Кіріспе
Америкалық жазушы (1915–1998)
Альфред Казин (5 маусым 1915 – 5 маусым 1998) – американдық жазушы және әдеби сыншы. Оның әдеби шолулары The New York Times, New York Herald Tribune, The New Republic және The New Yorker басылымдарында жарияланды. Оның "Қаламен келе жатқан жолаушы" (1951), "Отыз жылдардағы бастама" (1965) және "Нью-Йорк яхудиі" (1978) атты мемуарлар трилогиясы Ұлттық кітап сыйлығына ие болу үшін финалға шықты.
Ерте өмір
Ол Бруклиндегі Браунсвилл ауданында орыс еврей иммигранттарының отбасында дүниеге келген. Оның әкесі, Чарльз Казин, Минск қаласынан келген үй бояушысы болған. Оның әпкесі Перл Казин Белл (1922–2011) да жазушы және сыншы болды. Ол Harper's Bazaar журналының әдебиет редакторының көмекшісі болды, сондай-ақ The New Leader, Partisan Review және Commentary журналдарында тұрақты түрде көркем әдебиетті сынға салды. 1934 жылы ол "The New Republic" журналы үшін кітаптарды рецензиялап, мансабында алғашқы қадам жасады. Ол 1938 жылы Колумбия университетін магистр дәрежесімен бітірді.
Мансап
Казинге замандастарының социализм мен либерализмге деген наразылығы терең әсер етті. Адам Кирш The New Republic журналында: «Либерализмге өзінің романтикалық бейнесін салғаннан кейін, Казин либерализмді құрбыларының тастауын жеке өзіне жасалған шабуыл ретінде қабылдады» деп жазады. 1951 жылы ол «Қалада серуендеген адам» атты танымал естеліктерін жазды, онда Бруклиндегі Браунсвиллдің еврей ортасындағы балалық шағын егжей-тегжейлі сипаттайды. 1952 жылы ол Ұлттық кітап сыйлығының финалисі атанды. «Starting Out in the Thirties» (1965) және «New York Jew» (1978) атты кейінгі туындылары да Ұлттық кітап сыйлығының финалистері болды. Ол оқыған нәрселерге деген үлкен құштарлық немесе қатты наразылықпен жазды және өз пікірлерін әдебиет тарихы, саясат және мәдениет туралы терең біліміне негіздеді. 1996 жылы ол 100 000 доллар ақшалай сыйлықпен берілетін әдеби сын саласындағы алғашқы Труман Капоте өмірлік жетістіктері үшін сыйлықты алды. 2014 жылға дейін бұл сыйлықты тек Джордж Штайнер ғана жеңіп алған. 1963 жылы ол Нью-Йорк штатының Стони-Брук қаласындағы мемлекеттік университетінің ағылшын тілі кафедрасының құрметті профессоры болды. Ол он жыл Стони-Брукте жұмыс істеді, содан кейін Хантер колледжінде және Нью-Йорк қалалық университетінің аспирантурасында (1973–1978, 1979–1985) құрметті профессорлық қызметтер атқарды. Казиннің екінші некесінен туған ұлы – тарихшы және «Dissent» журналының редакторы Майкл Казин. Альфред Казин 1952 жылы үшінші әйелі, жазушы Энн Бирштейнге үйленді, олар 1982 жылы ажырасты; олардың қызы – Кэтрейль Казин. Казин төртінші рет үйленді және оның жесірі, жазушы Джудит Данфорд бар.
New York Jew (1978) were also finalists for the National Book Award for Nonfiction. He wrote out of a great passion—or great disgust—for what he was reading and embedded his opinions in a deep knowledge of history, both literary history and politics and culture. In 1996 he was awarded the first Truman Capote Lifetime Achievement Award in Literary Criticism, which carries a cash reward of $100,000. As of 2014, the only other person to have won the award was George Steiner. In 1963 he became a distinguished professor in the English Department at the State University of New York at Stony Brook. He stayed at Stony Brook for ten years before taking up distinguished professor positions at Hunter College and the Graduate Center of City University of New York (1973 1978, 1979 1985). Kazin's son from his second marriage is historian and Dissent co editor Michael Kazin. Alfred Kazin married his third wife, the writer Ann Birstein, in 1952, and they divorced in 1982; their daughter is Cathrael Kazin. Kazin married a fourth time, and is survived by his widow, the writer Judith Dunford.