Мартина Арройо: Американдық опера дивасының өмірі мен мансабы
Martina Arroyo
Мартина Арройо – американдық опера әншісі (1937 ж.т.), халықаралық аренада сәтті өнер көрсеткен тұңғыш афроамерикандық сопрано. Верди мен Пуччини рөлдерімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық опера әншісі (туған 1937)
American opera singer (born 1937)
Мартина Арройо (2 ақпан 1937 жылы туған) – американдық опералық сопрано, 1960 жылдардан 1980 жылдарға дейін халықаралық аренада үлкен жетістіктерге жеткен. Ол үлкен жетістікке жеткен афроамерикандық опера әншілерінің алғашқы буынының өкілі болды. Арройо 1963-1965 жылдар аралығында Цюрих операсында танымал болды, ал 1965-1978 жылдар аралығында Метрополитен операсының жетекші сопраноларының біріне айналды. Метрополитен операсындағы жылдары ол Ла Скала, Ковент-Гарден, Париж Ұлттық операсы, Колон театры, Берлин Deutsche Oper, Вена мемлекеттік операсы, Чикаго лирикалық операсы және Сан-Франциско операсы сияқты әлемдік опера театрларында да жиі өнер көрсетті. Ол итальяндық спинто репертуарындағы өнерлерімен, әсіресе Верди мен Пуччини туындыларының басты рөлдеріндегі шеберлігімен ең көп танылды. 1991 жылы соңғы опералық қойылымын жасағаннан кейін, ол АҚШ және Еуропаның әртүрлі университеттерінде ән сабақтарын оқытуға өтті. 2013 жылдың 8 желтоқсанында Мартина Арройо Кеннеди орталығының арнайы сыйлығымен марапатталды.
Martina Arroyo (born February 2, 1937) is an American operatic soprano who had a major international opera career from the 1960s through the 1980s. She was part of the first generation of black opera singers to achieve wide success. Arroyo first rose to prominence at the Zurich Opera between 1963 and 1965, and then was one of the Metropolitan Opera's leading sopranos between 1965 and 1978. During those years at the Metropolitan Opera, she was also a regular presence at the world's opera houses, performing on the stages of La Scala, Covent Garden, the Opéra National de Paris, the Teatro Colón, the Deutsche Oper Berlin, the Vienna State Opera, the Lyric Opera of Chicago, and the San Francisco Opera. She is best known for her performances of the Italian spinto repertoire, and in particular, her portrayals of Verdi and Puccini heroines. Her last opera performance was in 1991, after which she has devoted her time to teaching singing on the faculties of various universities in the United States and Europe. On December 8, 2013, Arroyo received a Kennedy Center Honor.
Алғашқы жылдар
Арройо Нью-Йорк қаласында Деметрио Арройоның, ол түпнұсқада Пуэрто-Рикодан келген, және Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласының тумасы Люсиль Вашингтонның екі баласының кішісі ретінде дүниеге келді. Оның ағасы баптист пасторы болды. Отбасы Харлемде, Сент-Николас авенюі мен 111-ші көшеге жақын жерде тұрды. Әкесі Бруклиндегі теңіз кемелерін жөндеуші зауытта инженер-механик болып жұмыс істеді және жақсы жалақы алып, Арройоның анасы үйде балаларымен күтуге мүмкіндік алды. Оның жұмысы отбасыға Нью-Йорктің мәдени өмірімен танысуға жағдай жасады, сондықтан олар жиі мұражайларға, концерттерге және театрға баратын. 1940 жылдары Бродвейдегі бірнеше қойылымды тамашалау Арройоның орындаушы болуға деген қызығушылығын оятып, оған әсер етті. Анасы оның арманына қолдау көрсетіп, Арройоға балет сабақтарына қатысуға рұқсат берді. Анасы да өте талантты әуесқой пианист болған және қызына аспапта ойнауды үйреткен. Арройоның бала кезіндегі музыкалық тәжірибесі көбінесе баптист шіркеуіндегі хорға қатысу және Хантер колледжінің жоғары мектебінде оқу арқылы болды. Арройо 1965/66 маусымын қазан айында Метрополитен операсында "Дон Карлос" операсындағы Елизавета рөлін орындап, сыншылардың жоғары бағасын алды. Ол сол театрдың сүйікті әншісіне айналды, көбінесе Верди операларының басты рөлдерін орындады, және Мет 1978 жылға дейін оның негізгі сахнасы болды. Осы он үш жыл ішінде Метте ол Аида, Вердидің "Un ballo in maschera" операсындағы Амелия, Джакомо Пуччинидің "Мадам Баттерфляй" операсындағы Чио-Чио Сан, Моцарттың "Дон Жуан" операсындағы Донна Анна, Вердидің "Эрнани" операсындағы Эльвира, Вердидің "Макбет" операсындағы Леди Макбет, Вердидің "Трубадур" операсындағы Леонора, Вердидің "Тағдыр күші" операсындағы Леонора, Пуччинидің "Турандот" операсындағы Лиу, Умберто Джорданоның "Андреа Шенье" операсындағы Маддалена, Пьетро Масканьидің "Сельская честь" операсындағы Сантуцца және Амилкаре Понкиеллидің "Джоконда" операсындағы атақты рөлдерді орындады. Сонымен қатар, ол 1968 жылы Вагнердің "Лоэнгрин" операсындағы Эльза рөлін орындаған алғашқы афроамерикандық әнші болды, бұл тек Метрополитен операсында ғана емес, опера тарихындағы маңызды оқиға болды. Бұл жас опера әншілерін дамытуға бағытталған, оларға толық дайындық курстарын ұсынатын жоба. Ол сондай-ақ Хантер колледжі мен Карнеги Холлдың қамқорлар кеңесінде де белсенді жұмыс істейді. 2000 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.
Arroyo was born in New York City, the younger of two children of Demetrio Arroyo, originally from Puerto Rico, and Lucille Washington, a native of Charleston, South Carolina. Her older brother grew up to become a Baptist minister. The family lived in Harlem near St. Nicholas Avenue and 111th Street. Her father was a mechanical engineer at the Brooklyn Navy Yard and earned a good salary which enabled Arroyo's mother to stay at home with their children. His job also allowed the family to experience New York's cultural offerings and the family frequented museums, concerts, and the theatre. It was attending several performances of Broadway shows during the 1940s that first inspired Arroyo's interest in becoming a performer. Her mother humored her dreams and allowed Arroyo to take ballet classes. Her mother was also a talented amateur classical pianist and taught her daughter to play the instrument. Arroyo's other musical experiences as a child were largely through singing in the choirs at her Baptist church and as a student at Hunter College High School. Arroyo began the 1965/66 season at the Met in October with a critically acclaimed performance of Elizabeth in Don Carlo. She immediately became a favorite singer at that house portraying mostly Verdi heroines and the Met became her principal home from that point up until 1978. Her other roles at the Met during these thirteen years included Aida, Amelia in Verdi's Un ballo in maschera, Cio Cio San in Giacomo Puccini's Madama Butterfly, Donna Anna in Mozart's Don Giovanni, Elvira in Verdi's Ernani, Lady Macbeth in Verdi's Macbeth, Leonora in Verdi's Il trovatore, Leonora in Verdi's La forza del destino, Liù in Puccini's Turandot, Maddalena in Umberto Giordano's Andrea Chénier, Santuzza in Pietro Mascagni's Cavalleria rusticana, and the title role in Amilcare Ponchielli's La Gioconda among others. She was also notably the first black person to portray the role of Elsa in Wagner's Lohengrin in 1968, not just at the Met, but in all of opera history. which is dedicated to the development of emerging young opera singers by immersing them in complete role preparation courses. She is also active on the Boards of Trustees of Hunter College and Carnegie Hall. She was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 2000.