Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысының шайқасы Басантар шайқасы, сондай-ақ Шакаргарх шайқасы немесе Барапинд шайқасы (1971 жылғы 4-16 желтоқсан) Үндістанның батыс секторында 1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысы аясында өткен маңызды шайқастардың бірі болды. Үндістан әскері Пунджаб/Джамму секторындағы осы аймақты бақылау үшін қиын шайқаста жеңіске жетті. Басантар шайқасы атауы Шәкәрғар секторындағы барлық шайқастар мен ұрыстарды қамтиды.
Battle of the Indo Pakistani War of 1971
The Battle of Basantar, also known as the Battle of Shakargarh or Battle of Barapind (December 4–16, 1971), was one of the vital battles fought as part of the Indo Pakistani War of 1971 in the western sector of India. The Indian troops won a hard fought battle that secured this area in the Punjab/Jammu sector. The name Battle of Basantar actually encompasses the entire gamut of battles and skirmishes fought in the Shakargarh sector.
Ұрыстың орны
Бассантар өзені – Пәнджаб және Химачал-Прадеш штаттарында ағатын Рави өзенінің саласы. Бұл шайқас Жарпал және айналасындағы аудандарды қамтитын Шакаргарх секторында немесе Шакаргарх ілгегінде болды. Бұл ілгек Үндістанның Кашмирге бағытталған негізгі тас жолына (5-15 миль) жақын орналасқан. Керісінше, бұл аймақ Пәкістан үшін осы деңгейде маңызды болған жоқ. Үндістанның I корпусы үш жаяу әскер дивизиясы, екі броньды бригада, екі тәуелсіз артиллерия бригадасы және инженерлік бригададан тұрды. Үндістан армиясының мақсаты – толығымен миналанған Бассантар өзенінен көпір салу және Шакаргарх ілгегін бақылауға алу болды. Мұндай шабуыл Пәкістаннан болатын шабуылдардан Патанкот әскери базасын да қорғайды деп есептелді.
Basantar river is a tributary of the Ravi River that flows in the states of Punjab and Himachal Pradesh. This battle took place in the Shakargarh Sector or the Shakargarh Bulge that includes Jarpal and surrounding areas. The bulge was close to (5–15 miles) India's main road link to Kashmir. By contrast, the area was not as vital for Pakistan. The Indian I Corps had three infantry divisions, two Armoured Brigades, two independent artillery brigades and an engineer brigade. The aim of the Indian Army was to bridge the Basantar river — the entry to which was fully land mined — and take control of the Shakargarh bulge. It was reasoned that such an offensive would also secure the Pathankot army base from any attacks from Pakistan.
Басантар шайқасында 75-ші орта полк
75-ші орта артиллериялық полк 16-шы (Тәуелсіз) бронетанктік бригаданың тікелей қолдауында болды және операция бойында осылай қалды. 47-ші және 91-ші жаяу әскер бригадалары 17-ші атты әскер полкімен бірге Бассантар бағытына жылжуды бастады. 75-ші орта артиллериялық полк офицерлері осы құрамалар мен бөлімшелермен бірге Лагвал аймағындағы жаудың көптеген белсенді нысаналарын – зымырандық базаларын, ұшыру платформаларын және РЛК-ларын жойды. Полк жау танкілеріне тікелей соққы беріп, әскерлердің рухын көтерді. Бассантар көпірі маңындағы шайқас – барлық қару түрлерінің үйлесімді жұмысының көрнекті мысалы болды. Ол жаудың күшті бекінілген қорғанысын айналып өтіп, Дхамтал және Зафарвалға жол ашты. Шайқасқа Бассантар маңындағы 1600 метр тереңдіктегі мина даласын бұзу, мина даласы арқылы көпір басын орнату, жаудың қарсылық ошақтарын тазарту, көпір басын кеңейту, ауыр артиллерия отыстың күшті атысымен мина даласы арқылы әскерлерді өткізу және жаудың бірнеше қарсы шабуылын танк пен жаяу әскердің, сондай-ақ авиацияның қолдауымен тойтару кірді. Полк осы шайқаста артиллерияның күшті және дәл атысын қамтамасыз етті. Полк 4-ші және 17-ші атты әскер полкінің алдыңғы эскадрильяларымен 2 бақылау пункті офицерін, 18-ші Раджпутана мылтық полкімен (БМП) бір бақылау пункті офицерін, ал 47-ші және 91-ші жаяу әскер бригадаларымен бір-бір бақылау пункті офицерін қоса алды. Полк шайқас бойында орта артиллериядан тұрақты қолдау көрсетті. 1971 жылдың 16 желтоқсанында таңертең 17-ші атты әскер полкінің бақылау пункті офицері, капитан Сатиш Чандр Сехгал, бақылау пункті офицерінің міндеттерін атқарумен қатар, танк командирінің міндетін де атқарды. Ол түтін қоршауының артына шегінуге тырысқан жау танкілеріне 200 метр қашықтықтан шабуыл жасады. Ол жау танкілерін жақын жердегі орманға кетуге мәжбүрледі, содан кейін алға жылдамдап, танк пулеметімен қашып кетуге тырысқан жау танкін жойды. Осыдан кейін оның танкысы дұрыс тиген оқтан өртеніп кетті. Өзінің қауіпсіздігін ойламастан, ол радиооператорымен бірге өртенген танктан жүргізуші мен мергенді шығаруға көмектесті. Осы кезде ол жаудың пулеметтен атылған оғынан жараланып, қаза тапты. Содан кейін артиллериялық атыс жалғасты, алдыңғы бақылаушылар полк командирі, подполковник К.Н. Таданиға броньдық байланыс арқылы түзетулер жіберді. Полк ұсынған артиллерияның тұрақты қолдауы, қарқынды жылжып келе жатқан бронетанктік эскадрильяларға жауды тоқтатуға көмектесті, соның арқасында біз көпір басына сәтті басып кірдік. Осы әрекетті қолдау үшін полк командирі 54-ші және 41-ші (Тәуелсіз) артиллериялық бригадалардың артиллериялық атысын жоспарлап, үйлестірді. Шайқас аяқталғаннан кейін 16-шы (Тәуелсіз) бронетанктік бригаданың командирі, бригадир А.С. Ваидья MVC, полктің қарулы позициясына келіп, пулеметшілерге келесі шайқаста да олармен бірге болғысы келетінін айтты. Пулеметшілер командирінің сөзін естіп, қуанды.
75 Medium Regiment was placed in direct support of 16 (Independent) Armoured Brigade and remained so throughout the operation. The 47 Infantry Brigade and 91 Infantry Brigade along with 17 Horse sped forward towards Basantar. Observation Post Officers of 75 Medium Regiment with these formations and units engaged a large number of active enemy targets including missile, launching bases and RCLs in area Lagwal. A number of direct hits on enemy tanks were scored by the Regiment enhancing the morale of troops. Battle of Basantar bridgehead was an outstanding example of a well integrated all arms battle, which turned the flank of a major enemy fortified obstacle and opened the way for Dhamtal and Zafarwal. The battle involved the breaching of minefield across Basantar about 1600 m in depth, establishing a bridgehead across the minefield clearing enemy pockets of resistance and enlarging the bridgehead, inducting troops across the minefield under heavy artillery fire and finally repulsing a number of enemy counterattacks with armour and infantry supported by air. A heavy concentration of accurate artillery fire was provided by the Regiment during this battle. The Regiment, in addition to 2 Observation Post Officers each with the forward Squadrons of 4 Horse and 17 Horse respectively, provided an Observation Post Officer with 18 Rajputana Rifles (APC) and one Observation Post Officer each with 47 Infantry Brigade and 91 Infantry Brigade, respectively. The Regiment provided intimate medium artillery fire support throughout the battle. On the morning of 16 December 1971, Captain Satish Chander Sehgal the Observation Post Officer with 17 Horse, who in addition to his duties of Observation Post Officer was performing the duty of the Commander of his tank, engaged enemy tanks 200 yards away which were attempting to withdraw behind a smokescreen. He brought down large crumps of medium artillery fire forcing the enemy tanks to withdraw into a forest nearby, he then charged forward and destroyed the enemy tank trying to escape with his tank gun. In the action that pursued, his own tank was hit and caught fire. With utter disregard for his safety, he along with his Radio Operator, helped to extricate the Driver and Gunner from the burning tank. While doing so he was hit by enemy machine gun fire and was killed in action. Thereafter the artillery engagement continued with the remaining forward observers passing corrections to the Commanding Officer of the Regiment, Lieutenant Colonel KN Thadani, over the armour net. The intimate artillery fire support provided by the Regiment to the advancing armoured Squadrons made a significant contribution in immobilizing the enemy, thereby facilitating our advance across the bridgehead. In support of this action the Commanding Officer of the Regiment also planned and coordinated the artillery fire of 54 Artillery Brigade and 41 (Independent) Artillery Brigade. After the battle, the Commander of 16 (Independent) Armoured Brigade, Brigadier AS Vaidya MVC, came to the gun position of the Regiment and told the gunners that he would like to have the Regiment with him again for the next round of battle. It was heartwarming for the gunners to listen to their Commander.
9 инженерлік полк Басантар шайқасында
Шакаргарх секторында 9-шы инженерлік полк жасаған қауіпсіз дәліз арқылы үнді танктері жау территориясына енгізілді. Оңтүстік Үндістан әскерлерінен құралған 9-шы инженерлік полк 54-ші жаяу әскер дивизиясының басқаруына берілді. Полк үш далалық ротадан – 404, 405 және 406-дан тұрды, олар 54-ші жаяу әскер дивизиясының үш жаяу әскер бригадасына жеке-жеке бекітілді. 1971 жылғы Үнді-Пәкістан соғысы басталғанда, 9-шы инженерлік полк Самба-Зафарвал бағытындағы шабуылда бауырлас 5-ші инженерлік полкке көмектесуге міндеттелді. Ілгерілеу қиын өткелді жерлер арқылы жүргізілді, пакистандық күштері тарапынан бірнеше жерлерде нығайтылып, енуге ықтимал барлық бағыттарда кең ауқымды миналық далалар орнатылған. 1971 жылдың 5 желтоқсанында, шамамен сағат 19:30-да, полктің 2-лейтенанты Н.П. Сингх өзінің топтық құрамымен Дера постына аттанды, онда олар үнді шабуылына операциялық жол төсеуге кірісті. Сағат 21:30-да алдыңғы топ Пәкістан территориясына енді. Полк командирі, лейтенант-полковник Б.Т. Пандит, осы арнайы міндетті қысқаша бақылап, әскеріне жетекшілік ету үшін алға жылжыды. Ол бұл күрделі міндетті өте табысты орындады. 6 желтоқсанда, шамамен сағат 14:30-да, жол Пәкістандағы Бадала Гуджанға дейін аяқталды. 7 желтоқсанда, Такурдвара ауданындағы миналық даланы бұзу үшін, 404-ші далалық рота кешкі сағат 20:00-ден бастап 47-ші жаяу әскер бригадасының басқаруына берілді. Жақын жерде, полктің тағы бір далалық ротасы – 405-ші далалық рота, тралдармен бірлесіп, бір сағат ішінде 5 метр ені және 500 метр ұзындығы бар көліктерге арналған қауіпсіз жолды жасады. Содан кейін 5-ші инженерлік полктің далалық ротасы және 404-ші далалық ротаның взводы бұл жолды бір метрге кеңейтті.
In the Shakargarh sector, Indian tanks were inducted into enemy territory through a safe passage created by the 9 Engineer Regiment. The 9 Engineer Regiment, composed of South Indian troops, was placed under the command of 54 Infantry Division. The regiment comprised three field companies, namely 404, 405 and 406, which were individually allotted to each of the three Infantry Brigades of 54 Infantry Division. At the commencement of the 1971 Indo Pak war, 9 Engineer Regiment was to assist its sister battalion, 5 Engineer Regiment, in support of its offensive in the Samba Zafarwal alignment. The advance was through a seemingly impassable terrain, fortified at a number of places by Pakistani forces with extensive minefields all along likely approach routes of ingress. On December 5, 1971, at about 7.30 pm, 2/Lieutenant NP Singh of the regiment left with his task force for Dera Post from where they started laying an operational track for the Indian offensive. At about 9.30 pm, the leading task force entered Pakistani territory. The Regiment's Commanding Officer, Lt Col BT Pandit, after briefly supervising this specialized task, proceeded ahead in order to guide his men. He came out very successfully in this delicate task. On December 6, at about 2.30 pm, the track was completed up to Badala Gujran in Pakistan. On December 7, for breaching the minefield in area Thakurdwara, 404 Field Company was placed under the command of 47 Infantry Brigade from 8 pm onwards. Nearby, the other field company of regiment 405 Field Company in conjunction with trawls, breached a vehicle safe lane, 5 meters wide and 500 meters long, in one hour. Thereafter, a field company of 5 Engineer Regiment and a platoon of 404 Field Company widened this lane by one meter.
Саперлер жедел жолды салуда
8 желтоқсанда 404-ші далалық рота 47-ші жаяу әскер бригадасымен тапсырмасын аяқтағаннан кейін 91-ші жаяу әскер бригадасына инженерлік қолдау көрсетуге тағайындалды. Сонымен қатар, 405-ші далалық рота Баридің оңтүстігінде және оңтүстік-батысында 16 (Тәуелсіз) бронетанкті бригаданың ілгерілеуіне инженерлік көмек көрсетті. Осы уақытта 406-шы далалық рота Тараквалдан тыс жердегі операциялық жолды кеңейтті. 9 желтоқсанда 404-ші далалық рота 74-ші жаяу әскер бригадасына бөлінді. Содан кейін операциялық жол Баримен қосылды, және жолдың барлық бөлігін күтіп-ұстау жұмыстары жалғасты. 10-11 желтоқсан түнінде 16 (Тәуелсіз) бронетанкті бригадамен бірге орналасқан 405-ші далалық ротаның взводы, Наиб Субедар Дораисвами басшылығымен, мина өрісін бұзу үшін тралдарды пайдаланды. Шамамен сағат 11-де, көпірге жақын жердегі бронетехника жиналуына зақымдалған танк кедергі келтіріп, жол қозғалысын тоқтатты. Көпірдің қорғанысын қамтамасыз ету үшін жолды қайта ашу маңызды болды. Наиб Субедар Дораисвами жеке бастама көтеріп, үлгілі батылдық танытып, Пакистан артиллериясының оқ астында шағын топты алға жетелеп, тоқтап тұрған танкты айналып өтуге қол жеткізді, соның арқасында мина өрісі арқылы бронетехника мен қажетті жаяу әскерлік қарулардың жылдам өтуі қамтамасыз етілді. 11 желтоқсанда Мава Пангдаур жолында көлік құралдарының еркін қозғалысы үшін жаңа бағыт құрылды. 404-ші далалық ротаның үш барлау тобы 91-ші жаяу әскер бригадасымен бірге мина өрісін барлау үшін үш түрлі бағытқа жылды. 12 желтоқсанда екінші миналы жол операциялық жолмен жалғастырылды. Сонымен қатар, 405-ші далалық рота 16 (Тәуелсіз) бронетанкті бригада үшін де миналы жолды тазартты. 13 желтоқсан күні түнде Лохарадан солтүстікке қарай 1300 метр тереңдіктегі жаудың миналы алаңы бұзылды, және ол Лохараға дейін кеңейтілді. 15 желтоқсанда 404, 405 және 406 далалық роталарының бөлімдерінен құралған инженерлік топ 47-ші жаяу әскер бригадасымен бірге Лагвал ауданындағы Бассантар өзенін кесіп өту үшін біріктірілді. Тапсырмаға Лохарадан Лагвалға дейінгі операциялық жолды кеңейту, Бассантардағы жаудың миналы алаңын бұзу, өзен төсегін кесіп өтуді жақсарту және екі батпақты шалшықтағы өткелдерді салу кірді. Жұмыс 15 желтоқсан күні кешкі сағат 8-де басталды және Пәкістанның шағын қарулары, танктері мен артиллериясының қарқынды атысы астында жүргізілді. Майор В.Р.Чоудхари басқарған топ миналы алаңды бұзу және Лагвал ауданындағы Бассантар өзенінен танктер мен басқа да көліктерге өтуге арналған жол жасау үшін жұмылдырылды. Сағат 8.30-да кедергіге жеткенде, топ жағдайдың қарқынды оқ жаууы мен шағын қарудың атысынан туындаған шатасуды және кедергі туралы ақпараттың жетіспеушілігінен одан да қиын екенін анықтады. Құрылтай барлау көп уақыт алатын болғандықтан, топ командирі қалыпты жаттығулар мен қауіпсіздік шараларын елемеуге және шағын топты кең фронтпен қалыпты жүріс жылдамдығымен жіберуге шешім қабылдады. Жағдайдың шұғыл екенін сезінген капитан Равиндр Натх Гупта үлгілі батылдық танытып, осы қауіпті тапсырмаға ерікті түрде қатысып, кіші офицер және тағы екі сарбазбен шағын топты миналы алаңның алыс шетіне дейін жетелеп барды. Қауіп-қатерге және жаудың қатты атысына қарамастан, ол және оның тобы кешкі сағат 9.30-ға дейін маңызды деректерді алып келді, бұл 16 желтоқсан күні таңғы сағат 2.30-да тапсырманы сәтті аяқтауға мүмкіндік берді. Бұл 17 аттан тұратын екі ротаның таңғы сағат 3-те көпір басына кіруіне мүмкіндік берді, жаудың қарсы шабуылдарын қабылдауға және ақырында Бассантар өзенінің батысындағы жаудың бронетанкті құрамасын жоюға мүмкіндік берді. Кейіннен жау қарсы шабуылға шыққанда, капитан Равиндр Натх Гупта жеке өзі 17 аттан тұратын танктерді тазаланған миналы жол арқылы бағыттады, оның белгілеу жұмыстары әлі де жүріп жатқан еді. Майор В.Р.Чоудхари, майор С.С.Малик, капитан Равиндр Натх Гупта, лейтенант К.М.Манданна, екі кіші офицер және екі сарбаз қаза тапты. Майор Шарма және 12 сарбаз оқ жаууы кезінде жарақат алды. Операциялар 17 желтоқсан күні сағат 20:00-де тоқтатылды. Полктің соғыс күнделігінде жазылған: "Біздің ерлік офицерлеріміздің, кіші офицерлеріміздің және сарбаздарымыздың қазасына байланысты алғашқы шоқты жеңгеннен кейін біз тағы да Бассантарды бұзуға дайынбыз". Соғыстан кейін 9-шы инженерлік полк 1971 жылғы Үнді-Пәкістан соғысы кезінде (Кактус лилия операциясы) көрсеткен ерліктері үшін "Бассантар өзені" және "Пәкістан" театрлық құрметпен марапатталды және мақтан тұтатын "Бассантар полкі" деп аталады.
On December 8, 404 Field Company, on completing its task with 47 Infantry Brigade, was earmarked for providing engineer support to 91 Infantry Brigade. Simultaneously, 405 Field Company was rendered engineering support for the advance of 16 (Independent) Armoured Brigade in the area south and south west of Bari. Meanwhile, 406 Field Company extended the operational track beyond Tarakwal. On December 9, 404 Field Company was earmarked for 74 Infantry Brigade. The operational track was then connected to Bari following which the maintenance of the entire length of track continued. On the night of December 10/11, a platoon of 405 Field Company, deployed with 16 (Independent) Armoured Brigade and commanded by Naib Subedar Doraiswamy, was employed on minefield breaching task with trawls. At about 11pm, the build up of armour into the bridgehead was seriously hampered by a damaged tank obstructed traffic through the lane. Reopening of the lane was of utmost importance in order to successfully ensure the defence of the bridgehead. Naib Subedar Doraiswamy, on his own initiative and displaying exemplary courage, took a small party forward through the Pakistani artillery barrage and succeeded in hand breaching a detour round the stalled tank ensuring speedy induction of armour and essential infantry support weapons through the minefield and into the bridgehead. On December 11, a diversion on the Mawa Pangdaur road was constructed for the free movement of vehicles. Three reconnaissance patrols of 404 Field Company advanced with 91 Infantry Brigade to three different points for minefield reconnaissance. A second minefield lane was lined with the operational track on December 12. Simultaneously, 405 Field Company also cleared a minefield lane for the 16 (Independent) Armoured Brigade. On December 13 night, it breached an enemy minefield with trawls 1,300 meters deep, north of Lohara and further extended it up to Lohara. On December 15, an Engineer Task Force comprising elements of 404, 405 and 406 Field Companies was grouped with 47 Infantry Brigade for crossing Basantar in the Lagwal area. The task involved extension of the operational track from Lohara to Lagwal, breaching of an enemy minefield at Basantar, improvement of crossing the riverbed and construction of crossing points on two marshy nullahs which were subsidiary obstacles. The work commenced at 8 pm on December 15 and was carried out under intense Pakistani small arms, tanks and artillery fire. The Task Force, under Major VR Choudhary, was deployed for breaching minefield and constructing a passage for tanks and other vehicles through the river Basantar in Lagwal area. On reaching the obstacle at about 8.30 pm, the Task Force found the situation very confusing on account of intense shelling and small arms fire which was further aggravated because of scanty information about the obstacle itself. As conventional reconnaissance would have taken considerable time, the Task Force Commander decided to disregard normal drills and safety precautions and to send a small party on a wide frontage at normal walking speed. Sensing the urgency of the situation, Captain Ravinder Nath Gupta displayed exemplary bravery and volunteered for this hazardous task and led a small party of one junior commissioned officer and two other ranks right up to the far edge of the minefield. Despite the grave risk involved and very intense enemy fire, he and his party brought back vital data by 9.30 pm which enabled the task to be successfully completed by 2.30 am on December 16. This enabled 17 Horse with two companies to be inducted into the bridgehead by 3 am, well in time to take on the enemy's counter attacks and eventually lead to the destruction of the enemy armoured formation west of river Basantar. Subsequently, when the enemy put up in a counter attack, Captain Ravinder Nath Gupta personally guided tanks of 17 Horse through the cleared minefield lane for which marking was still in progress. Major VR Choudhary, Major SS Malik, Captain Ravinder Nath Gupta, 2/Lieutenant KM Mandanna, two Junior Commissioned Officers and two Other Ranks were killed in action. Major SP Sharma and 12 Other Ranks were wounded in action in the shelling. Operations ceased at 8 pm on December 17. The War Diary of the regiment records: “After overcoming the initial shock of the death of our gallant Officers, Junior Commissioned Officers and Other Ranks, we are prepared to breach more Basantars." After the war the 9 Engineer Regiment was awarded the battle honour "Basantar River" and Theatre Honour "Punjab" for their heroic exploits during the Indo Pak War of 1971 (Operation Cactus Lily); and is proudly called "Basantar Regiment".
Қорытынды
Шәкәрғардан арғы жақтағы Үндістан аумағына басып кіру, Батыс сектордағы Пәкістанның соғыс стратегиясының ең маңызды бөліктерінің бірі болды. Пәкістан, осы өңірде Үндістан аумағын басып алып, Кашмир мен Патанкот арасындағы негізгі байланысты үзуге үміттенеді, содан кейін Джаму мен Кашмирді оңай басып алуға мүмкіндік алады. Сиалкоттағы Пәкістан әскерлері Патанкотты ұстап тұрып, Шакаргархты басып алуға жасалған кез келген үнділік әрекеттерді тойтарып, тиімсіз етуді көздеді. Алайда, Үндістанның батыл шабуылы Пәкістанның соғыс жоспарларын күйретуге әкеп соқты. Үндістан армиясы соғыс жарияланғаннан кейін төрт күн ішінде аймақтағы Пәкістандықтарға күтпеген шабуыл жасап, оларды толығымен алаңдатты. Бірнеше күнге созылған қаһарлы шайқастардан кейін Үндістан армиясы Пәкістандықтарды кері ығыстырып қана қоймай, Сиалкотты басып алуға да жақын болды. Бұл және басқа да шайқастар Пәкістанның Шығыс Пәкістанда жоғалтқан аумақтарын Үндістан аумағын басып алып қайтару арқылы келісім жасау үмітін жойды. Шындығында, Пәкістан Батыс Пәкістанда шамамен 15 000 км² аумақты жоғалтты. Бұл басып алынған аумақ Шимла келісімінен кейін Пәкістанға қайтарылды. Үндістан армиясы Сиалкотқа жасаған шабуылды жеткілікті қарқынды жүргізбегені үшін сынға ілікті. Бірақ армия, атысты тоқтату жарияланған кезде, Үндістан Әуе Күштерінің жақын қолдауымен Сиалкотқа тағы бір шабуылды жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Пәкістанның Бассантар шайқасында бұзылған «Паттон» танкысі қазір Үндістан армиясының 54-ші жаяу әскер дивизиясына табысталған соғыс трофеі және Оңтүстік Үндістанның Хайдарабад қаласындағы «Танк Банд» жолындағы келушілердің назарына ілігеді. Соғыстан кейін 54-ші жаяу әскер дивизиясының құрамындағы 47-ші жаяу әскер бригадасы «Бассантар» бригадасы деп аталды.
Invading into Indian territory beyond the Shakargarh bulge was one of the most crucial components of Pakistan's war strategy in the western sector. Pakistan hoped that by occupying Indian territory beyond the bulge, the main link between Kashmir and Pathankot would be cut off, following which, it could easily invade Jammu and Kashmir. Pakistani military forces stationed in Sialkot base would keep Pathankot at bay, thwarting any Indian attempts to capture Shakargarh. However, Pakistan's battle plans were jeopardized because of the ingenuity of a bold attack by India. The Indian Army attacked Pakistani positions in the region within four days of the declaration of the state of war, catching the Pakistanis completely by surprise. After a few days of intense fighting, the Indian Army had not only pushed the Pakistanis back, but had also come close to capturing Sialkot. This and other battles put paid to any Pakistani hopes of bargaining for territory lost in East Pakistan, by capturing Indian territory. In fact, Pakistan lost around 15,000 km² territory in West Pakistan. This captured territory was returned to Pakistan after Shimla Agreement. The Indian Army, on the other hand, was criticized for their somewhat timid handling of the attack on Sialkot. The Army, however, stated that it was planning another assault on Sialkot with close air support from the Indian Air Force, when the cease fire was declared. The Pakistani Patton tank disabled during the Battle of Basantar in Pakistan, is now a War Trophy given to the 54th Infantry Division by the Indian Army, and an attraction for visitors to the Tank Bund Road in the South Indian city of Hyderabad. The 47 Infantry Brigade, part of the 54th Infantry Division, was christened Basantar Brigade after the war.
Халықтық мәдениетте
1971: Шекарасыз (2017) – Майор Равидің режиссерлік жұмысы (Моханлал полковник Махадеван рөлінде, «Майор Махадеван» фильмдер сериясының төртінші бөлімі, Хошиар Сингх Дахия Парам Вир Чакра және Аллу Сириш Арун Кхетарпал Парам Вир Чакра ПВХ-тың прототипі болған, Арунодай Сингх полковник Раза (Пәкістан) рөлінде).
1971: Beyond Borders (2017) directed by Major Ravi (with Mohanlal as Colonel Mahadevan fourth in Major Mahadevan film series, modeled on Hoshiar Singh Dahiya Param Vir Chakra and Allu Sirish as Arun Khetarpal Param Vir Chakra PVC, Arunoday Singh as Col. Raza (Pakistan).