Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дін ұйымы
Religious organization
Таяу Шығыс шіркеулері кеңесі (MECC) 1974 жылғы мамыр айында Кипрдің Никосия қаласында өткен Бірінші Бас Ассамблеясында құрылды және қазіргі кезде штаб-пәтері Ливанның Бейрут қаласында орналасқан. Бастапқыда кеңес Таяу Шығыстағы христиан шіркеулерінің үш "отбасынан" – Шығыс православие шіркеулерінен, Орталық православие шіркеулерінен және 1990 жылы аймақтың католик шіркеулері қосылған евангелистік шіркеулерден тұрды. Бұл кеңес – Дүниежүзілік шіркеулер кеңесін де құраған, негізгі экуменикалық қозғалысқа қатысты аймақтық кеңес, және МЕКК соның да мүшесі болып табылады. МЕКК бас хатшы және үш орынбасар бас хатшы басқарады. Оның төрт тең төрағасы әрқайсысы төрт шіркеу отбасының өкілі. МЕКК екі бағдарламалық санаттан тұрады: Негізгі бағдарламалар және Қызметтік бағдарламалар. МЕКК-тің Каир және Амман қалаларында кеңселері бар, ал Дамаск, Иерусалим және Тегеран қалаларында байланыс кеңселерi орналасқан. МЕКК өзінің төрт шіркеу отбасының мүшелері арқылы Солтүстік Африка, Левант, Ирак, Иран және Парсы шығанағындағы 14 миллионнан астам христианды қамтитын 14 елде жұмыс істейді. МЕКК бастапқыда "шіркеу отбасылары" моделін қабылдады. Шығыс православие, Орталық православие және протестанттар – кеңестің үш негізін қалаушы отбасы болды. 1990 жылы католик шіркеуінің латын және Шығыс католик шіркеулері қосылып, кеңесте бір отбасы құрады. Әр отбасы басқару органдарында және Бас Ассамблеяда тең өкілдікке ие және өз өкілдерін өздігінен анықтайды. МЕКК алғашында христиан "отбасыларының" атынан әрқайсысынан үш тең төрағаға ие болды, ал католик шіркеуі 1990 жылы қосылғаннан кейін төрт тең төраға болды. 1974 жылдан 1977 жылға дейін МЕКК-тің бірінші бас хатшысы Альберт Истеро болды. Оның орнын 1977 жылдан 1994 жылға дейін Габриэль Хабиб басқарды. 1994 жылдың қараша айында Риад Джаржур докторлығы бар дін қызметкері бас хатшы болып сайланды. Ол 2003 жылы Сегізінші Бас Ассамблеяда екі мерзімі аяқталғаннан кейін копт православиесінің теологы және профессоры Гиргис Салехпен алмастырылды және 2011 жылға дейін қызмет етті. Одан кейін Маронит шіркеуінің дінбасы Булос Рухана тағайындалды. Булос Рухананың қызметі Маронит шіркеуінің епископы болып тағайындалғаннан кейін қысқартылды. Өтпелі кезеңнен кейін, 2013 жылы Атқару комитеті Маронит шіркеуінің дінбасы Мишель Джалахты Таяу Шығыс шіркеулері кеңесінің алтыншы бас хатшысы етіп сайлады.
The Middle East Council of Churches (MECC) was inaugurated in May 1974 at its First General Assembly in Nicosia, Cyprus, and now has its headquarters in Beirut, Lebanon. Initially it consisted of three "families" of Christian Churches in the Middle East, the Eastern Orthodox Churches, the Oriental Orthodox Churches and the Evangelical Churches, which were joined in 1990 by the Catholic Churches of the region. It is a regional council affiliated with the mainstream ecumenical movement which also gave birth to the World Council of Churches, of which the MECC is also a member. The MECC is headed by a Secretary General and supported by three Associate Secretaries General. Its four co presidents each represent the four church families. The MECC is composed of two program categories: Core Programs and Service Programs. The MECC has offices in Cairo and Amman, with liaison offices in Damascus, Jerusalem and Tehran. Through the membership of its four Church families, the MECC works in over 14 countries from Northern Africa, the Levant, Iraq, Iran and the Persian Gulf, representing 14 million Christians. From the outset, the MECC adopted the model of "families of churches". The Eastern Orthodox, the Oriental Orthodox and the Protestants were the three founding families. In 1990 the Catholic Church's Latin Church and Eastern Catholic Churches joined, collectively constituting the same family on the council. Each family is equally represented in the governing bodies and the general assembly, and decides on its own representation. The MECC initially had three co presidents, representing each of the Christian "families", becoming four after the Catholic Church joined in 1990. The first Secretary General of the MECC from 1974 to 1977 was the Reverend Albert Istero. He was succeeded by Gabriel Habib, from 1977 to 1994. In November 1994, the Reverend Dr. Riad Jarjour was elected Secretary General. He was replaced after two terms by Guirgis Saleh, a Coptic Orthodox theologian and professor, at the Eighth General Assembly in 2003 and served until 2011, at which point Father Boulos Rouhana, of the Maronite Church, was appointed. The term of Father Boulos Rouhana was cut short when he was appointed to the position of Bishop in the Maronite Church. Following a transitional period, Father Dr. Michel Jalakh, also of the Maronite Church, was elected by the Executive committee in 2013 to serve as the sixth Secretary General of the Middle East Council of Churches.
Мүшелік шіркеулер
МЕКК-ті орта шығыстағы 14 миллион мәсіхшілерді білдіретін төрт шіркеу отбасы құрайды.
The MECC is composed of four ecclesiastical families, together representing 14 million Christians in the Middle East.
Шығыс ассириялық шіркеуінің қабылданбауы
МЕКК-те барлық христиан дәстүрлері өкілдік етілген, бірақ ежелгі Шығыс шіркеуінен пайда болған екі кеңестің шіркеулері кірмейді. Ассириялық Шығыс шіркеуі 1985 жылы өзінің шығыстық тамырларын еске түсіріп, мүшелікке алғашқы өтініш жасады. Бұл өтініш қабылданбады. 1994 жылы (Папа Иоанн Павел II және Патриарх Мар Динкха IV Католикосы арасында «Ортақ Христологиялық Декларацияға» қол қойылған жылы) Ассириялық Шығыс шіркеуін МЕКК-ке қабылдау туралы ұсыныс та сәтті болмады, себебі Копт православие шіркеуі ассириялықтарды әлі де несториандықтар деп есептеді, демек, діннен тайғандар деп қарады.
All Christian traditions are represented at the MECC, except the Churches of the two councils resulting from the ancient Church of the East. The Assyrian Church of the East made a first request for membership in 1985, recalling its oriental roots. This request was not accepted. In 1994 (the year of the signing between Pope John Paul II and Patriarch Catholicos Mar Dinkha IV of a “Common Christological Declaration," the proposal for admission of the Assyrian Church of the East into the MECC was not successful either, “due to the refusal of the Coptic Orthodox Church, which still considered the Assyrians as Nestorians, therefore as heretics.”
Христиандық сионизмге және реставрацияшылдыққа қарсылық
Христиандық сионистер, тарихи және қазіргі протестанттардың шағын тобын құрайтын, "Құдай Сөзін дұрыс түсіндірмеуге" және "христиандық қарым-қатынастарды нашарлауға" себеп болады деп сипатталады.
Christian Zionists, who have long represented a fragment of historic and contemporary Protestants, are characterised as those "distort the interpretation of the Word of God" and "damage intra Christian relations".