Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тарих
Аймақтағы ең ерте тұру белгілері – 1826 жылы Стофорд ауылының солтүстігінде табылған қола дәуіріне қатысты жерлеу қалдықтары. "Стоуфорд" атауы саксон тілінен шыққан болуы мүмкін, "Stow Ford" деген сөзден туындаған. Елді мекен саксон дәуіріне дейін созылуы мүмкін, Барвик алғаш рет 1185 жылы айтылған. Орта ғасырларда Стофорд жаңа қала ретінде көрсетілген, ал 1273 жылғы сараптама немесе тексеруде әрқайсысы жылына 10 пенс төлейтін 74 бургаж тіркелген. 1273 жылы қаланың жалпы халқы 500-ден асып түскен болуы мүмкін. Стофорд кем дегенде 300 жыл бойы қала мәртебесін сақтап келді. 1361 жылы гильдия ғимараты туралы мәлімделген, сондай-ақ жеке округ сотының бар екенін растайтын дәлелдер бар. 1569 жылғы тізімде "Стофорд ауданы" әлі де кездеседі.
The earliest signs of habitation in the area were the relics of a Bronze Age burial which were found in 1826, a little to the north of the village of Stoford, which may be a Saxon name derived from Stow Ford. Settlement may go back as far as Saxon times, the earliest mention of Barwick being in 1185. In the Middle Ages, Stoford was shown as a new town and in an Inquisition or survey of 1273 there were 74 burgages each paying 10d (ten pence) a year. The total population of the borough in 1273 was probably over 500. Stoford kept its borough status for at least 300 years. A guildhall was mentioned in 1361 and there is proof of a separate borough court. There was still a 'borough of Stoford' in the musters of 1569.
Басқару
Жергілікті мәселелерді шешу жауапкершілігі жергілікті кеңеске жүктеледі. Ол кеңестің жұмыс істеу шығындарын жабу үшін жыл сайынғы алымды (жергілікті салықты) белгілейді және қоғамдық бақылау үшін жылдық есептерді дайындайды. Қауымдық кеңес жергілікті жоспарлау өтінімдерін бағалайды және қылмыс, қауіпсіздік және көлік мәселелері бойынша жергілікті полициямен, аудандық кеңес қызметкерлерімен және көршілік бақылау топтарымен бірлесіп жұмыс істейді. Сондай-ақ, кеңестің міндеттеріне қауымдық нысандарды күтіп ұстау және жөндеу жобаларын бастау, сондай-ақ аудандық кеңеспен жолдарды, су өткізу жүйесін, жаяу жолдарды, қоғамдық көлікті және көшелерді тазалау мәселелері бойынша консультациялар жүргізу кіреді. Табиғатты қорғау мәселелері (ағаштар мен ескерткіштерді қамту) және экологиялық мәселелер де кеңестің жауапкершілігінде. Жергілікті басқару мақсатында 2023 жылдың 1 сәуірінен бастап ауыл Сомерсет Кеңесінің біріктірілген билігіне бағынады. Бұрын ол 1974 жылдың 1 сәуірінде 1972 жылғы Жергілікті Өзін-Өкіметтендіру Заңына сәйкес құрылған Оңтүстік Сомерсеттің қалалық емес ауданының бір бөлігі болды. Бұл округ бұрын Йеувил ауылдық округінің құрамында болған. Сонымен қатар, ол Ұлыбритания Парламентінің Өкілдер палатасында өкілдігі бар Йеувил сайлау округінің бөлігі болып табылады. Ол бірінші жеңіске жеткен кандидатты сайлау жүйесі бойынша бір Парламент мүшесін сайлайды. 2020 жылдың қаңтар айында Ұлыбритания Еуропалық Одақтан шыққанға дейін ол Еуропалық Парламенттің Оңтүстік-Батыс Англия сайлау округінің бөлігі болды, ол д'Ондт әдісімен партиялық тізімдер бойынша пропорционалды өкілдік жүйесін қолдана отырып жеті Еуропарламент депутатын сайлады.
The parish council is responsible for local issues. It sets an annual precept (local rate) to cover the council's operating costs and produces annual accounts for public scrutiny. The parish council evaluates local planning applications and works with the local police, district council officers, and neighbourhood watch groups on matters of crime, security and traffic. The parish council's role also includes initiating projects for the maintenance and repair of parish facilities, as well as consulting with the district council on the maintenance, repair and improvement of highways, drainage, footpaths, public transport and street cleaning. Conservation matters (including trees and listed buildings) and environmental issues are also the responsibility of the council. For local government purposes, since 1 April 2023, the village comes under the unitary authority of Somerset Council. Prior to this, it was part of the non metropolitan district of South Somerset, which was formed on 1 April 1974 under the Local Government Act 1972, having previously been part of Yeovil Rural District. It is also part of the Yeovil county constituency represented in the House of Commons of the Parliament of the United Kingdom. It elects one Member of Parliament (MP) by the first past the post system of election. It was part of the South West England constituency of the European Parliament prior to Britain leaving the European Union in January 2020, which elected seven MEPs using the d'Hondt method of party list proportional representation.
Барвик саябағы
Елді мекен бастапқыда Сион аббаттығының мүлігінің бір бөлігі болған және 1530 жылдарда таратылғаннан кейін әртүрлі қолдарға ауысқан. Қазіргі үй мен саябақ 1770 жылы Джон және Грейс Ньюман салған деп есептеледі, олардың туыстары көршілес Ньютон Сурмавиллге ие болған. Үй көл мен үңгір бар демалыс бағында орналасқан, ал айналасындағы саябақ готикалық қақпа және төрт ойын-сауық құрылысымен әсемделген. 19 ғасырдың басында мүлік Джон Ньюманның туысы Томас Месситерге өтті, ал 1830 жылы сарай Жакоб стилінде қайта жаңартылды. Сол кезде солтүстік жағына апельсин үйі (оранжерея) салынды. 20 ғасырдың басында мүлік әртүрлі адамдарға жалға берілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол соғыс тұтқындары лагерінің орны болды, бастапқыда Батыс Шөлдегі науқаннан итальяндық тұтқындар, кейін Нормандия шайқасынан кейін неміс тұтқындары орналастырылды. Соғыстан кейін мүліктің мәлімдемесі алынып тасталғаннан кейін Месситер отбасы кең ауқымды жаңарту және жөндеу жұмыстарын жүргізіп, тұруға көшті. Кейін бұл мүлік Бродхембери колледжі деп аталған мектепке айналды және 1960 жылдардың соңына дейін солай болды. 1970 жылдардың басынан 1980 жылдардың ортасына дейін сарай мен айналасындағы жерлер Pagems Schools Ltd және директор, майор Артур Грейге жекеменшік интернат ретінде пайдалану үшін жалға берілді. Бұл мектеп Лондон, Ливерпуль, Бристоль, Суонси және елдің басқа да аймақтарынан келген ұлдарды тартты. Осы кезеңде жаңа оқу блогы, жүзу бассейні және спорт залы салынды. Мектеп сонымен қатар «Т.С. Гриффон» деп аталатын Теңіз кадеттері корпусының бөлігі болды және HMS Hampshire (D06) және жақын жердегі RNAS Yeovilton H.M.S. Heronмен байланыста болды. Мектеп 1986/87 жылдары банкроттық жағдайына байланысты жабылды. 1990 жылдары мүлік жеке меншік иесіне сатылды және үйге, оранжереяға және ландшафт құрылыстарына күрделі жөндеу жұмыстары жүргізілді. Қазіргі таңда мүлік жеке меншікте қалуда.
The estate originally formed part of the property of Syon Abbey, and passed through various hands after the Dissolution in the 1530s. The present house and park are thought to have been built in 1770 by John and Grace Newman, whose relations owned neighbouring Newton Surmaville. The house was set in pleasure grounds containing a lake and grotto, while the surrounding parkland was ornamented with a Gothic lodge and a group of four follies. In the early 19th century the estate passed to Thomas Messiter, a barrister, who was John Newman's nephew and in 1830 the mansion was remodelled in a Jacobean Revival style. An orangery was constructed adjoining the north side at the same period. During the early 20th century the estate was let to various persons. During World War II, it was the location of a prisoner of war camp, initially housing Italian prisoners from the Western Desert Campaign, and later German prisoners after the Battle of Normandy. Following derequisition of the property, after the war, the Messiter family carried out considerable modernisation and repairs and took up residence. At some point following this the property became a school known as Broadhembury College and remained so up until the end of the 1960s when the school changed hands. From the early 1970s through to the mid 1980s the mansion and surrounding grounds were let to Pagems Schools Ltd and Headmaster Major Arthur Gray for use as a privately run boarding school attracting boys from London, Liverpool, Bristol, Swansea and several other areas around the country. During this time further modifications took place that included a new classroom block, swimming pool and gymnasium. The school was also part of the Sea Cadet Corps, known as T. S. Gryphon with affiliations to HMS Hampshire (D06)|H. M. S. Hampshire and nearby RNAS Yeovilton H. M. S. Heron. The school closed around 1986/87 due to bankruptcy. In the 1990s the estate was sold to a private owner, and substantial repairs were carried out to the house, orangery and landscape structures. The site remains in private ownership.
Барвик саябағының ақымақтықтары
Барвик паркі төрт фантазиялық құрылыспен мақтанады. Жергілікті тұрғындардың айтуынша, олар 1820 жылдардағы экономикалық дағдарыс кезінде поместье жұмысшыларына жұмыс беру үшін салынған. Бұл құрылыстарды, мүмкін, Джордж Месситер Барвиктің тапсырысымен парк шекараларын төрт бағытта белгілеу үшін салған: шығысқа қарай – Джек-Треакл-Ейтер (шеңберлі мұнарасы бар тас арка), солтүстікке қарай – Балық мұнарасы, батыс жағында 75 фут (23 метр) биіктіктегі Месситер конусы (сонымен қатар Роза мұнарасы деп те аталады) және оңтүстікке қарай – Ине. Дегенмен, Барвик үйінің 1780 жылдардағы, яғни қырық жыл бұрынғы суреттерінде осы фантазиялық құрылыстардың екеуі бейнеленген. Бұл құрылыстар 2009 жылы Countryfile телебағдарламасының "Ұлыбританияның үздік 10 фантазиялық құрылысы" тізіміне енген.
Barwick Park boasts four follies. Locals say they were built to give the estate labourers work during a time of depression in the 1820s. They were possibly commissioned by George Messiter of Barwick to mark the park boundaries at the four cardinal points: Jack the Treacle Eater (a stone arch topped by a round tower) to the east, the Fish Tower in the north, Messiter's Cone (also known as the Rose Tower), which is 75 feet (23 m) high, at the west end and the Needle to the south. However, paintings of Barwick House in the 1780s, forty years earlier, include two of the follies. The follies collectively rank on Countryfile's 2009 countdown of "Britain's top 10 follies".
Көлік
Париште Лондон-Эксетер бағытындағы Yeovil Junction теміржол станциясы орналасқан.
The parish contains Yeovil Junction railway station, on the London–Exeter line.
Шіркеу
Сент-Мария Магдалина шіркеуі ауылдың батыс шетінде, A37 тас жолынан сәл қашықтықта, халықтың негізгі орналасқан жерінен шамамен жарты мильдей жерде орналасқан. Шіркеу 1219 жылға дейін Еовилдегі монастырлық шіркеудің шапкішысы ретінде салынған. Кейіннен ол қайта салынды және қалпына келтірілді, әсіресе 1850 жылдары ғибадатханасы қайта салынғанда. Әлі де апта сайын қызмет өткізіледі. Діни аудан қазір Еовилдегі Қасиетті Үштік шіркеуінің қамқорлығына кіреді. Шіркеудің ең маңызды сәулеттік ерекшеліктері – 1533 жылға, ағылшын Реформациясының алдында салынған орындықтардың соңғы бөліктері. Орындықтардың соңғы бөліктерінде ауыл өмірінен көріністер, сондай-ақ сол кезеңдегі жалпыға белгілі түркілік символика, мысалы, Жасыл Адам және мәңгілік өмірдің символы – бір мүйізді жылқы бейнеленген. Бұрынғы шіркеуден қалған діни заттар да бар, мысалы, Норман шомылу тағы. Шіркеу English Heritage ұйымы тарапынан II* санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген.
The Church of Saint Mary Magdalene is just off the A37 at the western end of the village, about half a mile away from the main centre of population. The church was built before 1219 as a chapel of the minster church in Yeovil. It has been rebuilt and restored since, particularly in the 1850 when the chancel was rebuilt. There is still a weekly service. The ecclesiastical parish is now part of the benefice of Holy Trinity, Yeovil. The most architecturally significant features of the church are the bench ends, dating from 1533 the eve of the English Reformation. The bench ends depict scenes from village life as well as typical pagan symbolism from that period such as the Green Man and the unicorn, a symbol of eternal life. There are also religious objects dating back much earlier, presumably from the church originally on the site, e. g. the Norman font. The church has been designated by English Heritage as a Grade II* listed building.
Спорт
1931 жылы 22 тамызда Барвик паркіне жақын Лонг-Лейндегі Барвик алаңында қысқа ғана өмір сүрген грейхаундтарды жарыстыру жолы ашылды. Бұл жарыс тәуелсіз болды (Ұлттық грейхаунд жарыс клубымен байланысты емес), және тәуелсіз жолдарға берілген «қосқан жол» деген лақап атымен белгілі болды. Жарыс қашықтығы 525 ярдты құрады, ал жарыс 1932 жылдың басында тоқтатылды.
A short lived greyhound racing track was opened on Saturday 22 August 1931 at Barwick Field on Long Lane near Barwick Park. The racing was independent (not affiliated to the sports governing body the National Greyhound Racing Club) and was known as a flapping track, which was the nickname given to independent tracks. The race distance was 525 yards, the racing ended in early 1932.