Луи Жозеф Робишо: Нью-Брансуик премьері және әлеуметтік реформаторы
Louis Robichaud
Луи Жозеф Робишо, Нью-Брансуик премьер-министрі (1960-1970). Тең мүмкіндік бағдарламасы, тіл заңдары және Мотон университетінің құрылуына үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық саясаткер (1925–2005)
Canadian politician (1925–2005)
Луи Джозеф Робишо (21 қазан 1925 – 6 қаңтар 2005), халық арасында "Кіші Луи" немесе "П'титт Луи" деп белгілі, 1960 жылдан 1970 жылға дейін қызмет еткен Нью-Брансуиктің екінші (бірақ сайланған алғашқы) акадиялық премьер-министрі болды. "Тең мүмкіндіктер" бағдарламасы, 1969 жылғы тіл құқықтары заңы, Нью-Брансуикті ресми түрде екі тілді провинция етіп белгіледі, сондай-ақ Монктон университетін құрудағы рөлі үшін Робишо Нью-Брансуикте маңызды әлеуметтік реформалардың бастамасын жасаған деп есептеледі.
Louis Joseph Robichaud (October 21, 1925 – January 6, 2005), popularly known as "Little Louis" or "P'tit Louis", was the second (but first elected) Acadian premier of New Brunswick, serving from 1960 to 1970. With the Equal Opportunity program, the language rights act of 1969 establishing New Brunswick as an officially bilingual province, and for his role in the creation of the Université de Moncton, Robichaud is credited with ushering in major social reform in New Brunswick.
Өмір жолы және жетістіктері
14 жасында Робишо үйден шығып, Батерсттегі Сен-Жан-Эд Ювенатына білім алуға түсті. Мектепте үш жыл оқығаннан кейін ол саяси мансапқа ұмтылуға шешім қабылдады. Ол Колледж дю Сакре-Кёрге (қазіргі Монктон университетінің бөлігі) барып, 1947 жылы бакалавр дәрежесін алды. Содан кейін Лаваль университетінде экономика және саясаттану мамандықтарын оқыды. Ол Батерсттегі заң фирмасында үш жыл жұмыс істеді және адвокаттық алқаға қабылданғаннан кейін Ричибуктода қысқа мерзімге заңгер болып қызмет етті. 1952 жылы Нью-Брансуик заң шығарушы жиналысына сол уақытқа дейін жиналыстың ең жас акадиялық мүшесі ретінде сайланды. 1958 жылы провинциялық либералдық партияның жетекшісі болды және 1960, 1963 және 1967 жылдары партиясын жеңіске жеткізді, ал 1970 жылғы сайлауда Ричард Хэтфилдтің консерваторларына есе жіберді. Робишо Пьер Ж. Вениодан бері Нью-Брансуиктің алғашқы акадиялық премьер-министрі және сайлауда жеңіске жеткен бірінші адам болды. Ол провинцияның ауруханалары мен мемлекеттік мектептерін жаңғыртты және көптеген әлеуметтік реформаларды енгізді. Либералдық партия сонымен қатар Нью-Брансуик ресми тілдер заңын (1969) қабылдады, осылайша Нью-Брансуик ресми түрде екі тілді мемлекет болды. «Тілдік құқықтар – заңмен қорғалған құқықтар ғана емес. Олар – құнды мәдени құқықтар, олар терең тарихқа барып, халқымыздың тарихи дәстүрлеріне тиеді», деді ол заң жобасын ұсынғанда. Сонымен қатар, Робишо муниципалды салық жүйесін қайта құрылымдап, кәсіпорындардың ең төмен салық ставкалары үшін бір муниципалитетті екіншісіне қарсы пайдалану мүмкіндігін жойды. Ол 1963 жылы муниципалды капитал қарыз алу заңын және кеңесін енгізді, оның мақсаты ысырапшыл муниципалитеттерге тоқтау салу болды. Ол сондай-ақ үкіметті кеңейтті және денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қызметтердің сапасы провинция бойынша бірдей болуын қамтамасыз етуге тырысты – ол бұл бағдарламаны «Тең мүмкіндіктер» деп атады, ол әлі күнге дейін Нью-Брансуиктегі саяси ұран ретінде қолданылады. «Мен Нью-Брансуикте тең мүмкіндік пен теңдік мүлдем жоқ екенін алғаш түсінгенде, бірдеңе жасау керек деген қорытындыға келдім», деп еске алды ол 1980-ші жылдары. Робишо үшін 1966 жылы Saint John Shipbuilding and Dry Dock Company жасаған және оған сыйға берілген, премьер-министр ретінде соңғы жылдары пайдаланған және оның ізбасары Ричард Хэтфилд қолданған үстел 2006 жылы Шон Грэм премьер-министр кеңсесіне қайтарды. Ол 1963 жылы Монктон университетінің құрылуына белсенді түрде атсалысты, ал 1969 жылы Нью-Брансуиктің Шедиак қаласындағы жоғары мектепке оның есімі берілді. 1971 жылы заң шығарушы жиналыстан кеткеннен кейін ол Канада орденінің серігі және Халықаралық бірлескен комиссияның канадалық төрағасы болып тағайындалды, ол 1973 жылғы 21 желтоқсанда Канада Сенатына шақырылғанға дейін осы лауазымды атқарды. 2000 жылғы 21 қазанда 75 жасқа толғандықтан Сенаттан міндетті түрде зейнеткерлікке шықты. Ол өзінің туған жері Сент-Антуанға жақын Сент-Анн де-Кенттегі Stella Maris De Kent ауруханасында қатерлі ісіктен қайтыс болған кезде Нью-Брансуик тұрғыны болды. Ол қайтыс болғанға бірнеше апта бұрын ғана қатерлі ісік анықталған. 2005 жылғы 6 қаңтарда дүние салды.
At the age of 14, Robichaud left home to enter the Juvénat Saint Jean Eudes in Bathurst to study for a career in the Church. After his third year at the school, he decided instead to pursue a political career. He attended the Collège du Sacré Coeur (now part of the Université de Moncton) and graduated in 1947 with a Bachelor of Arts degree. He then went on to study economics and political science at Université Laval. He articled with a law firm in Bathurst for three years and, upon being admitted to the bar, practised law for a short period of time in Richibucto. He was elected to the Legislative Assembly of New Brunswick in 1952 as the youngest ever Acadian member of the assembly to that date. He became provincial Liberal leader in 1958 and led his party to victory in 1960, 1963 and 1967 before being defeated by Richard Hatfield's Conservatives in the 1970 election. Robichaud was the first Acadian Premier of New Brunswick since Peter J. Veniot and the first to win an election. He modernized the province's hospitals and public schools and introduced a wide range of social reforms. The Liberals also passed the New Brunswick Official Languages Act (1969) making New Brunswick officially bilingual. "Language rights", he said when he introduced the legislation, "are more than legal rights. They are precious cultural rights, going deep into the revered past and touching the historic traditions of all our people." Robichaud also restructured the municipal tax regime, ending the ability of business to play one municipality against another in order to extract the lowest tax rates. He introduced in 1963 the Municipal Capital Borrowing Act and Board, which is designed to act as a brake for spendthrift municipalities. He also expanded the government and sought to ensure that the quality of health care, education and social services was the same across the province—a programme he called Equal Opportunity, which is still a political buzz phrase in New Brunswick. "When I first realized that there was absolutely no equal opportunity, no equality, in New Brunswick," he recalled in the 1980s, "well, I had to come to the conclusion that something had to be done immediately." A desk made for Robichaud by the Saint John Shipbuilding and Dry Dock Company and given to him in 1966, which he used during his last years as premier and which was used by his successor Richard Hatfield was returned to the Premier's Office by Shawn Graham in 2006. He was instrumental in the creation of the Université de Moncton in 1963, while in 1969, a high school was named in his honour in Shediac, New Brunswick. In 1971, upon resigning from the legislature, he was made a Companion of the Order of Canada and Canadian chairman of the International Joint Commission, a post he held until being called to the Senate of Canada on December 21, 1973. He sat in the Senate until his mandatory retirement from the upper house on October 21, 2000 upon reaching his seventy fifth birthday. He was a resident of New Brunswick at the time of his death from cancer at the Stella Maris De Kent Hospital in Sainte Anne de Kent, near his birthplace of Saint Antoine, New Brunswick. The cancer had been discovered only a few weeks before his death. He died on January 6, 2005.