Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гей-ауыл (көбінесе жай ғана "Ауыл" деп, немесе Ле-ауыл деп аталады) – Монреаль қаласының Квебек провинциясындағы Виль-Мари ауданында Сент-Кэтрин көшесі (шығыс жағы) және Ататекен көшесімен шектелген аудан. Ауылдың барлық бөлігі батысында Сент-Хубер көшесімен, шығысында Де-Лоримиер даңғылымен, солтүстігінде Шербрук көшесімен және оңтүстігінде Рене Левеск бульварымен шектеседі, бұл оны Солтүстік Америкадағы ауданы бойынша ең үлкен гей-ауылға айналдырады. Бұл аудан Бодри және Папино метро станцияларымен қамтамасыз етілген. Бастапқыда кедей жұмысшы табының ауданы болған Орталық Оңтүстік ауданы, қаланың басқа бөліктерінен көптеген ЛГБТ бизнес көшіп келгеннен кейін, гейлер мен лесбиян қауымдастығы үшін күрт тартымдырақ болды. Аймақ айтарлықтай жаңарып, дамыды, бұл барлық деңгейдегі үкіметтердің маңызды инвестицияларының нәтижесі. Үкіметтің үш деңгейі де Монреальдің гей өмірін туристік тартымдылық ретінде белсенді түрде насихаттап жатыр. Қала үшін Ауылдың маңыздылығын мойындау үшін Виль-Мари ауданы кеңес залында көкжиек туын көрсетіп, Бодри метро станциясының кіреберісін көкжиек бағаналарымен қайта безендірді. Ауыл ресми қала карталарында "Le Village" деп көрсетілген.
Gay Village (often simply known as "the Village"; or simply Le Village) is a neighbourhood delineated by Saint Catherine Street East and Atateken Street in the Ville Marie borough of Montreal, Quebec, Canada. The entire Village is bordered approximately by Saint Hubert Street to the west, De Lorimier Avenue to the east, Sherbrooke Street to the north and René Lévesque Boulevard to the south, making it the largest gay village in North America in terms of area. It is served by the Beaudry and Papineau metro stations. Originally a poor working class area, the Centre Sud neighbourhood became increasingly attractive to the gay and lesbian community after the migration of many LGBT businesses from other parts of the city. The area has become considerably gentrified, due in part to significant investment from the various levels of all governments. All three levels of government are aggressively promoting Montreal's gay life as a tourist attraction. In recognition of the Village's importance to the city, the Ville Marie borough has displayed a rainbow flag in its council chambers and redecorated the entrance to the Beaudry Metro station with rainbow pillars. The Village is specifically marked on official city maps as "Le Village".
Тарих
Солтүстік Америкадағы алғашқы гомосексуалдар жиналатын орын 1869 жылы Крейг көшесінде (қазіргі Сент-Антуан көшесі) орналасқан Монреаль тұрғыны Моиз Теллиердің алма мен торт дүкені болды. Алғашқыда ол жаз айларында пабтардың сыртында күрескен Дейв есімді кішкентай күрескердің құрметіне аталған. Ескі Монреальдегі шағын орыннан басқа, дәстүрлі түрде гомосексуалдарды қабылдаған мекемелердің екі шоғырлануы болды (1970 жылдарға қарай олар ашық гомосексуалдар бизнесіне айналды), бұл Монреальдің тілдік бөлініске ұшыраған мәдениетін көрсетеді. Олар – Монреальдің орталық ауданы (аралас, бірақ көбінесе ағылшын тілді) және Майн (аралас, бірақ көбінесе француз тілді):
The first recorded gay establishment in North America was Montrealer Moise Tellier’s apple and cake shop on Craig Street (now Saint Antoine Street) in 1869. Originally named after a little wrestler named Dave who used to wrestle outside the pubs during the summer months. In addition to a small scene in Old Montreal, there were traditionally two concentrations of establishments where gays were welcomed (by the 1970s, these had become openly gay businesses), which mirrored Montreal's more language segregated culture. These were Downtown Montreal (mixed, but mostly anglophone) and The Main (mixed, but mostly francophone):
Монреаль қаласының орталығы
Монреаль қаласының батыс бөлігінде Стэнли көшесі мен Драммонд көшесінде барлар орналасқан, ал Гай көшесінен батысқа қарай Шоунесси ауылы гейлердің тұратын ауданы болды. 1950 жылдарға қарай Доминион алаңы (қазіргі Дорчестер алаңы) ерлердің кездесіп, танысуға болатын жері ретінде танылды, ал орталықта орналасқан Доминион алаңындағы таверна гейлердің кездесетін орны еді (ол әлі де бар, бірақ гей клиенттерін жоғалтқан). 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында көптеген гейлерге тиесілі немесе гейлерге ашық бизнес пайда болды, ол қаланың басты гейлер шоғырланған орталығына айналды, бірақ ол әлі де салыстырмалы түрде маргиналды және жасырын сақталды. Бұл бизнес негізінен ерлер билей алатын клубтардан тұрды.
The west end of Montreal's downtown had bars on Stanley Street and Drummond Street, with Shaughnessy Village west of Guy Street as a gay residential neighbourhood. By the 1950s, Dominion Square (now Dorchester Square) was seen as an area where men could meet and cruise and the centrally located Dominion Square Tavern was known as a place where gays could meet (it still exists today, but has lost its gay clientele). By the late 1960s and early 1970s, many gay owned or gay open businesses existed and it became the city's main gay concentration, though it was still relatively marginal and kept discreet. The businesses consisted mainly of clubs where men could dance.
Негізгі
Сент-Лоран бульвары мен шығысқа қарай Сент-Кэтрин көшесінің бойындағы дүкендер қатары, бұл аймақ бұрын жыныстық қызметтер мен бизнестің "қызыл шамдар ауданы" деп белгілі болған. Шығыс бөлігінде франкофондық клиенттер басым болған. Мұндағы бизнес көбінесе таверналардан құралған, оларда жиі драг-шоулар көрсетілетін.
The Main, the strip of businesses on Saint Laurent Boulevard and east along Saint Catherine Street East, an area which was known as the Red light district of sexual services and businesses. The east had a more francophone clientele. Here, the businesses consisted mainly of taverns, often featuring drag shows.
Бұрынғы гей бизнестердің жабылуы
Осы екі аймақтағы кәсіпорындар тұрақты түрде қысымға ұшырады, әсіресе Монреальдегі Expo 67 әлемдік көрмесінен және 1976 жылғы Олимпиада ойындарынан бұрын. 1975 жылдың ақпанында Крессент көшесіндегі «Аквариус» саунасына шабуыл жасалды, одан кейін 1975 жылдың қазанында алты гей және лесбиянка барларына, 1976 жылдың 23 қаңтарында «Les Bains Clubs» клубына және 1976 жылдың 11 ақпанында «Cristal» саунасына шабуыл жасалды. Полицияның күшейген қысымына байланысты «Қысымға қарсы гей коалициясы» құрылды және 1976 жылдың 19 шілдесінде Канададағы ең ірі гей демонстрациясын өткізді. 1987 жылдың наурыз айының ортасында 456 сауна (бұрынғы тарихи «Нептун» саунасы), «Taureau d'Or», «Studio 1», «Club Stork», «le Jilly's» және тағы да көптеген кәсіпорындарға шабуыл жасалды. Көптеген иелері негізсіз айыптауларға байланысты жабылуға мәжбүр болды, соның салдарынан бірқатар иелері мен клиенттері тұтқындалды.
The businesses in these two areas came under regular repression, particularly before Montreal's Expo 67 World's Fair and the Olympic Games in 1976. The Aquarius Sauna on Crescent Street was raided in February 1975, followed by six gay and lesbian bars in October 1975, the "Les Bains Clubs" on January 23, 1976 and the Cristal Sauna on February 11, 1976. Because of the increased police repression, the Gay Coalition Against Repression was formed and hosted what was then the largest gay demonstration in Canada on July 19, 1976. In mid March 1987, the 456 Sauna (formerly the historical Neptune Sauna), the "Taureau d'Or", "Studio 1", "Club Stork", "le Jilly's" and many other businesses were raided and a number of owners had to shut down after dubious accusations that led to a number of owners and clients being arrested.
Гейлер ауылының дамуы
Бастапқыда, қазіргі Гей-ауылда санаулы ғана мекеме болды. 1980 жылдардың басында Монреальдің Centre Sud ауданында, Берри көшесі мен Папино даңғылының арасында Сент-Кэтрин көшесінің шығысында бірнеше бар ашылды. Бірте-бірте, жаңа буын гейлер де осы ауданға қоныс аударды, олардың ішінде ағылшын және француз тілді, сондай-ақ Квебектің басқа аймақтарынан келгендер де болды. Бұл Université du Québec à Montréal кампусының жанында «Латын кварталының» құрылуымен ынталандырылды. «Le Village de l'Est» («Шығыс ауылы») деген ат сол кезде өте танымал болған K.O.X. бар/клубының иелерінің бірі жариялаған жарнамада пайда болды. Нью-Йорк қаласында тұрғаннан кейін, ол Манхэттендегі Ист-Виллидж сияқты күшті және жанды гей қауымдастығын құруды мақсат етті. Бұл атау дәстүрлі орталықтан ерекшелену үшін таңдалды. Көп ұзамай, бұл атау «Ауыл» деп белгілі болды және Монреальдің басты гей тұрғын және коммерциялық ауданына айналды. Дегенмен, оның табысы қаланың басқа аймақтарындағы гей бизнесінің жоғалуына да себеп болды. 1990 жылдары Ауыл Амхерст (қазір Ататекен) көшесі бойында кеңейе бастады, көптеген антикварлық дүкендер жабылып, гейлерге тиесілі және гейлер басқаратын кәсіпорындар пайда болды. Осы кезде Ауыл жақсы қалыптасып, ЛГБТ қауымдастығы мен гетеросексуалдар тарапынан саяси мойындылық пен қабылдауға ие болды. Атаққа ие болғандықтан, аймақ жақсартылып, тұрғын үйлер жөнделді. Монреальдегі гей бизнесінің көбі осы аймақта орналасқан. Қаланың басты ЛГБТ бағытталған кітап дүкені «Librairie L'Androgyne» 2001 жылы Сен-Лорандағы бұрынғы орнынан Ауылға көшіп келді, бірақ 2002 жылы сатудың төмендеуіне байланысты жабылды. Көптеген ЛГБТ адамдары Монреальдің басқа аудандарында тұрса да, Гей-ауыл Монреальдің ЛГБТ қауымдастығының орталығы болып қала береді. Жыл сайын жазда Сент-Кэтрин көшесі жотасымен безенілген жаяу жүргіншілерге арналған сауда орталығына айналады. Көптеген барлар мен мейрамханалар осы уақытта қонақтарға ашық террасалар ұсынады. Ауылда өткізілетін маңызды шаралар: Fierté Montréal (Монреальдің Мақтаныш фестивалі) және Le Festival International de Montréal en Arts.
Originally, there were only a handful of establishments located in what is now the Gay Village. In the early 1980s, some bars opened along Saint Catherine Street East, between Berri Street and Papineau Avenue, in Montreal's Centre Sud area. Eventually, a new generation of gays also moved into the neighbourhood, both anglophone and francophone, including many came from other parts of Quebec. This was encouraged by the creation of a "Latin Quarter" in the vicinity of the Université du Québec à Montréal campus. The name Le Village de l'Est ("the East Village") was coined in an advertisement by one of the owners of K. O. X., a very popular bar/club at the time. After having lived in New York City, it was his intention to create a strong vibrant gay community similar to the East Village in Manhattan. The name was created to differentiate itself from the traditional downtown scene. Eventually, the name became known simply as "The Village" and it became Montreal's main gay residential and commercial district. However, its success also caused the near disappearance of gay businesses from other areas of the city. By the 1990s, the Village began expanding along Amherst (now Atateken) Street, with the departure of many antique shops and the emergence of more gay owned and gay operated businesses. By this time, the Village had become well established, gaining political recognition and acceptance by the LGBT community as well as by heterosexuals. By gaining popularity, the area has generally thrived, having been beautified and having housing renovated. Almost all gay businesses in Montreal are now located in this area. Librairie L'Androgyne, the city's main LGBT oriented bookstore, moved to the village in 2001, from its prior location on Saint Laurent, but closed in 2002 due to declining sales. Although many LGBT individuals reside and are very present in other parts of Montreal, the Gay Village remains the heart of Montreal's LGBT community. Every summer, St. Catherine Street becomes a pedestrian mall that is decked out with many pink balls strung overhead. Many bars and restaurants provide outdoor terraces for their patrons at this time. Major events that are held in the Village include Fierté Montréal (Montreal's Pride festival) and Le Festival International de Montréal en Arts.