Кіріспе
Лорн Парк – Канаданың Онтарио провинциясының оңтүстік-батысындағы Миссиссауга қаласында орналасқан, алғаш рет курорт ретінде құрылған қала маңындағы тұрғын аудан.
Тарих
Лорн Парк пен Кларксонның ортақ тарихы бар. Еуропалықтар келгенге дейін Лорн Паркіне жататын жердің бәрі Миссиссаугаларға тиесілі болған. 1806 жылдың 5 қыркүйегінде Кредит Бірінші Ұлты мен Корольдік Миссиссаугалар көлді сатып алу туралы келісімге қол қойды, онда Миссиссаугалар шығыста 1787 жылғы Торонто сатып алуымен шектелген 70 784 акр жерді, батыста Брант трактын және Онтарио көлінің жағалауынан 6 миль (10 км) қашықтықта орналасқан солтүстік шекараны берді. Жер үшін Миссиссаугалар 1000 фунт стерлинг сауда тауарларын және 12 және 16 Майл Крикс ағындарында балық аулаудың эксклюзивті құқығын, сондай-ақ әрбір ағынның жазықтарын иеленуді алуға тиіс болды. Сонымен қатар, Миссиссаугалар Кредит өзенінде балық аулаудың эксклюзивті құқығына ие болды және оның әр жағалауында 1 миль (2 км) енді жер жолағын сақтап қалды. Бұл құқықтар 1820 жылдың 8 ақпанына дейін сақталды, одан кейін екі келісімге қол қойылып, осы жерлер де Корольдікке берілді. Осы сатудан көптеген шағын қауымдар тез пайда болды. Кларксон және Лорн Паркі болып қалатын аймақ Онтарио көлінің жағалауында құрылды. Кларксон-Лорн Паркі аймағына алғашқы еуропалық қоныс аударушы Томас Ингерсолл болды, ол 1798 жылы Кредит өзенінде Үкіметтік қонақ үйін және сауда бекетін құрды. Лорн Паркі орналасқан Миссиссауга қаласы бір кезде Торонто қалашығы деп аталатын және бірнеше қалалар мен ауылдарды қамтитын. Алғашқы қоныстар фабрикалардың, порстардың немесе басқа жергілікті кәсіпорындардың маңында пайда болды. Бұл ауылдық қауымдастықтардың ең ірілері Кларксон, Куксвилл, Эриндейл, Медоудейл, Малтон, Порт Кредит және Стритсвилл болды. Үлкен қалалардың жанында көптеген кішкентай ауылдар пайда болды. Оларға Барбертон, Британия, Бернхамторп, Дерри-Уэст, Элмбанк, Фрогмор, Ханлан, Харрис Корнерс, Хокинс Корнерс, Лизгар, Лорн Парк, Маунт-Чарльз, Палестина, Паккис-Хаддл, Шеридан және Саммервилл кірді. Ауылдар 19 ғасырдың аяғында теміржолдың пайда болуына дейін өркендеді. Индустриялық дәуірдің өркендеуі көптеген Онтарионың ауылдық қауымдастықтарында қалалардың жылдам өсуіне және тұрақты экономикалық және халық санының төмендеуіне әкелді. 1915 жылға қарай қазір Миссиссауганың «жоғалған ауылдары» деп аталатын ауылдардың көпшілігі жоғалып кетті. Бірнеше зираттан басқа олардың өмір сүргенін растайтын деректер аз. 1820 жылы Кредит өзенінің сағасынан Хэмбер өзеніне дейін бүркеме жол салынды, содан кейін көп ұзамай Йорктен Гамильтонға баратын саяхатшыларға Кларксон арқылы өтуге мүмкіндік беретін көпір салынды және көптеген қоныс аударушыларды тартты. 1830 жылға қарай Лорн Паркте ағаш кесу маңызды өнеркәсіпке айналды. Көбінесе қарағай ағашы Англия мен АҚШ-қа экспортталды. 20 ғасырдың басында Лорн Парк ерекше қауымға айналды. 1887 жылы Джозеф Томпсон Лорн Парктегі жерді сатып алды, ол Томпсонның орманды жері деп аталды, қазір оны Джек Дарлинг паркі деп атайды. Томпсонның ағасы Эрнест Сетон үйді ипотекаға бергенге дейін онда тұрды. Эрнест кетіп, есімін Эрнест Томпсон Сетон деп өзгертіп, жазушы және суретші ретінде танымал болды. Лорн Парк пошта бөлімі 1892 жылы ашылды және Джордж Д. Перри ауылдың алғашқы пошта бастығы болды. 1899 жылы Джеймс Альбертон үш қабатты Альбертония қонақ үйін салды. 1927 жылы ол Лорн Парк Лодж деп аталды, бірақ екі жылдан кейін 1929 жылы өртенді. Лорн Парк Миссиялық залы 1902 жылы салынды. Оның ашық верандасы және төбесіндегі қоңыраулы мұнарасы бар еді. Алғашқы кітапхананы 1903 жылы ағаш кесу зауытының иесі Роберт Тейлор ұйымдастырды. Кітапхананың алғашқы жиналысы 1904 жылдың қаңтар айында Лорн Парк миссионерлер залында өтті. 1906 жылы Лорн Парк Миссия залында өткен алғашқы англикандық қызметте преподобный Х. Томпсон қызмет етті. Қасиетті Пауыл англикан шіркеуі 1914 жылы салынды. Лорн Парк баптистік шіркеуі 1919 жылдың 18 мамырында жексенбіде Лорн Парк миссиясында, премьер-министр Ж. Уильямсонның төрағалығымен құрылды. Бір кездері «күлкі алаңдары» Лорн Паркінде Торонто Парк Ассоциациясымен жұмыс істеді, оған ерлер мен әйелдер үшін бөлек залдар, боулинг жолдары және шаттық айналымдары кірді. Торонтодан курортқа бару үшін көбінесе пароходпен жүретін. Бірнеше рет банкротқа ұшырағаннан кейін курорттық жерлер коттедж иелеріне сатылды. QEW тас жолының қолжетімділігімен, бастапқы жерлер мен қоршаған аумақтың қала маңындағы аумақтарына көшіруі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңде болды. (Браун, 1997 Торонтоның жоғалған ауылдары) Келесі жарты ғасыр бойы Лорн Парк 1968 жылға дейін шағын қала болып қалды, ол бірнеше басқа ауылдармен бірге Миссиссага қаласын құруға біріктірілді. Алты жылдан кейін Миссиссага қаласы құрылды және қазір Канаданың ең ірі 6 қаласының бірі. Лорн Парк Миссиссагаға енгенімен, ол ерекше аудан болып қала берді.
For the next half century, Lorne Park remained a small burg, until 1968 when it, along with several other villages, was amalgamated to form the town of Mississauga. Six years later, Mississauga was incorporated and now is Canada's 6th largest city. Even though Lorne Park was absorbed into Mississauga, it remained a distinct neighborhood.
Лорн парк қоныстары
Лорн Парк Эстейтс – Миссиссауга қаласында, Лорн Парктің оңтүстігінде орналасқан аудан. Ол оңтүстікте Онтарио көлімен, солтүстікте Лейкшор Роудпен, батыста Джек Дарлинг паркімен және шығыста Ричард Мемориалдық паркімен шектеседі. Лорн Парк – Лорн Парк Эстейтс тұрғындары үшін ең жақын коммерциялық қызмет көрсету орны. LPEA үй иелері муниципалдық салықтарды төлеуге және LPEA жерлерін күтіп ұстауға жауапты, сондай-ақ олардың резервтерінің күтілуі, сақтандырылуы және салынатын салықтары үшін бірлесіп жауапкершілікке тартылады; оның ішінде жолдары, ормандары, жаяу жүру жолдары, коттедж, жеке саябағы және ыңғайлылық аймағы ("Коммонс"), сондай-ақ су жағалауындағы құқықтары бар жеке жағажайлар. Лорн Парк Эстейтс-ке кіретін екі ғана жол бар, және олар "жеке" деп айқын түрде белгіленген, себебі олар Лорн Парк Эстейтс Ассоциациясымен жекеменшікпен ұсталады және жекеменшікке тиесілі. Бұл жеке жолдар эстейтс тұрғындары мен олардың шақырылған қонақтарының ғана пайдалануына арналған. Бұл аудандағы жекеменшік жолдар тар, тротуарсыз және жол жиегі жоқ, себебі бұл олардың ерекше қауымдастығының басымдығы болып табылады.
Лорн Парк Естейтс тарихы
Лорн паркінің 9-шы Аргилл герцогы Джон Кэмпбеллдің есімімен аталуы жиі кездесетін пікір, ол Лорн маркизі атағымен де танымал. Дегенмен, бұл тек болжау, себебі парк генерал-губернатор болардан бұрын-ақ Лорн деп аталған, ал Лорн атауының шығу тегі әлі де құпия саналады. Маркиз 1879 жылы парк ашылған кезде қатыспады: ол Монреальде болды, патшайымның кеңесіне кіргендерді рыцарь дәрежесіне көтеру рәсімін өткізіп, сол күндері Виктория күнінде жаңадан ашылған Beaux Arts мұражайының ресми ашылуына қатысты. Тарихи тұрғыдан алғанда, қауымдастық және парк жерлері көп өзгерістерге ұшырады. Алғашқыда Миссиссауга тайпасының иелігінде болған жер 1805 жылы №13 келісім арқылы губернатор Джон Грейвс Симкоға берілді. Жерде көптеген қарағайлар өсіп, олардың ағаштары Британ империясының ресурстары ретінде пайдалануға жоспарланған. Алайда, бұл қажет болмады, жер бұзылмастан сақталды және қызығушылық тудырды. Бірінші кезекте, британдық әскерилер қоныстанғысы келді, содан кейін түрлі бизнесмендер мен инвесторлар. Оның заңды меншік құқығы 1832 жылы басталды, нәтижесінде иелері өздерінің қауымдастығын үлкен жауапкершілікпен басқарды. Қазіргі уақытта Лорн Парк Естейтс иелері Миссиссага қаласымен бірлесіп, пошта, қоқыс шығару және су қызметтерін ұйымдастырған, ал үйлер 1980 жылдарға дейін электрмен жылытылды, содан кейін Union Gas компаниясымен газ құбыры орнату туралы келісім жасалды. Жолдар, саябақтар және кәріз жүйесімен Лорн Парк Естейтс Ассоциациясы және естейтс ішіндегі жеке үй иелері айналысады. 1888 жылғы сараптамада "Торонто және Лорн Парк жазғы курорт компаниясы" бұрынғы Торонто Паркі қауымдастығынан коттедждер, қонақ үй, кемежай, жаяу жолдар және жалпы пайдалануға берілген жерлерді алды. Сол кездегі ойын-сауық паркіндегі қонақ үй Лорн Парк қонақ үйі деп аталды. Жаңадан жаңартылған қауымдастықты Лэнгли және Берк архитектуралық бюросының қызметкері, парк тұрғыны Эдмунд Берк жобалады және суреттеді, оның ішінде көптеген бастапқы коттедждер мен Берк жобалаған қолданыстағы қонақ үйдің жаңартылған нұсқасы бар. Инвесторлар сол кезде қонақ үйді "Луиза қонақ үйі" деп атады. Бұл Лорн маркизінің танымалдылығын және 1860 жылға дейін бар болған "Лорн" паркінің атауының сәйкес келуін пайдалану мақсатында жасалған деп есептеледі. Алайда, Луиза – премьер-инвестор Джеймс Бустедтің анасының және оның қызы Мэри Луиза Бустед Кларктың есімі болды. Парк 1889 жылдың мамырында ресми түрде қайта ашылды (сол кезде Лорн маркизі 1883 жылы Канададан кетіп, енді генерал-губернатор болмаған). Пойыздар, кареталар мен кемелер Торонтодан тұрақты түрде кемежайға, пикник аймақтарына, тамақтану павильонына және тамақтану орындарына саяхатшыларды тасыды. Бастапқы инвесторлардың көптеген есімдері көше атауларында сақталған: Ропер, Стоквелл және Хендерсон. Алайда, сол кезде ұсынылған барлық көшелер сақталған жоқ. Торонто және Лорн Парк жазғы курорт компаниясы 1903 жылдан кейін өркендемеді, онда кемежай құлап, 3 жаяу жүргінші Онтарио көлінің суық суына түсті. Лорн Паркке кемемен келуге мүмкіндік болмағандықтан, кәсіпорын құлдырады және ол Торонтоның бай, консервативті элитасына арналған жеке жазғы демалыс орнына айналды. Кемежайдың аяқталуы қауымдастық үшін екі жақты әсер етті, өйткені оның тұрғындары үлкен қауымдастықтың мүшелерінен жиі ренжіді, олар тек Йорк қаласына (Торонто) баратын кемежайды пайдаланғысы келді, Лорн Паркінің құрғақ жағдайларын демалыс орны ретінде таңдауға қарағанда. Мейрамхана мен жалпы жерлерді саябақты автоклуб ретінде қайта құруға ниеттенген инвесторлар сатып алды және қонақ үйдің атын Лейкшор Кантри клубы деп өзгертті, бірақ ол сәтсіз аяқталды, өйткені саябақтағы тұрғын үй иелері акционерлері арақ лицензиясын алуға тырысқанда қарсылық көрсетті, ал 1911 жылы LCC Фермерлер банкісімен жабылды. 1914 жылы Торонто инвесторы және құрылысшысы Сидни Смолл жалпы жерлерді және қонақ үйді 46 000 долларға сатып алды, орманды жеке үйлерге бөлу жоспарымен. Тұрғындар Канада Жоғарғы сотының шешімімен құрылысқа кедергі келтірді. Бұл бірінші дүниежүзілік соғыстың алдындағы жылжымайтын мүлік нарығының құлдырауымен тұспа-тұс келді және Смолл үшін сәтті аяқталды, өйткені ол дамудан бас тартқандықтан, үйлер екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана сатыла бастады. 1919 жылы көрнекті тұрғыны Мэри Луиза Бустед Кларк саябақтарды одан әрі игеруге кедергі келтіру үшін жерді және қонақ үйді 20 000 долларға сатып алды, ал ақырында оның мүлкі 1948 жылы жерді Лорн Парк Естейтс Ассоциациясына мұра етті. 1920 жылы қонақ үй өртеніп, қалпына келтірілмейтін зақымдарға ұшырады. 1922 жылғы сараптамада Лорн Парк Естейтс Лимитедтің басшылығымен жер учаскесінің конфигурациясына енгізілген шағын өзгерістер көрінеді. Жер учаскелерінің көп бөлігі шағын коттедждер салу үшін сатып алынбады. "Қала ішіндегі ауыл – Лорн Парк Естейтс тарихы" (1980) кітабында, кейбір адамдар 2-4 жер учаскесін сатып алып, ғимараттар салу үшін үлкен жерлер құрғандығы айтылады. Алайда, орман, жаяу жолдар, жалпы пайдалануға берілген жерлер және жағажай аймағы бірлесіп меншіктелді және басқарылды. Ориент Авеню және Солтүстік Кресент жергілікті тұрғындар арасында Ориент Батқағы деп белгілі болды, өйткені олар әлі де дамытылмаған. Лугсдин Авеню Лугсдин Ағыны деп аталды. Кэмпбелл, МакИнтайр, Невилл, Венн, Хилл Дейл және Мур авенюлері бүгінгі күнге дейін дамытылмаған, бірақ ең бастысы, Виктория дәуіріндегі парктің мақтанышы болған Бустед Террасасы көлдің эрозиялық әсерінен және парк жерлерін дұрыс басқармаудан жойылды. Бустед Террасасының бөліктері бүгін де сақталған, бірақ қазіргі уақытта жол ретінде пайдалануға болмайды. Бастапқыда салынған жазғы үйлердің көптеген дизайндарын Эдмунд Берк Англияның өнеркәсіптік стильінде жасаған, олар екі қабатты, терең верандалары және Онтарио көлінің желі барған желді ұстауға арналған балкондары бар.
Көлік
Лорн Парктегі басты жолдар – Лейкшор Роуд, Лорн Парк Роуд, Траскотт Драйв және Индиан Роуд. Басты автобус бағыттары – 23 Лейкшор және 14 Лорн Парк, оларды Миссиссауга Транзит басқарады.
Білім
Екі қабатты, төрт бөлмелі Лорн Парк мемлекеттік мектебі 1923 жылы 76 оқушымен ашылды. 1930 жылдар бойы мектеп қоғамдық өмірдің орталығы болды, концерттер, Рождество тойлары, кешкі ас және ауылдық шаралар өткізілді. 1982 жылдың 22 қаңтарында алғашқы мектеп өртенді және қайта жаңартылды. Ол 1-5 сынып оқушыларына арналған. Лорн Парк орта мектебі 1958 жылы құрылды және 9-12 сыныптардағы шамамен 900 оқушыға қызмет етеді.