Кіріспе

19 ғасырдың соңындағы американдық сәулет стилі

Stick стилі – 19 ғасырдың ортасындағы Карпентер готика стилі мен 1890 жылдарға қарай дамыған Королева Анна стилі арасындағы кезеңдік американдық сәулет стилі. Ол сыртқы қабырғаларда ашық жартылай ағаштан жасалған қаңқаны еліктейтін сызықтық "жапсырма" (жабын тақташалары) қолданылуынан аталған.

Сипаттамалары

Бұл стиль ғасырдың ортасында танымалдыққа ие болған қаңқалы құрылымды (balloon framing) аудармасын беруге тырысты, қарапайым жиекті тақталар, софиттер, алжапқыштар және басқа да сәндік элементтер арқылы оған сілтеме жасады. Стиктік стильді сәулет салыстырмалы түрде қарапайым жоспарлауымен танылады, көбінесе қақпақтардағы немесе сәндік жапқыштардағы фермалармен ерекшеленеді. Стиктік әшекейлеме құрылымдық маңызы жоқ, ол қабырғаның қаптамасы үстіне жабыстырылған тар тақталар немесе жұқа тіректер ғана. Тақталар көбінесе тік бұрыштарда қиылысады, кейде диагональ бойынша да қиылысады, бұл ортағасырлық, әсіресе Тюдор ғимараттарының жартылай ағаш құрылымына ұқсайды. Бұл стиль үйлерде, теміржол вокзалдарында, құтқару станцияларында және сол дәуірдегі басқа да ғимараттарда кеңінен қолданылды. Стиктік стиль кейінгі Королева Анна стилімен бірнеше ортақ ерекшеліктерге ие болды: қалың панельді кірпіш түтіндері бар шатыр жазықтықтары, айнала оралатын веранда, оймалы бөлшектер, бос қабырғаның «панельді» бөлімдері, қақпақтардың жоғары жағындағы оймалы бөлшектердің сәулелі орналасуы. Стиктік стильдің өте стильді және сәндік нұсқалары көбінесе Истлейк деп аталады.

Stick Eastlake

Stick–Eastlake – бұл стиль термині, ол Шарль Истлейк бастаған сәндік өнердің Истлейк қозғалысынан алынған элементтерді таяқ стиліндегі ғимараттарда қолданады. Оны кейде «Викториялық таяқ» деп те атайды, бұл таяқ және Истлейк стильдерінің бір түрі. Stick–Eastlake стилі 19 ғасырдың соңында белгілі бір дәрежеде танымал болды, бірақ Виктория архитектурасының басқа, көбірек таралған стильдерімен салыстырғанда, осы стильдегі сақталған мысалдары салыстырмалы түрде аз.