Шери Норт: Марлен Монроның ізбасары болмаған актриса

Кіріспе

Америкалық актриса, биші және әнші (1932–2005)

Шерри Норт (туған Даун Ширли Кранг; 17 қаңтар 1932 – 4 қараша 2005) – американдық актриса, биші және әнші, 20th Century Fox компаниясы Мэрилин Монроға ізбасар болатын актрисалардың бірі деп санайтын.

Ерте өмір

Норт 1932 жылдың 17 қаңтарында Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында Джун (құрмет аты Шоард) және Ричард Крангтың қызы Даун Ширли Кранг ретінде дүниеге келді. Анасы Эдвард Бетелге қайта үйленгеннен кейін, ол Доун Ширли Бетел деп аталды. Ол Дин Мартин мен Джерри Льюис бас рөлде ойнаған "Жақсы тіршілік" (1954) фильмінің экранды нұсқасындағы рөлін қайта ойнады. 1954 жылдың басында, 22 жасында, ол Этель Мерман, Франк Синатра және Берт Лар қатысқан "The Colgate Comedy Hour" бағдарламасында Коул Портердің "Кез келген нәрсе болуы мүмкін" атты тікелей эфирдегі теледидарлық нұсқасында өнер көрсетті.

20th Century-Fox телеарнасы

1954 жылы Норт 20th Century Fox компаниясымен төрт жылдық келісімшартқа қол қойды. Студияның оған үлкен жоспарлары болды, оны студияның жетекші әйел жұлдызы Мэрилин Монроның орнын басуға үміттенеді. Фокс Нортты екі жобасының – «Роза түсті шалбардағы қыз» және «Шоу-бизнес – ең үздік бизнес» фильмдеріндегі басты рөлдерге сынады. Бұл рөлдер бұрын Монроға ұсынылған еді. Алайда, экрандық сынақтан кейін Норт екі фильмге де қабылданбады. 1954 жылдың наурыз айында Норттың 8 мм-лік эротикалық фильмде бикини киіп билегені белгілі болды, бұл оған қатысты жанжал тудырды. Фокс бұл жағдайды пайдаланды, бұрын Монроның 1952 жылғы жалаңаш күнтізбесін насихаттағандай. 1955 жылы Нортқа «Қалай өте танымал болу керек» (1955) фильмінде Бетти Грейблмен бірге басты рөл берілді, одан Монро бас тартқан еді. Монроның жұмыстан шеттетілуіне байланысты бұқаралық ақпарат құралдарының назары және Норттың жұмысқа алынуы нәтижесінде Норт Life журналының мұқабасында «Шери Норт Мэрилин Монроның орнын басады» деген мақаламен пайда болды. «Қалай өте танымал болу керек» фильмі Фокс күткендей сәтті болмады, бірақ Норт фильмді жарнамалау үшін «Мен кіммін?» телешоуына қатысты, және бір сарапшы тікелей одан Монромен байланысы бар-жоқ деп сұрады. Фильм сыншылардан әртүрлі пікірлер алды және кассада орташа табысқа жетті. Дегенмен, кинотарихшылар сол кездегі және қазіргі уақытта Норттың «Шейк, Рэтл энд Ролл» әніне билегенін фильмнің ең есте қаларлық көрінісі деп санайды. Нортты насихаттау үшін Фокс студиясының басшылары оны танымал жұлдыздармен бірге түсетін фильмдерге іліктеуге тырысты. Студия оны Том Ивеллмен бірге фильмге түсіруді жоспарлады, осылайша ол Монромен «Жеті жылдық қышу» (1955) фильміндегі табысын қайталауға үміттенеді. Бірақ көп ұзамай студия Норт пен Ивеллге романтикалық комедия «Лейтенант юбка киді» фильмінде түсуді тапсырды, онда күйеуі оны әскерден шығаруға тырысатын әскер лейтенантының тағдыры суреттелген. Фильмді насихаттау үшін Норт бірнеше жарнамалық суреттерге түсті, онда оның аяқтары көрсетілген. Суреттердің көп бөлігі жарияланғанда, тек оның аяқтары ғана көрінді, ал сүйір сөзі «Сендерге сенсеңдер де, сенбесеңдер де, осы аяқтар армия лейтенантына тиесілі» болды. Фильм 1956 жылдың қаңтар айында үлкен қызығушылықпен көрсетілді және АҚШ-та 4 миллион доллардан астам табыс әкеліп, кассалық табысқа жетті. Норттың келесі фильмі «Өмірдегі ең жақсы нәрселер тегін» (1956) болды, бұл сәнді музыкалық фильм, онда оның әнші дауысын Айлин Уилсон дубляж етті. Ол Гордон Макрей, Дэн Дейли және Эрнест Борньиннен кейін төртінші орында болды. Бұл студияның Норттың көрермендерін кеңейтуге жасаған әрекеті болды, және сыншылардың оң пікірлерін алғанымен, Фокс күткен табысқа жетпеді. 1956 жылы Фокс Бродвей актрисасы Джейн Мэнсфилдке келісімшарт жасады және Норттың есесінен оны насихаттауды бастады. Фокс Нортқа деген қызығушылығын біртіндеп жоғалтса да, студия оған бірнеше фильм ұсынуын жалғастырды. Оған «Жоғардағы қыз» атты фильмде басты рөл ұсынылды, онда ол Монроның экрандық бейнесін пародиалайтын еді. Норттың агенті фильмнен бас тартуды ұсынған кезде, Фокс оны екі айға уақытша тоқтатты. Бір айдан кейін оның тоқтатылуы алынып тасталған соң, Норт «Алтынға жол» фильмінде ойнауға келісті, бірақ Элвис Пресли оның серіктесі болады деген сенімділікпен. Пресли жалақы келіспеушілігіне байланысты бас тартқаннан кейін, оны Джеффри Хантермен алмастырды, ол Нортпен жиі дауласты. Фильмде Норт сары түсті бомба имиджінен алшақтауға тырысып, сарказмға толы официант рөлін ойнады, және фильмге әртүрлі пікірлер айтылса да, ол кассалық табысқа жетті. Содан кейін ол «Аванссыз» (1957) фильмінде ойнады, бұл Калифорниядағы тұрғын ауданда тұратын бірнеше отбасының өмірі туралы мелодрама. Фильмде Тони Рэндал оның ішімдікке салынған күйеуін сомдады. Фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланғанымен, ол кассада табысқа жетпеді. Келесі жылы ол Фокс үшін түсірген соңғы екі фильмінде ойнады. «Махаббат пен соғыс» (1958) - ол Джеффри Хантермен, сондай-ақ Роберт Вагнермен, Дана Винтермен және Хоуп Лангемен бірге ойнаған соғыс драмасы. Фильм сыншылар тарапынан да, қаржылық жағынан да сәтті болмады. Музыкалық фильм жанрының табысы төмендеуіне қарамастан, ол кейін Пат Бун мен Томми Сэндспен бірге «Марди Гра» (1958) фильмінде ойнады. Бұл оның келісімшарт бойынша соңғы фильмі болды.

In 1954, North signed a four year contract with 20th Century Fox. The studio had big plans for her, hoping to groom her as a replacement for the studio's leading—and increasingly uncontrollable—female star Marilyn Monroe. Fox tested North for leading roles in two of their upcoming productions, The Girl in Pink Tights and There's No Business Like Show Business—two films that had been offered to Monroe—while North was wearing Monroe's own studio wardrobe. After her screen tests, though, North was not cast in either film. In March 1954, North had a brush with scandal when she was revealed to have once danced in a bikini in an 8 mm erotic film. Fox capitalized on the publicity, as the studio previously had with Monroe's nude calendar posing in 1952. In 1955, she was assigned the lead role opposite Betty Grable in How to Be Very, Very Popular (1955), a role that Marilyn Monroe had refused. Media attention surrounding Monroe's suspension, and North's hiring resulted in North appearing on the cover of Life with the cover line "Sheree North Takes Over from Marilyn Monroe". How to Be Very, Very Popular did not live up to the hype Fox had generated, though North had appeared on What's My Line? to publicize the film and had been asked point blank by one of the panelists if she has been associated with Monroe. The movie received mixed reviews from critics and was a moderate box office success. Despite this, film historians, then and now, cite North's electrically charged dancing to "Shake, Rattle and Roll" as the film's most memorable scene. In an attempt to promote North, Fox studio executives lobbied to cast her in films surrounded with popular stars. The studio had campaigned to cast her in a film with comedian Tom Ewell, hoping to repeat the success he had with Monroe in The Seven Year Itch (1955). Soon thereafter, the studio assigned North and Ewell to appear together in the romantic comedy The Lieutenant Wore Skirts, plotting the story of an army lieutenant whose husband tries to get her discharged. To promote the film, North posed for several publicity shots showing her legs. When the majority of the shots were released, only her legs appeared, with the tagline "Believe it or not, these legs belong to an army lieutenant." The film premiered with much fanfare in January 1956, and became a box office success, grossing over $4 million in the United States. North's follow up was The Best Things in Life Are Free (1956), a lavish musical in which her singing voice was dubbed by Eileen Wilson. She received fourth billing under Gordon MacRae, Dan Dailey, and Ernest Borgnine. It was an attempt by the studio to broaden North's audience appeal, and while it earned favorable reviews from critics, it did not become the success for which Fox had hoped. In 1956, Fox signed another blonde bombshell in the person of Broadway actress Jayne Mansfield to a contract, and began promoting her instead of North. Although Fox gradually lost interest in North, the studio continued to offer her a string of films. She was offered the lead role in a film called The Girl Upstairs, in which she would have parodied Monroe's on screen persona. When North's agent suggested she decline the film, Fox put her on suspension for two months. When her suspension was lifted one month later, North agreed to appear in The Way to the Gold, but only on the assurance that Elvis Presley would be her co star. When Presley withdrew due to salary disagreements, he was replaced with Jeffrey Hunter, with whom North often quarreled. In the film, North attempted to progress from her blonde bombshell image, playing a sarcastic waitress, and while the film drew mixed reviews, it was a box office success. She next starred in No Down Payment (1957), a melodrama about the lives of multiple families living in a California subdivision. Tony Randall played her alcoholic husband in the film. Although critically acclaimed, it was not a box office success. The following year, she appeared in her final two films for Fox. In Love and War (1958) was a war drama film pairing her again with Jeffrey Hunter, and also with Robert Wagner, Dana Wynter, and Hope Lange. It was not a critical or financial success. Although the musical film genre had declined in profitability, she next co starred in Mardi Gras (1958) with Pat Boone and Tommy Sands. It was her final film under her contract.

Кейінгі жылдар

1958 жылы Норттың Fox компаниясымен келісім-шарты аяқталғаннан кейін, оның мансабы тоқтап қалды, бірақ ол өмірінің соңына дейін фильмдерде, теледидарда және сахнада өнер көрсетуді жалғастырды. Ол "The Untouchables" және "Gunsmoke" эпизодтарында (екеуі де 1963) қонақ ретінде ойнады. 1962 жылы Норт "Мен оны сізге көтерме саудаға аламын" қойылымының құрамына кірді, онда Эллиотт Гулд пен Барбра Стрейзанд таныстырылды. Кейін ол танымал телесериалдардың бірнеше эпизодында қонақ ретінде ойнады, соның ішінде "Ben Casey", "Burke's Law" (1963–65), "The Virginian" (1964–66), "The Big Valley", "The Iron Horse" (екеуі де 1966) және "The Fugitive" (1965–67). Сегіз жылдық үзілістен кейін киноға оралған соң, Норт B-сыныптағы ғылыми-фантастикалық фильм "Destination Inner Space" (1966) басты рөлін қабылдады. Фильм 1966 жылы шектеулі көрсетіліммен шықты және содан бері көбінесе көрсетілмейді. Норт Элвис Преслимен бірге оның соңғы фильмдерінің бірі – "The Trouble with Girls" (1969) фильмінде ойнады. Ол кинода жұмыс істемеген кезде мюзиклдерде және көптеген театрлық қойылымдарда өнер көрсетті. Ол Бродвейде "Hazel Flagg" (1953) мюзиклінде жарқын роль ойнап, "Theatre World Award" жүлдесін жеңіп алды. Бұл оның "Living It Up" (1954) фильміне түсуіне тікелей себеп болды. 1962 жылы ол Бродвейде Джек Крушен, Эллиотт Гулд және Барбра Стрейзанд қатысқан "I Can Get It for You Wholesale" қойылымында Марта Миллс рөлінде ойнады, Барбра Стрейзанд Бродвейдегі дебютін жасады. Норт сонымен қатар "Irma La Douce", "Bye Bye Birdie" және "Can Can" қойылымдарында да ойнады. 1965 жылы ол Ширли Найтты Лос-Анджелестегі "Dutchman" қойылымында алмастырды, бұл 1965 жылғы Уоттс көтерілісімен бір уақытта болды. Қойылымды консерваторлар тәртіпсіздікке итермелеу үшін сынға алды. Оған қарсы пикеттер ұйымдастырылды, газеттердегі жарнамалар тоқтатылды және Норттың машинасына өрт қойылды. Оған қарамастан, қойылым бір жыл бойы көрсетілді. 1960 жылдардан бастап Норт негізінен беделді және жан-жақты кейіпкерлік актриса болуға ұмтылды, ол 1960 жылдардан 1990 жылдарға дейін түсірілген барлық теледидарлық батырлық фильмдерде, детективтік шоуларда және медициналық драмаларда ойнады. Ол сол дәуірдің көптеген комедиялық сериалдарында комедиялық уақытты дұрыс пайдалана білу талантын көрсетті. Ол бірнеше телефильмдерде де сүйікті кейіпкер болды. Сондай-ақ ол "Marcus Welby, M. D." (1969) және "Archie Bunker's Place" (1979) фильмдеріндегі рөлдері үшін "Emmy" жүлдесіне ұсынылды. Кино продюсері және режиссері Дон Сигельдің сүйікті актрисасы болғандықтан, ол оның төрт фильмінде ойнады: Рихард Видмаркпен бірге "Madigan" (1968); Уолтер Маттаумен бірге "Charley Varrick" (1973); Джон Уэйннің соңғы фильміндегі ұзақ уақыттан бері жоғалған сүйіктісі ретінде "The Shootist" (1976); және "Telefon" (1977). Ол Роберт Дюваллмен бірге "Breakout" (1975) және "Telefon" фильмдеріндегі қосалқы рөлдерді ойнады. Басқа да ерекше рөлдер: Бёрт Ланкастер мен Джин Хакменмен бірге "The Gypsy Moths" (1969); және Роберт Райан, Ли Дж. Кобб, Роберт Дюваль және Альберт Салми қатысқан Майкл Виннердің батырлық фильмі "Lawman" (1971) фильмінде Бёрт Ланкастердің бұрынғы сүйіктісі ретінде. Ол сондай-ақ Сидни Пуатьемен бірге "The Organization" (1971) криминалды драмасында және Дювалл, Джо Дон Бейкер және Карен Блэкпен бірге "The Outfit" (1973) фильмінде ойнады. 1970 және 1980 жылдары Норт "Hawaii Five O", "The Streets of San Francisco", "McMillan & Wife", "Matlock", "Family" және "Magnum, P. I." сияқты телешоуларда қонақ ретінде пайда болды. Ол "The Mary Tyler Moore Show" сериалының бірнеше эпизодында Лу Гранттың қатысушысы рөлін ойнады. 1975 жылы ол Шелдон Леонардпен бірге CBS-тің қысқа мерзімді ситкомы "Big Eddie" де ойнады. 1980–81 маусымда Норт Диана Канова, Дэнни Томас және Мартин Шортпен бірге "I'm a Big Girl Now" сериалында ойнады. Сериал 19 эпизодтан тұрады. 1980 жылы ол "Marilyn: The Untold Story" телефильмінде Мэрилин Монроның анасын ойнады. 1983 жылы ол Стивен Бочконың "Bay City Blues" сериалының актерлік құрамына кірді. Бір сағаттық драмалық сериал сегіз эпизодтан тұрады. Кейін Норт "The Golden Girls" сериалының екі эпизодында Бланш Девероның әпкесі Вирджиния рөлінде ойнады. 1990 жылдары ол "Seinfeld" ситкомының екі эпизодында Космо Крамердің анасы Бабс Крамер рөлін ойнады. Оның соңғы рөлі Джон Лэндистің қара комедиясы "Susan's Plan" (1998) фильмінде болды.

After North's contract with Fox ended in 1958, her career stalled, although she continued to act in films, television, and on the stage throughout the rest of her life. She guest starred on episodes of The Untouchables and Gunsmoke (both 1963). North joined the cast of I Can Get It for You Wholesale in 1962, which featured Elliott Gould and introduced Barbra Streisand. She later guest starred on a series of popular television series, including Ben Casey, Burke's Law (1963–65), The Virginian (1964–66), The Big Valley, The Iron Horse (both 1966), and The Fugitive (1965–67). After an eight year absence from film acting, North accepted a lead role in the B movie science fiction film Destination Inner Space (1966). The film opened to only a minor release in 1966 and has rarely been seen since. North co starred with Elvis Presley in one of his final films, The Trouble with Girls (1969). When she was not working in films, she worked in musicals and many other theatrical productions. She appeared on Broadway doing a lively routine in the musical Hazel Flagg (1953), and won a Theatre World Award. This led directly to her being cast in the film Living It Up (1954). In 1962, she appeared on Broadway as Martha Mills in I Can Get It for You Wholesale, with Jack Kruschen, Elliott Gould, and Barbra Streisand in her Broadway debut. North also appeared in productions of Irma La Douce, Bye Bye Birdie, and Can Can. In 1965, she took over from Shirley Knight in a Los Angeles production of Dutchman that coincided with the 1965 Watts riots. The production was controversial and was blamed by conservatives for inciting unrest. It was picketed, ads in newspapers were blocked, and North's car was set on fire. Despite that, the production ran for a year. From the 1960s onward, North focused mainly on becoming a solid and versatile character actress, appearing on almost every television Western, cop show, and medical drama produced from the 1960s through the 1990s. She displayed a talent for comic timing on many of the situation comedies of the era. She was a favorite in several made for television movies. She also earned Emmy nominations for appearances on Marcus Welby, M. D. (1969) and Archie Bunker's Place (1979). A favorite of film producer/director Don Siegel, she appeared in four of his films: in Madigan (1968) opposite Richard Widmark; in Charley Varrick (1973) with Walter Matthau; as John Wayne's long lost love in the actor's final film The Shootist (1976); and in Telefon (1977). She had supporting roles in two Charles Bronson movies, Breakout (1975) with Robert Duvall, and Telefon. Other notable performances were in The Gypsy Moths (1969) with Burt Lancaster and Gene Hackman; and as Burt Lancaster's ex lover in Michael Winner's Western, Lawman (1971) with Robert Ryan, Lee J. Cobb, Robert Duvall, and Albert Salmi. She also appeared in the crime drama The Organization (1971) with Sidney Poitier, and in The Outfit (1973) with Duvall, Joe Don Baker, and Karen Black. Throughout the 1970s and 1980s, North appeared in guest spots on TV shows, including Hawaii Five O, The Streets of San Francisco, McMillan & Wife, Matlock, Family, and Magnum, P. I She played Lou Grant's girlfriend in several episodes of The Mary Tyler Moore Show. She co starred with Sheldon Leonard in the short lived CBS sitcom Big Eddie in 1975. During the 1980–81 season, North starred in I'm a Big Girl Now with Diana Canova, Danny Thomas, and Martin Short. The series aired 19 episodes. In 1980, she played Marilyn Monroe's mother in the made for television film Marilyn: The Untold Story. In 1983, she appeared in the ensemble cast of Steven Bochco's series Bay City Blues. The hour long drama series aired eight episodes. North later appeared in two episodes of The Golden Girls as Blanche Devereaux's sister Virginia. In the 1990s, she appeared as Cosmo Kramer's mother Babs Kramer in two episodes of the sitcom Seinfeld. Her last screen role was in John Landis' black comedy Susan's Plan (1998).

Жеке өмір

Норт төрт рет үйленген және екі баласы болған. 1948 жылы 16 жасында ол суретші Фред Бессирге тұрмысқа шығып, Даун есімді қызды дүниеге әкелді. Олардың некесі 1953 жылы ажырасты. 1955 жылы Норт теледидар сценарисі Бад Фрименге тұрмысқа шықты, бірақ бір жылдан кейін олар ажырасып кетті. Оның үшінші күйеуі психолог Герхардт Сомер болды, одан Эрика Ева есімді тағы бір қызы туды. Олардың некесі 1963 жылы ажырасып бітті. Норт қайтыс болған кезде төртінші күйеуі, Эмми сыйлығының иегері, атақты суретші Филипп "Филл" Норманмен бірге болған.