Кіріспе

Ағылшын актері және драматургі Джон Болдуин Бакстоун (14 қыркүйек 1802 – 31 қазан 1879) – ағылшын актері, драматургі және комедия актері, 150 пьеса жазған, алғашқысы 1826 жылы сахнаға қойылған. Ол мансабының басым бөлігінде Адельфи және Хеймаркет театрларында комик актер ретінде ойнады, ал 1853 жылдан 1877 жылға дейін Хеймаркет театрына жетекшілік етті.

Өмірбаян

Бакстоун Лондонның Хокстон ауданында, зейнеткер дүкенші Джон Бакстоун мен оның әйелі Элизабеттің (қыз есімі Болдуин) ұлы болып дүниеге келді. Ол Уолворт грамматикалық мектебінде оқыды және 10 жасында теңіз кемесінде қысқа мерзімге шәкірттікке алынған, бірақ қайта мектепке оралды. Ол құқық тағылымдап оқыды, адвокаттың көмекшісі болды, алайда 19 жасқа келгенде актерлікке көшті.

Ерте мансап

Бакстоун 1821 жылы «Ормандағы балалар» спектаклінде Габриель рөлімен саяхаттап жүрген труппаға қосылды. Ол үш жыл бойы Англияның оңтүстік-шығысында гастрольдік сапармен болды. Эдмунд Киннен тәлімгерлік алды. 1823 жылғы 30 қаңтарда Суррей театрында «Найгелдің бақыты» спектаклінде Рэмзи рөлімен алғаш рет Лондон сахнасында өнер көрсетті. 1824 жылы ол сол театрға қосылып, «Ормиялық келісімде» Петер Сминкт ойнады. Ол сондай-ақ пьесалар жаза бастады. Оның жетістіктері 1827 жылы Адельфи театрында жұмыс істеуге мүмкіндік берді, онда ол 1833 жылға дейін төменгі комедиялық актер ретінде қызмет етті. Бакстоунның актерлік шеберлігі «ақыл мен әзілдің үйлесімі, олардың өзара әрекеттесуі керемет комедиялық әсер тудыратын» деп сипатталды. Бакстоун мансабының бірінші жартысында көптеген пьесаларын жазды, олардың көпшілігі Адельфи театрында қойылды. Актерлік мансабының шыңына жеткенде, оның драматургиялық шығармашылығы азайды. Адельфи театрында ол өзінің алғашқы табысты пьесасында Бобби Трот рөлін ойнады, ол 1826 жылы жазған «Еңбекші Люк» (1827) мелодрамасы. Ол сондай-ақ Дион Бусиконың «Ескі бастар мен жас жүректер» спектаклінде Боб рөлін сомдады, сонымен қатар «Крикет» спектакліндегі Слобой, «Джон Булл» спектакліндегі Дан, «Скриптер мектебіндегі» Скраб, «Маған бес шиллинг берші» спектакліндегі Голлайтли және бірнеше Шекспир рөлдері сияқты есте қаларлық рөлдерді ойнады. Адельфи үшін ол 1847 жылы «Жасыл бұталар» және «Орман гүлдері» пьесаларын жазды. Ол сондай-ақ «Помпеяның соңғы күндері» романын да сахналық қойылымға бейімдеді. 1868 жылы Бакстоунның ұлы Фредерик Уолтер Гордонның «Аюға сүйісқандықтың құны» атты фарсында театр сахнасында ойнады. Гилберт осы кезеңде Хеймаркетте өзінің жеті пьесасының тұсаукесерін өткізді, оның ішінде Кендалдар қатысқан «әдеби комедиялар» сияқты «Ақиқат сарайы» (1870), «Пигмалион және Галатея» (1871) және «Зұлым әлем» (1873). Бакстоун сондай-ақ Гилберттің «Мейірімділік» (1874) және «Данл Друс, Blacksmith» (1876) драмаларын, сондай-ақ оның 1877 жылғы «Келісім» фарсын қойды. 1873 жылы Бакстоун сағат 14:00-де басталатын матинелерді енгізді. 1870-ші жылдардың ортасында Бакстоунның труппасы тарады, ал 1877 жылы ауыр шығынға ұшырағаннан кейін, денсаулығы нашарлап, банкрот болғандықтан, ол театрды басқарудан бас тартты. Оның 1844 жылы қайтыс болғанға дейін кем дегенде бес баласы болды. Ұлы Фредерик актер болды. 1857 жылы Бакстоун Фаннидің туысы Изабелла Коплендке, театр директоры Роберт Коплендтің шөбересіне үйленді, және олар 1857 мен 1876 жылдар арасында 12 бала сүйді. Олардың қызы Люси Изабелла Бакстоун және ұлдары Джон Копленд Бакстоун мен Роуланд Бакстоун да сахнаға шықты. Денсаулығы үш жыл бойы нашарлағаннан кейін, Бакстоун 1879 жылы 77 жасында Лоуэр-Сиденхэмдегі Белл Грин Лодж үйінде қайтыс болды және Ледивелл зиратында жерленді. Режиссер Найджел Эверетт пен Хеймаркет театрының сахнашыларының айтуынша, Бакстоунның әруағы театрдан жиі көрінеді, әсіресе комедиялар кезінде және «оның ойнаған нәрселерін бағалайтын» кезде. 2009 жылы «The Daily Telegraph» газеті актер Патрик Стюарттың «Годотты күту» қойылымы кезінде Хеймаркет театрында әруақты қанатқа тұрғанын көргенін хабарлады.