Кіріспе

Филиппин Сенатының президенті 1966-1967 жылдары. Артуро "Ка Тьюринг" Модесто Толентино (19 қыркүйек 1910 – 2 тамыз 2004) – филиппиндік саясатшы және дипломат, Сенат төрағасы және Сыртқы істер министрі қызметтерін атқарған. Ол 1986 жылғы Филиппиндегі кезектен тыс сайлауда Фердинанд Маркостың вице-президенттікке үміткері болды. Ол азаматтық құқық саласындағы ең білікті сарапшы саналады, себебі 1949 жылдың маусымынан 1950 жылдың тамызына дейін Филиппин азаматтық кодексін жасауға қатысқан. Сонымен қатар, ол 1960 жылы "Сыбайлас жемқорлыққа және заңсыз табысқа қарсы" заңды жазған. Оның кітабы немесе түсіндірмелері заңгерлер үшін стандартты оқулыққа айналды. Ол сондай-ақ халықаралық құқықтағы жоғары білікті мамандардың бірі ретінде танылады, оған Филиппин және халықаралық "архипелагтық доктринаның" әкесі деген құрметті атақ берілді, себебі ол 1982 жылғы Біріккен Ұлттар Ұйымының Теңіз құқығы жөніндегі конвенциясына (UNCLOS) архипелагтар үшін 200 теңіздік шақырымдық эксклюзивті экономикалық аймақтар туралы ережелерді енгізген.

Ерте мансап

Артуро Модесто Толентино Манилада қарапайым отбасында дүниеге келді. Студент кезінде Толентино білімділігімен ерекше көзге түсті. Ол Мабини бастауыш мектебінің және Манила шығыс орта мектебінің (қазіргі Викторино Мапа орта мектебі; 1928) үздік оқушысы болды. Манила университетіне емтиханды ең жоғары баллмен тапсырып, 1938 жылы UP-де алтын медальмен марапатталған философия бакалавры (cum laude) дәрежесін алды. 1934 жылы Филиппин университетінің (UP) заң факультетін (cum laude) үздік бітіруші болып аяқтады және адвокаттық емтиханды ең жоғары көрсеткішпен тапсырды (1934). Кейіннен оқуын жалғастырып, Санто-Томас университетінен заң магистрі (meritissimus) және азаматтық құқық докторы (meritissimus) дәрежелерін алды. Ол сонымен қатар «Филиппин еркін баспасөзі» журналында әңгімелер жазды, күрес спортында жеңіліссіз және бодибилдингпен айналысты. Дебаттар мен сөз сөйлеу өнерінде жеті алтын медаль (соның ішінде Кэзон медалі) және екі күміс кубок жеңіп алды. 1934 жылы «Филиппиннің колледждер аралық ораторлық чемпионы» атағын иеленді. 1933 жылы Орегон университетінің, ал 1934 жылы Вашингтон университетінің американдық студенттерімен сәтті дебат өткізді. 1934 жылы Толентино Манила карнавалында «Мисс Манила» жеңімпазының серігі болды. UP-де «Филиппин Колледжиан» журналының бас редакторы және Upsilon Sigma Phi ұйымының мүшесі болды. Толентино 1934 жылы адвокаттық емтиханды тапсырғаннан кейін заңгерлікпен айналысып, танымал заңгер ретінде қадірленді. Филиппин университетінде, Санто-Томас университетінде, Шығыс университетінде, Манила университетінде, Ареллано университетінде, Қиыр Шығыс университетінде, Манила заң колледжінде, Филиппин заң мектебінде, Сан-Беда колледжінде және Кэзон колледжінде заң профессоры болып жұмыс істеді. Өмірі бойы азаматтық құқық саласындағы белгілі сарапшы болды.

Өкілдер палатасы (19491957)

Толентино 1948 жылы президент Мануэль Роксас оны Филиппиннің алғашқы және жалғыз Азаматтық кодексін жасайтын Кодекс комиссиясының ең жас мүшесі ретінде таңдаған кезде, ол танымал азаматтық ғалым және сот адвокаты болған еді. Кодекс 1949 жылдың соңында аяқталып, 1950 жылы қолданысқа енді. Көпшілік фракциясының басшысының міндеттері мен жауапкершілігі, сондай-ақ Толентиноның таңдалу себебі Мануэль Мартинестің 1983 жылғы 7 қазандағы «Темпо» газетінде жарияланған мақаласында түсіндірілген. Заң шығару саласында көпшілік фракциясының басшысы, спикер немесе төраға емес, парламенттік процестің кіндігі болып табылады. Ол – барлық мәселені шешетін орталық, ақпаратты жинақтайтын орын, тыңғысыз еңбек ететін адам, бастамашы, егер сақ болмаса, сынға ұшырайтын тұлға, ауыр жүкті көтеретін жануар және барлық назардың орталығы. Фракция басшысы болуға тек қана мықтылар сайланады. Осы даулы нәтиже ақырында Маркосты құлатып, Акиноны революциялық президент етіп тағайындаған Халық билігі революциясына әкелді. 2013 жылы Филиппиннің Ұлттық тарих комиссиясы 2013 жылғы №2 қаулысында Толентиноның вице-президент болып сайланбағанын ресми түрде мәлімдеді, осылайша оны Филиппин вице-президенттерінің ресми тізімінен шығарды.

1986 жылғы төңкеріс

Содан кейін Толентино 1986 жылғы 6 шілдеде төңкеріс жасады, Маркос елден қуылғандықтан, конституциялық тұрғыдан Филиппин президенті міндетін атқарушы деп жариялады. Маркостың жақтастары мен шамамен 100 сарбаз Маниланың сәнді қонақ үйіне барып, жүк көліктерімен кедергі қойды. Ол зор қолдау күтті, бірақ оның ісіне Маркосқа адал бірнеше мың адам ғана қолдау көрсетті. 8 шілдеде ол мыңдаған бейбіт жақтастарын және шамамен жүз әскери қолдаушысын таратуға келісіп, сәтсіз төңкеріс әрекетіне нүкте қойды. Филиппиннің 1987 жылғы Конституциясы халықтың көпшілік дауысымен бекітілгеннен кейін, Толентино халық еркіне құрмет ететінін мәлімдеді.

Сенатқа қайта оралу (19921995)

1992 жылы Толентино Сенатқа сәтті сайланды, Ұлттық Халық Коалициясынан 18-ші орын алды. Дегенмен, 1995 жылы қайта сайлануға тырысуы сәтті болмады және ол саясаттан кетті. Осы кезеңде ол маңызды петициялар жасады және Tolentino v. Қаржы министрісі ісі сияқты ерекше даулы сот мәселелеріне қатысты.

Өлім және мұра

2004 жылдың 2 тамызында Толентино 93 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Либинангг Мага Баяниде жерленген. Толентино 1960-1980 жылдар аралығында азаматтық құқық және жеке тұлғалар құқығы саласындағы ең білікті сарапшы болған. Қазіргі күні Филиппиннің азаматтық кодексіне арналған Толентиноның түсіндірмелері мен сот практикасынан тұратын томдары UP заң колледжінде және басқа да заң университеттерінде негізгі оқу құралы болып табылады. Манила қаласының Сампалок ауданында қайтыс болған сенатордың құрметіне спорт орталығы салынған, ал Инструкция көшесінде Толентиноның ескерткіші орнатылған.

Жеке өмір

Толентиноның бірінші әйелі соғыста қаза болды. Одан кейін ол Пилар Адораблға үйленді, бірақ тәрбиелеу мәселелеріндегі келіспеушіліктерге байланысты неке бұзылды, себебі Толентино жұмысымен көбінесе алыс болғанмен, олар өмірден өткенше жақын қарым-қатынаста болды. Кейін ол Констанция Кондеге үйленді. Мириам Дефенсор Сантьяго Толентиноны заң саласында және Сенаттағы басты батыры және ұстазы деп есептейді. Оның жеті баласы болды, олар соңғы өсиетінде (1971) көрсетілген: Артуро кіші, Эвелин және Аннабелла Консуэло Дэвидтен; Бернадетт, Сальвадор және Викторио Констанция Кондеден; ал Ма. Эленита Розита Роблзден.