Кіріспе
Уильям Адам Мейер (14 қаңтар 1893 – 31 наурыз 1957) – американдық бейсболшы және жаттықтырушы. Ол тарихындағы ең нашар екі командада ойнап, кейін оларды басқарғандығымен ерекше көзге түседі. 19 жылдық мансабының көп бөлігін (1910–1928) кіші лигаларда өткізген ұстағыш, ол оң қолмен лақтыратын және соққы беретін, бойы 5 фут (2 метр) болатын. Мейер 1913 жылы «Чикаго Уайт Сокс» командасымен үлкен лигаға енді, бірақ ол тек бір ойында ғана қатысты. Үш жылдан кейін, 1916 жылы «Филадельфия Атлетикасы» командасымен Америка лигасына оралғанда, ол 50 ойында ойнады, командасы 36 ойын жеңіп, 117 ойында жеңіліске ұшырады. Келесі жылы ол жақсарған «Атлетикасы» командасының 62 ойынында ойнады, бірақ команда 55–98 есебімен жеңіліске ұшырады. Содан кейін, бір жарым ұрпақтан соң, Мейер 1952 жылы «Питтсбург Пиратс» командасын Ұлттық лига тарихындағы ең нашар үшінші көрсеткішке жеткізді, команда 154 ойынның 42-сін ғана жеңді. Алайда, 1932 жылдан 1947 жылға дейінгі кезеңде Мейер өте табысты кіші лига жаттықтырушысы болды, «Нью-Йорк Янкис» ұйымының жоғары деңгейдегі командаларын басқарды және төрт плей-офф чемпионатына жеңіске жетті. Сонымен қатар, Мейердің «Пиратс» командасының алғашқы маусымында «The Sporting News» журналы оны «Жылдың үздік жаттықтырушысы» деп таныды.
William Adam Meyer (January 14, 1893 – March 31, 1957) was an American baseball player and manager. He holds the dubious distinction of having played with, then managed, two of the worst teams in the history of Major League Baseball. A catcher who spent most of his 19 year active (1910–1928) playing career in the minor leagues, he threw and batted right handed, and was listed as 5 feet (2 m) tall and
Meyer broke into the majors with the 1913 Chicago White Sox, though he appeared in only one game. Three years later, when he returned to the American League with the Philadelphia Athletics in 1916, he appeared in 50 games for a squad which won only 36 games and lost 117. The following year, he played in 62 games for an improved A's club which, however, still posted a 55–98 mark. Then, a generation and a half later, Meyer managed the 1952 Pittsburgh Pirates to the third worst record in modern National League history, the Bucs winning only 42 of 154 games. However, during the period from 1932 through 1947, Meyer was a highly successful minor league manager, helming high level teams in the New York Yankees' organization and winning four playoff championships. In addition, in , Meyer's first season at the helm of the Pirates, he was selected The Sporting News Major League Manager of the Year,
Үлкен лигадағы ойын мансабы
1915 жылы Мейер Айова штатының Давенпорт қаласында өте жақсы ойнады, сол себепті Кони Мак оны өзінің жоғары лигасы Филадельфия Атлетикасының қақпашысы Уоли Шангты сақтап қалу үшін сатып алды. Ол Мактың оған жас және болжамсыз питчерлерге қақпашылық жасауды тапсырғанын еске алды, Шангты аяу үшін. Ол сол жылы "А" командасы үшін 50 ойын ойнады, соның арқасында "А" командасының тарихындағы ең төмен жеңіс көрсеткішімен аяқталған маусымға куә болды. 1917 жылы ол "А" командасы үшін 62 ойын өткізді. Бұл Мейердің кәсіпқой ойыншы ретінде жоғары лигадағы соңғы маусымы болды.
Ойыншы менеджер
Маккарти 1926 жылғы маусымда Чикаго Кабс командасын басқаруға шақырылғанда, Майер оның орнына Конельстер командасын басқаруға тағайындалды. Бірінші маусымда Луисвилл командасы екінші рет қатарынан жеңімпаз атанды, құрамында болашақ Бейсбол Даңқының екінші негізшісі Билли Герман болды (Мейер 20 жылдан кейін оны Пираттар командасының басқарушысы ретінде алмастырды). Жалпы, кіші лигаларда менеджер ретінде Майер сегіз жеңіс туын жеңіп алды, тоғызыншысын мүшкелмен жіберіп алды және тек екі рет екінші дивизионда қалды. 1944 жылдың 6 шілдесінде Майер мен Ньюарк Баки Харрис пен оның Буффало Бисон командасынан 30 ойын қалып, соңғы орында болды және Буффалодан жеті рет қатарынан жеңілді. Ньюарк 34 ойынның 30-сында жеңіске жетіп, қайта жанданды, ал Буффало екінші дивизионға түсті және жеңіс туын жеңуден біршама қалып қойды. Ашушаң, көп ішетін МакФайл да өз менеджерлерімен келіспейтін болған. Майер МакФайлдың ұсынысынан бас тартып, Канзас-Ситиге оралды, 1947 жылы "Блюз" командасын бірінші орынға шығарды.
Ральф Кинердің хоум-рандарына қарамастан, Пираттар 1949 жылы алтыншы орынға түсті. Хабарлауынша, Майер команданың құрметін жоғалтты, себебі ол журналистерге ойыншының өз еркімен питчингтен қашқанын айтқанда, шындығында ол ойыншыға "ұрып қашу" белгісін берген еді. 1950 жылы олар қайтадан соңғы орында қалды.
Жеке өмір
Пять сезондық 317–452 (.412) басқару көрсеткішіне және барлығы Питтсбург командасымен жұмыс істегеніне, сондай-ақ оның қарапайым үлкен лигадағы ойыншылық карьерасына қарамастан, Мейерге екі маңызды награда берілді, бұл оның қаншалықты құрметтелгенін көрсетеді. 1954 жылы «Пираттар» командасы Мейердің жейде нөмірін (1) зейнеткерлікке шығарды. Ол сондай-ақ туған қаласы Ноксвиллде де құрметке ие болды, онда ол үйін сақтап, 1932 жылы мектептегі сыныптасы Маделон Уортерске үйленді. Қаланың бейсбол стадионы, көп жылдар бойы кіші лиганың «Ноксвилл Смокис» командасының үйі болған, оның құрметіне Билл Мейер стадионы деп аталды. Мейер Норман Роквеллдің «Алтыншы иннингтің төменгі жағы» атты суретінде бейнеленген. Басқарушылық қызметтен кейін Мейер скаут ретінде жұмыс істеді. Мейер екі жылдан соң Ноксвиллде 64 жасында жүрек және бүйрек ауруларынан қайтыс болды.