Кларенс Маккей: Американдық қаржыгер мен меценаттың өмірі мен тағдыры

Кіріспе

Америкалық қаржыгер және қайырымдылық шараларын қолдаушы (1874–1938)

Кларенс Хангерфорд Маккей (17 сәуір 1874 – 12 қараша 1938) – американдық қаржыгер. Ол Postal Telegraph and Cable Corporation компаниясы басқармасының төрағасы және Mackay Radio and Telegraph Company компаниясының президенті болды. Ол кен өндіру корпорациясын құрып, Невада штатының Вирджиния қаласында «Биг Бонанза» деп аталатын, ең ірі алтын және күміс кенін тапты. 1898 жылы кен таусылғанға дейін осы кеннен 100 миллион доллардан астам алтын (қазіргі ақшамен санағанда) өндіріліп, олардың барлығы зор байлыққа ие болды. Кейін оның әкесі анасына үйленіп, оның бұрынғы некеден болған қызын асырап алды. Олар Париж мен Нью-Йорк арасында тұрып, осы қыз бен Джон және Кларенс есімді екі ұлын тәрбиеледі.

Мансап

Кларенс өзінің негізгі кіріс көзі – Пошталық телеграф компаниясын жаңа Халықаралық телефон және телеграф компаниясына (ITT) үлкен көлемде акцияға сатты. 1929 жылғы қор нарығының күйреуі оны құлатты. Ол Ұлы депрессияны өнері мен антиквариаттарын сату арқылы бастан өткерді. Ақырында ол қызы Эллинмен және оның күйеуі Ирвинг Берлинмен қайта табысты, ол оның сәбиінің кенеттен қайтысына көңіл көтеру үшін барды. Ирвинг Берлин әкесіне әрқашан құрметпен және мейіріммен қарады. Эллин Берлин де, Кларенстің немересі Мэри Эллин Барретт те табысты жазушылар болды.

Жеке өмір

1897 жылы Маккей Нью-Йорк пен Англия арасындағы кеме сапарында ескі, жоғары қоғамдық отбасынан шыққан Кэтрин Александр Дюермен (1880–1930) танысты. Ол Лорд Стирлингтің қызы, леди Китти Дюердің ұрпағы болды. Олар ғашық болды және 1898 жылдың 17 мамырында үйленді. Лонг-Айленд, Рослиндегі Харбор Хилл, болашақ мүліктің орны, Хемпстед шығанағының әдемі көрінісімен, Кэтрин мен Клэриге аға Маккейлерден үйлену сыйы ретінде берілді. Кэтрин Харбор Хиллдегі сарайдың жобалануы мен салынуына көп көмектесті, оны МакКим, Мид және Уайт фирмасының Стэнфорд Уайт жобалаған және Уайт жобалаған ең ірі үй болды. Кэтрин сайлау құқығын қолдаушы және әйелдер құқығы үшін күрескен адам болды және 1905 жылы Рослин мектеп кеңесінің алғашқы әйел мүшесі атанды. Кларенс пен Кэтриннің үш баласы болды: Кэтрин Маккей (1900–1971), 1922 жылы Кеннет О'Брайенге (1895–1954) үйленді. Олар ажырасып, 1938 жылы Роберт Зимер Хокинске (1903–1979) қайта тұрмысқа шықты. Эллин Маккей (1903–1988), әкесінің наразылығына қарамастан, танымал композитор Ирвинг Берлинге ғашық болды. Берлин орыс иммигранты, православие дінін ұстанатын, өзінен он бес жас үлкен жесір яһуди болды. Эллин 1926 жылы Берлинге үйленуге батыл болғанда, Кларенс оны мүліктен айырды. Алайда, Берлин сол кезде өте бай, заманының ең танымал ән жазушысы болды. Джон Уильям Маккей (1907–1988), 1929 жылы Жозефина Гвендолин Роузға (1908–2004) үйленді. 1910 жылы Кэтрин Кларенс пен үш баласын тастап, доктор Джозеф Блейкпен қашып кетті. Блейк өз кезегінде оның медбикесімен қашып кетті. 1914 жылы Парижде олардың некесі ресми түрде ажырасып бітті. Кэтрин 1930 жылы Нью-Йоркке оралды, содан кейін сол жылы қатерлі ісіктен қайтыс болды. Діни нанымынан (ол дәстүрлі ирланд-американдық католик еді) туындаған себептермен, Маккей бірінші әйелі Кэтрин тірі болғанда қайтадан үйленбеді. Сондықтан Кларенс пен Анна Кейс (1888–1984) 1930 жылы Кэтриннің қайтысынан кейін күтіп, 1931 жылдың 18 шілдесінде Нью-Йорктің Рослин қаласындағы Сент-Мэри Рим-католик шіркеуінде үйленді. Ол Кейске платинадан жасалған зәрд және алмас әшекейін сыйға берді. Зәрд Колумбияда табылған, ал әшекейді Картье жасаған. Кейс Метрополитен операсында және концерттік солист ретінде ән айтқан лирикалық сопрано болды. "Шамамен 1916 жылы Кларенс Х. Маккейдің үйінде өткен жеке музыкалық кеште ән айтуға келісім бергеннен кейін оның өмірі күрт өзгерді. Оның сұлулығына тәнті болған ол келесі Карнеги залындағы концертіне гүлдермен толтырылған көлікті жіберді, оның ішінде эмальды көк құс бейнеленген кішкентай бриллиант жүзі болды". Ол 1938 жылдың 12 қарашасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Оның қоштасу рәсімі Нью-Йорк филармониясы орындаған Сент-Патрик соборында өтті. Ол Грин Вуд зиратында жерленген.

Around 1897, Mackay met Katherine Alexander Duer (1880–1930), a debutante from an old, high society, New York family that he met on a steamship crossing between New York and England. She was a descendant of Lady Kitty Duer, daughter of Lord Stirling. They fell in love and were married on May 17, 1898. Harbor Hill in Roslyn, Long Island, the site of their future estate with the striking view of Hempstead Harbor, was Katherine's and Clarie's wedding present from the senior Mackays. Katherine oversaw much of the design and building of their mansion at Harbor Hill which was designed by Stanford White of McKim, Mead, and White and was the largest home White ever designed. Katherine was a suffragette and a champion of women's rights and became the first woman member of the Roslyn school board in 1905. Together, Clarence and Katherine were the parents of three children:

Katherine Mackay (1900–1971), who married Kenneth O'Brien (1895–1954) in 1922. They divorced and she remarried to Robert Ziemer Hawkins (1903–1979) in 1938. Ellin Mackay (1903–1988), who fell in love with the popular composer Irving Berlin, to the fury of her father. Berlin was a Russian immigrant, an Orthodox Jewish widower fifteen years older than she. When Ellin insisted on marrying Berlin in 1926, Clarence disinherited her. However, Berlin was already wealthy at this stage, the most popular songwriter of his time. John William Mackay (1907–1988), who married Josephine Gwendolyn Rose (1908–2004) in 1929. In 1910, Katherine left Clarence and her three children to run away with Dr. Joseph Blake. Blake in turn ran away with her nurse. The marriage officially ended in divorce in Paris in 1914. Katherine returned to New York in 1930, the same year she died from cancer. Because of religious convictions (he was a traditional Irish American Catholic), Mackay would not remarry as long as his first wife, Katherine, lived. Therefore, Clarence and Anna Case (1888–1984) waited until after Katherine's death in 1930, and were subsequently married in on July 18, 1931, at St. Mary's Roman Catholic Church in Roslyn, New York. His wedding gift to Case was a platinum set emerald and diamond necklace. The emerald was mined in Colombia and the necklace designed by Cartier. Case was a lyric soprano who sang with the Metropolitan Opera and as a concert soloist. "Her life changed dramatically following an engagement to sing at a private musicale given in the home of Clarence H. Mackay (c. 1916). Taken with her beauty, he sent a carload of flowers to her at her next Carnegie Hall recital, enclosing a small diamond band with an enamel bluebird in the center." He died of cancer on November 12, 1938. His funeral was at St. Patrick's Cathedral where the New York Philharmonic played. He was buried at Green Wood Cemetery.

Мұра

Анна Кейс Маккей 1984 жылы Смитсондар институтына алмас алқасын сыйға берді. Кларенс Маккей ортағасырлық толық қару-жарақ жинақтарын жинаумен белгілі болды, және ол 1930 жылдардың басында олардың бір бөлігін Метрополитен өнер мұражайына сатты. АҚШ Ұлттық Аэронавтикалық қауымдастығы басқаратын және АҚШ Әуе күштері жыл сайын Әуе күштерінің қызметкеріне, қызметкерлеріне немесе ұйымдарына "жылдың ең еңбегі бар ұшуы" үшін табыс ететін авиациялық жүлде Макейдің құрметіне аталды. Маккей таулары – Антарктиданың Мари Берд аймағындағы Форд тауларының бір бөлігі, Аллегени тауларынан оңтүстікке қарай орналасқан биік шыңдар тобы. Олар 1934 жылы Бердтің Антарктика экспедициясымен ашылған және экспедицияға көмек көрсеткені үшін Кларенс Маккейдің есімімен аталады.