Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венадағы тұрғын үй кешені Karl Marx Hof (Ағылшынша: Карл Маркс соты) - Венадағы Gemeindebau (Ағылшынша: муниципалды тұрғын үй кешені), Хелигенштадтта, Венаның 19-шы ауданындағы Доблинг ауданында орналасқан. Төрт трамвай аялдамасына созылатын Карл Маркс Хоф - әлемдегі ең ұзын тұрғын үйлердің бірі.
Housing complex in Vienna
Karl Marx Hof (English: Karl Marx Court) is a Gemeindebau (English: municipal housing complex) in Vienna, situated in Heiligenstadt, a neighbourhood of the 19th district of Vienna, Döbling. At in length and spanning four tram stops, Karl Marx Hof is one of the longest single residential buildings in the world.
Даму
Карл Маркс Хоф XII ғасырға дейін Дунай суының астында болған, кемелерге бұл аймақта жүруге болатын тереңдікте салынған. 1750 жылы Киелі Рим императоры Иосиф II-нің бұйрығымен су құйылған тоған ғана қалды. Содан кейін бұл аймақта бақтар салынды, бірақ оларды Вена қалалық кеңесі алып тастады, содан кейін Австрияның Социал-демократиялық партиясының "Қызыл Вена" бақылау кезеңінде Карл Маркс Хофты салуға орын қалдырды, ол кеңесші Хьюго Брейтнердің есімімен аталып кеткен арнайы салықпен қаржыландырылды, жергілікті және халықаралық деңгейде танымал сәулетшілерді тапсырды. Карл Маркс Хофты 1927-1930 жылдары қала құрылысышы, Отто Вагнердің ізбасары Карл Эйн салдырған. Онда 1382 пәтер (әрқайсысының көлемі 30 - 60 м2) бар. 156,000 м2 үлкен аумақтың тек 18,5%-ы ғана салынған, қалған жерлер ойын алаңдары мен бақтарға айналдырылған. Бұл ғимарат шамамен 5000 адамға арналған. Оның ішінде кір жуу, монша, балабақша, кітапхана, дәрігерлер кабинеттері мен бизнес кеңселері бар.
Karl Marx Hof was built on land that, until the 12th century, had been under the waters of the Danube, deep enough for ships to travel over the area. By 1750, all that remained was a pool of water, which was drained on the order of Holy Roman Emperor Joseph II. Gardens were then built in the area, but these were removed by the Vienna city council, then under the "Red Vienna" period of control by the Social Democratic Party of Austria to make room for the erection of Karl Marx Hof, financed by a special tax named after councillor Hugo Breitner, commissioning locally and internationally renowned architects. Karl Marx Hof was built between 1927 and 1930 by city planner Karl Ehn, a follower of Otto Wagner. It held 1,382 apartments (with a size of 30–60 m2 each). Only 18.5% of the 156,000 m2 large area was built up, with the rest of the area developed into play areas and gardens. Designed for a population of about 5,000, the premises include many amenities, including laundromats, baths, kindergartens, a library, doctor's offices, and business offices.
Австрияның азаматтық соғысы, австрофашизм және Аншлюс
1934 жылғы Аустрияның Азамат соғысындағы ақпан көтерілісі кезінде көтеріліске қатысқан көтерілісшілер ғимарат ішінде бөгеліп, Австрия армиясы, полиция және австрофашистік жарымәскери Хаймвёр қарусыз тұрғындарға, негізінен жұмысшы отбасыларына қарамастан, жеңіл артиллериямен бомбаға тосқауыл қаққаннан кейін берілуге мәжбүр болды. Аншлюс кезінде Карл Маркс Хоф Heiligenstädter Hof деп аталды, бірақ 1945 жылы өзінің бастапқы атын қайта алды.
During the February Uprising of the 1934 Austrian Civil War, insurgents engaged in the revolt barricaded themselves inside the building and were forced to surrender after the Austrian army, the police, and the Austrofascist paramilitary Heimwehr bombarded the site regardless of the unarmed dwellers, mainly worker families, with light artillery. During the Anschluss, Karl Marx Hof was renamed Heiligenstädter Hof, but took its original name back in 1945.
Бүгін
Карл Маркс Хофтың ауыр артиллерия зақымдануы 1950 жылдары жөнделді. Ол 1974 жылы түсірілген "Түнгі портёр" фильмінің түсірілім орны ретінде пайдаланылған. Ғимарат 1989-1992 жылдар аралығында қайта жаңартылды.
The heavy artillery damage to Karl Marx Hof was repaired in the 1950s. It has been used as a filming location, including for the 1974 film The Night Porter. The building was refurbished between 1989 and 1992.