Кіріспе

Египет үкіметі саясаты Инфитах (انفتاح , "ашықдық") немесе 1974 жылғы 43-заң - Египет президенті Анвар Садаттың 1973 жылғы Қазан соғысынан (Йом Кипур соғысы) кейін Израильмен болған жылдары Мысырда жеке инвестицияларға "есік ашу" саясаты. Инфитах ұзақ уақыттан бері одақтас және көмек беруші КСРО-мен үзіліске ұшырады, оның орнына АҚШ пайда болды және Израильмен бейбітшілік процесі болды, оны 1977 жылы Садаттың Иерусалимге ұшып кетуі бейнеледі. Инфитах Египет экономикасында мемлекеттік сектордың үстемдігін тоқтатты және жеке секторға отандық және шетелдік инвестицияларды көтермеледі. Египет армиясының 1973 жылғы қазандағы Йом-Киппур соғысында Суэц каналы арқылы өтуі, Мысырдың жеңіліске ұшырауына қарамастан, көптеген адамдар оны алғашқы жетістіктері үшін саяси жеңіске айналдырды және Садатқа Гамал Әбдел Насердің саясатын кері қайтаруды бастауға бедел берді.

Шолу

Президент Насердің тұсында саясатта мемлекетшілдік пен шектеулі жеке инвестициямен басқару экономикасының жақтаушылары басым болды. Алайда, 1970 жылдары сыншылар Мысыр экономикасы, оның үлкен мемлекеттік секторы "әділетсіздік, қысылатын бюрократия және ысырапшылықтың" "Советтер жүйесіне" айналды деп сенді. Садат Мысырдың Израильмен соғысқа деген ықыласынан, үлкен әскери құрылымға ресурстарды жұмсаудан бас тартуын да қалаған. Ол капиталистік экономикалық саясат едәуір жеке секторды құрады деп сенді, ал АҚШ пен Батыспен одақ өркендеуге (раха раха) және ақыр соңында демократиялық плюрализмге әкеледі. Инфитах тек идеологиялық тұрғыдан ғана емес, сонымен қатар саяси тұрғыдан да ынталандырылған: өзін капиталистік Батыспен және Мысыр қоғамының бай және күшті мүшелерімен біріктіре отырып, Садат өзін бұрынғы Насерден ерекшеленді, сонымен бірге биліктегі орнын нығайтты.

Кемшіліктер

Инфитахтың жүзеге асырылуы жалпы алғанда, оның аса амбициялық болуы мен "кедейлерге деген ынтымақты" тастап кеткені сияқты кемшіліктері бар деп саналады. Үкімет өздерінің серік-шаруалары мен одақтастарын (олардың көбі бай болды) марапаттады және жер, тауарлар мен тауарларға арналған жеңілдіктермен режимге адал билік базасын құрды; агенттіктер мен дилерлік кеңселерге мандаттар мен келісімшарттар, бірақ еркін нарық пен ашық экономиканы құру үшін аз жұмыс істеді. Насердің режимі кезінде білім мен дәрігер, инженер, мұғалім, заңгер, үкімет немесе жартылай мемлекеттік мекемелердегі журналист ретінде жұмыс арқылы орта тапқа қосылған миллиондаған кедей мысырлықтар "Өлкен Инфитахтың" "өсе қарай маргинализацияланған, тоқтаушы және төмен жалақы алатын мемлекеттік секторында" қалып қойды. Инфитах Насер дәуіріндегі орта тапқа қатты әсер етті, ол Насершілдіктің социалистік принциптерін кері бұрды, тегін білім беру, әлеуметтік теңдік, феодализмді жою, жер мен өнеркәсіпті мемлекет иелігіне алу және прогрессивті салық салу саясатын қайтарып алды. Сонымен қатар, экономикада мемлекеттік сектордың үстемдігі сақталды. Мемлекет үшін жұмыс істейтін халықтың үлесі 3.8% -дан Nasserite дәуірінің биіктігінде 10% -ға дейін өсті (елдің бүкіл жұмыс күшінің шамамен 35% -ы) Инфитахтың 1980 жылдардың басында толық күшін алғаннан кейін. Шетелдік жеке инвестицияларды көтермелеуге қарамастан, "инвестициялық капиталдың қалыптасуына мемлекеттің үлесі" (72%) 1960 жылдардың ортасынан 1970 жылдардың соңына дейін едәуір өзгерген жоқ. Автор Тарек Османның айтуынша, "Инфитахтың басты кінәсі - оның тым амбициялық болғаны. Ол Мысырдың әлеуметтік-экономикалық жағдайларының күрделілігін мойындамады. Елдің әкімшілік жүйесінің шектелуін және әскери құрылымның күшін, Мысырдың орта таптарының дағдылары мен нәтижесінде пайда болған әртүрлі экономикалық мүмкіндіктердің сәйкессіздігін елемеді. Бұл бағдарламаның жүзеге асуы мүмкін емес еді, ол сәтсіздікке ұшырайды". 1977 жылы Инфитах саясатына жағымсыз қоғамдық реакция жүздеген мың египеттік қатысқан жаппай стихиялық тәртіпсіздіктерге әкелді, өйткені мемлекет негізгі азық-түлік тауарларына субсидияларды алып тастайтынын мәлімдеді. 1981 жылы 6 қазанда Садат Каирде әскери парад кезінде өлтірілді.