Балазарлық ләули Александринаның өмірі мен қасиеттілігі
Alexandrina of Balazar
Әкімші Александрина да Коста (1904-1955) – португалиялық мистик, қасиетті жандардың бірі. Әулие Иоанн Павел II оны махаббатқа арнағаны үшін қасиетті деп жариялады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Александрина Мария да Коста (30 наурыз 1904 – 13 қазан 1955), ең белгілісі – Балазарлық Блаженная Александрина, португалдық мистик және құрбандық жан, Салезиандық Ынтымақтастықтар қауымдастығының мүшесі, Балазарда (Повоа-де-Варзимнің ауылдық приходы) дүниеге келді және сол жерде қайтыс болды. 2004 жылдың 25 сәуірінде Папа Иоанн Павел II оны Блаженді деп жариялады және "оның қасиеттілігінің кілті – Мәсіхке деген махаббаты" деді.
Alexandrina Maria da Costa (30 March 1904 – 13 October 1955), best known as Blessed Alexandrina of Balazar, was a Portuguese mystic and victim soul, member of the Association of Salesian Cooperators, who was born and died in Balazar (a rural parish of Póvoa de Varzim). On 25 April 2004, she was declared blessed by Pope John Paul II who stated that "her secret to holiness was love for Christ".
Ерте өмір
Александрина Мария да Коста 1904 жылы 30 наурызда Португалияның Повоа-де-Варзим ауылдық округінің Балазар қаласында дүниеге келген. Әкесі оны кішкентай кезінде тастап кеткен. Ол мектепте тек он сегіз ай оқығаннан кейін тоғыз жасында фермада жұмыс істеуге жіберілді. Жасөспірім шағында Балазарда әпкесімен бірге тігінші болып жұмыс істей бастады. Александрина басқа қыздармен бірге ауылға барғанда гүлдерді жинап, оларды Повоа-де-Варзимдегі "Біздің қайғылы әйел" шіркеуінің гүлдік кілемдерін жасауға қолданғанын айтады. 1918 жылы наурыз айында 14 жасында оның өмірін өзгерткен оқиға болды. Бұрынғы жұмыс берушісі тағы екі ер адаммен бірге оның бөлмесіне кіріп, зорлауға тырысты. Александрина терезеден секіріп түсіп, қашып құтылу үшін, қашып құтылудың азына ғана шықты. Оның омыртқасы құлап, сынған. 19 жасқа дейін Александрина шіркеуге "өзін-өзі сүйреп" баратын, ал ол жерде ол құшақтап, шіркеудегілердің қатты таңғалатынына қарамастан, дұға етіп тұратын. Алғашқы жылдары Александрина Қасиетті Анадан емделудің рақымын сұрады. 1925 жылдан бастап ол бірте-бірте шалдықты. Ол 30 жылдай төсек тартып жүрді. Қауымның діни қызметкері оған мамыр айына Марияның таза жүрек мүсініне арналған мүсінді берді.
Alexandrina Maria da Costa was born on 30 March 1904, in Balazar, a rural parish of Póvoa de Varzim, Portugal. Her father abandoned the family when she was very young. She had only eighteen months' schooling before being sent to work on a farm at the age of nine. In her teens she started to work in Balazar as a seamstress along with her sister. Alexandrina said that when she went with other girls to the countryside, she picked flowers that she later used to make flower carpets for the Church of Our Lady of Sorrows in Póvoa de Varzim. At 14 years old, in March 1918 an incident changed her life. Her former employer along with two other men tried to break into her room to rape her. To escape them, Alexandrina jumped down from a window, barely surviving. Her spine was broken from the fall. Until age 19, Alexandrina was still able to "drag herself" to church where, hunched over, she would remain in prayer, to the great amazement of the parishioners. During the early years, Alexandrina asked the Blessed Mother for the grace of a cure. She suffered gradual paralysis that confined her to bed from 1925 onward. She remained bed ridden for about 30 years. The parish priest lent her a statue of the Immaculate Heart of Mary for the month of May.
Кейінгі өмірі
1938 жылдың маусым айында Александринаның рухани кеңесшісі Мариано Пиньоның өтінішімен Португалиядан бірнеше епископ Рим папасы Пиус XI-ге хат жазып, әлемді Мәрияның Таза Жүрегіне қадірлеуді сұрады. Бұл өтініш 1941 жылға дейін бірнеше рет қайталанды, содан кейін Ватикан Киелі Орын Александрина туралы ақпаратты Брага архиепискобынан үш рет сұрады. 1938 жылы кардинал Эудженио Пачелли Ватиканның мемлекеттік хатшысы қызметін атқарды, ал 1939 жылдың наурыз айының басында Пий XII папасы болды. 1942 жылы ол әлемді қадірлеу рәсімін жасады. Ватиканның оның өмірбаянына сәйкес, 1942 жылдың наурыз айынан бастап, өліміне дейін шамамен 13 жыл бойы ол тек қана қасиетті Евхаристиядан басқа ешқандай тамақ ішпеді, ал салмағы шамамен төмендеді. Ол медициналық дәрігерлермен тексерілді, бірақ ешқандай қорытынды жасалмады.
In June 1938, based on the request of Alexandrina's confessor, Mariano Pinho, several bishops from Portugal wrote to Pope Pius XI, asking him to consecrate the world to the Immaculate Heart of Mary. This request was renewed several times until 1941, in which the Holy See asked three times for information about Alexandrina to be supplied by the Archbishop of Braga. In 1938 Cardinal Eugenio Pacelli was the secretary of the state of the Vatican, and he became Pope Pius XII in early March, 1939. In 1942, he performed the consecration of the world. According to her Vatican biography, from March 1942, for about 13 years until her death, she received no food except for the Holy Eucharist, and her weight dropped to about She was examined by medical doctors, with no conclusion.