Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2006 жылғы Нью-Брансуик жалпы сайлауы 2006 жылдың 18 қыркүйегінде Канаданың Нью-Брансуик провинциясының басқару органы – 56-шы Нью-Брансуик заң шығарушы ассамблеясына 55 мүше сайлау үшін өтті. Науқан күткеннен ертерек басталды: Нью-Брансуик провинциясының қазіргі премьер-министрі Бернард Лорд 2007 жылдың 15 қазанында дауыс беру өткізілетінін мәлімдеген еді, бірақ үкіметтегі прогрессивті консерваторлар заң шығарушы органда көпшілігін жоғалтқан соң, Лорд азшылық үкімет құруға ниетті емес екенін және қосымша сайлаудың билік тепе-теңдігін оппозициялық либералдарға ауыстыруы мүмкін екенінен қорқыныш білдірді. Науқан қызу өтті, сарапшылар мен сауалнама жасаушылар бес апталық науқан барысында нәтижесін болжамдау қиын деді. Ақырында, Шон Грэм басқарыған либералдар жеңіске жетті. Либералдар 29 орын алды, ал прогрессивті консерваторлар 26 орынмен шектелді, бірақ прогрессивті консерваторлар халықтың басым бөлігінің дауысын жинады (47,5% - 47,2%). Ерекшелігі, либералдар 36 округтің 17-сінде, негізінен ағылшын тілді тұрғындар тұратын аймақтарда жеңіске жетті, бұл 1944 жылғы сайлаудан бері ағылшын тіліндегі Нью-Брансуиктегі бәсекелестік сайлаудағы ең жақсы көрсеткіш. Ал консерваторлар франкофондық округтерде сайлауда жеңіліп, бұрынғыдан да жақсы нәтиже көрсетті.
The 2006 New Brunswick general election was held on September 18, 2006, to elect 55 members to the 56th New Brunswick Legislative Assembly, the governing house of the province of New Brunswick, Canada. The campaign came earlier than expected: the incumbent Premier of New Brunswick, Bernard Lord, had pledged a vote would be held on October 15, 2007 but when the ruling Progressive Conservatives faced a loss of its majority in the legislature, Lord said he did not want to face a minority government and, moreover, feared that a by election could tip the balance of power to the opposition Liberals. The campaign was hard fought with pundits and pollsters calling it too close to call throughout the five week campaign. In the end, it was won by the Liberals led by Shawn Graham. The Liberals won 29 seats to 26 for the Progressive Conservatives, although the Progressive Conservatives won a plurality of the popular vote (47.5% to 47.2%). Unusually, the Liberals won 17 of the 36 predominantly anglophone ridings, their best showing in a competitive election in English New Brunswick since the 1944 election. The Conservatives conversely did better than they have ever done while losing an election among Francophone ridings.
Шолу
Заңнамалық демократия жөніндегі комиссияның 2004 жылғы желтоқсандағы есебінен кейін, 2007 жылдың 15 қазанынан басталатын сайлау күндерін бекіту ұсынылғаннан соң, премьер-министр Бернард Лорд осы күндерден бастап сайлау күндерін бекіту туралы заң әзірлеуге уәде берді. Осыған байланысты, сондай-ақ Нью-Брансуик штатында сайлауды әр төрт жылда бір рет өткізу дәстүрі болғандықтан, прогрессивті консервативтер үкіметі мен БАҚ 2006 жылдың басына дейін бұл сайлауды "2007 жылғы сайлау" деп атады. Алайда, оппозициядағы либералдар сайлауды мерзімінен бұрын өткізуге тырысатындарын үнемі мәлімдеді. 2006 жылдың ақпан айынан мамыр айына дейін либералдар өз мақсатына жете алатындай көрінді, себебі 2006 жылдың 17 ақпанында Майкл Малли прогрессивті консервативтер фракциясынан шығып, парламентте азшылық құрады. Кейін Малли спикер болып сайланды және спикер ретінде даулы түрде үкіметтік фракцияға қайта қосылды. Малли фракциядан шыққаннан кейін либералдар бірнеше маңызды комитеттерді бақылауына алғандықтан және Маллидің спикер ретіндегі мүшелігін мойындамағандықтан, жағдай біраз уақытқа дейін қиын болды, сондықтан басқаруды үкіметке қайтаруға келіспеді. 2006 жылдың 30 мамырында парламент Маллиге сенім білдірді, ал 2006 жылдың 31 мамырында үкімет пен оппозиция парламенттің жұмысын жеңілдету үшін, соның ішінде 2007 жылға дейінгі заңнамалық күнтізбе жасау үшін бітім туралы мәлімдеді. Осының нәтижесінде үкіметтің сайлауға баратын күніне дейін құлап кетуі екіталай болды. Алайда, прогрессивті консервативтер партиясының депутаты Питер Мешео, ол қайта сайлануға түспейтінін бұрыннан мәлімдеген еді, жеке секторда жұмысқа орналасқандықтан мандатын тастауға мәжбүр боларын айтты. Лорд тағы бір парламенттік дағдарысқа тап болмайтынын мәлімдеп, 2006 жылдың 10 тамызында сайлауды 18 қыркүйекке тағайындауға ниеттенгенін хабарлады. 18 тамызда Лорд генерал-губернатор Герменэгильда Чиассоннан заң шығарушы органны таратуды және сайлау күнін белгілеуді сұрады. Науқанның негізгі мәселелері – көшбасшылық және энергия бағасы болып көрінді. Прогрессивті консервативтер бірнеше жылдан бері оппозиция жетекшісі Шон Грэмнің көшбасшылық қабілеттеріне күмән келтіріп келеді, ал либералдар энергия мәселесіне біраз уақыттан бері назар аударуда. Бұған қоса, 2006 жылдың 1 шілдесінде Лорд үкіметі газ бағасын реттеуді енгізгендіктен энергия мәселесі күшке енді, ал либералдар науқан басталғанға дейін өздерінің энергия платформасын жариялады. Бұл сайлау 1987 жылғы сайлаудан бері Елизавета Уэйрдің кіші социал-демократиялық Жаңа демократиялық партияны (НДП) жетекшелік етпеген алғашқы науқаны болды. 2005 жылы Уэйр 17 жылдық НДП төрағалығынан кейін орнынан кетті. Оның орнын Фредериктондағы әлеуметтік белсенді Эллисон Брюэр иеленді, ол Фредериктон-Линкольн сайлау округінде сайлауға түсті. Прогрессивті консервативтер партиясын Бернард Лорд, ал Либералды партияны Шон Грэм жетекшілік етті. Журналистер мен саясаттанушылар науқанды көңілсіз деп сипаттады, себебі науқанның көп бөлігі Еңбек күніне дейін, көптеген отбасылар әлі де жазғы демалыста болған кезде өтті, сондай-ақ екі басты партияның жалпы бағыттары ұқсас болды. Үш ағылшын тіліндегі және екі француз тіліндегі дебат өтті, олардың кейбіреулері тең деп жарияланды, ал кейбіреулері Лордтың, ал кейбіреулері Грэмнің жеңісімен аяқталды. Саясаттанушылардың пікірінше, науқанның басында консервативтер көшбасшылықты сақтап тұрды, бірақ соңғы апталарда либералдармен теңдік немесе маржа ішіндегі аз артықшылық байқалды. Сайлау күні Шон Грэм мен либералдар көптеген орындарды жеңіп алды, алайда олар халықтың қолдауын жоғалтты. Бернард Лорд 1960 жылғы сайлауда Хью Джон Флемминг үшінші мерзімге сайлануға тырысқаннан бері үшінші мерзімге сайланбаған алғашқы премьер-министр болды, ал НДП соңғы 6 сайлаудың 5-інде орын алып, халықтың қолдауы 4%-ға төмендеп, 1974 жылғы сайлаудан бері ең нашар көрсеткішін көрсеткеніне қарамастан, парламенттен тыс қалды.
Following the report of the Commission on Legislative Democracy in December 2004, which recommended fixed election dates beginning on October 15, 2007, Premier Bernard Lord pledged to introduce legislation fixing election dates, beginning on that date. Due to this, and because it is tradition in New Brunswick to hold elections every four years, the Progressive Conservative government and media had routinely referred to this as the "2007 election" through early 2006. The opposition Liberals however always pledged to try to force an early election. From February through May 2006, it seemed possible that the Liberals might be successful in their goal as on February 17, 2006 Michael Malley left the Progressive Conservative caucus creating a minority government situation, Malley later became Speaker and, as Speaker, controversially rejoined the government caucus. The situation remained difficult for some time as the Liberals gained control of several key committees upon Malley's defection and would not return control to the government as they did not recognize Malley's change of affiliation while speaker. On May 30, 2006, the House reaffirmed its confidence in Malley in a vote and on May 31, 2006 the government and opposition announced a truce to allow the House to function more easily including a legislative calendar through 2007. As a result, it seemed unlikely that the government would fall prior to its chosen date to go to the polls. However, Peter Mesheau, a Progressive Conservative MLA who had already announced that he would not run for re election, said he would have to resign his seat as he had accepted a job in the private sector. Lord said that he would not face another hung parliament and announced on August 10, 2006 that he would seek an election date of September 18. On August 18, Lord asked Lieutenant Governor Herménégilde Chiasson to dissolve the legislature and set the election date. The emerging key issues of the campaign seem to be leadership and energy prices. The Progressive Conservatives have for some years questioned the leadership abilities of Shawn Graham, the leader of the opposition while the Liberals have been focusing on energy in general as a theme for some time. Moreover, energy has come to the forefront due to the introduction of gas price regulation by Lord's government on July 1, 2006, and the Liberals announced their energy platform prior to the beginning of the campaign. This election was the first campaign since the 1987 election in which Elizabeth Weir did not lead the smaller social democratic New Democratic Party (NDP). In 2005, Weir stepped down after seventeen years as NDP leader. She was succeeded by Fredericton based social activist Allison Brewer, who stood for election in the riding of Fredericton Lincoln. The Progressive Conservative party were again led by Bernard Lord and the Liberal Party by Shawn Graham. The campaign was derided by journalists and political scientists as boring in part because much of the campaign was before Labour Day when many families were still taking summer holidays and also because the overall aspects of the two main parties were similar. There were three English language debates and two French languages debates with some being declared draws, some wins for Lord and some wins for Graham by the experts. Opinion polls showed the Conservatives with a lead in the early days of the campaign but the last few weeks showed ties or slight edges to the Liberals within the margin of error. On election day, Shawn Graham and the Liberals won the most seats, however, they lost the popular vote. Bernard Lord was the first premier not elected to a third term since Hugh John Flemming lost his bid for a third term in the 1960 election while the NDP suffered a considerable blow being shut out of the legislature despite having won a seat in 5 of the last 6 elections and seeing their popular vote slip 4% to their worst showing since the 1974 election.
Өңірлер бойынша нәтижелер
Партия атауыОрталықСолтүстікШығысСолтүстікБатысОңтүстікШығысОңтүстікБатысЖалпыЛибералдық орын саны:51124729 Халық дауысы:46.0%53.6%41.6%43.6%48.5%47.2%ПрогрессивтікКонсервативтік орын саны:42510526 Халық дауысы:47.7%40.2%54.2%53.0%44.5%47.5%Жалпы орын саны: 9137141255Орын жеңбеген партиялар: ЖаңаДемократиялық Халық дауысы:6.3%5.9%4.2%3.5%6.0%5.1%Тәуелсіздер Халық дауысы: 0.3% 0.9%0.2%
Party NameCentralNorth EastNorth WestSouth EastSouth WestTotalLiberal Seats:51124729 Popular Vote:46.0%53.6%41.6%43.6%48.5%47.2%ProgressiveConservative Seats:42510526 Popular Vote:47.7%40.2%54.2%53.0%44.5%47.5%Total seats: 9137141255Parties that won no seats:NewDemocratic Popular Vote:6.3%5.9%4.2%3.5%6.0%5.1%Independents Popular Vote: 0.3% 0.9%0.2%
Саяси партиялар
Жаңа Брансуиктің үстемдік ететін Прогрессивті консервативтік партиясы (ПК партиясы) үшінші мандатқа ұмтылып, тұрақты, жұмыс істейтін көпшілік үкімет құруға тырысты. Олар таратылғанға дейін 55 орынның 28-ін иеленді және оларды премьер-министр Бернард Лорд басқарды, ол көшбасшы ретінде үшінші сайлауға қатысты. Сайлауда 26 орын жеңіп алып, ресми оппозицияға өтті. Консерваторлар өздерінің сайлауалды ұраны ретінде «Бірге нәтижеге жетеміз» дегенді пайдаланды. Оппозициялық Жаңа Брансуик либералдық қауымдастығы 1999 жылғы сайлаудағы ең ауыр жеңілістен кейін, онда тек 10 орын жеңіп алды, сондай-ақ 2003 жылғы сайлауда Кеннебекасис округінде 10 дауысқа жуық айырмамен ПК-мен 27 орыннан теңесіп, билікке оралды. Олар таратылғанға дейін 55 орынның 27-сін иеленді және оларды Шон Грэм басқарды, ол көшбасшы ретінде екінші сайлауға қатысты. Олар 29 орын жеңіп, үкімет құрды. Либералдар «Адамдар өзгеріс үшін» дегенді сайлауалды ұраны ретінде қолданады. Жаңа Брансуик Жаңа демократиялық партиясы (НДП) шамамен екі онжылдықтан бері алғаш рет Елизавета Вейрсіз сайлауға қатысты. Көптеген Жаңа Брансуик тұрғындары НДП мен Вейрді бірімен бірін алмастыратын деп есептеді. Вейр партияның заң шығарушы органындағы жалғыз орынды иеленді, бірақ ол отставкаға кетті және либералдар оны қосымша сайлауда жеңіп алды. НДП 2005 жылдың 25 қыркүйегінде Эллисон Брюерді жаңа көшбасшы етіп сайлады, ол Жаңа Брансуик тұрғындарына НДП бір әйелдің партиясы емес екенін түсіндіруге тырысты. Ол бұл мақсатына жетті ме, жоқ па, анықтау қиын, бірақ сайлау нәтижелері НДП үшін көңіл көншітпейтін болды, олар бірде-бір орын жеңе алмады және 1974 жылғы сайлаудан бері халықтың дауыс беруі бойынша ең төмен көрсеткішін (5,1%) көрсетті. НДП «Ашық дауыс, анық таңдау» дегенді сайлауалды ұраны ретінде пайдаланды.
The ruling Progressive Conservative Party of New Brunswick (PC Party) sought a third mandate and try to secure a larger, more workable majority government. They held 28 of 55 seats prior to dissolution and were led by Premier Bernard Lord who was fighting his third election as leader. They won 26 seats in the election, becoming the official opposition. The Conservatives used "Getting Results Together" for their campaign slogan. The opposition New Brunswick Liberal Association returned to power after suffering their worst ever defeat and winning only 10 seats in 1999 election, and after coming within 10 votes in the riding of Kennebecasis of tying the PCs with 27 seats each in the 2003 election. They held 27 of 55 seats prior to dissolution and were led by Shawn Graham, who will fight his second election as leader. They won 29 seats and formed the government. The Liberals will be using "People for A Change" for their campaign slogan. The New Brunswick New Democratic Party (NDP) fought its first election without Elizabeth Weir as the leader in almost two decades. Many New Brunswickers viewed the NDP and Weir as interchangeable. Weir held the party's only seat in the legislature but she resigned and the Liberal won it in a by election. The NDP elected Allison Brewer as their new leader on September 25, 2005, she tried to convince New Brunswickers that the NDP was not a one woman party. Whether she achieved that goal or not is impossible to tell, but the results of the election were disappointing for the NDP, they failed to win any seats and had their lowest showing in the popular vote (5.1%) since the 1974 election. The NDP used "Clear Voice, Clear Choice" as their campaign slogan.