Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер және судья (1889–1968)
Нью-Брансуик саясаткері
Canadian politician and judge (1889–1968)
the New Brunswick politician
Джон Баббит Макнейр (20 қараша 1889 – 14 маусым 1968) 1940 жылдан 1952 жылға дейін Нью-Брансуик провинциясының 23-ші премьер-министрі болды. Ол заңгер, саясаткер және судья ретінде жұмыс істеді. Нью-Брансуик провинциясының Андовер қаласында туған ол 1911 жылы Нью-Брансуик университетін B.A. дәрежесімен бітірді. «Родос» стипендиясын жеңіп алып, Оксфорд университетінде 1913 жылы B.A., ал 1914 жылы азаматтық құқық бакалавры дәрежесін үздік дипломмен бітірді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол Канада экспедициялық корпусына қатысып, Франция және Бельгиядағы майдандарында қызмет етті. Капитан Макнейр Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік Канада артиллерия резервінің құрамында қайтадан қызмет етті. Джон Макнейр алғаш рет 1935 жылғы Нью-Брансуик провинциясының заң шығару жиналысына сайланды және премьер-министр Дисарттың үкіметінде Бас прокурор болып қызмет етті. 1932 жылдан 1940 жылға дейін Нью-Брансуик Либералдық партиясының президенті болды. 1939 жылғы сайлауда мандатын жоғалтты, бірақ 1940 жылы партия басшысы және премьер-министр болып Дисарттың орнын басып қайтадан сайланды. Провинция бойынша наразылықтарға қарамастан, 1950 жылдың 27 сәуірінде Макнейр үкіметі мемлекеттік білім беру жүйесі мен әлеуметтік қызметтерді қаржыландыруға көмектесу үшін төрт проценттік провинциялық сату салығын енгізді. Макнейр 1952 жылы үкіметі жеңілгенге дейін он екі жыл премьер-министр болып қызмет етті, содан кейін заңгерлікпен айналысуға оралды. 1955 жылы Нью-Брансуик провинциясының бас судьясы болып тағайындалды және 1965 жылы провинцияның 22-ші вице-губернаторы атанды. 1967 жылы Канада орденінің серігі болып тағайындалды.
John Babbitt McNair (November 20, 1889 – June 14, 1968) was the 23rd premier of New Brunswick from 1940 to 1952. He worked as a lawyer, politician and judge. Born in Andover, New Brunswick, he graduated from the University of New Brunswick in 1911 with a B. A. degree. Awarded a Rhodes Scholarship, at Oxford University he earned a B. A. in 1913 and a Bachelor of Civil Law degree in 1914, graduating with first class honours. At the onset of World War I he enlisted in the Canadian Expeditionary Force and served on the battlefields of France and Belgium. Captain McNair served again during World War II as a member of the Royal Canadian Artillery Reserves. John McNair was first elected to the Legislative Assembly of New Brunswick in 1935 New Brunswick general election and served as Attorney General in the government of Premier Dysart and served as president of the Liberal Party of New Brunswick from 1932 to 1940. He lost his seat in the 1939 election but returned in 1940, succeeding Dysart as leader of the party and premier. Despite province wide protests, on April 27, 1950 McNair's government implemented a four percent provincial sales tax to help finance the public education system and social services. McNair served as premier for twelve years until the defeat of his government in 1952 at which time he returned to the practise of law. In 1955 he was named Chief Justice of New Brunswick and became the 22nd Lieutenant Governor of the province in 1965. In 1967 he was made a Companion of the Order of Canada.
Ерте өмір
Құрметті Джон Бэббит МакНейр 1889 жылғы 20 қарашада Андоверде, Виктория округі, Нью-Брансуик штатында Джеймс МакНейр мен Фрэнсис Энн Льюис отбасында дүниеге келді. Жастық шағында ол Андовер грамматикалық мектебінде және Флоренсвилл біріктірілген мектебінде оқыды, ал 1907 жылы Нью-Брансуик университетіне қабылданды. 1911 жылы бакалавр (B.A.) дәрежесін алып бітіргенге дейін ол өте жақсы оқушы болып көзге түсті, соның ішінде Лейтенант-губернатор сыйлығы және сыныптың үздік түлегі атанды. Ол Оксфорд университетіне Родс стипендиясы бойынша оқуға барып, бірінші сыныптық дипломмен аяқтады, 1913 жылы B.A., ал 1914 жылы B.C.L. дәрежелерін алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін МакНейр қарулы күштерге қатысып, Франция мен Германиядағы Канадалық экспедициялық корпусында қызмет етті. Соғыс аяқталған кезде ол лейтенант шеніне жетті. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда МакНейр қайтадан ерікті болып, Корольдік Канада артиллерия резервінде капитан болып қызмет етті. 1919 жылы Нью-Брансуикке оралғаннан кейін МакНейр адвокаттыққа қабылданды және Фредериктондағы Дж. Дж. Ф. Уинслоумен бірлесіп заңгерлік практика ашты. Келесі 15 жыл ішінде ол бірнеше бауырластық, діни және қоғамдық ұйымдардың белсенді мүшесі болды. Сондай-ақ ол белгілі бір деңгейдегі адвокат және заңгер ретінде танылды, нәтижесінде 1935 жылғы 16 шілдеде Корольдің кеңесшісі болып тағайындалды.
The Honourable John Babbitt McNair was born to James McNair and Francis Anne Lewis on November 20, 1889, in Andover, Victoria County, New Brunswick. As a youth he attended Andover Grammar School and Florenceville Consolidated School before enrolling at the University of New Brunswick in 1907. He distinguished himself as a scholar before graduating with his B. A. in 1911, receiving numerous awards including the Lieutenant Governors Award and served as his class valedictorian. He was awarded a Rhodes Scholarship to attend Oxford University, where he further distinguished himself by earning first class honours, and received a B. A. in 1913 and a B. C. L. in 1914. Following the outbreak of the First World War, McNair enlisted with the Armed Forces and served with the Canadian Expeditionary Force in France and Germany. By the war's close he had attained the rank of Lieutenant. Following the outbreak of the Second World War, McNair volunteered once again and served as a captain in the Royal Canadian Artillery Reserves. Following his return to New Brunswick in 1919, McNair was admitted to the bar and entered into a law partnership with J. J. F. Winslow at Fredericton. Over the next 15 years he became a leading member of several fraternal, religious and other community organizations. He also became a barrister and solicitor of some note, eventually being appointed a King's Counsel on July 16, 1935.
Саяси мансап
Осы кезеңде Макнейр қоғамдық істерге қатысты. Либералдық партияның қарқынды дамып келе жатқан жұлдызы болған ол, 1932 жылдың қазанында Нью-Брансуик либералдық қауымдастығының президенті болды. Ол бұл лауазымды 1940 жылға дейін атқарды. 1935 жылдың маусым айындағы сайлау кампаниясы барысында Макнейр А. Элисон Дайсарттың премьер-министр болып сәтті сайлануына зор үлес қосты. Сол сайлауда 46 жастағы Макнейр Йорк округінен заң шығарушы жиналысқа депутат ретінде сайланды. 1935 жылдың 16 шілдесінде Макнейр премьер-министр Дайсарттың кабинетінде Бас прокурор болып тағайындалды. Ол бұл қызметте 1952 жылға дейін, саяси өмірден зейнетке шыққанға дейін 17 жыл бойы тұрды. Заң шығару палатасында Макнейр шешендігімен көзге түсіп, Дайсарт үкіметінің ең қабілетті мүшесі саналды. Дайсарттың денсаулығы нашарлағандықтан, ол жиналыстарға жиі қатыса алмаған кезде Макнейр премьер-министр міндетін уақытша атқарды. 1939 жылдың 20 қарашасындағы жалпы сайлауда Йорк округінде жеңіліске ұшырағанымен, Виктория округінде оған қосымша сайлау өткізіліп, 1940 жылдың 20 қаңтарында ол қайта сайланды. Содан кейін Дайсарт саяси өмірден шығып, 1940 жылдың 13 наурызында Макнейр премьер-министр болып ант берді. Ол Бас прокурор лауазымын да сақтап, тәжірибелі әкімші ретінде танылды және уақытша Еңбек, Денсаулық сақтау және Жер және Кен істері министрліктеріне де басшылық етті. Нью-Брансуиктің ең зияткерлік қабілеті жоғары премьер-министрі саналған Макнейр сонымен қатар өткір саясаткер және қарсыластарының сынап-қақпайлығына тойтарыс беру үшін өткір зекілігін пайдаланатын шебер дебатшы болды. Ол өзінің барлық сөздерін қолмен, Уотерлоу көшесіндегі үйінде немесе Гордон Вейлдегі шатырында жазған соңғы премьер-министр болды. Провинцияны соғыс жылдары мен ауыр экономикалық жағдайларда басқарған Макнейр бюджеттік артықшылықтарды қатарынан енгізгенімен, ауылдық жерлерді электрлендірудің ірі бағдарламасын жүзеге асырды, ауылдық жерлерде білім беруді жақсартты, мемлекеттік қызметтің рөлін кеңейтті, провинциялық үкімет кеңселерін және Нью-Брансуик Электр энергетикасы комиссиясын Фредериктонда біріктірді. Соғыстан кейін ол түрлі әлеуметтік жәрдемдер бағдарламаларын енгізіп, тас жолдар жүйесін жаңғыртуды бастады және провинцияның соғыс уақытынан бейбітшілікке өтуіне көмектесу үшін Өнеркәсіп және Жаңа құрылыс министрлігін құрды. Ол сондай-ақ саясатты жаңғыртуға үлкен үлес қосты. 1944 жылдың тамызындағы жалпы сайлауда Макнейр Канададағы саяси кампанияны жүргізу үшін кәсіби жарнама агенттігінің қызметін пайдаланған алғашқы саясаткер болды. Бұл өте сәтті кампаниядан кейін либералдар заң шығарушы жиналыстағы бес орыннан басқа барлық орындарды жеңіп алды. 1948 жылдың маусымында өткен ұқсас сайлау кампаниясынан кейін Макнейрдің либералдық партиясы да ұқсас көпшілік дауыспен қайтадан жеңіске жетті. Макнейр 1952 жылғы сайлауда партиясының жеңіліске ұшырағанға дейін премьер-министр қызметін атқаруын жалғастырды.
It was during this period that McNair became involved in public affairs. A rising star in the Liberal Party, in October 1932 he became President of the New Brunswick Liberal Association. He held this position until 1940. During the election campaign of June 1935, McNair was instrumental in A. Alison Dysart's successful election to the premier's office. At the same election, the 46 year old McNair was elected to the Legislative Assembly as a representative for York County. McNair was appointed Attorney General in Premier Dysart's cabinet on July 16, 1935. He held this position for the next seventeen years, until his retirement from politics in 1952. In the Legislative Chambers, McNair distinguished himself as a gifted speaker and was widely regarded as the most able member of Dysart's government. Dysart frequently suffered from ill health and during his many absences from the Legislature McNair served as Acting premier. Although defeated in York County at the general election of November 20, 1939, a by election was created for McNair in Victoria County and on January 20, 1940 he was re elected. Shortly afterwards Dysart retired from political life, and on March 13, 1940 McNair was sworn in as premier. He also continued as Attorney General and, with a reputation as a hands on administrator, he also briefly added the portfolios of Labour, Health and Labour, and Lands and Mines to his responsibilities. Considered to have been New Brunswick's most intellectually gifted premier, McNair was also a shrewd politician and excellent debater who regularly used his cutting wit to fend off criticism from the Opposition benches. He was perhaps the last premier to write all his own speeches, which he did by hand either at his home on Waterloo Row or at his cabin at Gordon Vale. Governing the province during the war years and through harsh economic times, McNair is credited with introducing a succession of budgetary surpluses, undertaking a massive rural electrification program, improving education in rural areas, expanding the role of the civil service, centralizing the provincial government offices and New Brunswick Electric Power Commission in Fredericton. Following the war, he introduced a variety of social benefit programs, began the modernization of the highway system, and created a Department of Industry and Reconstruction to ensure a smooth economic and social transition for the province from wartime to peacetime. He was also instrumental in modernizing politics. For the August 1944 general election, McNair became the first politician in Canada to employ the services of a professional advertising agency to direct a political campaign. Following this tremendously successful campaign, the Liberals won all but five seats in the Legislature. After a similar election campaign in June 1948, McNair's Liberals were returned to office with a similar majority. McNair continued as premier until his party's defeat at the polls in 1952.
Кейінгі жылдар және өлім
Содан кейін Макнейр Фредериктондағы заңгерлік тәжірибасына оралды. 1955 жылдың шілдесінде ол Нью-Брансуик Жоғарғы Сотының апелляциялық бөліміне судья болып тағайындалды. 1955 жылдың қазан айында ол Нью-Брансуик Жоғарғы Сотының апелляциялық бөлімінің төрағасы болып тағайындалды. 1964 жылы жасы бойынша қызметтен кетті. Саясаттан кейінгі мансабында Макнейр Нью-Брансуик университетінің Сенатының мүшесі, Бивербрук стипендияларын беру жөніндегі іріктеу комиссиясының төрағасы және Бивербрук өнер галереясы кеңесінің мүшесі болды. 1965 жылдың маусым айында 76 жасқа толғанда Макнейр Нью-Брансуик провинциясының вице-губернаторы болып тағайындалды. Ол 1968 жылдың 31 қаңтарына дейін осы лауазымды атқарды, содан кейін ауруға байланысты отставкаға кетті. Алты айдан кейін, 1968 жылдың 14 маусымында қайтыс болды.
McNair then returned to his Fredericton law practice. In July 1955 he was appointed a Justice in Appeal, Supreme Court of New Brunswick. In October 1955 he was appointed Chief Justice in Appeal, Supreme Court of New Brunswick. He retired from the bench in 1964 on account of age. During his career after politics, McNair was also a member of the Senate for the University of New Brunswick, Chairman of the Selection Committee for the Awarding of the Beaverbrook Scholarships, and a member of the Beaverbrook Art Gallery Board. In June 1965, at age 76, McNair was appointed Lieutenant Governor of New Brunswick. He held this position until January 31, 1968 when illness forced him to resign. He died six months later on June 14, 1968.
Жеке өмір
1921 жылы 17 мамырда Макнейр Мэрион Макгрегор Крокетке үйленді және олардың үш қызы мен бір ұлы болды. Макнейр премьер-министрлік қызметке кіріскеннен кейін көп ұзамай, оның әйелінің денсаулығы күрт нашарлап, ол көп уақытын ауруханаларда өткізді. Сондықтан, провинцияның істеріне жауапкершілікпен қатар, Макнейр төрт баланың тәрбиесін де мойнына алды. 1961 жылы бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін, Макнейр 1963 жылы 27 сәуірде Маргарет Джонсқа үйленді. Өміріндегі көптеген наградалардың ішінде, құрметті Джон Б. Макнейр 1938 жылы Нью-Брансуик университетінен құрметті Л.Л.Д. және 1951 жылы Маунт-Аллисон университетінен құрметті Д.К.Л. дәрежесін алды. Ол 1967 жылы 6 шілдеде Канада орденінің серігі атағымен марапатталды, бірақ марапаттау рәсімі 1968 жылдың 23 қыркүйегіне дейін өтпегендіктен, ол қазадан кейін табысталды.
McNair married Marion MacGregor Crocket on May 17, 1921, and they had three daughters and one son. Not long after McNair assumed the premiership, his wife's health deteriorated in an alarming fashion and she spent much of her time in hospitals. Therefore, in addition to assuming the responsibility for the affairs of the province, McNair also shouldered the heavy responsibility of raising four children. Following the death of his first wife in 1961, McNair married Margaret Jones on April 27, 1963. Among the many awards the Hon. John B. McNair received in his life were an honorary L. L. D. from the University of New Brunswick in 1938 and an honorary D. C. L. from Mount Allison University in 1951. He was designated a Companion of the Order of Canada on July 6, 1967, but the award had to be presented posthumously as the scheduled ceremony did not take place until September 23, 1968.