830–31. The rocket salvos fired by captain Karol Skalski's rocketeers during the twilight hours of the Battle of Olszynka Grochowska (25 February 1831) disrupted the Russian cavalry charges and forced them to retreat, which changed the tide of battle. The rockets were also used several times (over a thousand stockpiled) by Polish freedom fighters during the final Battle of Warsaw (September 1831) in defense of the city.
Опиум соғыстары
Конгрев зымырандары 1841 жылғы қаңтарда «Немезис» (1839) Кантон порттарын атқылау кезінде қолданыла бастап, 1860 жылғы қыркүйекте Паликао шайқасында пайдаланылды.
Congreve rockets were used from the bombardment of the Canton ports, by Nemesis (1839) in January 1841, to their use at the Battle of Palikao, in September 1860.
Жаңа Зеландия соғыстары
Жаңа Зеландия соғыстары кезінде британдық армия Маори бекіністеріне қарсы Конгрев зымырандарын, пушка атысымен қатар қолданды. Бірақ, зымырандардың әскери маңызын жою үшін қарапайым бекініс қазған жеткілікті болды. Осылайша, пушка сияқты, олар да көбінесе қолданылмай, мәнсіз болып қалды.
During the period of the New Zealand Wars, the British Army used Congreve rockets against Māori fortifications—along with cannon fire—but found that simply digging trenches were sufficient to ensure the rockets became militarily ineffective so much that, like cannon, they became virtually unused and pointless.
The Confederate forces reportedly experimented with Congreve rockets.
Үшжақты одақ соғысы
Бразилия, Уругвай және Аргентинаның Парагвайға қарсы соғысы (1865–1870) кезінде парагвайлықтар бірнеше шайқаста Конгрев зымырандарын қолданды: Риачуэло шайқасы (1865 жылдың 11 маусымы), онда Бразилия теңіз күштеріне қарсы құрлықтан зымырандар сәтсіздікке ұшырады; Пасо-де-лас-Куэвас шайқасы (1865 жылдың 12 тамызы), парагвайлықтар 12 бразилиялық кеме және бір аргентиналық кемеге қарсы артиллерия мен зымырандарды қолданған кезде; Корралес шайқасы (1866 жылдың 31 қаңтары), парагвай зымырандары одақтас жаяу әскер мен атты әскерге қарсы қолданылғанда; Туюти шайқасы (1866 жылдың 24 мамыры), парагвай күштері оларды одақтас атты әскерге шабуыл жасау үшін қолданғанда; Ятайти-Кора шайқасы (1866 жылдың 10 шілдесі), онда Парагвай 68 фунттық зымырандарды ұшыратын екі құрылғыны қолданды; және тағы да Ятайти-Корада (1867 жылдың 20 қаңтары), парагвай зымырандары аргентиналық лагерде өрт тудырды. Бразилия теңіз күштері оларды Курупайти шайқасында (1866 жылдың 22 қыркүйегі) қолданды, парагвайдың нығайтылған траншеялық бекінісін жоюға тырысты, бірақ зымырандар жетіспеді.
During the war between Brazil, Uruguay and Argentina against Paraguay (1865–1870), the Paraguayans deployed Congreve rockets in several battles including: the Battle of the Riachuelo (11 June 1865) when land based rockets were used against Brazilian naval forces without success; the Battle of Paso de las Cuevas (12 August 1865) when the Paraguayans used artillery and rockets against a passing fleet of 12 Brazilian ships and one Argentinian ship; the combat of Corrales (31 January 1866) when Paraguayan rockets were used against Allied infantry and cavalry; the Battle of Tuyutí (24 May 1866) when Paraguayan forces used them to attack advancing allied cavalry; the Battle of Yataytí Corá (10 July 1866) where Paraguay used two launchers of 68 pound rockets; and again in Yataytí Corá (20 January 1867) when Paraguayan rockets caused a fire in the Argentinian camp. The Brazilian Navy employed them during the Battle of Curupayti (22 September 1866), trying to destroy the reinforced Paraguayan trench field, but the rockets fell short.
Қырым соғысы және 1857 жылғы үндістандық көтеріліс
Қырым соғысы (1853–1856) және 1857 жылғы Үндістан көтерілісі кезінде Корольдік теңіз флотының теңізшілері мен матростары Конгрев зымырандарын қолданды. Капитан Уильям Пильдің басшылығымен "көк жакеттер" (Bluejackets), Лакхнаудың екінші құтқарылуына қатысқан теңіз бригадасының құрамында, сэр Колин Кэмпбелл басқарған күшке қосылды. Уильям Форбс Митчелл жазған, мықты бекітілген Шах Наджаф мешітін басып алу туралы куәгердің баяндамасы бар: соңғы сатыда капитан Пил өзінің "ракета батареясы" деп аталатын құрылғысын алға шығарды және қамалдың қабырғаларындағы адамдарға зымырандар жіберді. Ракета батареясынан екінші оқтан кейін көптеген көтерілісшілер қашып кетті және мешіт соңында шабуылмен алынды. Форбс Митчелл қоршауға кіргенде, көптеген өлген қорғаушыларды тапты. Қазіргі заманғы тарихшының сөзіне сүйенсек, "Пилдің зымырандары шешімді қабылдады және Шах Наджаф британдықтардың қолына түсті, олар кері шегінуге азамат болғанда".
During the Crimean War (1853–1856) and the Indian Rebellion of 1857, marines and sailors from the Royal Navy used Congreve rockets. "Bluejackets" armed with rockets from and , under the command of Captain William Peel, were among the Naval Brigade participating in the force led by Sir Colin Campbell at the Second Relief of Lucknow. There is an eye witness narrative of the taking of the heavily fortified Shah Najaf mosque written by William Forbes Mitchell: at a late stage Captain Peel had brought his infernal machine, known as a rocket battery, to the front, and sent a volley of rockets through the crowd on the ramparts After a second salvo from the rocket battery, many of the rebels fled and the mosque was finally taken by storm. When Forbes Mitchell entered the enclosure he found only numerous dead defenders. According to a modern historian, "Peel's rockets had tipped the scale and the Shah Najaf fell to the British just as they had been about to fall back".
Тірі қалған зымыран
Қару ретінде Конгрев зымырандары 1850 жылдарға дейін үнемі қолданыста болды, содан кейін оларды Уильям Хейлдің жетілдірілген айналмалы конструкциясы ығыстырды. 1870 жылдары Конгрев зымырандары қиын жағдайдағы кемелерге құтқару арқандарын жеткізу үшін пайдаланылды, бұл 1808 жылдан бері қолданылып келген капитан Манбидің минометін және 1820 жылдардың соңында қолданысқа енгізілген Джон Деннеттің (1780-1852) зымырандарын біртіндеп алмастырды. Олар алғаш рет 1832 жылы құтқару операциясында қолданылды және 1890 жылға дейін Irex құтқару операциясында қолданылды. Конгрев зымырандарының әртүрлі үлгілері Firepower – Оңтүстік-Шығыс Лондондағы Корольдік артиллерия мұражайында көрсетілген, олардың мөлшері әртүрлі. Ғылым мұражайында 18 ғасырдың екі үнді соғыс зымыраны сақталған. Париждің Теңіз мұражайында да бір зымыран бар. Коннектикут штатының Стонингтон қаласындағы Стонингтон тарихи қоғамының коллекциясында 1814 жылдың тамызында Стонингтон шайқасы кезінде британдықтар қалаға атқан бір зымыран бар. АҚШ-тағы басқа мысалдар Смитсонов ұлттық мұражайында және Форт МакГенри мұражайында көруге болады. Германиядағы Виттенбург мұражайында кейінгі кезеңдегі зымыран бар, ал Лейпциг мұражайында оның көшірмесі сақталған; сондай-ақ Лейпцигтегі жеке коллекцияда да бар.
As a weapon, Congreve rockets remained in regular use until the 1850s, when they were superseded by the improved spinning design of William Hale. In the 1870s, Congreve rockets were used to carry rescue lines to vessels in distress, gradually superseding the mortar of Captain Manby that had been in operation from 1808 and rockets designed by John Dennett (1780 1852) that had been deployed in the late 1820s. These were first used to carry out a rescue in 1832 and used in the Irex rescue as late as 1890. A wide variety of Congreve rockets were displayed at Firepower The Royal Artillery Museum in South East London, ranging in size from The Science Museum has two eighteenth century Indian war rockets in its collection. The Musée national de la Marine in Paris also features one rocket. The Stonington Historical Society in Stonington, Connecticut, has one rocket in their collection that was fired at the town by the British in August 1814 during the Battle of Stonington. Other examples in the United States can be seen at The Smithsonian National Museum and the Fort McHenry Museum. The Wittenburg Museum in Germany has a later era rocket, and there is a reproduction of it in the Leipzig Museum; there is also one in a private collection in Leipzig.
Жарияланған сипаттамалар
1790 жылдары "Фатхул-мұджахид" басылымы жарық көрді. Бұл Типу Сұлтан, Майсур патшалығының билеушісі жазған әскери нұсқаулық. Ол 1792 жылы британдық армияға қарсы темір қабықшалы ракеталық артиллерияны қолданғаны үшін шайқастағы ракеталық артиллерияның әкесі саналады, бұл әскери тарихтағы технологиялық эволюция болып есептеледі. Серингапатам қоршауы – Үшінші англо-майсур соғысының соңғы шайқасы. 1804 жылы Конгрив "Ракета жүйесінің пайда болуы және дамуы туралы қысқаша есеп" жариялады. Уильям Конгрив, арсенал командирінің ұлы, 1807 жылы "Ракета жүйесінің пайда болуы және дамуы туралы қысқаша баяндама" атты еңбегін жарыққа шығарды. 1814 жылы Конгрив "Ракета жүйесінің егжей-тегжейі" атты еңбегін жариялады. Конгрив, Уильям, мырза. (1827) Конгрив ракета жүйесінің жалпы қағидалары, мүмкіндіктері және қолдану оңайлығы туралы трактат. (Лондон: Лонгман, Рис, Орм, Браун және Грин). Ракета техникасының алғашқы алтын ғасыры: XIX ғасырдағы Конгрив және Хейл ракеталары, Фрэнк Х. Винтер, Смитсонов институтының баспасы, 1990. СЕ Франклин Наполеон және отарлық соғыстардың британдық ракеталары 1805-1901 ж. Spellmount Ltd. Веррет, Саймон. Уильям Конгривтің рационалды ракеталары. Корольдік қоғамның жазбалары 63 (2009): 35-56.
In the 1790s the Fathul Mujahidin was published. It is a military manual that was written by Tipu Sultan, a ruler of the Kingdom of Mysore, who was considered to be the father of rocket artillery in battle for his use of iron cased rocket artillery against the British Army in 1792, which is considered a technological evolution in military history. The siege of Seringapatam was the final battle of the Third Anglo Mysore War. In 1804, Congreve published: A concise account of the origin and progress of the rocket system. A Concise Account of the Origin and Progress of the Rocket System, by William Congreve, son of the arsenal's commandant, was published in 1807. In 1814, Congreve published: The details of the rocket system. Congreve, William, Sir. (1827) A Treatise on the General Principles, Powers, and Facility of Application of the Congreve Rocket System. (London: Longman, Rees, Orme, Brown, and Green). The First Golden Age of Rocketry: Congreve and Hale Rockets of the Nineteenth Century, Frank H. Winter, Smithsonian Institution Press, 1990. CE Franklin British Rockets of the Napoleonic and Colonial Wars 1805 1901. Spellmount Ltd.
Werrett, Simon. ‘William Congreve's Rational Rockets.’ Notes & Records of the Royal Society 63 (2009): 35 56
Танымал мәдениетте
АҚШ-тың "Жұлдызды байрағы" әнұранындағы "Ракетаның қызыл жарқылы" деген сөздер Конгрев ракеталық шабуылына сілтеме жасайды. Age of Empires III ойынында британдық өркениетте Конгрев ракетасына негізделген ерекше бірлік ретінде зымырандар бар. Mount & Blade: Napoleonic Wars ойынында британдық ракеталық артиллериясы ойналатын класс болып табылады. Empire: Total War ойынында Конгрев ракеталары қолданылатын артиллериялық бөлімше. Бернард Корнвеллдің "Шарптың жауы" романында және оның телевизиялық бейімделуінде Конгрев ракеталары пайда болады және соңындағы жеңіске үлкен үлес қосады. Корнвелл өзінің кейінгі романы "Шарптың Ватерлоосында" Ватерлоо шайқасы кезінде ракетаның тарихи атылуын сипаттайды. Джордж Макдональд Фрейзердің "Флэшмен" романында Гарри Флэшмен орталық Азиядағы ресейлік шабуылды тойтару үшін ресейліктерден тартып алған Конгрев ракеталарын пайдаланады. Тимоти Моның Гонконгтың негізі қалануы туралы "Аралдық иелік" романында Капитан Эллиот Перл өзеніндегі қытай бекіністеріне қарсы "Немезис" кемесінен Конгрев ракеталарын қолданады. К.С. Форестердің "Француздарға өлім" романында 111-113 беттерде 1810 жылғы 13 қарашада Сантаремдегі француз кеме жасау шебін зымырандармен атқылауға жасалған сәтсіз әрекеттің көркемдік суреттемесі берілген. "Террор" телесериалында Франклиннің жоғалған экспедициясы Конгрев ракеталарын алып жүреді және оларды шайқаста қолданады. Тесса Дейрдің "Герцогиня келісімі" (2017) романында басты кейіпкер, Эшбери герцогы, Ватерлоо шайқасында істен шыққан Конгрев ракетасынан ауыр жарақат алып, аман қалған (17-тарау).
The words "Rocket's red glare" in the US anthem "Star Spangled Banner" refer to a Congreve rocket barrage. In Age of Empires III, the British civilization has rockets as a unique unit based on the Congreve rocket. In Mount and Blade: Napoleonic Wars, British rocket artillery are a playable class. In Empire: Total War, Congreve rockets are a usable artillery unit. In Bernard Cornwell's novel Sharpe's Enemy, and its television adaptation, Congreve rockets appear and are instrumental in the victory at the end. Cornwell also describes the historical firing of a rocket during the Waterloo campaign in his later novel Sharpe's Waterloo. In George Macdonald Fraser's novel Flashman at the Charge, Harry Flashman uses Congreve rockets captured from the Russians to help repel a Russian assault in Central Asia. In Timothy Mo's novel about the foundation of Hong Kong, An Insular Possession, Congreve rockets are used by Captain Elliot from the steamer Nemesis against Chinese forts on the Pearl River. Death to the French, a novel by C. S. Forester. On pages 111 to 113, a graphic fictional description of the action on 13 November 1810 when they tried unsuccessfully to fire the French dockyard at Santarem with rockets. In the TV series The Terror, Congreve rockets are carried by Franklin's lost expedition and used in a skirmish. In Tessa Dare's Regency Romance, The Duchess Deal (2017), the hero protagonist, the Duke of Ashbury, has survived severe injury by a malfunctioning Congreve rocket at Waterloo (chapter 17).