Томас Рейлсбэк (1932-2020) – АҚШ саяхатшысы, заңгер. 8 рет Конгресске сайланды, Никсонға қатысты импичмент дауысына қатысты. Биографиясы мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер және заңгер (1932–2020)
American politician and lawyer (1932–2020)
Томас Фишер Рейлсбек (22 қаңтар 1932 – 20 қаңтар 2020) – американдық саясаткер және заңгер, 1967 жылдан 1983 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында сегіз рет қызмет етті. Республикалық партия мүшесі болған ол 1974 жылы президент Ричард Никсонға қарсы импичмент материалдарын толық палата қарауына ұсыну үшін дауыс берген Палатаның Әділет комитетінің құрамында отырды.
Thomas Fisher Railsback (January 22, 1932 – January 20, 2020) was an American politician and lawyer who served eight terms in the United States House of Representatives from 1967 to 1983 for A member of the Republican Party, he sat on the House Judiciary Committee, which in 1974, voted to refer articles of impeachment against President Richard Nixon to the full House.
Ерте өмір
Рейлсбек 1932 жылғы 22 қаңтарда Иллинойс штатының Молин қаласында муниципалды заңгер Фред Рейлсбек пен Элизабет (Джонсон) Рейлсбек отбасында дүниеге келген. Ол Молин қаласындағы мемлекеттік мектептерде оқыды, 1954 жылы Гриннелл колледжінен B.A. дәрежесін, ал 1957 жылы Чикагодағы Солтүстік-Батыс университетінің заң мектебінен J.D. дәрежесін алды. 1957 жылдан 1959 жылға дейін АҚШ армиясында қызмет етті. Ұзақ жылдар бойы Палатаның Сот жөніндегі комитетінің мүшесі болған ол 1973–1974 жылдары президент Ричард Никсонға қарсы импичмент процесіне қатысты. Рейлсбек пен оның демократ әріптесі Уолтер Флауэрс Рейлсбек «нағыз нәзік екі партиялық коалиция» деп атаған, Никсонға қарсы импичменттың екі бабын жасады, олар Никсонды: Уотергейт ісін тергеуге кедергі келтіру арқылы әділетке кедергі келтіру және президенттік өкілеттіктерін теріс пайдалану арқылы билікті зәулімдікпен пайдалану (оның әкімшілігінің алғашқы жылынан бастап, 1969 жылдан) жасады деп айыптады. Ол комитеттегі 17 мүшесінің ішіндегі тағы бес республикашылмен бірге барлық 21 демократпен бірге осы баптарды Палатаның қарауына жіберу үшін дауыс берді. 1974 жылғы 24 шілдеде Палатада сөйлеген эмоционалды сөзінде ол Конституцияны қорғауға деген міндеті Никсонға деген жеке адалдығынан жоғары тұрғанын айтты, ал Никсонды Рейлсбек көптеген маңызды жетістіктері үшін мақтаған дос ретінде бағалады. Никсонды қолдаған комментаторлар мен сайлаушылар тарапынан оған қарсы айтылған өшпенділікке қарамастан, ол тағы төрт рет қайта сайланды. Палатада болған кезінде Рейлсбек 1974 жылғы Жастар әділеттілігі және тәртібсіздіктің алдын алу туралы заңның қабылдануында маңызды рөл атқарды. 1979 жылы ол Висконсин штатының демократы Дэвид Обимен бірге сайлау науқанына саяси әрекет комитеттерінің (PAC) ықпалын азайту мақсатындағы заң жобасын ұсынды. Ол Рональд Рейганның кедей американдықтарға заңдық көмек көрсеткен Заңдық қызметтер корпорациясының қаржысын жою әрекетіне қарсы болды. 1980 жылы Рейлсбек болашақ вице-президент Дэн Куэйл (Индиана штаты) және Том Эванс (Делавэр штаты) сияқты АҚШ Палатасының үш мүшесімен бірге Флоридадағы даулы гольф сапарына қатысты, онда лоббист Паула Паркинсон да болды. Паркинсон 1988 жылы Ларри Кингке Рейлсбекпен «қысқа» және «көңілді» қарым-қатынаста болғанын айтты. Сегіз мерзім қызмет еткеннен кейін, 1982 жылы Иллинойс штаты 1980 жылғы халық санауынан кейін екі округті жоғалтты, ал аудандарды қайта бөлу нәтижесінде Рейлсбек өкілдік еткен округтің (қазір 17-ші округ ретінде қайта нөмірленген) құрамы айтарлықтай консервативті болып өзгерді. 1982 жылы республикалық партияның ішкі сайлауында ол штат сенаторы Кеннет Г. Макмилланнан айқын жеңіліске ұшырады, ол одан консервативті болды. Рейлсбек Реймонд Х. ЛаХудқа кеңесші болды, ол өзі АҚШ өкілі болып, кейін Обама әкімшілігінде АҚШ Көлік министрі болды.
Railsback was born on January 22, 1932, in Moline, Illinois, to municipal lawyer Fred Railsback and Elizabeth (Johnson) Railsback. He attended public schools in Moline, received a B. A. from Grinnell College in 1954, and received a J. D. from Northwestern University School of Law in Chicago in 1957. He served in the United States Army from 1957 to 1959. A longtime member of the House Committee on the Judiciary, he participated in the 1973–74 impeachment process against President Richard Nixon. Railsback and his Democratic colleague Walter Flowers led what Railsback called a "fragile bipartisan coalition" which crafted two articles of impeachment against Nixon, charging him with: obstruction of justice in attempting to impede the investigation of the Watergate break in and abuse of power by misusing the authority of the office of the presidency on multiple occasions, dating back to the first year of his administration (1969). He, along with five other Republicans (out of the 17 on the committee), voted with all 21 Democrats in advancing these articles to the House floor. In an emotional July 24, 1974 speech on the House floor, he said that his obligations to uphold the Constitution superseded his personal loyalties to Nixon, a friend who Railsback praised as having many significant achievements. Despite the vitriol voiced against him by pro Nixon commentators and constituents, he went on to be re elected four more times. While in the House, Railsback had a key role in the passage of the Juvenile Justice and Delinquency Prevention Act of 1974. In 1979, he and Wisconsin Democrat David Obey co sponsored legislation to reduce the influence of political action committees in election spending. He opposed Ronald Reagan's effort to abolish and eliminate funding for the Legal Services Corporation, which provided legal aid to poor Americans. In 1980, Railsback was one of three U. S. House members, along with future Vice President Dan Quayle of Indiana and Tom Evans of Delaware, involved in the controversial Florida golfing trip with lobbyist Paula Parkinson. Parkinson told Larry King in 1988 that she had a "brief" and "fun" affair with Railsback. Over eight terms in office, In 1982, however, Illinois had lost two districts in reapportionment after the 1980 census, and through redistricting, Railsback's district (now renumbered as the 17th District) changed in composition to become significantly more conservative. He was defeated for renomination in the 1982 Republican primary by a considerably more conservative Republican, State Senator Kenneth G. McMillan. Railsback was a mentor to Raymond H. LaHood, before becoming a U. S. Representative himself, and later U. S. Secretary of Transportation in the Obama administration.
Кейінгі өмірі
Конгресстен кеткеннен кейін Рэйлсбек лоббист ретінде жұмыс істеді. Ол Америка кино өнеркәсібі қауымдастығының атқарушы вице-президенті болды, сондай-ақ Федералды судьялар қауымдастығының Вашингтондағы үйлестірушісі болып та жұмыс істеді.
After leaving Congress, Railsback worked as a lobbyist. He was executive vice president of the Motion Picture Association of America and also worked for the Federal Judges Association as its Washington coordinator.
Жеке өмір
1955 жылы Патриция Слоанға үйленді және олардың төрт қызы болды. Бұл неке ажырасумен аяқталды. Кейін Раилсбек Джойе деп танылатын Джойлин (Күміс) Раилсбекке үйленді. Оның 19 немересі болды. Раилсбек Айдахо штатына зейнетке шықты, онда ол әйелімен Макколл және Меридиан қалаларында тұрды. 2020 жылдың 20 қаңтарында денсаулығы нашарлағаннан кейін Аризона штатының Меса қаласында қайтыс болды.
Railsback married Patricia Sloan in 1955, and they had four daughters. The marriage ended in divorce. Railsback later married Joyelyn (Silver) Railsback, known as Joye. He had 19 grandchildren. Railsback retired to Idaho, where he and his wife lived in McCall and Meridian. He died on January 20, 2020, in Mesa, Arizona, after a period of declining health.