2005 жылғы Англия-Австралия крікеттік айқасы

Кіріспе

ерлер арасындағы Аш крикет жарысы

2005 жылғы Аш сериясы Англия мен Австралия арасындағы ұзақ жылдарға созылған крикет бәсекесінің сол жылғы нұсқасы болды. 2005 жылдың 21 шілдесінен бастап Англия мен Австралия бес тест матчы өткізді, Аш Австралияда, соңғы жеңімпаз ретінде сақталып тұрды. Ақырғы нәтиже Англияның 2–1 есебімен жеңісі болды, олар (1986–87 жылдардан бері алғаш рет) екі жылда бір рет өткізілетін турнирде жеңіске жетті. Наурыз айында Австралия капитаны Рики Понтинг бұл Аш сериясы 1989 жылы Австралияның үстемдігі басталғаннан бергі ең тартысты серия болады деді. 1989 жылдан бастап, Австралия Аш сериясында жеңіс тізбесін бастағаннан бері, Англия барлық серияларда, 1997 жылғысынан басқа, бірден артық матчта жеңіліске ұшырады. Осы кезеңде Австралия әлемдегі жетекші команда болды, ал Англия 1981 жылы ең жоғары рейтингтен 1990 жылдардың көп бөлігінде алтыншы орынға дейін түсіп кетті, 1999 жылы Жаңа Зеландияға серияда жеңіліспен ең төменгі көрсеткішке жетті. Дегенмен, 2002–03 жылғы алдыңғы сериядан бастап Англия ресми рейтингте бесінші орыннан көтерілді және осы серия алдында екінші орында болды. Австралия әлі де көшбасшы болып тұрды, бірақ Англия 2004 жылдың наурызынан бері өткен 18 тест матчының 14-інде жеңіске жетіп, 3-інде тең түсті және алты рет қатарынан жеңіске жетті. Соған қарамастан, бірінші тесттен бұрын кейбір австралиялықтар, соның ішінде жылдам шабуылшы Гленн Макграт, бұл серияның өте тартысты болатынын айтты. Үш матч ерекше қызығушылық тудырды, олардың бірі екі ұпай айырмашылығымен шешілді, бірі тек бір викет қалып қойғанда тең аяқталды, ал бірі үш викетпен жеңіске жетті. Бәсекенің нәтижесі серияның соңғы күніне дейін белгілі болған жоқ. Австралия бірінші тестті оңай жеңіп алды, бірақ Эджбастондағы екінші тестте, барлық уақыттағы ең ұлы матчтардың бірі саналды, Англия екі ұпаймен жеңіп, Аш тарихындағы ең тар жеңіске қол жеткізді. Үшінші тест тең аяқталды (Англия жеңіске бір викет қалып қойды), ал Англия төртінші тестті Нотингемде (Трент Бридж) үш викетпен жеңіп, 129 ұпайға ұмтылып, жеті ойыншысын жоғалтты, Англия бірінші иннингте 259 ұпаймен көшбасшылық еткеннен кейін қарсыласын қайтадан ойнауға мәжбүр етті. Бесінші және соңғы тест 8 қыркүйекте Лондонның «Овал» стадионында басталды. Англия екінші иннингте 40 ұпаймен алда болған күйі матчтың соңғы күніне кірді, қолында тоғыз викет бар. Австралия Ашты сақтап қалу үшін 2–2 есебімен тең түсу үшін жеңіске жеткеніне мұқтаж болды; кез келген басқа нәтиже Ашты Англияға беретін еді және 16 жылдық және сегіз сериялық австралиялық үстемдікке нүкте қояр еді. Бір күндік ауытқуларға толы күнден кейін Англия Кевин Питерсеннің 158 ұпайдан тұратын бірінші ғасырлық соққысынан кейін 341 ұпаймен көшбасшылыққа ие болды, ал Австралия командалары нашар жарықтан кейін бір овер ойнады, матч тең деп жарияланды, бұл Ашты Англияға қайтаруын қамтамасыз етті.

The 2005 Ashes series was that year's edition of the long standing cricket rivalry between England and Australia. Starting on 21 July 2005, England and Australia played five Tests, with the Ashes held by Australia as the most recent victors. The final result was a 2–1 series win for England, who succeeded (for the first time since 1986–87) in their biennial attempt to win the urn. In March, Australia captain Ricky Ponting said this Ashes series would be the closest since Australia's dominance began in 1989. Since 1989, when Australia started their winning Ashes streak, England had lost by more than one match in all but one of the series played, that of 1997. During that period, Australia were the pre eminent side in the world, while England had dropped from being the top rated in 1981 to sixth for much of the 1990s, reaching a low point in 1999 with a series loss to New Zealand leaving them bottom of the unofficial Wisden Cricketers' Almanack rankings. However, since the previous series in 2002–03, England had improved on their fifth place in the official rankings, and were second before this series. Australia were still top ranked, but England had won 14 and drawn three of their 18 previous Test matches since March 2004, and had won six successive series. Nonetheless, before the First Test some Australians, including fast bowler Glenn McGrath, Three matches in particular were very closely fought, with one match decided by a two run margin, one match drawn with only one wicket remaining, and one match won by three wickets. The outcome of the contest was not decided until the last day of the series. Australia won the first Test comfortably, but in the second Test at Edgbaston, considered to be one of the greatest of all time, England levelled the series with a two run victory, the narrowest win in Ashes history. The third Test ended in a draw (with England one wicket away from a win), and England won the fourth Test in Nottingham (Trent Bridge) by three wickets, losing seven men in a chase of 129, after England enforced the follow on after gaining a lead of 259 on first innings. The fifth and final Test started on 8 September, at the Oval in London. It entered its final day with England batting in their second innings, 40 runs ahead with nine wickets in hand. Australia needed a win to force a 2–2 series draw and retain the Ashes; any other result would give the Ashes to England and end 16 years and eight series of Australian dominance. After a day of fluctuating fortunes, England established a lead of 341 after Kevin Pietersen's maiden century of 158 runs, and Australia batted for one over before the teams went off for bad light, and the match was declared a draw, ensuring the return of the Ashes to England.

Бірінші сынақ

Лордс стадионындағы алғашқы күні 40 қақпадан 17 қақпа түсті, Австралия 10 қақпадан айырылса да, BBC бұл «Австралияның басымдығы» екенін айтты. Рикки Понтинг тираж тастап, соққы беруді таңдады, ал Стив Хармисон алғашқы соққышыларды шайқап, Австралия соққышыларын қайтарып соқты; ойынның екінші добы Джастин Лэнгердің шынтағына тиді, бірақ ол 40 ұпай жинап, Австралия үшін ең көп ұпай алды. Доп басталысынан-ақ секіріп, қисайды. Адам Гилкрист, Саймон Катич және Шейн Уорн Австралияның 100-ден асуына көмектесті, бірақ Флинтофф Гилкристті 26 ұпайда тоқтатып қойды. Хармисон екінші рет шығып, алғашқы екі оверде қақпа алмады, бірақ су ішкеннен кейін 2.2 оверде жеті ұпайға төрт қақпа алды, нәтижесінде Австралия 190 ұпайға тоқтады. Ол 43-тен 5 қақпа алды. Глен Макграт 10 ұпаймен ойынды аяқтады, қақпа алмады, және ол Брет Лимен бірге допты лақтыруды бастады. Англия шайға дейін алты овер бойы қақпасыз 10 ұпай жинады, бірақ Макграт әдеттегі дәлдігімен допты лақтырды, нәтижесінде Англия 122 ұпайға тоғыз қақпадан айырылды, әлі де 68 ұпайға қалып қойды. Англияның 10-шы қақпасы Саймон Джонс пен Хармисоннан кейін 33 ұпай қосты, бұл ойынға дейін ең жоғары көрсеткіштің бірі болды және Австралияның басымдығын 35 ұпайға дейін төмендетті. Ойын барысында Англия Лэнгерді 5-оверде 6 ұпайға қақпадан шығарды, ал Хейден мен Понтинг түскі асқа дейін жеңіліссіз ойнады. Хейденді Флинтофф түскі астан кейін үш оверде 34 ұпайда қақпадан шығарса да, үшіншіден алтыншыға дейінгі соққышылардың барлығы 40 ұпайдан асты; Австралияның серияда осы жетістікті бір рет қана орындауы мүмкін болды. Кларкқа қосымша мүмкіндік қажет болды, бірақ Питерсен 21 ұпайда қақпадан шыққаннан кейін Англия оған мүмкіндік берді, нәтижесінде серіктестік 34.3 оверге созылды, 155 ұпай жиналды. Флинтоффтың доптары барлық жаққа соғылды, оның екінші күнгі 19 оверінде 84 ұпай жиналды. Соңғы қақпа серіктестігі Катичті Хармисоннан Саймон Джонс ұстағанға дейін тағы 43 ұпай қосты, бірақ Англия 420 ұпайлық әлемдік рекордты жеңіске жетті. Олар жақсы төреші шешімдерінің арқасында оңды бастады; Алим Дар Уорннан қайтарым (LBW) сұранысына төрт рет жауап бермеді. Стросс пен Трескотик бірінші қақпа үшін 80 ұпай қосты, бірақ Стросс Лидің қысқа допынан соққы алып, допты лақтырушының қолына қайтарды. Содан кейін Австралия Англияның ойынын аяқтауға 10 овер жұмсады, Макграт қажетті бес қақпаның төртеуін алды, ал Уорн соңғысын алды; Джайлс, Хоггард, Хармисон және Саймон Джонс бәрі де қазға шығарылды, ал Англия Австралияның 239 ұпайлық жеңісінен 24 ұпай ғана қалдыра алды. Төртінші күнгі ұпайлардың жиырма екісі Питерсеннің есебінен болды, ол 64 ұпай жинап, алғашқы матчынан кейін тесттік соққының орташа көрсеткіші 121 болды.

The first day of cricket at Lord's saw 17 of the total of 40 wickets fall, and though Australia lost 10 of them, the BBC saw it as "advantage Australia". Ricky Ponting won the toss and chose to bat, and Steve Harmison shook up the opening batsmen early on, hitting Australia's batsmen with bouncers; the second ball of the match hit Justin Langer on the elbow but he went on to make 40 and top score for Australia. The pitch offered bounce and swing from the start,

Adam Gilchrist, Simon Katich and Shane Warne all played a part in getting Australia past 100, forging innings in the 20s, but Flintoff had Gilchrist for 26 before Warne and Katich added 49 for the seventh wicket. Harmison, coming back for a second spell, was wicketless in his first two overs but after drinks he took four wickets for seven runs in 2.2 overs as Australia were all out for 190. He finished with five for 43. Glenn McGrath was the not out batsman, ending with 10 runs, and he also opened the bowling with Brett Lee. England batted for six overs until tea without losing a wicket, scoring 10 runs, but McGrath, who bowled his usual accurate line and length, and England were nine down for 122, still trailing by 68. The English 10th wicket pairing of Simon Jones and Harmison added 33 after that, a stand that was the fifth highest of the game thus far and which reduced Australia's lead to 35 runs. In the field, England started by having Langer run out for 6 in the fifth over, but Hayden and Ponting rebuilt to bat until lunch unbeaten. Though Hayden was bowled by Flintoff for 34 three overs after lunch, the batsmen from three to six all passed 40; it was to be the only time in the series that Australia accomplished this feat. Clarke needed an extra life to do it, but made England pay after Pietersen dropped him on 21, and thus the partnership was allowed to last for 34.3 overs, with 155 runs being scored. Flintoff was smashed to all corners, with 84 runs being scored off him in his 19 second day overs, The last wicket partnership rubbed it in with 43 more runs before Katich was caught by Simon Jones off Harmison, but England were set what would be a world record 420 to win. They started positively, riding some favourable umpiring decisions; Aleem Dar turned down four strong leg before wicket (LBW) appeals off Warne. Strauss and Trescothick could thus add 80 for the first wicket before Strauss edged a short ball from Lee back into the bowler's waiting hands. Then, it took 10 overs for Australia to wrap up England's innings, McGrath taking four of the five wickets required and Warne the last; Giles, Hoggard, Harmison and Simon Jones were all dismissed for ducks, and England could only cut 24 runs off Australia's eventual win margin of 239. Twenty two of those fourth day runs came from Pietersen who was left stranded on an unbeaten 64 to have a Test batting average of 121 after his first match.

Екінші сынақ

Психологиялық тартыс матч алдында Австралияның баспасөзге жасаған көптеген мәлімдемелерінде алаңның "олардың қолына тиімді келгені", Англияның "көп сөйлесіп уақытты өткізгені" және олардың алдыңғы қатардағы ойыншыларының "дұрыс емес шешімдер қабылдағаны" туралы айтылды. Англия тарапы Эджбастон стадионындағы матчтың жеребе тастау арқылы шешілетінін, кім жеңсе, сол бірінші боулингке шығып жеңіске жететіні туралы хабарлады, өйткені 1991 жылдан бері Эджбастонда өткен 13 тест матчының 12-сі осылай аяқталған. Англия ойынға психологиялық басымдық танытты, Рикки Понтинг жеребе тастап, Англияны ұруға жібергеннен кейін; BBC тілшісі Джонатан Агню Англия ұрыс бастағаннан кейін "оның шешімі кері соққандығы анық болды" деді. Англия командасы ұсынылған мүмкіндікті пайдаланып, 1938 жылдан бері Австралияға қарсы тест матчының бірінші күнінде 400 ұпай жинаған алғашқы команда атанды. Англиялықтар ашылу серіктестігінде оверге 4-тен жоғары қарқынмен ұпай жинады, бұған матч алдында Гленн Макграттың жарақат алғандығы себеп болды. Ойын барысында Макграттың жоғары деңгейдегі бақылауы мен қақпаларды алу қабілетін Австралия жоғалтты, Майкл Каспровичті алмастыруға мәжбүр болды. Англия иннингін Маркус Трескотик Брет Лиге қарсы тоғыз шекара соққысымен бастады, ал Эндрю Штраус Джейсон Гиллеспи мен Каспровичке басымдық берді. Олардың 112 ұпайлық серіктестігі осы серияда Англияның ең жоғары көрсеткіші болды, ал Австралиялықтар одан тек бір рет ғана асып түсті, Дэмиен Мартин мен Майкл Кларктың Лордс стадионында 155 ұпай жинауы арқасында. Австралияның қиындықтарын арттыра түскен Trescothick 32 ұпайда бейтаныс доптан ұсталды, бірақ соңынан 90 ұпайға жетті, түстен кейін екінші ойыншы шығып, 32.3 оверден кейін 2 есебімен 164 ұпай жинады. Келесі бес оверде Англия үшінші рет бір сандық ұпай жинаған Иан Белл мен Лиге қысқа допты жіберген Майкл Воганды жоғалтты, бірақ бұл ұпай жинау қарқынына әсер етпеді. Таңертеңгі сеанста 132 ұпай, ал түстен кейін 157 ұпай жиналды. Кевин Питерсен екінші тест матчында он төрт және бір алтылық соқты, Эндрю Флинтоффпен 105 доптан 103 ұпайлық серіктестік құрды. Флинтоффтың 68 ұпайы 62 доптан соғылды, ал Лидің 18 допынан 26 ұпай, оның ішінде екі алтылық жиналды. Содан кейін Понтинг пен Лангер Англия сияқты жылдам ұпай жинады, бірақ түскі асқа дейін төреші саусағы тағы екі рет көтерілді; Понтинг Эшли Джайлс допын қарсылас капитаны Вонға 61 ұпаймен соқты, ал Мартин 20 ұпаймен, тағы да Вонға бір рет соқты. Лангер мен Кларк түскі астан кейін бір жарым сағат ішінде 76 ұпай жинады, бірақ бес оверде бірнеше қақпалар Австралияны 5 қақпамен 208 ұпайға жеткізді, теңдік үшін соңғы бес қақпаға 199 ұпай қажет болды. Лангер мен Адам Гилкрист серіктестігі оларды одан әрі шығынсыз шай ішуге мүмкіндік берді. Екі команда Англияның басымдығын азайтуға тырысты және шайдан кейін сегіз овер бойы ұтыссыз қалды, бірақ бұл жолы Англияның боулинг шеберлері араласты, олар Саймон Джонс болды, ол екі жаққа да кері айналмалы допты тиімді пайдаланды және осы арқылы Лангерді тосқауылға түсірді. Австралияның соңғы төрт ойыншысы, енді Макграттан 10 ұпайға жоғары ұпай жинаған Каспровичті де қамтыды, бірақ олардың барлығы бір сандық ұпаймен шығарылды, Флинтофф соңғы екі ойыншыны соңғы екі доппен LBW шығарды, бірақ алғашқы қақпа, Гиллеспидің қақпасы дұрыс болмағандығы туралы пікірталас болды. Алайда Англия 99 ұпаймен басымдыққа ие болды және соққылар шығарылғанға дейін басымдығын арттыра берді. Трескотик пен Штраус алты оверде бес шекара соққысын соқты және екінші иннингті 25-0 есебіне жеткізгеннен кейін, Понтинг жетінші оверде Уорнге шақырды, ал Уорн иннингтің екінші допымен бұзылды; оның аяғы сынған сол қолшының тұяғына тиіп, оларды толығымен сындырып жіберді, ал Штраус 6 ұпаймен боулингке түсті. Түнгі күзетші Хоггард күнді аяқтауға дейін төрт доптан аман қалды, Англия 124 ұпаймен, тоғыз қақпамен көш бастады. Үшінші күні 17 қақпа құлдырады, олардың арасында Уорн мен Флинтофф өз командалары үшін үздік ойын көрсетті. Алдымен Ли 12 минутта үш қақпа алды: Трескотик кең допқа соққы беріп, қақпашыға басымдық алды, капитан Вон серияда үшінші рет бір сандық ұпай жинады, өйткені ол тік допты қабылдауға тырыспады, ал Хоггард Хейденге 1 ұпаймен соқты. Англия алты ұпайға төрт қақпадан айырылып, Белл мен Питерсеннің көмегімен 4 есебімен 31 есебімен жеңіске жетті. Питерсен бірінші кездескен шақта басымдыққа ие болғаннан кейін аман қалды және Уорннан ұқсас жағдайда шығарылғанға дейін 20 ұпай жинады. Оның Беллмен 41 ұпайлық серіктестігі Англияның 150-ден астам ұпайға жетуіне көмектесті, ал Белл бір сағаттан астам соққы бергендіктен, оған жартылай ғасырлық ұпайға жету үшін 29 ұпай жетіспеді, ол Гилкристке аз ғана соққы берді. Англияның соңғы танымал соққы берушілері, Флинтофф пен қақпашы Герайнт Джонс Англияны түскі астың алдына жеткізді, бірақ Флинтофф сол иығына жарақат алды және анық ауыртпалық сезінді. Англия қысымды сақтап, ойын аяқталуға дейін үш қақпа алды; Джайлс Катич пен Гилкристің қақпаларын алды, ал Флинтоффтың ішке қарай бұрылған допы Гиллеспиді тосқауылға түсірді. Нәтиже жақындағандықтан, қосымша жарты сағат берілді, бірақ Уорн мен Кларк Англияға қарсы тұрды. Уорн "шабуылға шықты", Австралия жеңіске қарай жылжығанда, тәуекелді шекараларға қарағанда бір ұпайға басымдық берді, Англия енді соңғы ойыншыларға қарсы агрессивті қысқа доптарды лақтырып, қысқа ұстауларды немесе допты тосқауылға түсіруді үміттенеді. Жеңіске жету үшін төрт ұпай қажет болғанда, Ли Хармисонның тосқауылға түсіруге тырысқан допын шекараға қарай айдады, онда ол ұсталды. Австралиялықтар бір ұпай үшін өтті, жеңіске жету үшін үш ұпай қалды, нашар ойыншы Каспрович соққы берді. Хармисон тағы да қысқа допты лақтырды, Каспрович қорғанып, Герайнт Джонс аяққа қарай ұстады. Англия наразылық білдірді, ал Каспрович Боуденнің шешімімен ұсталды. Алайда, кейінгі қайталаулар доптың Каспровичтің қолғапына тигенін, бірақ доп сапшасымен жанаспағанын көрсетті, Боуденнің шешімін техникалық тұрғыдан дұрыс емес етеді. Дегенмен, Англия жеңіске ие болды - мүмкін ең тар жолмен, ал серия үш матч қалғанда теңесті. Жеңіс тойында командасымен қысқа кездесуден кейін, Флинтоффтың жеңіске жеткен соңғы қақпаны алғаннан кейін шағын ойыншы Лиге көңіл жайлап, демеу көрсетуі жақсы спорттық рух пен командалар арасындағы өзара құрметтің белгісі ретінде кеңінен талқыланды. Англияның екі ұпаймен жеңісі - тарихындағы (ұпаймен) ең тар жеңіс (Асхс крикет тарихында екі рет үш ұпаймен жеңілген тест матчы болған). Бұл сондай-ақ, 1993 жылы Аделаидада Австралияға қарсы өткен матчта Батыс Индияның бір ұпаймен жеңісінен кейін, 2023 жылы Веллингтонда Жаңа Зеландияның Англияға қарсы бір ұпаймен жеңісінен кейін тест крикет тарихындағы екінші ең тар жеңіс болды.

The psychological battles before the match included many Australian statements to the press about how the pitch "played into [their] hands", that England had been "spending too much time talking", and that their top order had been "taking bad options". England kept quieter, until just before the game stories appeared about how the Edgbaston game would be decided at the toss: whichever side won it would choose to bowl first and would win, as had happened in 12 of the 13 Tests at Edgbaston since 1991. England came out on top in the mind game after Ricky Ponting won the toss and put England in to bat; Jonathan Agnew of the BBC claimed "it was clear that his decision had backfired" once England started batting. England took advantage of being inserted and came back strongly, becoming the first team to hit 400 runs in a first day of Test cricket against Australia since 1938. The English scored at a pace above four an over in their opening partnership, helped by the freak injury that Glenn McGrath sustained before the match; during a warm up (playing rugby), the paceman accidentally stood on a stray cricket ball, tearing ankle ligaments. Australia had to field Michael Kasprowicz as replacement, and missed McGrath's superior control and wicket taking abilities in the match. The English innings began with Marcus Trescothick hitting nine boundaries off Brett Lee, while Andrew Strauss preferred Jason Gillespie and Kasprowicz. Their 112 run partnership was the highest by England in the series thus far; the Australians had only surpassed that once, through Damien Martyn and Michael Clarke's 155 at Lord's. To add to Australia's woes, Trescothick was caught off a no ball on 32, and eventually went on to make 90, being the second man out shortly after lunch, with the score 164 for 2 after 32.3 overs. In the next five overs, England lost both Ian Bell, who notched up his third successive single figure score, and Michael Vaughan, who pulled a short Gillespie delivery to the hands of Lee, but that did little to slow the scoring rate. 132 runs had been taken in the morning session; the afternoon yielded 157. Kevin Pietersen, in his second Test match, hit ten fours and one six, and made a 103 run partnership in 105 balls with Andrew Flintoff. Flintoff's 68 was scored off 62 balls, and Lee's 18 balls were taken for 26 runs, including two sixes. Then, Ponting and Langer hit runs just as quickly as England had done, before the umpire's finger went up twice more before lunch; Ponting swept a shot off Ashley Giles to the opposing captain Vaughan for 61, and Martyn was run out taking a single for 20, again by Vaughan. Langer and Clarke continued after lunch in the same vein, hitting 76 runs in an hour and a half, but a couple of wickets within five overs took Australia to 208 for 5, needing 199 for the last five wickets for parity. The partnership between Langer and Adam Gilchrist saw them to tea with no further loss. The pair looked to close England's lead and batted unbeaten after tea for eight overs, but again the England bowlers intervened, this time in the shape of Simon Jones, who got plenty of reverse swing both ways and used that to trap Langer with a yorker – gone for 82, which was to be Australia's highest score in the innings. Australia's last four, which now included Kasprowicz, who had a batting average 10 runs higher than McGrath, were nevertheless all dismissed for single figure scores, Flintoff taking the last two men LBW with the last two balls, although there was some argument about whether the first dismissal, that of Gillespie, should have been given. However, England got their 99 run lead and continued to build their lead before stumps were drawn. After Trescothick and Strauss had hit five boundaries in six overs and taken the second innings total to 25 for 0, Ponting brought on Warne in the seventh over, and Warne broke through with his second ball of the innings; his leg break came into the left hander's stumps and broke them completely, and Strauss was bowled for 6. Nightwatchman Hoggard survived four balls to end the day, when England held a lead of 124 runs, with nine wickets in hand. The third day saw a total of 17 wickets fall, with Warne and Flintoff being the leading performers for their sides. First up, Lee grabbed three wickets in 12 minutes: Trescothick slashed a wide delivery and got an edge to the keeper, captain Vaughan got his third single figure score in the series as he failed to cover his stumps to a straight one, and Hoggard edged to Hayden in the slips for 1. England had lost four wickets for six runs, and were 31 for 4 with Bell and Pietersen at the crease. Pietersen survived what looked like an edge on the first ball he faced, and went on to make 20 before he was given out in a similar situation from Warne. His 41 run partnership with Bell took England's lead past 150, and with Bell having batted past the hour mark, he needed 29 more for his half century when he gave a tiny edge to Gilchrist. England's last recognised batting pairing, between Flintoff and wicket keeper Geraint Jones, saw England to lunch, but Flintoff had suffered an injury to his left shoulder and looked in obvious pain, England kept on the pressure, getting three more wickets before the scheduled close of play; Giles getting two, dismissing Katich and Gilchrist, and an in swinging ball from Flintoff took care of Gillespie, who was trapped lbw. An extra half hour of play was allowed, as a result was nearing, but Warne and Clarke defied the English. Warne "took the attacking approach", With Australia edging towards victory, preferring singles to risky boundaries, England were now bowling aggressive short balls at the tail enders, hoping for short catches or to surprise the batsmen with a yorker. With four runs needed to win, Lee drove Harmison's attempted yorker towards the boundary where it was fielded. The Australians crossed for a single, leaving three runs to win with the weaker batsman Kasprowicz on strike. Harmison delivered another short ball, which Kasprowicz fended and Geraint Jones took an athletic catch down the leg side. England appealed, and Kasprowicz was given out caught by Bowden. However subsequent replays suggested that the ball contacted Kasprowicz's glove while not in contact with the bat handle, rendering Bowden's decision technically incorrect. England were nonetheless declared victors – if in almost the most narrow way possible – and the series was thus level with three matches left. After a short engagement with his team in victory celebrations, the subsequent reaction of Flintoff to the winning dismissal was to console the despondent batsman, Lee – a gesture which was widely commented upon as indicative of the good sportsmanship and mutual respect between the teams which characterised the series. England's two run victory was the narrowest win (by runs) in Ashes cricket history to date (there had been two Ashes Tests won by a margin of only three runs). It was also the second narrowest margin of victory in Test cricket history behind only the West Indies' victory by a single run over Australia in Adelaide in 1993, which was later matched by New Zealand's 1 run win over England in Wellington in 2023.

Жеке жазбалар

СтатистикаАнглияАвстралияЕң көп ұпай473 – Кевин Питерсен394 – Джастин ЛангерЖеке ойынның ең жоғары көрсеткіші166 – Майкл Воган156 – Рикки ПонтингМатчтың ең жоғары ұпайы180 – Майкл Воган163 – Рикки ПонтингЕң көп жүздік2 – Эндрю Стросс1 – Джастин Лангер, Рикки Понтинг, Мэтью ХейденЕң көп елулік3 – Кевин Питерсен, Маркус Трескотик, Эндрю Флинтофф2 – Джастин Лангер, Майкл Кларк, Саймон КатичЕң көп алтылық14 – Кевин Питерсен5 – Шейн УорнЕң көп төрттік64 – Маркус Трескотик48 – Джастин Лангер, Майкл КларкЕң көп қақпалар24 – Эндрю Флинтофф40 – Шейн УорнЕң жақсы ойын бойынша қақпа алу17.5–6–53–6 – Саймон Джонс23.1–7–48–6 – Шейн УорнМатч бойынша ең жақсы қақпа алу39–6–97–8 – Стив Хармисон76–8–246–12 – Шейн УорнЕң көп ұсталған доптар (қақпашы емес)8 – Иан Белл10 – Мэтью ХейденЕң көп шығарылған доптар (қақпашылар)16 (15 ұстау, 1 шығару) – Гераинт Джонс19 (18 ұстау, 1 шығару) – Адам Гилкрист

Басқа жазбалар

Шейн Уорн "Ашес" сериясындағы барлық уақыттағы ең көп қақпа алған ойыншыға айналды, жалпы 172 қақпа алды. Ол сонымен қатар 600 қақпадан асып, серия соңында 623-ке жетті. Глен МакГрат 500 қақпа шегінен өтті және 518 қақпамен аяқтады. Эндрю Флинтофф – тест сериясында 20-дан астам қақпа алып, 400-ден астам ұпай (24 қақпа және 402 ұпай) жинаған алғашқы ағылшын ойыншысы болды.

Ойыннан кейінгі реакциялар

Финалдық матчтан кейін Елизавета II Майкл Вонға және командаға құттықтау хаты жіберді: "Сіздерге, Англия крикет командасына және құрамдағы барлық ойыншыларға Асхты қайтарып алудың үлкен жетістігі үшін ең жылы құттықтауымды білдіремін. Екі жақ та бізге керемет қызықты және тартымды крикет маусымын сыйлағандары үшін құрметке лайық." Премьер-министр Тони Блэр, Консервативтік партияның лидері Майкл Ховард және Либерал-демократтардың лидері Чарльз Кеннеди де құттықтауларын жолдады. Блэр: "Асхты осы уақытқа дейін қайтарып әкелгендеріңіз крикетке үлкен серпіліс берді және бүкіл жазды жарқыратты" деді. Ховард: "Вон, оның командасы және барлық қатысушылар осы жетістікке және осы ерекше жазғы маусымдағы ойын көрсеткен тәсілдеріне мақтан тұтулары керек" деп қосты. Кеннеди: "Англияның жеңісі тарихи оқиға, мен команданы шын жүректен құттықтаймын. Соңғы күндері қуаныш пен жақсы ниет сезіміне бөленбеу мүмкін емес" деді. Ал Австралияның премьер-министрі Джон Ховард (Нью-Йоркте БҰҰ саммитінде болған және Азия қоғамымен түскі ас ішкен кезде көмекшісінен жаман жаңалықты естіген) Англияны құттықтады. "Әрине, көңілі қалған, бірақ жеңген командаға құрмет көрсету керек", - деді Ховард, ұлттық аза тұту күні жарияланбайтынын атап өтті. "Олар әрине тойлайды, бұл кейбіреулер үшін қиын болса да, жарыстардың мәні осында, Англиядан ештеңе азайтуға болмайды. Олар өте жақсы ойнады. Бұл Англияның көптен бері көрген ең үздік командасы."

Англия командасының парад

13 қыркүйекте Англия және әйелдер крикетінен Аш-Тирді жеңіп алған командалар Мансион-хаустан Трафальгар алаңына дейін 90 минуттық автобуспен саяхат жасады. Оларды ондаған мыңдаған лондондықтар мен крикет жанкүйерлері қарсы алды, бұл олардың маңызды жетістіктерін тойлауға арналған шара болды (Мэттью Хоггард күткендей "үш адам мен иттің" емес). Екі автобус Трафальгар алаңына бет алғанда, мыңдаған адамдар шеру жолының бойында қатар тұрды. Команданың көп бөлігі жай ғана көріністерден ләззат алғанда, 5-ші сынақтың үздік ойыншысы Кевин Питерсен автобустан көшедегі қуанышты жанкүйерлерге шампан шашыратып, ал қақпашы Герайнт Джонс "Австралиялықтар жойылды" деген жазуы бар Далек қуыршағын ұстады. Трафальгар алаңында екі Англия командасының жеңісі тойланды, ал салтанат аяқталғаннан кейін алаң 5-ші сынақ кезінде команданың ресми емес әнұранына айналған "Иерусалим" әнін шырқады. Дэвид Гоуэр мен Марк Николас ерлер командасының барлық ойыншыларымен және әйелдер командасының капитаны Клэр Коннормен сұхбат жүргізді, ал салтанатты шара Ұлыбританияда BBC One, Channel 4 және Sky Sports News телеарналарында, сондай-ақ әлемнің түкпір-түкпірінде тікелей эфирде көрсетілді. Содан кейін команда премьер-министрдің Даунинг-стрит, 10-дағы құрметті қонақтары болды, ал кейін ыдысты Лордта қауіпсіз сақтау үшін оның қасиетті орнына қайтарды.

Австралияның сын-пікірлері

Австралияда дереу сын басталды; The Sydney Morning Herald газеті бірден капитан Рикки Понтингтің қарсыласы Воға қарағанда нашар ойын көрсеткенін, сондай-ақ команданың тым ескі болғанын және қажетті кезде ұпай жинамағанын атап өтті. "The Age of Melbourne" газеті команданы аузын тым көп ашқаны үшін сынады, бұрынғы Австралияның толық жеңісі туралы мақтан тұтуын сынға алды. "The Age" газеті психологиялық соғыс тиімді болғанда ғажап, бірақ кері нәтиже бергенде жауаптылар жауапқа тартылуы керек деп мәлімдеді. Бұрынғы жылдам боулер Деннис Лилли ерекше қатал болды. Ол Перттегі "The West Australian" газетінде жариялаған мақаласында осы "апатқа" кінәлілердің барлығын жұмыстан босату керектігін және Шейн Уорнды Понтингтің орнына капитан етіп тағайындау керектігін айтты (серияда Уорнның үздіксіз көрсеткен өнеріне байланысты). Лилли: "Басқа командалардан жеңілу әлемнің соңы емес, бірақ "Пепел" турнирінде жеңілу – соңғы нүкте", - деді. Бұрынғы капитан Стив Во команданы қорғап, оны "өте жақсы, тәжірибелі команда" деп сипаттады. "Олар көңілі толады, бірақ олар одан әрі жылжиды", - деді ол, сонымен қатар іріктеушілердің Австралия командасының үш ойыншысы ғана 30 жасқа толмағандықтан, бірнеше өзгерістерді қарастыруы мүмкін екенін мойындады. "Олар келесі екі жылда командаға қосатын бірнеше ойыншы бар". Вомен қатар іріктеуші және бұрынғы соққы беруші Дэвид Бун да таңдауларын қорғады. "Кейде көптеген зейнеткерліктердің алдын алу үшін айналым жасау үшін қиын шешім қабылдауыңыз керек, бірақ еліңізді өкілдік ететін ең жақсы крикет командасын таңдауыңыз керек", - деді ол. "Егер біз 25 жастан асқан, жетілген, ойнауға дайын және жеті-сегіз жылдық мансабы бар крикетшілерді дамыта берсек, жағдай жақсы болады".

Понтинг соққыны қайтарады, балта құлайды

Понтинг Сидней әуежайына келгеннен кейін бірден көптеген журналистермен кездесті және Лиллидің сөздерінен хабары жоқ екенін айтты. "Мен мұндай нәрселерге алаңдамаймын. Команда және жаттықтырушылар штаты ретінде, киім бөлмесіндегі әрбір адаммен дұрыс қарым-қатынас жасасам, сонда мен осыдан артығын жасай алмаймын. Бірақ киім бөлмесіндегі жігіттерге қамқорлық жасасам, мен бақытты болармын", - деді Понтинг, сондай-ақ капитандық лауазымда қалу ниетін білдірді. Понтинг Лиллидің Уорнның капитан болуы керек деген және ол серия кезінде Понтингке қарағанда көбірек шешім қабылдады деген сөздеріне де жауап берді: "Мен алаңдағы көптеген жігіттермен әңгімелесіп, олардың идеялары мен ойларын пайдаланамын. Мен Гиллиге (Адам Гилкрист) және тіпті Мэтти Хейденге, Джастин Лангерге, Дэмиен Мартинге жүгінемін. Менің ойлауым 100 пайыз дұрыс болмайды, бірақ мен осылай жұмыс істеймін. Уорнның крикетке қатысты білімі баршаға белгілі, бірақ оның "жалған капитан" болғанымен келіспеймін". Дегенмен, ICC Супер Сериясы үшін Австралия құрамасы жарияланғанда, Аш-Шиферден жеңілген үш ойыншы құрамнан шығарылды: Дэмиен Мартин тек бір күндік матчтарға қатысуға іліксе, Джейсон Гиллеспи мен Майкл Каспрович тіпті құрамға енбеді. Олардың орнына Брэд Ходж, Стюарт МакГилл және Шейн Уотсон қосылды. Австралия крикетінің ресми өкілдері бұл шешімдердің үш ойыншының тестілік карьерасының аяқталғанын білдірмейтінін мәлімдеді, бірақ көптеген сарапшылар олармен келіспеді. Алайда, үш ойыншы да 2006 жылдың басында тестілік құрамаға сәтті оралды. Лилли құрама жарияланғаннан кейін Понтингтің орнын Уорнмен ауыстыруды тағы да талап етті, бірақ бұл талап тағы да қабылданбады.

Англияның эпилогы

Англияның сериядағы жеңісімен ICC Тест чемпионаттарының рейтингтік тізімінде шамалы өзгерістер болды, ағылшындықтар көшбасшы австралиялықтарға жақындады. Сериядан кейінгі аптада BBC берген сұхбатында Саймон Джонс статистика мен Тест чемпионаттарының рейтингтері керісінше болғанына қарамастан, ағылшындықтардың бір күні ең үздік деп танылуы керек екенін айтты. "Аш сериясы туралы көп әңгіме болды. Адамдар Англияның орындай алатынына күмәнданды, Гленн Макграт Австралияның 5:0 есебімен жеңіске жететінін айтты, бірақ біз оларды 2:1 есебімен жеңдік, тіпті Олд Траффордтан кейін 3:1 есебімен де жеңуіміз мүмкін еді", - деді Джонс BBC-ге берген сұхбатында. "Австралия статистикалық тұрғыдан әлемдегі ең жақсы команда, және осылай болуы керек. Олар соңғы 10 жылда керемет ойын көрсетіп, ұпайлар жүйесінде үстемдік құрды. Бірақ менің ойымша, жағдай өзгеріп жатыр және біз бір күні жеңіске жетеміз деп үміттенемін". Сонымен қатар, Пәкістан мен Үндістан қысқы маусымда Аш сериясының жеңімпаздарына қарсыйын дайындалып жатқанда, пакистандықтар австралиялықтарды жеңген командаға қарсы өздерінің күштерін сынап көруге асықты. Пәкістан құрамасының бас жаттықтырушысы Боб Вулмер: "Англия жақсы ойын көрсетті, бірақ олар әлі де 1970 және 80-жылдардағы Вест-Индия және соңғы кезде Австралияның жеңілместік аурасын қалыптастыруы керек. Барлық үш сала бойынша жақсы ойнайтын команда жеңіске жетеді. Англияға қарсы біз өте ұқыпты болуымыз керек, өйткені олардың сапалы соққы берушілері мен боулингшілері бар". Кейін Пәкістан өз алаңында Англияны 2:0 есебімен жеңді. Сериядағы өнерлері үшін Эндрю Флинтофф пен Майкл Вон өздерінің туған қалалары Престон мен Шеффилдте қаланың құрметті азаматы атанып, Freedom of the City құрметіне ие болды. 29 қыркүйекте Корольдік почтасы Аш сериясының жеңісін еске түсіретін маркалар жинағын шығарды. Жиынтыққа екі бірінші сыныпты марка және Австралияға хат жіберу құнына тең 68 пенстен тұратын екі марка кірді. 2006 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету шарасында Англия құрамасының 12 ойыншысының 11-і MBE орденімен марапатталды, ал капитан Вон OBE орденімен марапатталды. Кейбір сыншылар кейбір ойыншылардың шектеулі рөлі осы құрметке лайық емес екенін айтты. Алайда, келесі серияда Австралия 5:0 есебімен Аш сериясын қайтарып алғаннан кейін, ағылшын жұртшылығы өткен жылғы тойлауды сынға ала бастады. Бұл мәселе Тест сериясы кезінде де қайта жаңғырды, ол кезде Уорн 2005 жылғы серияда 17 ұпай жинаған Пол Коллингвудтың MBE орденіне қатысты пікір білдірді. Англияның бұрынғы капитаны Джеффри Бойкотт Уорнға 600-дан астам жүлде алғаннан кейін, MBE ордені бүкіл командаға берілгенін сынға алды.

With England's victory in the series, the top of the ICC Test Championship rankings ladder changed slightly as the English closed in on the top ranked Aussies. In a BBC interview the week after the series, Simon Jones claimed that the English should one day be regarded as the best, despite statistics and the Test Championship rankings speaking otherwise. "The Ashes series was talked about so much. People were wondering if England could do it and Glenn McGrath said Australia would win 5–0, but we beat them 2–1 and could have been 3–1 up after Old Trafford," Jones told the BBC. "Australia are statistically the best side in the world, and rightly so. They've played so much great cricket over the past 10 years and built up an advantage on the points system But I think that's changing and hopefully we will have the mantle one day." Meanwhile, as Pakistan and India prepared for the Ashes winners' visit in the winter, with the Pakistanis relishing the opportunity to test their mettle against the side that took down the Australians, Pakistan coach Bob Woolmer stated, "England have done well but they have still to create that aura of invincibility of the West Indies of the 1970s and 80s and Australia recently. The side which does well in all three departments will win the series and we have to be very disciplined against England, who have quality batsmen and bowlers." Pakistan would later defeat England at home with a 2–0 margin. Following their performances in the series both Andrew Flintoff and Michael Vaughan were given the Freedom of the City in their home towns of Preston and Sheffield. On 29 September, the Royal Mail issued a set of stamps commemorating the Ashes victory. The set included two first class stamps and two worth 68 pence each, the cost of posting a letter to Australia. In the 2006 New Year Honours, 11 of the 12 playing members of the England team were awarded the MBE, with captain Vaughan awarded the OBE, for their roles in the successful Ashes victory. There was some critical comment that the limited role of some did not warrant the honour. However, after the following series in which Australia regained the Ashes in a 5–0 whitewash, the English public began to criticise the celebrations of the previous year. This issue also flared up during the Test series when Warne commented on Paul Collingwood's MBE for scoring 17 runs during the 2005 series. Former England captain Geoffrey Boycott criticised the fact that the MBE had been awarded to the whole side when Warne, who had already taken over 600 wickets by then, had not been honoured.