Кіріспе

Неміс классикалық ғалымы (1807–1870)
Рейнхольд Клоц (13 наурыз 1807 – 10 тамыз 1870) – неміс классикалық ғалымы.

Өмірбаян

Клотц 1807 жылғы 13 наурызда Саксония Корольдігінің Кемницке жақын Столлберг қаласында дүниеге келген. Ол Лейпциг университетінде оқыды және 1832 жылы онда профессордың көмекшісі болды. 1849 жылы Готфрид Германнан кейін толық профессор атағын алды және 1870 жылғы 10 тамызда Клейншохерде (Лейпциг) қайтыс болғанға дейін бұл қызметте болды. Клотц шаршы еңбек еткен адам еді, және латын әдебиетіне ерекше назар бөлді. 1848 жылғы төңкерістер кезінде және одан кейінгі жылдары ол өзін беделді консерватор ретінде көрсетті.

Шығармалары

Ол бірнеше классикалық авторлардың басылымдарының авторы болды, олардың ішіндегі ең маңыздылары: Цицеронның толық еңбектері (2-ші басылым, 1869–1874); Александриялық Климент (1831–1834); Еврипид (1841–1867), Август Юлий Эдмунд Пфлюгк басылымының жалғасы, бірақ аяқталмаған; Теренс (1838–1840), Элий Донаттың түсіндірмелерімен бірге. Сондай-ақ, Handwörterbuch der lateinischen Sprache (5-ші басылым, 1874); Römische Litteraturgeschichte (1847), оның тек кіріспе томы жарық көрді; Матфей Девериус (немесе Деварес), шамамен 1500–1570 жылдардағы Корфиот ғалымы және Ватиканның грек қолжазбаларын түзетуші, оның Liber de Graecae linguae particulis (1835–1842) трактатының басылымы; өлімнен кейін жарық көрген Index Ciceronianus (1872) және Handbuch der lateinischen Stilistik (1874). 1831 жылдан 1855 жылға дейін Клоц "Neue Jahrbücher für Philologie" (Лейпциг) журналының редакторы болды. Фридрих Любкер және Эрнст Эдуард Худеманмен бірге латын тілінің сөздігін (1847–1857) жасады. Оның ұлы Ричардтың естелік жазбалары 1871 жылғы "Jahrbücher" журналының 154–163 беттерінде кездеседі.