Ахмед II Бей (1862-1942) – Тунис билеушісі, 1929-1942 жж. тарихы, әкесі Әли Муддат ұлы. Француз жаулауы мен халықаралық діни жиналыстар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тунис биі (1862–1942)
Bey of Tunis (1862–1942)
Ахмад II (أحمد الثاني; 13 сәуір 1862 – 19 маусым 1942), көбінесе Ахмет II би (أحمد باي الثاني) деп танылатын, 1929 жылдың 11 ақпанынан қайтыс болғанға дейін Тунистің билеушісі болды. Ол Әли Мүддат ибн әл-Хұсейннің ұлы. Ол Ла Марсадағы Дар-әл-Тадж сарайында дүниеге келді. 1928 жылдың 14 қаңтарында ол Тунистің Бей әл-Махласы (тақ мұрагері) атанды, сонымен қатар Бейлік армиясының генерал-лейтенанты болды және туысы Мұхаммед VI әл-Хабиб қайтыс болғаннан кейін билікке келді.
Ahmad II (أحمد الثاني ; 13 April 1862 – 19 June 1942), commonly known as Ahmed II Bey (أحمد باي الثاني), was the ruler of Tunisia from 11 February 1929 until his death. He was the son of Ali Muddat ibn al Husayn. He was born in the Dar al Taj Palace at La Marsa. On 14 January 1928 he became the Bey al Mahalla (Crown Prince) of Tunis, and thus the lieutenant general of the Beylical Army, and became Bey upon the death of his cousin Muhammad VI al Habib.
Халықаралық Эвхаристиялық конгресс
Ол билікке келгеннен кейін бір жыл өткен соң, 1930 жылы мамыр айында Карфагенде Францияның Алжирді жаулап алуының жүз жылдығын тойлау үшін Халықаралық Евхаристиялық конгресс шақырылды. Бұл Африкада және мұсылман халқы басым елде өткізілген алғашқы конгресс болды. Ахмед Бей конгрестің құрметті президенті болуға мәжбүр түрде келісті, конгресс шығындарының бір бөлігі Тунис үкіметінен 2 миллион франк көлеміндегі қаражат есебінен төленді, бұл қаражат Тунис мұсылман халқынан жиналған салықтар арқылы түсті. Іс-шараға қатысушылардың кейбіреулері крестшілердің киімдерін киіп, ал басқалары оны исламға қарсы сөздер айту үшін платформа ретінде пайдаланғандықтан, Тунис ұлттық қозғалысында қызу пікір-таластар туды. Ұлттық газет "La Voix du Tunisien" ("Тунис дауысы") Бейді құрметті президенттік лауазымынан кетуге, ал басқа шенеуніктерді осы оқиғадан бас тартуға шақырды, ал "Destour" партиясының өкілдері Бейдің қатысуының француздық билікке бағынуын және халқының мүддесін қорғаудан бас тартуын көрсеткенін мәлімдеді.
A year after his accession, in May 1930, an International Eucharistic Congress was convened in Carthage to celebrate the centenary of the French conquest of Algeria. It was the first such congress held in Africa, and the first in a Muslim majority country. Ahmed Bey reluctantly agreed to serve as Honorary President of the Congress, which was partly paid for with 2 million francs worth of funds from the Tunisian government, raised in taxes on Tunisia's Muslim population. The event, with some participants dressed as Crusaders and others using it as a platform for speeches hostile to Islam, caused a furore in the Tunisian national movement. The nationalist newspaper La Voix du Tunisien ('The Tunisian Voice') called on the Bey to resign his Honorary Presidency and for other officials to dissociate themselves from the event and members of the Destour Party claimed that the Bey's involvement demonstrated his subservience to the French and abandonment of the defence of his people's interests.
Виши мен Тунистегі еврейлер
1940 жылы Францияда Вишидің жаңа режимі адмирал Жан-Пьер Эстеваны жаңа резидент-генерал болып тағайындауға әкелді, ол Ахмет Бейді Вишидің еврейлерге қарсы заңнамасын іске асыруға қысым жасауды бастады. 1940 жылғы 3 қазандағы француз заңының 9-бабы Тунисті қоса алғанда, Француз Республикасының протектораттарында еврейлерге қарсы заңдардың қолданылатынын жариялады. Бей бұл талаптарға қарсы тұруға тырысты, бірақ ақырында 1940 жылғы 3 қазанда еврейлерді мемлекеттік қызметтен, сондай-ақ баспасөз, радио, театр және кино салаларындағы кәсіби қызметтен шеттету туралы жарлыққа қол қойды, сонымен қатар "Journal israélite de Tunisie" (Тунис еврей газеті) жариялауға рұқсат берді. Ол еркін мамандықтарға да сандық шектеу енгізді, бірақ медицина сияқты кейбір салаларда ол ешқашан қолданылмады, оның орнына еврейлерге басқа ұлт өкілдерін емдеуге тыйым салынды. Ахмет Бей 1941 жылғы 5 маусымда еврей жастар ұйымдарын тарату туралы, ал 1941 жылғы 29 қыркүйекте Тунис еврей қауымдастығы кеңесін тарату және оны тағайындалған органмен алмастыру туралы тағы бір жарлыққа қол қойды. 1941 жылғы 26 маусымдағы жарлығымен еврейлердің халық санағын жүргізуге бұйрық берді.
In 1940 the new Vichy regime in France led to the appointment of a new Resident General, Admiral Jean Pierre Esteva who began pressing Ahmed Bey to implement Vichy anti Jewish legislation. Article 9 of the French law of 3 October 1940 decreed that the anti Jewish laws were applicable in the protectorate territories of the French Republic, including Tunisia. The Bey made very limited efforts to resist these demands, but eventually signed a decree on 3 October 1940, which excluded Jews from the civil service and from professional roles connected to press, radio, theatre and cinema, while also allowing the publication of a 'Journal israélite de Tunisie' (Jewish Newspaper of Tunisia'). He also imposed a numerus clausus on the liberal professions, although it was never put into effect in some fields, including medicine, where instead Jews were forbidden from treating anyone other than other Jews. Ahmed Bey signed another decree on 5 June 1941 dissolving Jewish youth groups, and a further one on 29 September 1941 dissolving the Jewish Community Council in Tunis and replacing it with an appointed body. His decree of 26 June 1941 ordered a census of the Jews.
Ұлтшылдықтың өрлеуі
Ахмад билік құрған кезеңде ұлттық қозғалыс саяси тұрғыдан маңыздырақ атанды. Қоршау (жерлеу) мәселесі ерекше күрделі болды, ал 1934 жылы Ксар Хеллал құрылтайынан кейін Нео-Дестур партиясы құрылды.
In the period of Ahmad's reign, the nationalist movement grew in political importance. The burials issue was particularly contentious, and the Neo Destour party was formed after the Ksar Hellal Congress in 1934.
Өлім және мұрагерлік
Ахмад Ла Марсада қайтыс болып, Турбет әл-Бейде жерленді. Оның орнын туысы Мұхаммед VII әл-Мунсиф (Монсеф Бей) іске қосты. Ахмад II-нің он ұлы мен сегіз қызы болды, соның ішінде 1974 жылдан 1989 жылға дейін Хусейнид әулетінің басшысы болған ханзада Мұхаммед әл-Тейб Бей (1902–1989) де бар еді.
Ahmad died at La Marsa and was buried at the Tourbet el Bey. He was succeeded by his cousin Muhammad VII al Munsif (Moncef Bey). Ahmad II had ten sons and eight daughters, including Prince Muhammad al Taib Bey (1902–1989) who was the head of the Husainid Dynasty from 1974 until 1989.