Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік әскери-теңіз флотының эсминецін жойды
Destroyer of the Royal Navy
HMS Уитшед (D77/I77) – Корольдік әскери-теңіз флотының W класты, Адмиралтейство модификацияланған эсминеці. Ол 1918–19 жылдардағы Төтенше соғыс бағдарламасының 14-ші тапсырысы бойынша Swan Hunter & Wigham Richardson Ltd компаниясынан тапсырыс берілген. Бұл есімді алғаш рет алып жүрген кеме болды.
HMS Whitshed (D77/I77) was an Admiralty modified W class destroyer of the Royal Navy. She was ordered from Swan Hunter & Wigham Richardson Ltd under the 14th Order for Destroyers in the Emergency War Program of 1918–19. She was the first ship to carry the name.
Құрылыс
HMS Whitsheds кемі 1918 жылғы 3 маусымда Swan Hunter & Wigham Richardson Ltd. компаниясында, Тайн өзеніндегі Уолсендте салынды. Ол 1919 жылғы 31 қаңтарда суға жіберілді. Кемінің жалпы ұзындығы 312 фут (95 метр), ені 29,5 фут (9 метр) болды. Орташа сусыру тереңдігі 9 фут (3 метр) және толық жүктемеде 11,25 фут (3,4 метр) жетті. Стандартты ығысы 1140 тонна, толық жүктемеде 1550 тоннаға дейін жетті. Кемі үш Yarrow су түтік қазандығымен және Brown Curtis тісті бу турбиналарымен жабдықталған, ол 27 000 АТ күшіне (SHP) жететін екі бұранданы қоздырып, максималды жобаланған жылдамдығы 34 теңіз шақырымын құрады. Ол маймен жұмыс істеді және 320-370 тонна отын қоймасына ие болды. Бұл 15 теңіз шақырымы жылдамдықта 3500 теңіз милясы және 32 теңіз шақырымы жылдамдықта 900 теңіз милясы қашықтықты қамтамасыз етті. Кемі Атлант флотының 3-ші эсминецтер бригадасына бекітілді. 1919 жылғы қазанда, флаг нөмірі жүйесін жеңілдету аясында, оған D77 флаг нөмірі тағайындалды. Бригада 1920 жылдардың басында отандық суларда қызмет етті. Бригада алғаш Жерорта теңізіне, ал 1926 жылы Қытай бекетіне тағайындалды. Ол 1927 жылғы наурызда Нанкин оқиғасына қатысты. 1934 жылғы 14 наурызда Қытай жағалауында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің канонерлік қайығы "Фултон" өртенген кезде, "Уитшед", оның бауырлас кемесі және "SS Tsinan" сауда кемесі "Фултонға" көмекке келді. "Уишарт" және "Цинан" "Фултонның" экипажын эвакуациялады, олардың үшеуі жеңіл жарақат алды және оларды Гонконгтағы Корольдік теңіз портына жеткізді, ал "Уитшед" өрт сөндіру тобы келгенге дейін "Фултонның" қасында күтті. Кейін АҚШ Әскери-теңіз департаменті "Фултонға" және оның экипажына көмек көрсеткені үшін британдық теңіз билігіне алғыс білдірді. 1930 жылдардың соңында "Уитшед" резервке қойылды, өйткені жаңа, заманауи эсминецтер пайдалануға берілді.
HMS Whitsheds keel was laid on 3 June 1918 at the Swan Hunter & Wigham Richardson Ltd. at Wallsend on Tyne. She was launched on 31 January 1919. She was 312 feet (95 m) overall in length with a beam of 29.5 feet (9 m). Her mean draught was 9 feet (3 m), and would reach 11.25 feet (3 m) under full load. She had a displacement of 1,140 tons standard and up to 1,550 full load. She was propelled by three Yarrow water tube boilers powering Brown Curtis geared steam turbines developing 27,000 SHP driving two screws for a maximum designed speed of 34 knots. She was oil fired and had a bunkerage of 320 to 370 tons. This gave a range of between 3500 nautical miles at 15 knots and 900 nautical miles at 32 knots. She was assigned to the 3rd Destroyer Flotilla in the Atlantic Fleet. In October 1919 she was assigned the pennant number D77 under a simplification of the pennant number system. The Flotilla served in Home waters in the early 1920s. The Flotilla was first assigned to the Mediterranean and in 1926 to the China Station. She was involved in the Nanking Incident in March 1927. When the United States Navy gunboat Fulton was heavily damaged by fire while at sea off China on 14 March 1934, Whitshed, her sister ship , and the merchant ship SS Tsinan came to Fultons assistance. Wishart and Tsinan took off Fultons crew, three of whom had suffered minor injuries, and took them to the Royal Navy Dockyard at Hong Kong while Whitshed stood by Fulton until a salvage party could put the fire out. The United States Department of the Navy later passed thanks to British naval authorities for the assistance Wishart and Whitshed provided to Fulton and her crew. Later in the 1930s, Whitshed was placed in reserve as more modern destroyers came on line.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы HMS Уитшед қайта іске қосылып, Портлендтегі 18-ші эсминецтер флотилиясына Англия арнасы мен оңтүстік-батыс бағытында конвойлерді қорғауға тағайындалды. 1940 жылдың 30 қаңтарында, шлюппен және No. 228 эскадрильясының RAF Sunderland ұшағымен бірлесіп, Уитшед Оңтүстік-Батыс бағытында OA30G конвойын сүйреп келе жатқанда U-55 суасты қайығын батырды. Сәуір айында ол Бельгия және Голландия жағалауларындағы операцияларды қолдау үшін Довердегі 19-шы эсминецтер флотилиясына ауыстырылды. 1940 жылдың мамыр айының басында IJmuiden және Амстердамды қирату мен эвакуациялауға қатысты. Содан кейін ол Дюнкеркке жабдықтарды жеткізіп, Ирландия гвардиясын алып, мамырдың ортасында Голландияның Құйрығын (Operation Ordnance) және Остенді эвакуациялауға көмектесті. 22 мамырда Уитшед 20-шы гвардиялық бригаданың әскерлерін тасымалдайтын кемелерді Булоньеге жеткізіп, қаланың эвакуация операциялары жүріп жатқанда оны ұстап тұруға көмектесті, Уитшед зениттік артиллериялық құралдарды тасымалдады. Қайта оралу жолында ол RAF қызметкерлерін, соғыс тұтқындарын және азаматтарды Англияға алып келді. Эвакуация операциялары жалғасқанда ол 23 мамырда Булоньеге қайта оралды, жараланған әскерлерді алып, неміс күштеріне шабуыл жасады, бірақ неміс бомбалаушыларынан зақымданып, бір адам қаза тауып, 13 адам жараланды. Кейін сол кеште, әуеден қорғаныс болғанда, Уитшед бауырлас кемесімен бірге Булоньеге қайта кірді, әр кемеде 550-ден астам адам болды. 26-сы күні ол одақтас әскерлерін Дюнкерктен эвакуациялауға (Operation Dynamo) жөнелді. Осы кезде оның идентификациялық нөмірі визуалды сигнал беру үшін I77-ге өзгертілді. Operation Dynamo-дан босатылғаннан кейін ол Харвичке және конвойлерді қорғауға, Солтүстік теңізде және Англия арнасында басып кіруге қарсы патрульдеуге оралды. Дюнкеркте зақымдалмаған азақ кемелердің бірі болды. 31 шілдеде ол Харвич маңында минаға шағылысып, күрделі құрылымдық зақымдар алды. Оны Харвичке сүйреп әкелді. Желтоқсанға дейін жөндеуден өтті. 1941 жыл конвойлерді сүйемелдеу және Солтүстік теңіз бен Англия арнасын патрульдеумен жалғасты. Ақпан айында ол Солтүстік теңізде мина орнату үшін моторлы торпедалық қайықтарды сүйемелдеді. Операция әуе шабуылына ұшырады, бірақ жандар мен зақымдар болған жоқ. 1942 жылдың ақпан айында Уитшед 21-ші флотилияның эсминецтеріне – және 16-шы флотилияның эсминецтеріне – қосылды. 12-сі күні ол Бресттен шығып, Довер бұғазы арқылы Вильгельмшафенге бағыт алған неміс шайқас кемелері Scharnhorst пен Gneisenau және ауыр крейсер Prinz Eugen-ге торпедалық шабуыл жасады (Channel Dash). 1942 жылдың қалған бөлігінде және 1943 жылдың көп бөлігінде Уитшед конвойлерді сүйемелдеу және Солтүстік теңіз бен Англия арнасын патрульдеу міндеттерін орындады. 1942 жылы оның «A» зениттік артиллериялық құралы E қайықтарына қарсы күресу үшін қос 6 фунттық армиялық зениттік артиллериялық құралмен ауыстырылды. 1943 жылдың қараша айында ол Гастингс маңында CW221 конвойын сүйемелдегенде екі моторлы торпедалық қайықпен және төрт моторлы катермен E қайықтарымен шайқасты. 1944 жылдың 18 сәуірінде ол Англия арнасында мина орнату операциясында қайтадан E қайықтарымен шайқасты. 1944 жылдың маусым айында ол 104 эскорт тобына қосылып, 12 десант кемесінен (LST) және 24 десант кемесінен (LCT) тұратын EIL1 конвойын Саутхендтен Шығыс топтамасының жиналу аймағына дейін сүйемелдеді. Содан кейін ол Саутхендке оралып, конвойлерді сүйемелдеуді жалғастырды. Шілдеде ол Operation Neptune-ден босатылып, 1945 жылдың сәуір айына дейін Солтүстік теңіз бен Англия арнасында мина орнату операцияларында жұмыс істейтін E қайықтарымен және су асты қайықтарымен күресу және оларды ұстау патрульдерін қайта бастады. Жеңіс күнінен кейін ол қайта басып алу операцияларына жөнелтілді. 1945 жылдың маусым айында ол резервтік статусына көшті.
In 1939, HMS Whitshed was reactivated and assigned to the 18th Destroyer Flotilla at Portland for convoy defence in the English Channel and South West Approaches. On 30 January 1940, in conjunction with the sloop and an RAF Sunderland flying boat from No. 228 Squadron, Whitshed sank U 55 was launched in 1939. in the South West Approaches whilst escorting convoy OA30G. In April, she was transferred to the 19th Destroyer Flotilla at Dover to assist with support of operations off the Belgian and Dutch coasts. She took part in the demolition and evacuation of IJmuiden and Amsterdam (Operation XD(A)) in early May 1940. She then carried supplies to Dunkirk and embarked the Irish Guards before assisting in the evacuation of the Hook of Holland (Operation Ordnance) and Ostend in mid May. On 22 May, Whitshed escorted ships carrying troops of the 20th Guards Brigade to Boulogne in order to hold the town while evacuation operations took place, with Whitshed carrying anti tank guns. On her return journey she carried RAF personnel, Prisoners of War and civilians back to England. She returned to Boulogne on 23 May as evacuation operations continued, picking up wounded troops and shelling German forces before being damaged by German bombers, with one killed and 13 wounded. Later that evening, when some air cover was available, Whitshed along with sister ship , reentered Boulogne, with each ship embarking over 550 men. On the 26th she deployed for the evacuation of Allied troops from Dunkirk (Operation Dynamo). At this time her pennant number was changed to I77 for visual signalling purposes. Upon release from Op Dynamo she returned to Harwich and convoy defence, and anti invasion patrols in the North Sea and English Channel. She was one of the few ships not damaged at Dunkirk. On 31 July she sustained serious structural damage after detonating a mine off Harwich. towed her back to Harwich. She was under repair until December. The year 1941 was one of continuing convoy escort and patrolling of the North Sea and English Channel. In February she escorted Motor Torpedo Boats for mine laying in the North Sea. The operation came under air attack with no casualties or damage. In February 1942, Whitshed joined the destroyers and of the 21st Flotilla and , and of the 16th Flotilla. On the 12th, she carried out a torpedo attack on the German battleships German battleship Scharnhorst and German battleship Gneisenau and heavy cruiser German cruiser Prinz Eugen, which had broken out of Brest and proceeded via the Dover Straits to Wilhelmshaven in the Channel Dash. For the remainder of 1942 and most of 1943, Whitshed undertook convoy escort duties and patrolled the North Sea and English Channel. In 1942, her ‘A’ gun was replaced with a twin 6 pounder army gun for engaging E Boats. In November 1943 she was in action with E Boats while escorting convoy CW221 off Hastings with two motor gun boats and four motor launches of the Coastal Forces. On 18 April 1944 she was in action again with E Boats on a mine laying operation in the English Channel. In June 1944 she joined Escort Group 104 with , and and escorted convoy EIL1 comprising 12 Landing Ship Tank (LST) and 24 Landing Craft Tank (LCT) from Southend to the assembly area of the Eastern Task Force. Then she returned to Southend to escort the build up convoys. In July she was released from Operation Neptune and resumed mercantile convoy escort and interception patrols engaging E Boats and submersibles employed in mine laying operations in the North Sea and English Channel through April 1945. After VE Day she was deployed in re occupation operations. In June 1945 she was reduced to reserve status.
Тарату
HMS Уитшед қайтадан операциялық міндеттерге жіберілмеді және соғыс аяқталғаннан кейін ол демобилизацияланды және резервке қойылды. Кеме 1946 жылы жою тізіміне енгізілді. 1947 жылдың ақпанында ол Т.Дж.Кинг компаниясымен бұзу үшін BISCO компаниясына сатылды. Кеме 1948 жылдың сәуір айында Гейтсхедке жеткізілді.
HMS Whitshed was not deployed again operationally and after the end of hostilities she was paid off and reduced to reserve status. The ship was placed on the Disposal List in 1946. She was sold to BISCO in February 1947 for demolition by TJ King. The ship arrived at the breakers yard at Gateshead in April 1948.