Кіріспе
Ливандық «Ан-Нахар» (النهار) – Ливанда шығатын, араб тіліндегі күнделікті газет. 1980 жылдары «Ан-Нахар» газеті «Нью-Йорк Таймс» және «Тайм» журналдары арқылы бүкіл араб әлемінің маңызды газеті ретінде сипатталды. Оның ұлы Гассан Туэни мен немересі, сондай-ақ Гебран Туэни кейіннен редакторлар мен баспагерлер болды. Гассан Туэни 1948 жылдан 1999 жылға дейін газеттің бас редакторы және жариялаушысы болды, содан кейін зейнетке шықты. 1976 жылдың 19 желтоқсанында сириялық әскерлер газет кеңсесін басып алды, бұл Гассан Туэниді жариялауды уақытша тоқтатуға және Ливаннан Парижге кетуге мәжбүр етті. 1977 жылы газетке материал жазған бірнеше журналист ұсталды. Гассанның ұлы Гебран Туэни 2003-2005 жылдары газеттің бас редакторы болды. Ол 2005 жылғы сайлауда Бейруттен парламент депутаты болып сайланды, бірақ 2005 жылдың 12 желтоқсанында Бейрут маңындағы Мкаллесте автокөлік бомбасының нәтижесінде қаза тапты. Ливан істеріне Сирияның ықпалын қатаң сынаған Гебран, қазасына бір күн бұрын Парижден оралған болатын, өйткені ол өмірге қауіптеніп сол жерде тұрып жатқан. 2005 жылдың 12 желтоқсанында Гебранның қазасынан кейін оның әкесі Гассан газетті қайта басқаруды қолға алды және 2012 жылдың 8 маусымында қайтыс болғанға дейін солай болды. 2009 жылғы Ipsos Stat сауалы көрсеткендей, газет Ливандағы ең танымал газет және Таяу Шығыстағы бес ең танымал газеттің бірі. 1997 жылдан бері газетте қоршаған ортаға арналған күнделікті бет жарияланып келеді. Журналист Чарльз Гласс «Ан-Нахардың» Ливан үшін «Нью-Йорк Таймсқа» балама екенін айтады. «Нью-Йорк Таймс» және «Тайм» журналдары оны «бүкіл араб әлемінің маңызды газеті» деп атады. Ливандық «Ас-Сафир» газеті «Ан-Нахардың» қарсыласы ретінде танылды. 1990 жылдардың ортасында біріншісі орталық және оңшыл, ал екіншісі солшыл бағыттағы газет ретінде сипатталды. 2000 жылдары бұл газеттер Ливандағы екі қарама-қарсы күшті қолдады: «Ан-Нахар» 14 наурыз альянсын, ал «Ас-Сафир» 8 наурыз альянсын қолдады. «Ан-Нахар» газетінің көрнекті жазушыларының қатарында романист және сыншы Элиас Хури, оның апталық мәдени қосымшасын «Аль-Мулхак» (сенбі күндері шығады) және қаза болғанға дейін тарихшы, журналист және саяси белсенді Самир Кассир болды. Уәлид Жумблатт 1980 жылдары газетте тілші болып жұмыс істеді. Тағы бір белгілі авторы – Самир Франгие.
An Nahar (النهار) is a leading Arabic language daily newspaper published in Lebanon. In the 1980s, An Nahar was described by The New York Times and Time Magazine as the newspaper of record for the entire Arab world. His son, Ghassan Tueni, and grandson, also named Gebran Tueni, were subsequent editors and publishers. Ghassan Tueni was publisher and editor in chief of the paper from 1948 to 1999 when he retired. On 19 December 1976, Syrian forces occupied the offices of the daily, prompting Ghassan Tueni to suspend the publication for a while and leave Lebanon for Paris. In 1977, several journalists writing for the daily were detained. Ghassan's son, Gebran Tueni, was the editor in chief of the paper from 2003 to 2005. He was elected to parliament for a Beirut constituency in the 2005 elections, but was assassinated on 12 December 2005 in Mkalles near Beirut in a car bomb explosion. A fiery critic of Syria and its hegemony in Lebanese affairs, Gebran had just returned on the eve of his assassination from Paris where he had been living for fear of assassination. After Gebran's assassination on 12 December 2005, his father Ghassan took over the paper again until his death on 8 June 2012. The 2009 Ipsos Stat survey revealed that the paper is the most popular newspaper in Lebanon and one of the five most popular in the Middle East. Since 1997, the daily contains a daily page for the environment. Journalist Charles Glass argues that An Nahar is Lebanon's equivalent of The New York Times. The New York Times and Time have called it "the newspaper of record for the entire Arab world". Now defunct Lebanese daily As Safir was cited as the rival of An Nahar. In the mid 1990s the latter was described as a moderate and right of center paper, while the former as a left of center paper. In the 2000s these papers were again supporters of two opposite poles in Lebanon, in that An Nahar was a supporter of March 14 alliance, whereas As Safir supported March 8 alliance. Prominent writers for An Nahar have included novelist and critic Elias Khoury, who used to edit its weekly cultural supplement Al Mulhaq (which appears on Saturdays) and, until his assassination, historian, journalist and political activist Samir Kassir. Walid Jumblatt worked as a reporter at the daily in the 1980s. Another well known contributor was Samir Frangieh.
Тарату және аудитория
1990 жылдардың ортасында газет Ливандағы ең көп таралған басылым болды. 2012 жылы Ливанның Ақпарат министрлігі "Ан Нахар" газетінің тиражы 45 000 данаға жетеді деп хабарлады. Газеттің онлайн нұсқасы 2010 жылы MENA аймағында ең көп таралған сайттардың 13-орынында болды. Ливандағы тұрғындарынан бөлек, бұл күнделікті Ливаннан тыс жерлердегі шенеуніктер, зиялылар және белсенділер де оқиды.
Тыйым салу
1961 жылы 3 мамырда Ливанды Сирияның провинциясы ретінде көрсеткен карикатура жарияланғандықтан газет он күнге жабылды. 2005 жылы Сирия газеттің көптеп таралуына тыйым салды, бірақ оның онлайн нұсқасы тыйымда болған жоқ. 2006 жылдың наурыз айында "Ан-Нахар" газетінің Дамасктегі тілшісі елдің барлау қызметі туралы жазғаннан кейін Сирияда "ұлттық қауіпсіздікке зиян келтіретін жалған ақпарат тарату" айыбымен сотталды.