Роберт Вуд: Королевское происхождение және аңыздың жоқтығы
Robert Wood (timber merchant)
Канадалық ағаш саудагері Роберт Вудтың тегі туралы жаңа зерттеулер. Корольдік архиві мәліметтеріне сәйкес, оның әкесі – қызметкер Роберт Вуд, ханзада Эдуардтың ұлы емес.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Вуд (1792 жылғы 10 тамыз – 1847 жылғы 13 сәуір) – канадалық ағаш саудагері және кеме иесі, сондай-ақ Эдуард Август ханзадасы мен оның сүйіктісі мадам де Сен-Лоранның ұлы деген қате мәлімдемеге ие болған.
Robert Wood (10 August 1792 – 13 April 1847), was a Canadian timber merchant and shipowner inaccurately alleged to be the son of Prince Edward Augustus and his mistress, Madame de Saint Laurent.
Ата-анасы бар делінген
Соңғы зерттеулер (әсіресе Виндзор замкісіндегі Корольдік архивке кіруге рұқсат алған Молли Гилленнің еңбегі) Эдвард Август пен Мадам де Сент-Лоранның 27 жылдық қарым-қатынасынан бала тумағанын көрсетті; көптеген канадалық отбасылар мен жеке тұлғалар (соның ішінде Новая Шотландия сарбазы сэр Уильям Фенвик Уильямс, 1-ші баронет) олардан тарағанмын деп мәлімдегенімен, бұл шаруалардың бәрі жаңа зерттеулерге сүйене отырып, нақты емес деп есептелуі керек. Вудтың дүниеге келгені немесе крещениеден өткені туралы тіркелген деректердің жоқтығы (мұндай жағдайлар көбінесе патшалық тегін көрсетеді деп саналады), Вуд отбасының кейінгі ұрпақтары арасында принцтің кішкентай Вудты бұрынғы қызметшісі Роберт Вуд ағасына тапсырғаны туралы әңгіме тарады. Роберт Вуд және оның әке-шешесі туралы осындай күмәндер қашан пайда болғаны белгісіз, бірақ ақпараттың жалғыз көзі – отбасының өзі сияқты көрінеді.
Recent scholarship (particularly by Mollie Gillen, who was granted access to the Royal Archive at Windsor Castle) has established that no children were born of the 27 year relationship between Edward Augustus and Madame de Saint Laurent; although many Canadian families and individuals (including the Nova Scotian soldier Sir William Fenwick Williams, 1st Baronet) have claimed descent from them, such claims can now be discounted in light of this new research. Based on the absence of birth or baptism records for Wood (with such an absence often considered to be indicative of royal descent), subsequent generations of the Wood family had a tradition that claimed that the infant Wood was given by the Prince to his former servant, Robert Wood senior. Exactly when Robert Wood and his parentage became the subject of such speculation is unclear, but the only source appears to have been the family itself.
Ата-аналық тегі
Вуд шын мәнінде жоғарыда аталған Роберт Вудтың биологиялық ұлы болды, ол 1791 жылы Квебекке барғанда Принцтің қызметшісі болған. Роберт Вуд аға сол жылдың желтоқсан айында Мари Дюпуи (сонымен қатар Мари Катон деп те белгілі) әйел алды. Кейін Атқару кеңесінің есік сақшысы болып тағайындалып, одан кейін саудагер болды, ол 1806 жылы қайтыс болды, жеті баласы қалды, Роберт кіші олардың үлкені болды.
Wood was in fact the biological son of the aforementioned Robert Wood, who was a servant to the Prince when he went to Quebec in 1791. Robert Wood senior married, in December of that year, Marie Dupuis (also known as Marie Caton). Subsequently appointed doorkeeper of the Executive Council, and later a merchant, he died in 1806, survived by seven children, Robert junior being the eldest.
Мансап
1812 жылға қарай Вуд ағаш сарқып таңдаушы болып тағайындалды, ал 1815 жылға қарай мачталар мен ағаштарды сарқып таңдау және өлшеу шебері болды. Ол және оның бауыры Джордж ағаш саудагерлері мен ағаш ұсталары ретінде жеке кәсіп бастады; кәсіп ағаш нарығының құбылуына байланысты гүлдеп, құлдырады, және Вуд 1826 жылы банкротқа ұшырады, бірақ 1829 жылға қарай қалпына келді (Силлиеридегі Анс Сен Мишельде үлкен үй салды).
By 1812, Wood was commissioned culler of timber, and by 1815 master culler and measurer of masts and timber. He and his brother George started their own business as timber merchants and carpenters; the business flourished and floundered on the vicissitudes of the timber market, and Wood was bankrupted in 1826, only to recover (building a large house at Anse St Michel, Sillery) by 1829.
Өлім
1846 жылдың соңына қарай немесе 1847 жылдың басында Вуд денсаулығын жақсарту үшін Батыс Үндістанға сапар жасады; алайда, бұл көмектеспеді және ол сол жылдың сәуір айында қайтыс болды. Оның қайтыс болған жері – Саванна, Джорджия штаты. Ол 1817 жылы әскери кеңсе қызметкерінің қызы Шарлотта Грейге үйленген еді, олардың он бір баласы болған.
At some time around the end of 1846 or early 1847, Wood visited the West Indies to benefit his health; this failed to do any good, and he died in April of that year. Place of death has been noted as Savannah, Georgia. He was survived by his wife, Charlotte (née Gray), daughter of a military clerk, whom he had married in 1817 and with whom he had eleven children.