Кіріспе

Бельгиялық футбол менеджері және бұрынғы ойыншы Эрик Мария Геретс (18 мамыр 1954 жылы туған) – бельгиялық футбол менеджері және бұрынғы ойыншы, оң қаптал қорғаушы. Ол өзінің ойыншылық мансабын жергілікті "АА Рекем" командасында әуесқой ретінде бастады, ал кейін "Стандарт Льеж" және "ПСВ" командаларында табысқа жетті. "Фландрияның арыстаны" деген лақап атымен танылған Геретс, өзінің ең жақсы кезеңінде Еуропаның үздік оң қаптал қорғаушыларының бірі саналды және бельгиялық футбол тарихындағы ең ұлы ойыншылардың бірі деп есептеледі. Ол 1988 жылы "ПСВ" командасын Еуропа кубогының бірінші және жалғыз жеңімпазы етіп, капитандыққа ие болғанымен әйгілі. Бапкер ретінде Геретс жүйелік ойлауды жақтауымен танымал. Ол Жозе Моуриньо, Карло Анчелотти, Джованни Трапатони, Томислав Ивич және Эрнст Хаппельмен қатар кем дегенде төрт елде жоғары деңгейдегі ұлттық лига чемпионаттарын жеңген алты бапкердің бірі.

Клубтық мансап

Гертс өзінің карьерасын әуесқойлық команда АА Рекемде бастады, содан кейін титул иесі болған «Стандарт де Лиеж» клубына қосылды. 1972 жылдың 16 сәуірінде «Дист» клубына қарсы «Сильвестр Такач» орнына шығып дебют жасады. 1972–73 маусымда «Стандарт» Кубок финалына жетті, жаттықтырушы Влатко Маркович Гертсті негізгі құрамда ойнамағанмен, қарсыласы «Андерлехтке» 2:1 есебімен ұтылып, оған бастап ойнау мүмкіндігін берді. Келесі маусымда Гертс 29 жастағы Жак Бюрленің орнын басып, «Руш» клубының бірінші нөмірлі оң қаптамасы болды. 1975 жылы Гертс Ұлттық құрама сапында дебют жасады. Гертс «Стандарт Лиеж», «Милан», «МВВ Маастрихт» және «ПСВ» клубтарында ойнап, басқаларымен қатар 1987–88 жылғы Еуропа кубогын, екі Бельгия чемпионатын және алты Голландия чемпионатын жеңіп алды. Гертс шабуылға бағытталған оң қаптама болды, ол шыдамдылығымен, тактикалық тәртіптілігімен, қайраттылығымен және психологиялық тұрақтылығымен танымал болды. Ол алыстан допты лақтыру қабілетімен де белгілі болды. Бельгия Ұлттық құрамасы сапында 86 ойын өткізіп, 2 гол соққан үшінші ойыншы.

Лиеж стандарты

1980 жылдары «Стандарт» клубында жаңа буын ойыншылар қалыптасты. Клуб белгілі жаттықтырушы Эрнст Хаппельді шақырды, ал кейін Реймонд Гоеталсты Бельгияға қайтарды. Арий Хаан, Гай Вандерсмиссен, Мишель Преуд’омм, Уолтер Меувс, Жос Дейрдэн және Саймон Тахамата сияқты ойыншылар негізгі құрамға енді, ал Герец команда капитаны болды. 1980 жылы «Стандарт» лигада екінші орын алды, ал 1981 жылы «Локерен» клубын 4:1 есебімен жеңіп, Ұлттық кубокты ұтып алды. 1982 жылы «Стандарт» маусымның соңғы матчында «Ватерсхей SV Тор» клубын жеңіп, чемпион атанды. Бірнеше күннен кейін олар Еуропа Кубогының иегерлері кубогының финалында «Барселонамен» кездесті, бірақ 2:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Гереттің «Стандарттың» табысына тигізген әсері 1982 жылы Бельгияның «Алтын бутсымен» марапатталғанда мойындалды. Келесі жылы ол «Стандартты» тағы бір лига титулына, жалпы тоғызыншы рет жетеледі, бұл олардың 2007–08 жылға дейін соңғы жеңісі болды.

PSV

1985 жылы Гертс Рууд Гюллит, Франк Арнесен, Хуб Стивенс және Вилли ван де Керкхофпен бірге ПСВ клубына қосылды, одан кейін бразилиялық жұлдыз Ромарио да оларға қосылды. 1986 жылы Гертс ПСВ сапында чемпион атанды, ал 1987 жылы Гюллит кеткеннен кейін Гертс жаңа капитан болды. Гус Хиддинк басшылығымен ПСВ үш жыл қатарынан лига және кубокты жеңіп алды, ал Гертс кубок финалында «Рода ЖС» клубына қарсы екі гол соқты. 1988 жылы ПСВ УЕФА Еуропа кубогының финалына «Бенфикамен» шықты. 120 минуттан кейін есеп 0:0 болды, ПСВ пенальтилер сериясында жеңіске жетті. 1990 жылы Бобби Робсон Хиддинк орнына тағайындалды. Робсон басшылығымен Гертс ПСВ сапында тағы екі титул жеңіп алды, содан кейін 1991-1992 маусымының соңында 37 жасында футболдан кетті.

Халықаралық мансап

Грет Бельгия құрамасының құрамында 86 рет алаңға шықты. Ол 1975 жылы құрама сапында тұңғыш рет ойнады және төрт ірі турнирде қатысты: 1980 жылғы Еуропа чемпионаты, 1982 жылғы әлем чемпионаты, 1986 жылғы әлем чемпионаты және 1990 жылғы әлем чемпионаты. 1980 жылы Гертс Италияда өзінің алғашқы Еуропа чемпионатында ойнады. Ол Испанияға қарсы өткен ойында 2:1 есебімен жеңіске жетіп, Бельгияның топ жеңімпазы болуын қамтамасыз етті. Турнир шабуылға бағытталған Бельгияның (Ян Сеулеманс, Эрик Герец, Жан Мари Пфафф және Эрвин Ванденберг сияқты жас жұлдыздары) есімдерін қатарға қосып, тамаша ойын көрсеткенімен есте қалды. Команда күтпеген жерден финалға жетті, бірақ Батыс Германияға (1:2) Hrubesch голынан кейін, ойын аяқталуға екі минут қалғанда жеңілді. 1982 жылғы әлем чемпионатында Гертстің капитаны болған Бельгия құрамасы, турнирдің алғашқы ойынында қорғаушы чемпион Аргентинаны 1:0 есебімен жеңіп, ең маңызды жеңістерінің бірін тіркеді. Голды Эрвин Ванденберг соқты, ал жас Диего Марадонаны тоқтату үшін жақсы қорғаныс көрсетілді. Төрт жыл өткен соң, 1986 жылы Ян Сеулеманс, Жан Мари Пфафф және капитан Гертс сияқты ойыншылардың басшылығымен команда сол кездегі ең жақсы нәтижесіне қол жеткізіп, төртінші орынға ие болды. Бельгия қосымша уақыттан кейін Игорь Беланов пен Ринат Дасаев сияқты жұлдыздары бар фаворит саналған КСРО құрамасын (3:4) таңқаларлықтай жеңді. Бельгия Испанияны пенальтилер сериясында жеңіп, бірақ жартылай финалда Марадона шабыттандырған Аргентинаға (0:2) есе жіберді. Жеңіліске қарамастан, Бельгия төртінші орынды иеленді – бұл олардың әлем чемпионаттарындағы ең жақсы көрсеткіші, 2018 жылы үшінші орынға жеткенге дейін. Гертс 1990 жылғы әлем чемпионатында да құрамасының капитаны болды. Бельгия екінші турда Англияға қарсы мүмкіндіктерін пайдалана алмады. Олар қосымша уақыттың соңғы минутында Дэвид Платттың голынан кейін жеңіліске ұшырады.

Халықаралық мақсаттар

Бельгияның голдары тізімде бірінші көрсетіледі. # Күн Орын Қарсылас Есеп Нәтиже Турнир 1. 15 маусым 1980 Стадио Джузеппе Меацца, Милан 1–0 2–1 Еуро-1980 2. 14 қазан 1986 Stade Municipal, Люксембург 1–0 6–0 Еуро-1988 іріктеу турнирі

Басқарушылық мансап

Менеджер ретінде Герт РФК Льеж, Лирсе, «Брюгге» клубы, ПСВ, 1. ФК Кайзерслаутерн және ВфЛ Вольфсбург командаларында бірінен соң бірі жұмыс істеді, содан кейін 2004–05 маусымының соңында «Галатасарайға» қосылды. 1996–97 маусымында ол «Лиерсемен» Бельгия чемпионатын жеңіп алды, ал 1998–99 маусымында «Брюгге» клубымен осы жетістікті қайталады. Ол сонымен қатар ПСВ құрамында екі рет Нидерланды чемпионатын жеңіп алды (1999–2000 және 2000–01 маусымдары). 2005–06 маусымында Герт «Галатасараймен» Түркияның Суперлигасын жеңіп алды. 2007 жылдың мамыр айында клубтан кетіп, 25 қыркүйекте «Марсельдің» бас жаттықтырушысы болды. «Марсельмен» өткізген алғашқы жылында (2007) ол команданы лиганың төменгі жағынан көтеріп, 2007–08 маусымын үшінші орында аяқтауға жеткізді. 2009 жылдың 29 сәуірінде ол келісімшарты бітіп, жазда клубты басқармайтынын мәлімдеді. 2009 жылдың 26 мамырында ол Сауд Арабиясының «Аль-Хилал» клубының бас бапкері лауазымына екі жылға, жылына 1,8 миллион еуро еңбекақымен келісімшарт жасасты. 2010 жылдың 6 шілдесінде Марокко құрамасымен төрт жылдық келісімшартқа қол қойды. Ол «Аль-Хилал» командасымен Азия Чемпиондар Лигасындағы жолын аяқтағанша жартылай уақыт жұмыс істейтін болды, бірақ жартылай финалда тоқтады. Герт Марокко құрамасын шамамен екі жыл басқарды. 2012 жылдың 15 қыркүйегінде 2013 жылғы Африка Ұлттары кубогының іріктеу кезеңінің бірінші матчында Мозамбикке 2:0 есебімен жеңілгеннен кейін қызметтен босатылды. Мароккодан кеткеннен кейін бір ай өткен соң, 2012 жылдың 9 қазанында Катардың чемпионы «Лекхвия» клубының бас бапкері болу туралы ұсынысты қабылдады. 2013–14 маусымында ол «Лекхвияға» тағы бір Катар чемпионатын жеңіп әкелді. Герт «Лекхвиядан» кетіп, 2014 жылдың 20 мамырында Біріккен Араб Әмірліктерінің «Аль-Жазира» клубының бас бапкері болды.

Басқарушылық статистика

КомандаБасталуАяқталуРекордОйынЖеңісТөңкерісТең ойынЖеңіс %Лиеж1992 жылғы шілде1994 жылғы маусымЛиерсе1994 жылғы шілде1997 жылғы маусымКлуб Брюгге1997 жылғы маусымПСВ1999 жылғы шілде2002 жылғы мамыр1. FC Кайзерслаутерн2002 жылғы қыркүйек2004 жылғы ақпанVfL Вольфсбург2004 жылғы сәуір2005 жылғы мамырГалатасарай2005 жылғы маусым2007 жылғы мамырМарсель2007 жылғы қыркүйек2009 жылғы маусымӘл-Хилал2009 жылғы шілде2010 жылғы қарашаМарокко2010 жылғы қараша2012 жылғы қыркүйекЛехвия2012 жылғы қазан2014 жылғы мамырӘл-Жазира2014 жылғы маусым2015 жылғы маусымБарлығы