Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1961 жылы тарихи Либералды партия таратылды.
the historical Liberal Party dissolved in 1961
Либералды партия (Κόμμα Φιλελευθέρων, сөздерінше "Либералдар партиясы") – Грекияда 20 ғасырдың басы мен ортасындағы маңызды саяси партия. Ол 1910 жылдың тамызында Элефтериос Венизелоспен құрылған және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін құлдырағанға дейін көптеген жылдар бойы грек саясатына басымдық етті. Венизелостан басқа, оның ең танымал мүшелері Александрос Папанастасиу, Николаос Пластирас, Георгиос Папандреу және Константинос Мицотакис болды. Партия құрылғаннан бері оның символы – Венизелос Криттен өзімен бірге әкелгенге ұқсас теңіз якорі болды.
The Liberal Party (Κόμμα Φιλελευθέρων , literally "Party of Liberals") was a major political party in Greece during the early to mid 20th century. It was founded in August 1910 by Eleftherios Venizelos and went on to dominate Greek politics for a considerable number of years until its decline following the Second World War. Among its most well known members, apart from Venizelos, were Alexandros Papanastasiou, Nikolaos Plastiras, Georgios Papandreou and Konstantinos Mitsotakis. Since its founding, the party's emblem had been the anchor, similar to the one Venizelos had brought with him from Crete.
Тарих
Критте (кейін Осман империясының автономды аймағы) «Xipoliton» («жалаңаяқ») партиясы ретінде құрылған, оның алғашқы басшылары Костис Мицотакис (Константинос Мицотакистің әкесі) және Элефтериос Венизелос болды. Грекия Критті қосып алғаннан кейін, Венизелос Афинаға көшіп, 1910 жылы партияны «Филелефтерон» (либералдық) деген атпен ұлттық партияға айналдырды. Келесі 25 жыл бойы партияның тағдыры Венизелоспен тығыз байланысты болды. 1935 жылы Николаос Пластирас басқарған сәтсіз төңкеріс талпырысынан кейін партия заңды түрде таратылды, бірақ ұйым өз қызметін жалғастырды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мысырдың Каир қаласында, британдықтардың көмегімен Грекияның эмиграциядағы үкіметі құрылды. Үкіметтің құрамына Георгиос Папандреу және Софоклис Венизелос сияқты көрнекті либералдар кірді, тіпті король Георгий ресми мемлекет басшысы қызметін сақтап қалды. Соғыстан кейін партия қайта құрылды. 1950 жылдарға қарай Либералдық партия көптеген қолдаушыларын жоғалтты және ақырында «Орталық одаққа» (Enosi Kentrou) біріктірілді, ол 1963 және 1964 жылғы сайлауларда жеңіске жетті. Либералдық партия өмір бойы Грекия Коммунистік партиясының күшеюіне қарсы тұруға тырысты, ол либералдардың ең маңызды сайлау базасында (Балқан соғыстары мен Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Грекия иеленген «Жаңа жерлердің» босқындары) жалғыз нақты оппозиция болды, кейде антикоммунистік заңнаманы қолдану арқылы. Либералдық партия 1961 жылы Георгиос Папандреудің басшылығымен «Орталық одаққа» (Enosi Kentrou) қосылды. 1980 жылы Элефтериос Венизелос немересі Никитас сол атпен жаңа партия құрды, ол бастапқы партияның жалғасы екенін мәлімдеді, қараңыз Либералдық партия (Грекия, қазіргі заман).
Founded as the Xipoliton ("barefoot") party in Crete (then an autonomous region of the Ottoman Empire), its early leaders were Kostis Mitsotakis (grandfather of Konstantinos Mitsotakis) and Eleftherios Venizelos. After the annexation of Crete by Greece, Venizelos moved to Athens and turned the party into a national one, under the Fileleftheron (liberal) name in 1910. For the following 25 years, the fate of the party would be tied to that of Venizelos. The party was legally disbanded after the failed coup attempt led by Nikolaos Plastiras of 1935, although the organization remained active. During World War II, a Greek government in exile was formed in Cairo, Egypt, with the assistance of the British. The government was formed almost entirely of prominent Liberals, including Georgios Papandreou and Sophoklis Venizelos, even as King George remained the official head of state. The party was reformed after the war. By the 1950s, the Liberal Party had lost much of its support and it was eventually merged into the Centre Union, which went on to win the 1963 and 1964 elections. Throughout its existence, the Liberal Party sought to hinder the rise of the Communist Party of Greece which was the only real opposition to the Liberals on their most important electoral basis (the refugees of the New Lands, i. e., lands acquired by Greece following the Balkan Wars and World War I), sometimes with the use of anti communist legislation. The Liberal Party merged into Center Union (Enosi Kentrou) in 1961, under the leadership of Georgios Papandreou. In 1980, Eleftherios Venizelos' grandson Nikitas founded a new party under the same name that claims to be the continuation of the original party, see Liberal Party (Greece, modern).
Идеология
Грекия қоғамының орталықшыл топтарын көрсететін және орта тап пен Жаңа жерлердің халқы қолдаған, оның басты қарсыласы Халық партиясы болды. Либералдық партия монархияға қарсылықпен көбірек байланысты болды, ал 1920 жылдары либералдар республика құрды және оны өмір сүрген қысқа мерзімінің көп бөлігінде басқарды. Партия Венизелизмнің идеологиялық мұрасын жалғастырды.
Representing the centrist elements of Greek society, and supported by the middle class and the populations of the New Lands, its main competitor was the People's Party. Increasingly the Liberal Party became associated with anti monarchism and during the 1920s the Liberals established a republic which they led for most of its short lived existence. The party carried the ideological legacy of Venizelism.
Сайлау нәтижесі
Нәтижелер, 1910–1958 (жыл сайлау бетіне сілтеме)
Жыл Сайлау түрі Дауыс саны Пайыз Мандаттар Статус
1910 Парламенттік Дерек жоқ
1912 Дерек жоқ
Мамыр 1915 Дерек жоқ
Желтоқсан 1915 Бойкотталды
1920 375 803 ?
1923 Дерек жоқ
1926 303 140 31.6
1928 477 502 46.9
1929 Сенаторлық 450 624 54.6
1932 Парламенттік 391 521 33.4
1932 Сенаторлық 142 575 39.5
1933 Парламенттік 379 968 33.3
1935 Бойкотталды
1936 474 651 37.3
1946 159 525 14.4
1950 291 083 17.2
1951 325 390 19.0
1956 Дерек жоқ
1958 795 445 20.7
Results, 1910–1958(year links to election page)YearType of ElectionVotes%MandatesStatus 1910ParliamentaryNo data 1912No data May 1915No data Dec 1915Boycotted 1920 375,803 ? 1923No data 1926 303,140 31.6 1928 477,502 46.9 1929 Senatorial 450,624 54.6 1932 Parliamentary 391,521 33.4 1932 Senatorial 142,575 39.5 1933Parliamentary 379,968 33.3 1935Boycotted 1936 474,651 37.3 1946 159,525 14.4 1950 291,083 17.2 1951 325,390 19.0 1956No data 1958795,44520.7