Кіріспе

Филиппиннің Бас судьясы 1988-1991 жылдар аралығында. Марсело "Селинг" Брионес Фернан (24 қазан 1927 – 11 шілде 1999) – филиппиндік заңгер және саяси қайраткер. Ол Жоғарғы Соттың Бас судьясы және Сенат төрағасы қызметтерін атқарған жалғыз филиппиндік. Сондай-ақ, ол 1970 жылдары Батасанг Памбансаның Бас судьясы және спикері болған Керубе Макалинталдан және 1946 жылға дейін Бас судья және Өкілдер палатасының спикері болған Хосе Юлодан кейін, үкіметтің сот және заң шығару биліктеріне жетекшілік еткен үшінші филиппиндік.

Ерте өмір

Фернан 1927 жылы Себу, Себу қаласында дүниеге келген. 1953 жылы Филиппин университетін заңгер мамандығы бойынша бітірді. Ол АҚШ-тағы Гарвард университетіне магистр дәрежесін алу үшін барып оқыды. Оралған соң, туған жерінде заңгер ретінде қызмет етті. Жақын арада ол сотта даулы істерді қарастыратын адвокатқа айналды.

Заң шығарушы карьерасының алғашқы жылдары

1959 жылы Себу провинциялық кеңесіне сайланды және 1961 жылға дейін қызмет етті. Ол сондай-ақ 1971 жылғы Конституциялық конвенцияға өз туған провинциясынан делегат ретінде сайланды және оның отырыстарына, сондай-ақ сол кезде ел үшін жаңа Конституция жасау мақсатында өткен комитет отырыстары мен тыңдауларға белсенді қатысты. 1984 жылы, Маркос режимі тұсында, ол Антонио Куэнкомен бірге Себу қаласының жалпы округінен оппозициялық UNIDO партиясының тізімі бойынша Регулярлы Батасанг Памбансаға сайланды. Ол үкіметтік заң шығарушылар ұсынған заң жобаларын мұқият қарап, Маркос режиміне қарсы сөз сөйледі. 1986 жылы, кезектен тыс сайлаудан кейін, ол оппозициялық заң шығарушылардың бірі болды. Сайлау комиссиясының отырысы барысындағы пікір-таластар мен шиеленіс күшті болған кезде, үкіметтік заң шығарушылар президент Фердинанд Э. Маркосты және оның серігі, бұрынғы сенатор Артуро Толентиноны сол жылғы президенттік және вице-президенттік сайлаудың жеңімпаздары деп жариялады. Оппозиция бұл сайлаудың бұрмаланғандығын мәлімдеді.

Соттық

1977 жылы ол Филиппиннің Біріккен Адвокаттар қауымдастығының ұлттық президенті болып сайланды, бұл елдегі адвокаттардың ұлттық ұйымы. Халық күші революциясынан және Батасанг Памбансаның таратылуынан кейін, президент Корасон Акино оны Жоғарғы Соттың судьясы болып тағайындады және ол 1988 жылға дейін қызмет етті. Сонымен қатар, ол Сот ережелерін қайта қарау комитетінің төрағасы және Палата сайлау трибуналының төрағасы болды. 1988 жылы ол Жоғарғы Сот пен сот жүйесіндегі ең жоғары басшылық лауазымына – Бас судья болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Сот және адвокаттар кеңесінің төрағасы болды, бұл елдегі болашақ судьялар мен судьяларды іріктеу органы, сондай-ақ Сотты жоспарлау және іске асыру кеңсесінің төрағасы болды. Бас судья ретінде қызмет еткен кезінде бірнеше маңызды сот реформалары жүзеге асырылды, олардың ішінде сот бағдары мен мансапты жетілдіру бағдарламасы, Сот этика кодексін жаңарту және үздіксіз сот процесі бағдарламасы бар.

Президенттік ұсыныс

1991 жылы ол ел президенті лауазымына түсу үшін бас судьялық қызметінен қанағаттанды. Кейін ол Палата Төрағасы Рамон Митраның «Laban ng Demokratikong Pilipino» партиясынан вице-президенттікке кандидаттығын қабылдады. Ол вице-президенттікке кандидат болған тұңғыш бұрынғы бас судья болды. Алайда, 1992 жылғы сайлауда екеуі де Фидель Рамос пен Жозеф Эстрададан жеңіліс тапты.

Сенат (Сенатор, 1995-1999 және Сенат Төрағасы, 1998-1999)

1995 жылғы сайлауда Фернан «Лакас Лабан» коалициясынан Сенатқа үміткер болып түсті және сайланды. Ол саясатқа төртінші рет кірді, Сенаттың Әділет және адам құқықтары жөніндегі комитетінің көмекші көпшілік көшбасшысы және төрағасы, сондай-ақ Оныншы Конгресс (1995-1998) кезеңінде Сенаттың Еңбек, жұмыспен қамту және адам ресурстарын дамыту жөніндегі комитетінің төрағасы болып тағайындалды. Ол елдің заңдарына айналған бірнеше маңызды заң жобаларының авторы болды, соның ішінде: 8246-шы Республика заңы, яки Апелляциялық соттарды аймақтастыру туралы заң, 1998 жылғы 8493-шы Республика заңы, яки Жедел сот ісін қарау туралы заң, Филиппин сот академиясының 8557-ші Республика заңы, 1997 жылғы 8525-ші Республика заңы, яки «Мектепті қабылдау» акциясы және 8558-ші Республика заңы, яки Жер асты шахтерлері туралы заң. Ол сонымен қатар 1995 жылғы 8247-ші Республика заңына, яки шетелдіктерді әлеуметтік интеграциялау туралы заңға, 1997 жылғы 8282-ші Республика заңына, яки Әлеуметтік қамсыздандыру туралы заңға, және 1997 жылғы 8369-шы Республика заңына, яки Отбасылық соттар туралы заңға да қолдау көрсетті. Фернан Сенат Төрағасы болып сайланды, бұл Сенаттағы ең жоғары басшылық лауазымы, және сонымен бірге 1998 жылы 11-ші Конгресс ашылған кезде президенттік тағайындауларды тексеру және бекітуге уәкілеттік берілген Конгресс органы – Тағайындау комиссиясының төрағасы болды. Оның Сенат Төрағасы ретіндегі басшылығымен Сенат «Таза ауа туралы» заңды, «Көшпелі күштер туралы келісімді» және 1999 жылғы «Жалпы қаржыландыру туралы» заңды және басқа да бірқатар заңдарды қабылдады.

Өлім

Фернан денсаулығының нашарлауына байланысты 1999 жылғы 28 маусымда Сенат төрағалығынан қанағаттанды. 2011 жылдан 2019 жылға дейін. Ол сондай-ақ теле- және киножұлдыз Маттео Гидичеллидің әкесінің інісі.

Қызықты деректер

Ол – сот жүйесіне Бас судья ретінде және заң шығарушы салаға Сенат төрағасы ретінде басшылық еткен жалғыз филиппин. Ол демалыс күндері отбасымен Мактан, Себу және Бого жағалауларына барып, суға түсуге немесе жақын аралдарға қайықпен саяхаттауға ұнаған. Марсело Фернан ән айтуды ұнатқан, ал оның сүйікті әндері "Feelings" және "Matud Nila" болған.