«Extras» – британдық комедиялық телесериал. Телевизия, кинодағы массовка өмірі, Рики Джервейс пен Стивен Мерчанттың қатысуы, сонымен қатар әйгілі актерлер!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық телеситуациялық комедия (2005–2007)
British TV sitcom (2005–2007)
«Экстрас» – теледидар, кино және театр саласындағы эпизодтық рөлдерде жұмыс істейтін актерлер туралы британдық телеситуациялық комедия. Сериал BBC және HBO арналары бірлесіп шығарды, сценарийін Рикки Гервейс пен Стивен Мерчант жазды және режиссерлік етті, сонымен қатар олардың екеуі де басты рөлдерде ойнады. Онда Энди Миллманның (Гервейс), оның досы Мэгги Джейкобстың (Эшли Дженсен) және Эндидің біліктілігі жеткіліксіз агенті, сонымен қатар жартылай уақыт сатушысы Даррен Лэмбтің (Мерчант) өмірі көрсетіледі. Миллман анонимді «кейіпкер» ретінде өмір сүріп, кейіннен В тізіміндегі телесериал жұлдызы ретінде сәттілікке жетеді. «Экстрас» екі маусымнан, әр маусымында алты эпизодтан және бір мерекелік арнайы эпизодтан тұрады. Бірінші эпизод Ұлыбританияда 2005 жылдың 21 шілдесінде BBC Two арнасында, ал АҚШ-та 2005 жылдың 25 қыркүйегінде HBO арнасында көрсетілді. Екінші маусым Ұлыбританияда BBC Two арнасында 2006 жылдың 14 қыркүйегінде көрсетілді, ал АҚШ-та HBO және Австралияда ABC арналарында 2007 жылдың 14 ақпанында көрсетіле бастады. Мерекелік арнайы эпизод 2007 жылдың 27 желтоқсанында BBC One арнасында және 2007 жылдың 16 желтоқсанында HBO арнасында көрсетілді. Екі маусым да DVD форматында және әр түрлі уақытта Ұлыбритания мен АҚШ-тағы стриминг қызметтері арқылы қолжетімді. Сериал Гервейс пен Мерчанттың бұрынғы «Офис» сериалында қолданған псевдодокументалдық стильге қарағанда дәстүрлі телеситуациялық комедия стилінде түсірілген. Әр эпизодта кем дегенде бір қонақ жұлдыз болады: теледидар немесе кино жұлдызы, Гервейс пен Мерчант оларды өздерінің «бұрмаланған» нұсқалары деп сипаттаған – олардың қоғамдық бейнесінің асыра көрсетілген немесе кері пародиязы. Сериал сыншылар тарапынан жоғары бағаланды және Metacritic-те 81/100 ұпай жинады.
Extras is a British sitcom about extras working in television, film, and theatre. The series was co produced by the BBC and HBO, and written and directed by Ricky Gervais and Stephen Merchant, both of whom starred in it. It follows the lives of Andy Millman (Gervais), his friend Maggie Jacobs (Ashley Jensen) and Andy's substandard agent and part time retail employee Darren Lamb (Merchant) as Millman muddles through life as an anonymous "background performer" who eventually finds success as a B list sitcom star. Extras has two series of six episodes each as well as a Christmas Special. The first episode aired in the UK on 21 July 2005 on BBC Two and on 25 September 2005 on HBO in the US. The second series premiered in the UK on BBC Two on 14 September 2006 and began airing in the US on HBO and in Australia on ABC on 14 February 2007. The Christmas Special aired on 27 December 2007 on BBC One and on 16 December 2007 on HBO. Both series are available on DVD and, at various times, through streaming services in the UK and the US. The series is filmed in a more traditional sitcom style than the mockumentary style used by Gervais and Merchant in their previous series The Office. Each episode has at least one guest star: a television or film celebrity who plays what Gervais and Merchant have referred to as "twisted" versions of themselves—an exaggerated or inverted parody of their public persona. The show has been critically acclaimed, and has a Metacritic score of 81/100.
Сюжет
Энди Миллман (Рикки Джервейс) – актерлік мансабын бастауға талпынған, бірақ қосымша актер ретінде жұмыс таба алатын, ол жұмысты лайықты көрсету үшін өзін "көркем суретші" деп атайды. Эндиге түрлі жобаларында оның жақын досы, әрі қосымша актер Мэгги Джейкобс (Эшли Дженсен) серіктес болады. Мэгги ізгі ниетті, бірақ салғырт, көбінесе әлеуметтік белгілерді байқамай қалады және әңгімелерде тиісті деликаттылық таныта алмайды. Эндиден айырмашылығы, Мэгги қосымша актерліктен басқа ештеңеге ұмтылмайды. Эндидің агенті Даррен Лэмбтің (Стивен Мерчант) ойын-сауық саласында тәжірибесі жоқ. Ол өте жақсы жұмыс істемейді, көбінесе Эндиге жұмыс табуға ешқандай қадам жасамайды, тіпті потенциалды жұмыс берушілерді оның клиентімен жұмыс істеуге ынталандырмайды, себебі оның дене бітімі, жасы және актерлік тәжірибесінің жоқтығынан. Дарренге бұрынғы телесериал жұлдызы Шон Уильямсон көмектеседі, ол өзін-өзі сомдайды. Лэмб жиі Уильямсонды (Лэмб оны бұрынғы "EastEnders" кейіпкерінің атымен "Барри" деп атайды) Эндиге ұсынылатын актерлік рөлдерге лайықтырақ деп айтып, Эндиді әлсіретуге тырысады. Камераға түсуге тырыққанда әрдайым сахнадан шығарылатын қосымша актер ретінде өмірден шаршаған Энди атақтылар мен продюсерлерге жалтақтауға тырысады, экранға уақыт немесе диалог алу үшін. Бұл әрекеттерімен көбінесе табысқа жеткенімен, Эндидің мансабын алға жылжытуына кедергі келтіретін жағдайлар үнемі туындайды. Атақтылардың көмектесуге нақты күші жоқ екенін мойындауы немесе (көбінесе) Энди жұлдызды байқамай ренжітуі, бұл оның дереу түсірілімнен шығарылуына әкеледі. Бірінші маусымның соңында Энди Патрик Стюартқа өзі жазған ситком сценарийін береді, ол өз кезегінде оны өзінің продюсерлік компаниясы арқылы BBC-ге жібереді. Энди BBC комедиялық продюсерлерімен кездеседі, олар оның жобасына жасыл жарық береді және оған шоуда басты рөлді атқаруға рұқсат береді. Екінші маусымда Эндидің "When the Whistle Blows" ситкомымен болған көңілі толады, оны BBC продюсерлері қатты қайта жазады, нәтижесінде ол көптеген жарнамалық сөздерге, қорлаушы стереотиптерге және арзан күлкі үшін ақымақ киімдерге сүйенеді. Ситком коммерциялық тұрғыдан сәтті болғанымен, аптасына алты миллион көрерменді тартады, бірақ сыншылар оны да, Эндиді де аяусыз сынап жазады. Эндиге кино мен сахнадағы репертуарын кеңейту мүмкіндігі туады, бірақ ол әр мүмкіндікті өзімен салыстырғанда үлкен жұлдыздарды ренжітіп, режиссерлік нұсқауларды орындаудан бас тарту арқылы құртады. Сериалдың 90 минуттық финалында, ситком Эндиді қаржылық жағынан табысты және көптеген адамдарға танымал етеді, бірақ ол шоудың сапасына және мансабының алға жылжуына деген ренішінен көбейеді. Энди Дарренды агенті ретінде жұмыстан босатып, үлкен, кәсіби фирманың клиенті болуға сендіреді, бұл оның жолын жеделдетеді деп санайды. "Шыбыртқанда" рождестволық арнайы эпизодын түсіргеннен кейін ол тікелей эфирдегі аудиторияға сериалдан бірден кететінін хабарлайды. Оның мансабы толығымен тоқтап қалады және Энди әр түрлі ұзақ уақыт бойы ағылшын телесериалдарында, мысалы "Доктор Ху" және "Хотел Вавилон" сияқты кішкене рөлдер алуға мәжбүр болады. Ақырында, оның агенті оның қоңырауларына жауап бермейді. Эндидің Мэггимен қарым-қатынасы нашарлайды, өйткені ол оны жиі елемейді және бірге өткізетін уақытын өзіне лайық деп санаған мүмкіндіктерді алмағанына шағымданады. Ол өзінің агентімен бірге сәнді мейрамханада түскі асқа барады, оған атақ, байлық, бедел және құрмет алу туралы арманын ешқашан жүзеге асыра алмайтыны айтылады. Көңілі қалған Энди кішіпейіл атақты және табысты болу үшін өз үміттерін төмендетуге келіседі және "Селебрити Биг Брат" телешоуына қатысады. "Celebrity Big Brother" үйінде тұрып, Энди атақ-даңқтың бағасы туралы ашық ойланады және Батыс қоғамында өзін танытқан атақты құлшылық ету мәдениетіне деген қызығушылығы артады. Оның көңілі түсіп, басқа үйдестермен сөйлескенде, ол эмоциялық күйзеліске ұшырайды. Ол көз жасын төгіп, камераға бұрылады және өз пәтерінен хабарды көріп отырған Мэггиден оны елемегені және өзінің қол жеткізген нәрселеріне ризашылық білдіру туралы кеңесін тыңдамағандығы үшін кешірім сұрайды. Ол үйден өз еркімен кетіп, шоудағы қызметін тоқтатады. Бір топ журналистердің күттірмейтін сезімдері әсерге ұшырап, Эндидің баспасөз конференциясына келуін асыға күтеді. Эндидің агенті қайтып келіп, оның эмоционалды бұрылысы Эндидің бейнесін бірден көтеріліп, бірнеше А-тізімді жұлдыздар онымен кездесуді сұрайтынын айтады. Оның агенті оны күтіп тұрған баспасөз өкілдеріне таныстыруға дайындалып жатқанда, Энди студияның артқы есігінен сытылып шығып, Мэгги оны күтіп тұрған көлігіне отырады. Олар бірге жолға шығып, Энди көрінеу шоу-бизнестен бас тартып, беймәлім өмірге келіседі.
Andy Millman (Ricky Gervais) is an aspiring actor who can only find work as an extra, which he calls being a "background artist" as a means of making the work seem more dignified. Andy is accompanied on his various projects by his platonic best friend and fellow extra, Maggie Jacobs (Ashley Jensen). Maggie is well meaning but ditzy, often missing obvious social cues and failing to exhibit appropriate tact and subtlety in conversations. Unlike Andy, Maggie has no aspirations toward being anything more than an extra. Andy's agent, Darren Lamb (Stephen Merchant), has no real experience in the field of entertainment. He is incompetent, often taking no steps at all to find work for Andy, and even discouraging potential employers from hiring his client due to his flabby physique, age, and lack of acting experience. Darren is assisted by former soap opera star Shaun Williamson, who plays himself. Lamb frequently tries to undermine Andy by suggesting Williamson (who Lamb refers to by his former EastEnders character name, "Barry") is better suited for various acting roles that are offered to Andy. Fed up with life as an extra who is always being cut out of scenes just as he manages to get his face on camera, Andy shamelessly kisses up to celebrities and producers in an effort to try to get screen time or a line of dialogue. Although often successful in these endeavours, circumstances always arise that prevent Andy from advancing his career. Reasons include celebrities confessing that they have no real power to help, or (more often) Andy inadvertently offending the star which results in his immediate dismissal from the set. In the conclusion of season one, Andy delivers a sitcom script he has written to Patrick Stewart, who, in turn, passes it along to the BBC through his production company. Andy gets a meeting with BBC comedy producers who greenlight his project and agree to allow him to play the starring role in the show. Series Two largely chronicles Andy's frustrations with his sitcom—When the Whistle Blows—which is heavily rewritten by BBC producers, resulting in it being a lowest common denominator comedy that relies on a multitude of catchphrases, offensive stereotypes and silly costumes for cheap laughs. Although the sitcom is commercially successful, pulling six million weekly viewers, it is a flop with critics who mercilessly bash both it and Andy. Andy periodically gets a chance to expand his repertoire in film and on stage but manages to ruin every opportunity that comes his way by either refusing to take direction, or by once again offending bigger stars than himself. In the series' 90 minute finale, the sitcom has made Andy financially successful and recognisable to many but he is increasingly frustrated with the show's quality and with his career not moving forward. Andy is convinced to fire Darren as his agent and become a client of a larger, more professional firm which he believes will accelerate his path upward. After taping a Christmas Special for When the Whistle Blows, he announces to the live studio audience that he is quitting the series effective immediately. His career falls into total stagnation and Andy is forced to take bit parts on various long running British television series such as Doctor Who and Hotel Babylon. Eventually, his agent ceases to take his calls. Andy's relationship with Maggie sours as he frequently ignores her and spends all of the time they spend together complaining about not getting the opportunities he feels he deserves. When he crashes his agent's lunch meeting at a posh restaurant, he is bluntly told that he will never realise his dreams of having fame, fortune, prestige and respect. Crushed, Andy reluctantly agrees to lower his expectations for the sake of remaining modestly famous and successful and is cast in Celebrity Big Brother. While staying in the Celebrity Big Brother house, Andy openly reflects upon the price of fame and grows increasingly disenchanted with the culture of celebrity worship that has manifested itself throughout Western society. His despondency culminates in an emotional breakdown during a conversation with the other housemates. He tearfully turns to the camera and apologises to Maggie, who is watching the broadcast from her flat, for ignoring her and not heeding her advice to be grateful for the things he has managed to achieve. He voluntarily departs the house, ending his tenure on the show. Moved by the unexpected outpouring of emotion, a group of journalists eagerly awaits Andy's appearance at a press conference. Andy's agent returns and tells him that his emotional turn has instantly skyrocketed Andy's profile and that a number of A list stars are requesting to meet him. As his agent prepares to introduce him to the throng of waiting press, Andy quietly slips out the back door of the studio where Maggie is waiting for him in her car. They drive off together with Andy seemingly turning his back on show business and accepting a life of anonymity.
Үндеудің басталуы
When the Whistle Blows – шоу ішіндегі шоу, Энди Миллманның өзі жазып, ойнаған комедиялық сериал. Ол алғаш рет 1.3 эпизодта айтылды, Миллман жазып, Дарренге берген сценарий, ол оны оқымады (қайта-қайта болатын әзіл ретінде, ол шоудың атын жиі ұмытып, көбінесе «When the Wind Blows» деп атайды, тіпті «The Wind in the Willows» деп шатастырады). Бірінші маусымның финалында Миллман сценарийді Патрик Стюартқа бергеннен кейін, сценарий BBC One арнасында комедиялық сериалға айналады. Сериалдан үзінділер екінші маусымда көрсетіледі, ал «Extras» екінші маусымының сюжеттері Миллманның шоуда және оның айналасындағы тәжірибелеріне байланысты. «When the Whistle Blows» Уиган қаласындағы зауыттың мәзірханасында өтеді. Юморы көптеген ұраны бар комедиялар сияқты кең және қарапайым. Шоудың басты ұраны – «Күліп жатырсыңдар ма?» – Миллман айтады. Шоу сыншылар тарапынан ұнамайды, бірақ көрермендерге өте танымал. Ол BAFTA номинациясын алады, бірақ Миллман бұл тек санды жасау үшін жасалғанын күдіктенеді, соңында Стивен Фрайдың белгісіз бағдарламасына жеңіледі. Миллман шоуға қатты наразы, өйткені оның бастапқы идеяларына рейтинг алу үшін тым көп адам араласып кеткенін санайды. Миллман бастапқыда «The Office» сияқты, шынайы жұмыс ортасындағы шынайы кейіпкерлермен комедия жасауды жоспарлаған, студиялық аудиториясыз немесе консервіленген күлкісіз. Бірақ BBC продюсерлерімен көптеген идеяларын келісіп, ұстаздануға мәжбүр болғаннан кейін, шоу ең төменгі деңгейдегі комедияға айналады, әр кейіпкердің өзіне тән ұраны болады, ол 6 миллион көрерменнің қуанышына қайта-қайта айтылады. Шоу 2.4 эпизодта Coldplay тобының Крис Мартиннің түсіндірілмейтін қонақ ретінде пайда болуымен одан да нашарлайды, бұл сюжетке ешқандай қатысы жоқ және Миллман бұған ашық қарсылық білдіреді, тіпті камера алдында «Крис Мартин, Уиган зауытында не істеп жүрсің? Бұл ақылға сыймайды!» дейді. Студиялық аудиторияның болуы, консервіленген күлкі және юмор үшін әзілді париктерге, костюмдерге және ұрандарға сүйену – бұл «Little Britain» және «The League of Gentlemen» сияқты британдық комедиялық хиттерге жасалған сын. Миллман пилоттық түсірілімде көрген көптеген адамдар «Wassup», «It's Chico Time», «I'm a lady!», «Am I bovvered?» және «Garlic bread?» сияқты комедиялық ұрандар жазылған футболкалар киген (Бұл футболкалар «Extras» американдық нұсқасында көрсетілмейді). Шоу туралы кейбір сын-пікірлер оны «уақытқа саяхат жасайтын комедия» деп сипаттайды, ал Миллманның кейіпкері 1970 жылдардағы «I'm Free» («Are You Being Served?») және Фрэнк Спенсердің «Ooh Betty» («Some Mothers Do 'Ave 'Em») сияқты ұрандар туралы әңгімелейді, бұл сериал сонымен қатар 1970 жылдардағы британдық комедияны пародизациялайды екенін көрсетеді. 2.5 эпизодта Жермен Грир «When the Whistle Blows» сериалын «Carry On» сериалының пародиязы деп айтады. Соңғы жылдары бұл пародия анимациялық ашылуы және сыншылар тарапынан сыналып, бірақ рейтингтер бойынша жеңіске жеткен «Mrs Brown's Boys» сериалымен салыстырылды.
When the Whistle Blows is the show within a show sitcom created, co written by and starring Andy Millman. It was first mentioned in episode 1.3, as a script that Millman had written and given to Darren, who neglected to read it (in a recurring joke, he frequently forgot the show's name, often calling it When the Wind Blows and even confusing it with The Wind in the Willows). In the first season finale, the script is turned into a sitcom on BBC One, after Millman gives the script to Patrick Stewart. Excerpts from the sitcom are featured in the second season, and many of the Extras second season plotlines revolve around Millman's experiences on and around the show. When the Whistle Blows is set in a Wigan factory canteen. The humour is broad and lowbrow in the manner of many catchphrase based sitcoms. The show's main catchphrase, "Are you 'avin' a laugh? ", is spoken by Millman. The show is unpopular with critics but popular with the public. It receives a BAFTA nomination, although Millman suspects it is simply to make up the numbers, and in the end it loses to an unspecified programme by Stephen Fry. Millman is deeply unhappy with the show, feeling that too many people have interfered with his original ideas in the hunt for ratings. It appears that Millman originally set out to do a comedy similar to The Office, with true to life characters in a realistic work environment, without a studio audience or canned laughter. After being forced to collaborate and compromise many of his ideas with BBC producers, the show is transformed into lowest common denominator fare, with each character having his/her own catchphrase, repeated ad nauseam to the delight of its 6 million viewers. The show is further debased by the unexplained guest appearance of Coldplay's Chris Martin in episode 2.4, which bears no relation to the plot and which Millman openly opposes, going so far as to utter the on camera line, "Chris Martin, what are you doing in a factory in Wigan? It's mental!" The presence of studio audiences, canned laughter, and the reliance on funny wigs, costumes and catchphrases for humour is a comment on British comedy hits such as Little Britain and The League of Gentlemen. Many people that Millman sees at the recording of the pilot wear T shirts displaying comedy catchphrases such as "Wassup", "It's Chico Time", "I'm a lady! ", "Am I bovvered?" and "Garlic bread?." (These shirts are not shown in the US version of Extras.) Some of the show's reviews refer to it as a "time warp comedy", and Millman's character talks about 1970s catchphrases such as Mr Humphreys' "I'm Free" (from Are You Being Served?) and Frank Spencer's "Ooh Betty" (from Some Mothers Do 'Ave 'Em), suggesting that it is also partly sending up 1970s British comedy. In episode 2.5, Germaine Greer suggests that When the Whistle Blows is "sub Carry On". In recent years, the spoof has been compared to real life sitcom Mrs Brown's Boys, in respect to its animated opening and that it was critically panned yet a ratings winner.
Музыка
Ақырғы тақырып әні – Кэт Стивенстің өзі жазып, орындаған "Tea for the Tillerman", осы аттас альбомының тақырып әні. "Extras" телесериалының екінші маусымының төртінші эпизодында Coldplay тобының Крис Мартин орындаған осы әннің кавер нұсқасы қолданылады. Сол эпизодта Рой Орбисонның "Oh, Pretty Woman" әні де пайдаланылады. Рождестволық арнайы эпизодта Мэггинің өмірінің төменгі шегіне жетіп, актерлік мансабынан бас тарғаннан кейін басынан кешкен күйзелісін көрсететін ән – Кейт Буштың "This Woman's Work" әні. Энди "The Ivy" мейрамханасында қиын жағдайға түсіп, Мэггиді жалғыз қалдырғанда, The Smiths тобының "Please, Please, Please, Let Me Get What I Want" әні естіледі.
The closing title track is "Tea for the Tillerman", written and performed by Cat Stevens, the title track of his album Tea for the Tillerman. The fourth episode of the second series of Extras features a cover of the song performed by Chris Martin of Coldplay. The same episode also uses the song "Oh, Pretty Woman" by Roy Orbison. The song in the Christmas Special, highlighting Maggie's depression after she hits bottom and quits acting, is "This Woman's Work" by Kate Bush. When Andy is having a bad time at The Ivy restaurant and leaves Maggie on her own, The Smiths' song "Please, Please, Please, Let Me Get What I Want" can be heard.
Қонақ жұлдыздың күшін жою және ауыстыру
1-ші серияның DVD-сінің қосымша бөліміндегі бір бөлімде айтылғандай, Джуд Лоу Дэвид Леттерменнің кешкі шоуында Гервайспен сахна тысында кездескеннен кейін бір эпизодта түсуге жоспарланған, бірақ түсірілімдерге байланысты бас тартуға мәжбүр болды. Гервайс пен Мерчант ауыстырушы табу үшін тырысып, Леонардо Ди Каприо қарастырылып, оны алу үшін табандылық танытты. Бірінші серияның DVD-сіндегі "Лео іздеу" атты бейнематериалда Гервайстың Ди Каприоның өкілдерімен байланысуға жасаған нәтижесіз, бірақ әрекеттері түнгі бейнекамераға түсірілген (көбінесе Мерчант түсірген). Соңында Лоудың орнына Патрик Стюарт 1-ші серияның финалында түсті, ал Джуд Лоудың "Альфи" фильміне арналған постер эпизодтың соңында көрсетілді. Гервайстың алғашқы хабарламаларына қарамастан, "Экстраларда" түспеген басқа актерлердің ішінде Мадонна, Брэд Питт және Том Круз да болды. Кит Харрис сценарийді оқығаннан кейін рөлден бас тартты және кейіннен The Independent газетіне "Бұл епті жазу емес, қарапайым жамандық" деді. Оның орнына Кит Чегвин түсті.
According to a segment in the extras section of the Series 1 DVD, Jude Law was scheduled to appear in one of the episodes, after meeting Gervais backstage on the Late Show with David Letterman, but had to pull out due to film commitments. Gervais and Merchant has to scramble to find a replacement, with Leonardo DiCaprio being considered and doggedly pursued. A featurette on the first series DVD release, "Finding Leo", consists of late night video camera footage (shot mostly by Merchant) chronicling Gervais' desperate but ultimately unsuccessful attempts to contact DiCaprio's representatives. Law was ultimately replaced by Patrick Stewart in the series 1 finale, although a poster for the Jude Law film Alfie appeared at the end. Other actors who did not appear in Extras, despite initial reports from Gervais that they would, include Madonna, Brad Pitt and Tom Cruise. Keith Harris turned down the part after reading the script, subsequently telling The Independent, "This isn't clever writing, it's pure filth". Keith Chegwin performed in his place.