Кіріспе

Houndsditch – Лондон қаласының Портсокен және Бишопсгейтсіз аймақтарынан өтетін көше; бұл аймақтар сонымен қатар Лондонның Шығыс жағының бір бөлігі болып табылады. Көше бір кезде Лондон қабырғасының сыртында болған арықтың сыртқы жиегімен жүреді. Көше өзінің атын Бишопсгейт пен Олдгейт арасындағы арық бөлігінен алған. Атау осы арық бөлігіне кеңінен қоқыс төгілуімен байланысты болуы мүмкін; оған өлі иттерді тастау немесе жабайы иттердің осы қалдықтарды шолып жеуі себеп болуы мүмкін.

Тарих

Римдіктер Лондонның қорғаныс қабырғасының сыртында арық қазып, кейіннен оны толтырып, жойып тастады. Ұлы Кнуттың басшылығымен даниялықтар қалаға кіруді бақылау үшін қалалық арық салды. Бұл арық өлі иттерді тастау орыны ретінде танымал болды, сондай-ақ аңыз бойынша Кнуттың атышулы ағылшын сатқыны Эдриктен Стреонаның денесін қала арқылы сүйреп, отпен жағып, сосын басын шапқан екен. Оның денесі одан кейін қорлықпен қабырғадан лақтырылып, ашыққан иттердің қоқыс іздеп жейтін арыққа түсті. Мәдениетте тіпті жабайы иттердің Эдриктен қалған денеден бас тартқаны да айтылады. 1211 жылы арық қорғаныс жүйесінің бір бөлігі ретінде қайта қазылды, ені шамамен 75 фут (23 м) болды. Қалалық билік оны үнемі тазалау және тазарту мәселесімен айналысып отырды, себебі көптеген үйлер оны қоқыс пен лақты тастауға ыңғайлы орын деп санады. 1595 жылы жерді тегістеу туралы алғашқы ойлар туды, бірақ арық бойымен өтетін көше 1503 жылы моменмен жабылған болатын. Houndsditche атауы 13 ғасырда пайда болды және оған тасталған қоқыс пен өлі иттердің көптігімен байланысты болды; ал бұрын ол тек "Арық" деп аталатын. 1989 жылы Houndsditch-те бірнеше иттердің қаңқасы табылды. 20 ғасырдың басында көше киім-кешек пен жаңалықтардың гүлденген сауда орталығына айналды, нәтижесінде Лондонның жетекші универмагтарының бірі – "Хаундсдич қоймасы" пайда болды, ол "Еврей кварталының Selfridges" деп аталды. 1910 жылдың желтоқсан айында анархистер 119 нөмірлі зергерлік дүкенге қарақшылық жасауға тырысқанда үш полиция қызметкерін өлтірді. 1911 жылдың қаңтар айында осы топтың екі мүшесі Сидней көшесіндегі қоршау кезінде ұсталды және өлтірілді.

Сипаттама

Бишопскейтке жақындағанда, заманауи кеңселердің барлығы құрылыс учаскелерін толыққанды алып жатпайды, нәтижесінде шағын аумақтар бос қалады. Тарихи деректер бойынша, бұл жерлер бұрын обалар қазылған орындар болған. Көше Барбиканнан Уайтчепелге дейінгі A1211 тас жолының бөлігі. Қозғалыс Оутвич көшесінен оңтүстік-шығысқа қарай, қазіргі Хундсдич көшесі арқылы жүзеге асырылады, ол Сент-Ботольф көшесіне жалғасып, Олдгейт жолына (батысқа) немесе Уайтчепел жолына (шығысқа) қосылады. Көшеде көптеген мейрамханалар, барлар мен кеңселер орналасқан, сондай-ақ оның қысқа жаяу өтетін бөлігі Лондон қаласының ең биік ғимараты – Герон мұнарасының солтүстік жағымен өтеді.

Қоғамдық көлік

Ең жақын Лондон метро станциясы – Олдгейт, ал ең жақын негізгі теміржол станциясы – Ливерпуль-стрит. Көшеге Лондон автобустарының 42, 78, 100, 135 және 205 маршруттары жүреді.

Танымал мәдениетте

Хаундсдич – 1945 жылы түсірілген «Китти» фильмінің 1783 жылғы оқиғалар орыны. Көше шалақорлыққа толы аймақ ретінде сипатталған.