Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұшақтың алдыңғы бөлігі, ұшу-қону жолағының көрінуін жақсартады.
Foremost tip of an aircraft that improves runway visibility
Төмендеуге арналған мұрын – бұл ұшақтың қону мен ұшып көтерілу кезінде мұрынын төмендетуге мүмкіндік беретін, ұшқыштың төмендегі жерді көруін жақсартатын шара. Бұл мүмкіндік көлденең қанаттарының ені ұзындығынан әлдеқайда қысқа, мысалы, дельта қанаттары бар ұшақтарда қолданылады. Ол дыбыс жылдамдығынан асып түсетін ұшақтарға орнатылады, бірақ ұшып көтерілу және қону сияқты төмен жылдамдықта жұмыс істеу кезінде ғана төмендетіледі. Төмендеуге арналған мұрындар көбінесе Concorde және Tupolev Tu 144 сияқты жоғары жылдамдықты лайнерлерге, сондай-ақ рекордтық Fairey Delta 2 және Сухой T 4 стратегиялық бомбалаушысы сияқты тәжірибелік ұшақтарға орнатылған.
The droop nose is a feature fitted to a small number of aircraft types so the nose of the aircraft can be lowered during takeoff and landing to improve the pilot's view of the ground below. This feature is used with a very low aspect ratio wing such as a delta wing. It is installed in aircraft capable of supersonic speeds but is lowered only during low speed operation such as takeoff and landing. Droop noses have typically been installed on supersonic airliners such as Concorde and the Tupolev Tu 144; and high speed experimental aircraft, such as the record breaking Fairey Delta 2 and the Sukhoi T 4 strategic bomber.
Тарих
Алғашқы суперсоникалық дельта қанатты ұшақ, төмен түсетін мұрынға ие болған – британдық эксперименталды жоғары жылдамдықты Fairey Delta 2 ұшағы. "Droop Snoot" деген атпен танылған Delta 2, салыстырмалы түрде ұзын, конус тәрізді мұрынға ие болды, ол тегіс түрде цилиндрлік фюзеляжға жалғасып, жоғары деңгейде аэродинамикалық тиімділікті қамтамасыз етті. Мұндай ұзын мұрынның ұшқыштың қону, ұшып көтерілу және жерде қозғалу кезінде алға қарайғы көруіне кедерілтінетіні анықталды; сондықтан, аэродинамикалық тұрғыдан оңтайландырылған мұрын бөлігін сақтап қалу үшін, сонымен қатар төмен қарай жеткілікті көрінуді қамтамасыз ету мақсатында төмен түсетін мұрын ойлап табылды. Осыған сәйкес, Delta 2 ұшағының мұрын бөлігі, пилот кабинасының ішінде, гидравликалық механизм арқылы 10° бұрылысқа ие болатын. Осындай құрылым кейіннен Concorde ұшағында да қолданылды. Delta 2 ұшу сынақтары барысында жоғары жылдамдықтағы өте жақсы қасиеттерін көрсетті; ол сол кездегі кез келген британдық ұшақтан жылдам екенін тез дәлелдеді. 1956 жылдың 10 наурызында Fairey Delta 2 әлемдік жылдамдық рекордын жаңартты, оны 1,132 миль/сағ (1,811 км/сағ) немесе Мах 1.73-ке жеткізді. Осылайша, Delta 2 бұл көрсеткішті алғаш рет басып өткен ұшақ атанды. Осы кезеңде Fairey Delta 2-нің көптеген ерекшеліктерін сақтайтын, операциялық талаптар F.155-ке сәйкес жаңадан күштік құрылымды жасауға тырысты. 1957 жылдың 1 сәуірінде Fairey компаниясына Өндіріс министрлігінің өкілдері олардың ұсыныстары F.155 операциялық талабына толық сай екенін хабарлады. Алайда, 1957 жылдың 4 сәуірінде қорғаныс министрі Дункан Сэндис RAF үшін жаңадан ұшақтар жасауды тоқтату туралы жариялады, бұл F.155 талабын дереу күштен шығарды. BAC 221 1964 жылдан 1973 жылға дейін түрлі ұшу сынақтарында пайдаланылды, содан кейін ол көпшілыққа қойылды. Concorde ұшағына төмен түсетін мұрын орнатылды, ол Кембридж қаласындағы Marshall's компаниясымен келісімшарт бойынша, Норман Гарри OBE басқаратын командамен әзірленді және өндірілді. Ұшақ жоғары жылдамдықтағы ұшу кезінде температураның жоғарылауына төтеп беруі керек болғандықтан, мұрын терезесі мен визор шынысын Triplex компаниясы жасады. Төмен түсетін мұрын, әуе кемесіне аэродинамикалық тиімділікті арттыру үшін қарсылықты азайту және такси, ұшып көтерілу және қону кезінде ұшқыштың көру бұрышын бұзбау мүмкіндігін берді. КСРО да Американың North American XB 70 Valkyrie ұшағына балама ретінде қызмет еткен Мах 3 стратегиялық бомбалаушысының Sukhoi T 4 прототипін жасады. T 4 ұшағының мұрыны жоғары көтерілгенде пилот кабинасының шынысын толық жауып, ұшқыштардың алға қарай көруі үшін перископпен жабдықталды.
The first supersonic delta to receive a drooped nose was the Fairey Delta 2, a British experimental high speed aircraft. Nicknamed "Droop Snoot", the Delta 2 featured a relatively long tapered nose, which smoothly flowed into its cylindrical cross section fuselage, to generate a high level of aerodynamic efficiency. It was recognised that such a lengthy nose would negatively impact the pilot's forward vision during landing, take off and ground movements; thus, to retain the aerodynamically optimised nose cone while also providing adequate downwards visibility, the drooped nose was devised. Accordingly, the nose section of the Delta 2, including the cockpit, could be drooped by 10° using a hydraulically actuated mechanism. A similar arrangement was subsequently adopted on Concorde. The Delta 2 soundly demonstrated its favourable high speed performance qualities during flight testing; rapidly proving to be faster than any other British built aircraft in existence of that time. On 10 March 1956, the Fairey Delta 2 broke the world airspeed record, raising it to 1,132 mph (1,811 km/h) or Mach 1.73. Thus, the Delta 2 became the first aircraft to exceed Around this time, Fairey sought to produce a straightforward fighter derivative of the Delta 2 that retained many of its features, with efforts largely centering around Operational Requirement F.155. On 1 April 1957, Fairey were informed by officials within the Ministry of Supply that their proposals were the favourite to meet Operational Requirement F.155. However, on 4 April 1957, Duncan Sandys, the Minister of Defence, announced the effective termination of nearly all fighter aircraft development for the RAF, instantly removing the F.155 requirement. The BAC 221 was used for varied flight testing from 1964 until 1973, after which it was placed on public display. Concorde was furnished with a droop nose, which was developed and manufactured under contract by Marshall's of Cambridge by a team led by Norman Harry OBE. Needing to endure temperatures in excess of at supersonic flight, the nose window and visor glass were developed by Triplex. The droop nose enabled the airliner to switch between being streamlined to reduce drag for optimal aerodynamic efficiency and not obstructing the pilot's view during taxi, take off, and landing operations. The Soviet Union also developed a prototype Mach 3 strategic bomber, the Sukhoi T 4, that functioned as the Soviet counterpart to America's North American XB 70 Valkyrie. The T 4 featured a sizable droop nose, which completely covered the cockpit windscreen when raised; a periscope was provided for the pilots to obtain forward visibility.