Кіріспе

Британдық әдеби және саяси мерзімдік басылым.

"The Quarterly Review" журналы 1809 жылғы наурыз айында лондондық "Джон Мюррей" баспа үйімен құрылған әдеби және саяси мерзімдік басылым болды. 1967 жылы жабылды. Америкалық басылым үшін Леонард Скотт қайта басып шығарғанда "The London Quarterly Review" деп аталды.

Алғашқы жылдар

Бастапқыда, "Төрттік" басылымы негізінен "Эдинбург шолуының" қоғамдық пікірге әсерін күштен басу үшін құрылды. Оның алғашқы редакторы Уильям Гиффордты сол кездегі Сыртқы істер министрі, кейін премьер-министр болған Джордж Кэннинг тағайындады. Басылымға алғашқы үлес қосқандардың қатарында Адмиралтейство хатшылары Джон Уилсон Крокер мен сэр Джон Барроу, ақын лауреаты Роберт Саути, ақын-романшы сэр Уолтер Скотт, итальяндық эмигрант Уго Фосколо, готикалық романдар авторы Чарльз Роберт Матурин және эссеші Чарльз Лэмб болды. Гиффорд басшылығымен журнал ішкі және сыртқы саясат мәселелерінде Каннингтің либералды-консервативті ұстанымын қабылдады, бірақ бұл үнемі сақталмады. Ол маңызды саяси реформаларға қарсы болды, бірақ құлдықты біртіндеп жоюды, заң жүйесін реформалауды, қылмыскерлер мен психикалық аурулармен азаматтарға гуманитарлық қарым-қатынас жасауды және сауданы либералдауды қолдады. Саути өзінің мақалаларында әлеуметтік реформаның прогрессивті философиясын жақтады. Оның екі маңызды авторы – Скотт пен Саути католиктердің эмансипациясына қарсы болғандықтан, Гиффорд журналға осы мәселеде нақты позиция алуға рұқсат бермеді. Консервативтік партия ішіндегі жіктерді көрсете отырып, үшінші редакторы Джон Гибсон Локхарт басшылығымен "Төрттік" саяси философиясында тұрақсыздыққа ұшырады. Крокер Каннингтің және Пилиттердің либералды қанатын жалғастырды, бірақ ол Лорд Эльдон мен Веллингтонның көбінесе консервативті көзқарастарына да орын берді. Басылымның алғашқы жылдарында жаңа туындылардың шолулары кейде тым ұзақ болды. Генри Костердің "Бразилиядағы саяхаттары" (1816) туралы шолу қырық үш бетке созылды.

Даулы пікірлер

Тоғызыншы ғасырдың басындағы журналдарға тән болатын Quarterly журналындағы сын-пікірлер жоғары саясиландырылған және кейде шамадан тыс кешірілген болатын. Журналдың алғашқы нысандары унитариандық немесе радикалдық көзқарастарымен танымал жазушылар мен баспагерлер еді. Қатал сынға ұшыраған көрнекті тұлғалардың ішінде ирланд романисі Леди Морган (Сидни Оуэнсон), ағылшын ақыны және эссеист Уолтер Савидж Ландор, сондай-ақ ағылшын романистері Мэри Уолстонкрафт Шелли және оның күйеуі Перси Биш Шелли болды. 1817 жылы Джон Уилсон Крокер Джон Китстің «Эндимион» туындысын қарап, Ли Хантпен және «Кокни» поэзия мектебімен байланысы үшін сынады. Шелли Крокердің мақаласы ауыр сырқатқа шалдыққан ақынның өліміне себеп болды деп айыптады, Байронның ирониялық сөзімен айтқанда, ол «мақаладан» «өшті». 1816 жылы сэр Уолтер Скотт өзінің жеке, бірақ анонимді жарияланған «Менің үй иемнің әңгімелері» кітабына сын пікір жазды, ішінара автор екендігіне күдік тудырмау үшін; ол кітаптың ең қатал сыншыларының бірі екенін көрсетті. Скотт сондай-ақ Джейн Остиннің «Эмма» романына жағымды баға берді.

XIX ғасыр редакторлары

Уильям Гиффорд (1809 жылдың ақпаны – 1824 жылдың желтоқсаны. 1-том, 1-нөмір – 31-том, 61-нөмір)
Джон Тейлор Колридж (1825 жылдың наурызы – 1825 жылдың желтоқсаны. 31-том, 62-нөмір – 33-том, 65-нөмір)
Джон Гибсон Локхарт (1826 жылдың наурызы – 1853 жылдың маусымы. 33-том, 66-нөмір – 93-том, 185-нөмір)
Уитвелл Элвин (1853 жылдың қыркүйегі – 1860 жылдың шілдесі. 93-том, 186-нөмір – 108-том, 215-нөмір)
Уильям Макферсон (1860 жылдың қазаны – 1867 жылдың қаңтары. 108-том, 216-нөмір – 122-том, 243-нөмір)
Уильям Смит (1867 жылдың сәуірі – 1893 жылдың шілдесі. 122-том, 244-нөмір – 177-том, 353-нөмір)
Джон Мюррей IV (1893 жылдың қазаны – 1894 жылдың қаңтары. 177-том, 354-нөмір – 178-том, 355-нөмір)
Роуленд Эдмунд Протеро (1894 жылдың сәуірі – 1899 жылдың қаңтары. 178-том, 356-нөмір – 189-том, 377-нөмір)
Джордж Уолтер Протеро (1899 жылдың сәуірі – 1900 жылдың қазаны. 189-том, 378-нөмір – 192-том, 384-нөмір)